Neil Young - Fork in the Road (2009)

Hetgeen ik gehoord heb is toch niet ZO slecht. Niets wereldschokkend ook niet maar er wordt gepraat alsof het een onding is dat hij gemaakt heeft.

Daaraan merk je nog maar eens wat een invloed de media heeft op de mening van veel mensen.

Nu Cough up the bucks vond ik ook maar pover hoor

Ach dit is een gewoon heel snel opgenomen cd met een vette knipoog naar de kredietcrisis, de graai cultuur en ook wat zelfkritiek, want ome Neil heeft daar zelf natuurlijk ook aan meegedaan. Ik verwacht er niet té veel van, dan valt het altijd mee. Maar zoals ik al heb geschreven, wat ik ervan gehoord en gezien heb gaattie imo best meevallen. En ie deze cd "over wil slaan" , gewoon doen. Prima toch??? Ik vind die clip met die hond, trouwens, heel grappig!!!

Eindelijk in mijn bezit. Mij kennende kom ik vandaag nog wel tot een luisterbeurt of vier dus een beoordeling zal snel tevoorschijn komen.

ps. recensie van volkskrant is niet veelbelovend, maar dat heb ik vaker meegemaakt met dhr. Gijsbert Kramer: de Volkskrant Select - muziekrecensies:
Fork On The Road - extra.volkskrant.nl

En toch, met aangepaste verwachting, kan ik op zijn minst zeggen dat er een prima energie in deze plaat zit. "'Get Behind the Wheel in the morning and drive", is zeker een hele vette knipoog naar Waits' "Get behind the mule, in the morning and plough ..."
Het was en is duidelijk dat Neil Young op deze cd niets nieuws brengt. Tussen het gitaargeweld brandt Light a Candle erg helder. Wat een prachtig nummer ! Ook het andere rustige nummer Off The Road is erg mooi. En verder blijven Johnny Magic, Hit the Road en het titelnummer hoogtepunten op deze cd.
Zeker geen hoogtepunt in de discografie van Neil Young, maar hij heeft echt een heel stuk mindere platen afgeleverd dan deze.
Ik begin met 3* maar daarmee heb ik meteen het gevoel een aantal prachtige tracks tekort te doen.

Mijn eerste indruk is dat de plaat eigenlijk precies aan mijn verwachtingen voldoet. Snerpende gitaren doen mij namelijk altijd goed zo op een zonnige donderdag in april. Que referentiepunt deed mij dit album een beetje denken aan "broken arrow" uit '96 (ik had ook best geloofd als crazy horse of deze hoes stond). Geen hoogstaand werkje maar ook geen niemandalletje zoals thebestfreaks hierboven ook al verwoord. Mijn persoonlijke hoogtepunt blijf Johnny Magic en ook just singing a song lijkt me live een hele fijne traktatie gezien het snerpende geluid van 'old black' in deze.

Qua teksten heb ik niet heel veel hoogtepunten beleefd helaas, maar wellicht komen die beter uit de verf als ik in de zomer van 2034 met mijn elektrische cabrio door het nog niet ondergelopen deel van Nederland cruise. Tot nu toe verdient deze plaat 3.5 * en ik verwacht eerlijk gezegd niet dat dit nog heel erg omhoog zal gaan. Maar absoluut geen wanprestatie zoals de volkskrant recenseerde en sommige andere die dit album al gehoord hebben. Gewoon een lekker Neil-album, maar in zijn gehele oeuvre zal dit geen echte toegevoegde waarde hebben (zou ook een wereldprestatie zijn geweest).

Nu op naar de archives!

Het is een wat beknopte recensie die van de Volkskrant maar dat laatste

Daar kan ik me totaal in vinden.

Die recensent lult ook maar een eind weg. De zoveelste middelmatige plaat op rij, tuurlijk joh. Vanaf Greendale heeft Neil geen zwakke albums meer gemaakt.

Tot aan dit album dus.... When Worlds Collide is gewoon géén muziek, een ware schande! Fuel Line is al niet veel beter. Just Singing A Song en Johnny Magic (het 'Johnny Magic gedeelte' is pure bagger) zijn in vergelijking met die twee nummers redelijk, maar zouden op bijna elke andere NY plaat ondermaats zijn. Met Cough Up The Bucks laat Neil horen dat hij ook best hiphop kan maken, dat intro is toch drie keer niks!?

Get Behind the Wheel en Off the Road zijn ook redelijk, maar van Neil Young verwacht ik een hoger niveau dan 'redelijk'. Langer dan twee nummers houdt Neil dit (kleine beetje) niveau wederom niet vast, Hit the Road is saaie, ongeinspireerde standaard shitrock. Light A Candle is niet slecht, maar Neil heeft minstens 30 van dit soort nummers die 10 keer beter zijn. Over Fork in the Road had ik het eerder al gehad. Totaal geen gevoel voor melodie, dit is toch geen zingen.

Qua songmateriaal is zelfs Landing on Water sterker. Deze heeft alleen geen 80ies sound, anders zou het helemaal een drama zijn. Neemt niet weg dat het alsnog veel de rommelig klinkt. Ik voel mij als fan gewoon in de maling genomen. Neil blijf alsjeblieft op je ranch zitten als je toch niks beters te doen hebt.

Mijn god, wat een tegenvaller van jewelste is dit. Inderdaad, van een muzikant als Neil Young, die briljante dingen heeft gedaan (Tonight's The Night en Live At Massey Hall 1971 vind ik nog steeds twee van de mooiste platen ooit), verwacht ik véél meer. De twee nummers met 'Road' (Fork en Off, Hit is puin) in de naam vind ik het beste (= best oké) en de opener kan er ook mee door, maar de rest... het is niet bar slecht, maar kom op zeg, je heet wél Neil Young (en geen gezeur over z'n leeftijd, Prairie Wind was bijvoorbeeld ook wel puik).

Het doet haast pijn omdat ik de beste man vreselijk hoog heb zitten (zeker na het fantastische optreden op Rock Werchter vorig jaar), maar dit is niet meer dan 2 sterren waard.

Zo Stijn, je weet dat ik zwaar aan je mening til. Heb nog geen tijd gehad de cd te kopen.

Maar als ik dat zo lees, wordt het me haast ontraden!

Je weet, mijn voorkeur gaat uit naar een stevige Young, dat hij wel eens vals zingt, verkeerd aan de snaren trekt wil ik hem met alle liefde vergeven. Als hij zijn Crazy horse maar meeneemt.

Maar geen Ragged glory of Living with war, begrijp ik?

Ligt morgen bij mij op de deurmat. Ik verwacht niet veel, maar fan blijf ik toch wel.


Ja, dat vond ik ook opmerkelijk. "Are You Passionate?" en "Chrome Dreams II" vind ik ook niet zo geweldig, maar verder heeft Neil vanaf "Silver & Gold" alleen maar prima platen gemaakt.

Net als musician heb ik 'm nog niet, maar morgen ga ik 'm halen. Zeker nu de "Young fans" zo negatief of heel erg gereserveerd reageren. Ik geloof dat de meesten verwachten dat Neil elke keer weer een monumentale, legendarische cd de wereld in moet sturen. Een wat humoristische, kritische cd, met een vette knipoog naar de autoindustrie en de kredietcrisis zou mij al blij maken.En al dat gelul en gelijk vergelijken met andere albums van Neil vind ik buitengewoon naief en eigenlijk behoorlijk ergerlijk. Dus diegenen, die 'm al hebben en slecht vinden, Proficiat met je miskoop!!! Dom, dom.dom.

Raar... ben je een keer kritisch, is het nog niet goed... Vergelijken doet iedereen, anders kom je ook niet met een verhaal als humoristisch/kritisch, want dat is ergens op gebaseerd.
Bij mij hoeft een artiest/groep niet elke keer iets van de bovenste categorie op te leveren, maar het mag wel van een bepaalde kwaliteit zijn. Voor mij (ik heb 'm wel) is dit geen luisterplaat, boeiende plaat noch een plaat die je bijvoorbeeld eens lekker in de auto opzet, hoewel dat dan wel weer het verhaal compleet maakt .

En om daar nou gelijk mensen als 'dom' te betitelen, daar ga ik maar niet op in. Een ieder veel plezier met het album, maar mijn plaat is het simpelweg niet. De wereld vergaat voor mij echter niet hoor .

Ohja, ik geef dit album dezelfde waardering als Landing on water: beide totaal niet in mijn straatje passend.

Dat is wat ik ook denk.
Eens NY fan, altijd NY fan, ik toch een fervente, maar wel een kritische!
Het zal wel weer eens half weggegooid geld zijn, want Zijne Grilligheid brengt niet enkel toppers uit, helaas....

Zo, de uierst negatieve kritiek in HUMO, de vele negatieve commentaren die ik hier al mocht lezen, schril contrasterend met de 'Weekend Knack' die de CD de lucht inprijst....
Dan volgt nog mijn eigen oordeel...
Morgen trekt ik de stad in en schaf ik me het kleinnood aan...

De verwachtigen zijn niet erg hoog, ook omwille van wat ik er al over las. Ook zit ik niet te wachten op een conceptplaat over auto's...
Maar goed.

Ik hoop dat de lovende kritiek van WK toch nog voor een aantal nummers zal opgaan.. Maar we zien erh horen wel..

Of je nu plots géén fan meer bent om je muzikale held met een minder album afkomt, nee dat zou natuurlijk maar al te gek zijn...

Anyway: ik verwacht dus géén meesterwerk, maar hoop dat het toch ook zo slecht niet zal zijn als sommigen hier beweren. Morgen zal ik meer weten he...

Ik zal dan een weinig later stemmen en melden wat ik er nu eigenlijk van denk...

Die hoop heb ik al een hele tijd opgegeven. Maar zelfs aan mijn redelijk lage verwachting voldoet dit album niet eens. Dit is in mijn ogen een minder dan matig album.

Toch is het Neil Young en toch kan hij zomaar in eens met een prima album komen, dat is waarom ik dit album toch besloten heb te halen.

@ Aan "alle fans, die 'm gekocht hebben en het niks vinden" één vraag: Zou je 'm terugbrengen, als je je geld terugkreeg???

Tja, ben er nog niet kapot van, op sommige nummers is niet bepaald een melodie of herkenbare gitaar riff te bespeuren, zoals When Worlds collide.

Denk dat ik deze nog maar een paar keer moet beluisteren om em te kunnen waarderen, maar dat was met Landing on Water ook zo, al lag het daar niet aan de inhoud van de songs.

Voorlopig kan ik alleen Johnny Magic, Fork in the Road en Light a Candle waarderen. Fuel line en Just Singing a song schaar ik onder de categorie, 'wel aardig', de rest moet ik toch echt nog een paar keer beluisteren.

DVD nog niet bekeken. Had nog mazzel, want eigenlijk kwam ie morgen pas binnen, maar die kerel achter de toonbank verkocht me zijn eigen exemplaar.

We beginnen maar met een 3.

Nee, ik wist wat ik kocht, ARC draai ik ook nog af en toe wel eens.

Tja, stevig is het op zich wel een beetje. Ik moet ook zeggen, dit is wel een verbetering t.o.v. de gelekte live-nummers. Maar zoals ik eerder zei (evenals Nihilisme), van Neil Young mag je gewoon een bepaald niveau verwachten. Een bepaalde 'ondergrens' haalt Neil Young eigenlijk bijna altijd, die ligt nu wel heel erg laag. 50% is redelijk, de andere helft is een drama.

Men moet zelf maar beslissen of ze daar mee kunnen leven, ik niet in ieder geval. Ik kan nu wel een 4 gaan geven omdat het Neil Young is, maar daar houd ik alleen mezelf mee voor de gek. Ik zie niet in wat deze CD toevoegt aan zijn rijke oeuvre.

Ach, het is gewoon een onzinplaat, die de gemoederen weer flink bezig houdt, net zoals Living with War dat deed, of in de jaren 80 Trans, in de jaren 70 Tonight's the Night, Time Fades Away en Journey Through the Past. Telkens weer vraagt men zich af 'wat WIL Neil hier nou mee?'.

Je moet de stunts van Neil met een korreltje zout nemen, je bent niet alleen fan van hem vanwege zijn muziek, maar ook vanwege alles wat er om hem heen gebeurt.

Bovendien komt Archives Vol. 1 over 2 maanden al uit.

This too, shall pass...

Sjesis Ad, je begrijpt het volgens mij echt niet wat sommige (waaronder ik) willen zeggen met de opmerking 'beneden de maat'. Heeft niets, zero, noppes te maken dat je het album terugbrengt of dom bent geweest het te kopen.
Ik behoor tot de categorie fan, maar dan heb ik zeker kritiek op wat deze man uitbrengt. Tevens wil ik alles van hem hebben om alleen al het album in het totaalplaatje te zien.

Het kan niet altijd pret zijn en Chrome Dreams was weer een mooie opleving gevolgd door een zepert . Net als Harm wacht ik meer op Archives 1, want dat maakt alles hopelijk weer goed.

Ik heb ooit Old ways en Harvest moon teruggebracht en andere cd's gekocht, geen geld terug. Ik zou dat nu niet meer durven..........Maar ja, dat waren andere tijden.

Ik ben niet iemand die dingen terug gaat brengen om geld terug te krijgen, behalve als het niet werkt.

Maar kwalitatief gezien zou ik daar geen problemen mee hebben bij dit album.

Daar zit ik ook op te wachten , maar dat gaat een prijzige bedoening worden. Ik wel gehoord dat Massey Hall en Sugar Mountain erbij zitten, dus hebben we die gelijk dubbel. Maar het schijnt dat je ze ook apart kunt kopen ( van djarend gehoord)

Bedacht me net ineens dat dit album een soort van Re-Ac-Tor 2009 is

Heb em nu een paar keer beluisterd en blijf bij mijn rating van 3 sterren, geen meesterwerk, maar er staan wel een paar leuke nummers op. Het gitaar loopje op Just Singing a Song is eigenlijk best goed.

Aardige plaat. Veel beter dan ik had verwacht en misschien ook wel beter dan "Chrome Dreams II". Alleen 'Cough Up The Bucks' en 'Get Behind The Wheel' vind ik ondermaats. De rest is heel vermakelijk en het is eigenlijk ook heel knap dat Neil dit in zo'n korte tijd gemaakt heeft. Natuurlijk was het beter geweest als hij langer over het schrijven en opnemen deed, maar zoals harm ook al aangeeft is het vergelijkbaar met "Re-Ac-Tor" - en dat vind ik één van Neil's beste.

Ik moet 'm nog wat vaker horen, maar tot nu toe vind ik al die kritiek onterecht. 'Just Singing A Song', 'Off The Road' en 'Light A Candle' vind ik met name erg goed. Vanavond ook maar eens de DVD bekijken/beluisteren.

"I'm a big rock star. My sales have tanked. But I still got you. Thanks! Download this. Sounds like shit." (Fork In The Road)

Echt waar? Chrome Dreams II heeft topnummers zoals No Hidden Path, Ordinary People en Spirit Road. Hier vind ik eigenlijk geen enkele uitblinker.

"Chrome Dreams II" had inderdaad meer uitschieters ('Beautiful Bluebird', 'Boxcar' en 'Ordinary People' met name), maar "Fork In The Road" vind ik iets constanter.

Ik hoor hem nu voor de 3e keer en ik vind het prima te pruimen!
Je moet het alleen niet vergelijken met z'n betere werk.

wow, het gemiddelde ligt hier wel heel laag..