Eels - Hombre Lobo: 12 Songs of Desire (2009)

Vernieuwend is het allemaal niet nee. De E-formule is wat dat betreft wel uitgewerkt.

Maar dat neemt niet weg dat het nog steeds kwalitatief goede - en hier en daar zelfs zeer goede - songs zijn. "Ongeïnspireerd" en "ongeïnteresseerd" zijn nmm misplaatste kwalificaties. Hoeveel luisterbeurten heb je gehad?

E. kan, ook al zou hij het willen, gewoon geen slechte nummers schrijven.....en daar scoor je wat mij betreft ook punten mee.

Ik betrek het ook op mezelf. Of het echt een briljante cd voor mij wordt.

Ik begrijp het. Zoals gezegd vond ik deze plaat in eerste instantie een beetje tegenvallen, maar ik ging het denk ik met de verkeerde verwachtingen beluisteren. Verwachtte een vervolg op Blinking Lights, terwijl dit eerder als een vervolg op Souljacker en Shootenanny! gezien kan worden. En toch is het weer heel erg anders dan die platen. Het staat heel erg op zichzelf, al klinken sommige nummers (de rustige liedjes) 'nog eelser dan eels'. Blijf dit album vooral veel draaien, ik blijf hem nog steeds elke keer beter vinden! Alleen 'Beautiful Things' vind ik enigszins ondermaats voor E's doen, omdat we dat liedje al zo vaak eerder gehoord hebben en het hier niets toevoegt.

Je mist er niet al te veel aan. We zien E's hond Bobby Junior, we zien hoe een bandlid met een pincet een stekelig voorwerp uit zijn voet verwijdert - allemaal weinig interessant.
Wat overigens wél heel interessant is: E's autobiografische boek Things the grandchildren should know.

...en zo is Mr. E stiekem retecommercieel...

Ja, die wil al heel lang eens lezen! Heb hem nu besteld bij bol.com
Goed om te horen dat ik aan die documentaire niet al te veel mis, maar hoop hem toch nog eens ergens terug te kunnen zien.

Op het eerste gehoor zijn de liedjes wat gewoontjes en met het thema "Desire" dan moet ik gelijk aan Theo maassen denken:

"De Liefde man, DAAR zouden ze eens een liedje over moeten maken"

Maar intussen kruipt dit cd'tje wel lekker onder de huid binnen 3 draaibeurten en zijn de teksten binnen de kaders van De Liefde en het verlangen ernaar toch meer dan okee. En errrg herkenbaar voor iedereen die een grote liefde verloren is, net misgelopen, of in het zicht maar nog (lang) niet in bezit heeft.

"The Look you Give That Guy" is bloedstollend mooi, zowel qua tekst als muziek. De hardere nummers met overstuurde stem van E hakken er lekker in, met als topper Fresh Blood. Prizefighter is een wonderlijke keus als opener, misschien wel het zwakste nummer van de CD.

4*, met kans op een halfje meer, zeker niet minder

Ik ben eruit wat het is met mij en dit album, of misschien wel met Eels.

De iets spannender nummers zijn zeer relaxt, hoor ik graag, maar de rustiger nummers zou ik liever skippen. Ze zijn niet slecht, maar doen me ook niets, ik ga dan liever naar de volgende.
Zonde? Nummers als 1, 5, 7, en 11 zijn zeer prettig om te horen..

Het is niet dat ik niet van rustige nummers hou, maar niet van die van Eels denk ik... Beautiful Freak als album ken ik nog niet goed genoeg, maar van het nummer Beautiful Freak weet ik in ieder geval al dat ook dat me erg weinig doet, ik krijg er zelfs een hekel aan..

Grappig, toen ik je avatar zag dacht ik dat je wel lyrisch over het album zou zijn.

Over bepaalde nummers misschien. En eerst iets meer dan nu. De rustiger nummers dacht ik eerst vaker te moeten horen, gaan me nu juist vervelen. Dat plaatje blijft er gewoon grappig uitzien.

Misschien, ivm misverstanden, maar even wijzigen..

Ik vind dat die rustige nummers juist bij het album horen, heerlijke teksten echt om te genieten en om uit te blazen van andere nummers

Mocht iemand het zich nog afvragen: met dank aan een reactie op mijn lezersbrief in Humo weten we nu dat zowel de ontwerper van de De Maxx-hoes als Mark hun inspiratie haalden bij Cohiba, het favoriete sigarenmerk van Mark .

Wist niet goed wat te verwachten van dit album. Beautiful freak vind ik een schitterend album, maar de rest van de albums kan me niet echt boeien. Toch wat geluisterd van dit album en bevalt tot nu toe erg goed. Klinkt af en toe lichtelijk waanzinnig, maar dat maakt het juist lekker Snel het hele album beluisteren.

Ik heb dit album nu gehoord in alle fases. "nuchter" (meerdere malen), aangeschoten, niet te tellen, stoned 2x, en nu lam door de pillen erbij, blijf ik bij 4.5* Blinking Lights mijn nummer1 !!!!!

Stoned is "The Longing" is het meest aan te raden !!!!!!!!!!!!!!!

Beste Ad, gaat alles goed met je??
Broodnuchter of beneveld,dit is wederom een geweldige Eels plaat!!
Een soort van kruising tussen Souljacker & Blinking Lights, waarbij de stevige nummers mij het meest kunnen bekoren.
Tremendous Dynamite had zo op het album Souljacker kunnen staan & All The Beautiful Things ligt in het verlengde van Blinking Lights ( Eels zijn mooiste !! )
Eels klinkt op Tremendous Dynamite wel als een schorre Jim Morrison die het nummer Five To One tot een goed einde tracht brengen.
Dus zo zouden The Doors anno 2009 geklonken hebben.

Bij Ordinary Man heb ik steeds even het idee dat Tears in Heaven begint.

Dat ruige afgewisseld met zachte nummers werkt gewoon bij Eels. Heerlijke plaat, die beter wordt naarmate je 'm meer gehoord hebt. Uit ervaring weet ik dat dat aspect de graadmeter is voor wat ik een goed album vind. Ik ga 'm zometeen nog 'ns opzetten !

de zoveelste prachtplaat van eels , prachtige songs die naarmate je ze meer hoort onder je huid komen te zitten met kleine angeltjes , heerlijke groep met ' e ' als grote meneer

Je zegt het mooi, beaster!!! Helemaal met je eens.

Vandaag mag ik de cd omruilen bij "mijn huismuziekleverancier". Dat omdat de luxere uitvoering pas net uit is. Kijk, dat noem ik nou "service"!!! Dat doen ze bij Amazon, WOW e.d. niet. Blij dat er toch nog "betere muziekzaken" zijn. Dit wilde toch even kwijt.

Ik was de Eels al een tijdje uit het oog verloren. In het kader van: Geert, ga nou toch eens muziek uit 2009 luisteren, dan kun je tenminste een fatsoenlijk eindejaarslijstje maken, koos ik voor Hombre Loco. Ik heb er geen spijt van, want het is een heerlijke plaat. De afwisseling tussen de bijzonder felle rockers en de bloedmooie ballads zorgt voor een prettig geheel. En wat mij betreft is 'The Look You Gave That Guy' een van de hoogtepunten uit het oeuvre van E. Kippenvel.

4*

Hier gaan de fans over vallen, ben ik bang .

Ik had het ook al gelezen, maar ik houd het op een typfoutje.

Voor het eerst de Eels. Gisteren het album 1x afgeluisterd, kon er nog niet echt een oordeel over vellen. Het klonk zeker niet slecht, maar ik had er nog niet goed genoeg naar geluisterd. Al helemaal omdat het nieuwe muziek voor me was.

Ik luister het album nu voor 2e keer, dit keer in alle rust, lettend op de muziek. Vind het een goed album, was wel ff wennen, geen mainstream geluid.

Vooral die afwisseling tussen de rustige pianonummers met melodieze gitaren en de ruige rauwe onafgewerkte nummers met energiek drumwerk is geweldig!

Begin een steeds grotere fan te worden van de Eels! Beautiful Freak had me al gelijk overtuigd, de latere albums ben ik met de tijd ook zeer gaan waarderen, en nu flikken ze het met Hombre Lobo weer! Momenteel mijn meest beluisterde plaat. Lekkere rauwe rock wordt klakkeloos afgewisseld met mooie rustige nummers.. En Mr. E zijn stem werkt op de één of andere manier onwijs verslavend op me.. In de wat rustigere nummers komt dit het beste naar voren, echt pure klasse! Nummers als That look you give that guy, In My Dreams en My Timing is Off kan ik niet vaak genoeg horen.

Voor nu 4*, wie weet waar het eindigt..

Eels : : Hombre Lobo - goddeau.com :: magazine over muziek en andere

Dat vinden ze er bij goddeau van.
Hij staat voor het eerst op, ik moet zeggen, die nummers met stemvervorming en distortion, zoals daarnet Tremendous Dynamite, ik weet het nog zo niet...

Ik moet het echt van de rustiger nummers hebben, maar; that's me!

Eerste reactie:

Eindelijk een Eels-plaat die ik van begin tot einde de moeite waard vind?

Kan komen doordat hij niet zo lang is. En lekker afwisselend.

[quote

.
ik moet zeggen, die nummers met stemvervorming en distortion, zoals daarnet Tremendous Dynamite, ik weet het nog zo niet...

Ik moet het echt van de rustiger nummers hebben, maar; that's me! [/quote] Zelfs die hardere"" nummers, daar moet je doorheen luisteren, Patrick. Kom maar eens een avond (nachtje) mee luisteren, met de gehele sfeer is er om heem" bij ons bandje. Garagerock is weer "in" En EELS wet daar op deze cd "vorm" aan te geven