Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings (2009)

muziek beoordeel je met je gevoel niet met je verstand. bovendien beoordeel je de nummers zo an sich en vergeet je de totale feeling van een album.

@Misterfool:Als 4 van de 6 nummers "middelmatig" zijn, geef je toch geen 5 sterren?

Ja absoluut...
Want de laatste 2 nummers zijn direct ongeveer de mooiste nummers die ik de afgelopen jaren heb gehoord.
En 2 van zulke geweldige nummers op 1 album ben ik nog maar zelden tegen gekomen.... dan zou ik het album zwaar teniet doen als ik het lager dan 5 sterren zou geven !

als dat betekend dat de 4 nummers goed beluisterbaar zijn. (zeg maar +-4*) en de laatste twee nummers zo ongelovelijk brilliant zijn dat ze voor je gevoel zelfs over de 5* gaan. ja dan kan ik me voorstellen dat je dit album 5 sterren geeft

It's all perception my dear

Deze cd is echt vet!
Mooie solo´s van Petrucci
Ga ik zeker kopen zodra hij uit is.

Na 7 luisterbeurten in twee dagen een halfje erbij!

Zoals iedere DT fan wacht ik altijd trouw 1,5 jaar op de volgende plaat, maar na de Chaos In Motion live registratie was ik extra benieuwd. Die vond ik productie technisch zo tegenvallen dat ik hem na aanschaf direct heb terug gebracht naar de winkel.

Toen ik vorige week de nieuwe DT online zag staan heb ik hem werkelijk met trillende handjes gedownload. Ik had zo'n zin om hem te beluisteren.

Zoals met nagenoeg iedere DT plaat wordt ook deze bij iedere luisterbeurt beter. Ik kan er geen vinger op leggen, maar het is gewoon zo bij mij.. Iedere keer vindt je weer nieuwe dingen waar ik me over verbaas..

Zoals al meer genoemd staan er tracks op dit album dit van middelmatige DT kwaliteit zijn (lees: nog bovengemiddeld goed!), maar Wither en The Count of Tuscany zijn juweeltjes van de bovenste plank waarbij ik durf te stellen dat ik The Count of Tuscany één van de beste DT nummers vind die er zijn! Genialiteit van de bovenste plank..

Van mij dan ook de welverdiende 5* en ik kan niet wachten tot ik het originele exemplaar rond de 20e juni in mijn handen heb..

Ik hoop dat deze cd mij wel kan bekoren.....vond tot nu toe alleen de 5 oudste cds van hun goed, de rest is komt bij mij over als proberen diezelfde oude sfeer op te roepen zonder succes.

De laatste 2 nummers zijn inderdaad echt goed, doet me regelmatig weer denken aan het oude Dream Theater. De andere nummers moet ik nog een paar keer luisteren om er een mening over te vormen maar ik ben in ieder geval al blij dat er geen nummers als Forsaken en Prophets of War op staan.

Phrophets of War vind ik dan weer een geweldig nummer, het klinkt alleen niet echt als Dream Theater.

Phropehts of War vond ik ook het beste nummer van Systematic Chaos ....

Echt? Wat smaken toch kunnen verschillen dan..

De solo van Petrucci op het einde van the Best of Times doet me denken aan de solo in Hollow Years op Live at Budokan. Dat is een goed teken

Ik vind nummer 1 overigens weinig onderdoen voor de laatste 2 songs.

Ik vond 'In Den Beghinne' A Rite of Passage maar vervelend. Na een paar keer luisteren is het nog steeds het minst sterke nummer van het album maar het kwartje begint toch wel te vallen

Hoera voor vallende kwartjes!

Yep, ik vind de eerste vier nummers het best. Met 'A Nightmare to Remember' als favoriet!

De eerste 4 nummers en de laatste 2 nummers verschillende kwa stijl best wel van elkaar inderdaad.

Maar voor mij zijn en blijven de laatste 2 nummers het absolute hoogtepunt !

Kom op jongens dit kennen we toch al. De beste muziek van DT zit nog altijd tussen de vocale gedeeltes en die zijn weinig vernieuwend. De tekst van the best of times komt toch niet boven een gemiddelde tekst van J. Smit uit of wel soms. Sorry hoor maar ik ben een echte verzamelaar en fan van DT maar dit is een vercommercialisering van prog muziek. En PROG zou toch voornamelijk vooruitstrevend moeten zijn of niet? Maar goed het klinkt als vanouds en een metropolis part 3 zal er toch wel nooit meer komen. Nu nog een gave uitvoering van the 12 step suite.

Ja, want nummers van 13 en 19 minuten zijn zo commercieel.

Spreek je hier jezelf niet tegen?

Wat ik bedoel is dat, niet de tijdsduur van een nummer( dat wil zelfs sporadisch nog wel eens wat lijken op gefragmenteerd doorborduren) maar de vernieuwing in geluid al lang niet meer te horen is bij DT. Dus lees vercommercialisering dan aub ook in de juiste context. Natuurlijks worden deze nummers niet op de radio gedraaid. Maar het komt mij over als 'een beetje van het dit en een beetje van het dat' en dan vinden onze fans het wel weer O.K.en ik kan me niet indenken dat dit de bedoeling kan/mag zijn van progressie. Dit kom je uiteraard veel vaker tegen (denk maar eens aan PT waarvan de laatste albums ook wat te kampen hebben met dit fenomeen. (Wat als bv de wegen die ingeslagen worden op insurgentes ingeslagen waren met PT)

En dan de teksten: die zijn toch wel heel erg cliche en com........ Begrijp me niet verkeer, het album heeft al weer heel wat rondjes gemaakt in mijn speler maar wereldschokkend is het allemaal niet.

Ik begrijp wat je bedoelt, wellicht niet de handigste woordkeuze. Wat ik bedoel is dat DT als ' vanouds' nog voor heel, heel veel bands een voorbeeld is maar dat het als vaandeldragers van de prog allemaal wat dunnetjes is en dat het langzaam misschien tijd wordt om de vaandel door te geven aan een band die weer echt PROG is.

pro·gres·sief bn, bw 1, regelmatig toenemend: een -sieve belasting waarbij een hoger percentage wordt geheven naarmate de kunde toeneemt, vooruitstrevend.

Misschien is het woord progressief in deze context ook wel niet het juiste maar dat is de term die nu eenmaal om DT heen hangt.

Ik vind het een geen slecht album maar de sfeer en afwisseling van awake/images zijn ver te zoeken....voor mij niet meer dan een 3
(en dat is dan te ruim eigenlijk)

sorry 3 is toch teveel eigenlijk voor een middelmatig album

Jeetje, ik ben het echt zo niet eens met de lage stemmen opeens
Mensen !!! jullie moeten het album echt vaker luisteren!
Dit is echt een TYPISCH geval van een groeiplaat... in het begin klinkt het allemaal maar middelmatig als intresantdoenerij .... maar oh wat is dit album geniaal !!!

De melodie is terug in het Theater.
Ben blij toe want wat een aangename verrassing!
Zo hoort progmetal dus te klinken.
Na elke draaibeurt wordt-ie beter....

wel jammer dat dit album in rating zo snel weer terugzakt. zo blijft hij niet eens boven de 4*

Ja gisterochtend heeft er iemand 0,5 gestemd, terwijl hij totaal geen referenties heeft aan dit soort muziek. Jammer dat zulke mensen albums met een hoge score omlaag willen halen.
Waarschijnlijk had die misschien alleen een stukje van het eerste nummer gehoord en besloten dat het herrie was.
Stem er dan niet op verdikkie!

Ik had die gast al een PM gestuurd dat hij zijn stem terug moet nemen.
Misschien moeten de mods zijn stem verwijderen ?

Jongens, zo'n onbetwist geniaal album is dit ook weer niet hoor. En na vele luisterbeurten wordt ie ook niet opeens erg veel beter. Tot nu toe vind ik het een aardig Dream Theater met af een toe hele toffe momenten. Maar dit is niets vergeleken met werkjes als Images, Awake, Scenes en zelfs Six Degrees. Vooral het feitjes dat bepaalde gedeeltes gedragen worden door die cheesy zanglijnen staat me tegen. Vooral de refreinen van Wither en A Rite of Passage zijn tenenkrommend. En opnieuw worden nummers te lang opgerekte met instrumentale passages die lang niet altijd zo geniaal zijn als bepaalde users hier willen doen vermoeden.

Nicholas heeft het over kwaliteit, niet over de stijl van muziek. Bijna iedere groep past zijn stijl wel wat aan in de loop der jaren, sommige veranderen ze zelfs drastisch, maar dat mag niet ten koste gaan van de kwaliteit van de muziek. Nu, ik heb deze nog niet beluisterd, behalve The Count of Tuscany dan eens op Joetjoep, maar ik denk dat Nicholas allerminst bedoelde dat Dream Theater niet mocht veranderen. Hem een vervelende oud-fan noemen raakt dan ook kant noch wal.

(Dit was gericht naar een nu verwijderd bericht van Misterfool.)