Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings (2009)

Die covers zijn juist bedoeld om de wat jongere mensen eens keer te laten luisteren naar wat oudere nrs. die overigens best de moeite waard zijn. Dus probeer het zou ik zeggen, het nr. Stargazer (oorspronkelijk Rainbow) is toch een verdomd goed nr.

Tenement Funster / Flick of the Wrist / Lily of the Valley is pas geweldig.

Trust me, ik ken al veel oude (tot nieuwe) nummers: van Coltrane en Reinhardt, over Beatles, Led Zep en Pink Floyd tot Queen, Radiohead, Porcupine Tree en zelfs Opeth.
Ik zal me er eens aanzetten

Na een x aantal luisterbeurten krijg ik al meer vat op dit album en ik moet zeggen, ik vind me grotendeels terug in het bericht van crosskip. Wel valt op dat John Petrucci de beste instrumentale stukken aflevert, ik krijg alsmaar meer respect voor hem als gitarist. James Labrie houdt zich redelijk in, maar in de studio kun je veel doen wat je live niet kunt. Mike Portnoy levert weinig verrassend spel af en moet inderdaad stoppen met zich te profileren als zanger: blijft bij je leest. Sommige teksten zijn van een triestig niveau, andere input gevraagd. Geen bass te horen van John Myung, vreemd. Aantal déja-vu nummers maar het einde The Count of Tuscany is inderdaad heel mooi. Laten we zeggen, niets nieuws onder de kwaliteitsvolle zon.

Ze moeten Myung weer eens de ruimte geven om teksten te schrijven. Hij en Kevin Moore zijn toch de beste tekstschrijvers die de band (gehad) heeft. Helaas heeft hij na SfoM geen teksten meer kunnen leveren, omdat ze toen, dacht ik, begonnen zijn met het 'eerst muziek, dan zanglijnen/tekst'-systeem...

Volgens Portnoy wil Myung geen teksten meer schrijven. Het zou hem teveel moeite kosten.

gezeur over teksten... gaat toch om de muziek?

voor goede teksten raad ik aan de nieuwe Tommy Wieringa te lezen ofzo. En zo debiel zijn de teksten van deze cd nu ook weer niet hoor.

En nu niet zeggen dat dat met name voor cd3 geldt

Een fan naar mijn hart!
Hoewel ik toch moet zeggen dat de tekst van The Best of Times harder plakt dat een vlieg op een vliegenvanger.

Maar het draait hem allemaal om de muziek natuurlijk, en daarin laten ze zich gelukkig niet kloppen.

Krijgen nog meer mensen tranen in hun ogen bij Wither?

So I wither
And I render myself helpless
I give in
And everything is clear
I break down
And let the story guide me

Meh...
Het glazuur springt zowat van m'n tanden. Wat een ouwewijvenlyrics, zeg.

De lyrics zijn Inderdaad zó zoet, dat mijn sarcasme volgens mij langs je heen gaat .

Dit is inderdaad een hele goede plaat, alleen zijn ze er wel wat achteruit gegaan wat lyrics betreft. In zijn geheel vind ik alles wel kloppen. LaBrie blijft voor mij een haat/liefde verhoudig hebben, terwijl hij in sommige nummes echt prachtig kan zingen. Luister bijvoorbeeld maar eens naar The Best Of Times en Wither.

Een 3,5 voor deze plaat vind ik voldoende, Ze slaan hiermee in elk geval een betere richting in dan Systematic Chaos.

Nog steeds 1 van de beste Progg bands van dit moment .

Wat een lange zit deze plaat. Het klinkt wel fijn.

Sorry. Nicholas123 fails at Sarcasm.

Wat een afgang is dit. Lijkt me duidelijk dat ze niks meer te vertellen hebben en maar gewoon platen maken om er van te kunnen leven. Een album met veel 'face-palm' en 'kromme tenen' momenten. Heel jammer dit. 0,5 sterren voor de moeite.

raar ik zit volstrekt aan de andere kant van het waarderingspectrum. een korte blik op jouw top 10 laat toch weet van kwaliteit blijken. jammer dat het jou niet bevalt.

De die hard Dream Theater fans vinden dit blijkbaar niet zo goed maar ik als leek vind het echt sterk. Heerlijke solo's en riffs. Teksten en zang kunnen me in dat geval niet veel boeien maar de muziek op zich is wel prachtig. The best of times is klef ja maar ik blijf altijd vol spanning wachten op die prachtige solo.

Ik kan wel begrijpen dat echte fans dit voorspelbaar vinden, de groep is dan ook al lang bezig in hetzelfde genre.

Ik heb altijd veel meer metallica beluisterd en die hun laatste plaat vond ik ook voorspelbaar, maar nog steeds goed.

Je weet uiteindelijk toch ook wat je kan verwachten bij een Whitney Houston, White Stripes of Bruce Springsteen...

Wijs gesproken Davez. Helemaal eens. Ik beoordeel een album op zich zonder steeds de vergelijking te maken met andere voorgaande albums. Dat vind ik altijd een zinloze discussie en die kom je iedere keer weer tegen om MuMe.

Dit is na vele keren luisteren toch een schitterende plaat. Ik geef deze met plezier een 5. Ik moet wel toegeven dat ik me eens ga verdiepen in hun vroegere opnames, want die ken ik niet.

Wat de teksten betreft, vond ik dit op wikipedia (voor wat het waard is). Misschien passen sommige mensen hun mening aan na het lezen van de uitleg (of net niet ).

A Nightmare to Remember gaat over een auto-ongeluk waar John Petrucci als kind bij betrokken was. In dit nummer beschrijft hij hoe zich voelde na het ongeluk. A Rite of Passage is een verslag van de initiatie van een persoon bij de Vrijmetselaars. In Wither beschrijft Petrucci de gevoelens van een writer's block. Het nummer "The Shattered Fortess" is het laatste deel van Mike Portnoys Alcoholics Anonymous Suite. Het beschrijft de laatste 3 stappen in het twaalfstappenprogramma van de Anonieme Alcoholisten. In The Best of Times schrijft Portnoy over de dood van zijn vader die overleed tijdens de opnamen van dit album. Portnoy heeft het nummer nog wel kunnen laten horen aan zijn vader. The Count of Tuscany is een verslag van Petrucci over een ervaring in Italië in 2004. Hij werd door een graaf meegenomen naar diens broer die de inspiratiebron bleek te zijn voor Hannibal Lecter. Petrucci was bang dat hij zou worden vermoord en opgegeten toen hij dat hoorde.

Geweldig album, de teksten zijn nog steeds goed naar mijn mening en de muziek natuurlijk ook.
Sommigen van jullie vinden de tekst van ''The Best of Times'' te zoet maar het lied gaat over de vader van Portnoy die kort geleden is overleden dus heb a.u.b respect.

Dat kan ook best, maar dan kan je toch een opmerking/kritiek hebben over die lyrics, ongeacht aan waar het aan overgedragen is?

Hoera, het beste album sinds SDOIT. Na de tegenvaller die SC heette is dit een erg aangename verassing. Elk nummer op A rite of Passage na blijft me keer op keer boeien. Met name A Nightmare to remember en de laatste 2 nummers zijn erg goed. Het einde van The Count of Tuscany is een prachtig stukje muziek, en zelfs na een paar weken non-stop ernaar geluisterd te hebben blijft het goed.

Lekker album,
Stiekem blijft de CD waar geen zang op staat het mooiste, omdat day brute gitaarpareltjes zijn. maar niks tegen LaBrie hoor, LaBrie is een van de beste metalzangers die ik ken, en Dream Theater zonder LaBrie kan ik me niet indenken. maar ik vind gewoon dat bijvoorbeeld The Count Of Tuscany net iets vetter klinkt zonder zang.
5.0

Ik ben het oneens met je dat de instrumentale CD beter is. De vocale melodieen op dit album zijn zo goed, de liedjes worden een stuk minder zonder ze. Denk aan dat middenstuk van ANTR of het einde van TCOT, er gaat een hoop verloren als je die melodieen daar niet heb.

ja, sterke cd maar ik hou het meest van de instrumentale nummers , voor mij moet dat geloei van labrie zeker niet !

dan moet je liquid tension experiment eens proberen.

Kritiek kan en moet zelfs. Maar hoe meer ik het nummer beluister, hoe dieper het me raakt. Ik denk als je zelf één van je ouders verloor (bv door kanker), je deze tekst heel goed begrijpt. Ik geef toe dat ik bij een moeilijk moment een traan moest wegpinken.

Maar ik verlang niet dat een ander deze tekst als goed ziet. Mocht ik niet zelf deze situatie hebben meegemaakt, dan was die tekst voor mij misschien ook oubollig.

Er is nu ook een digital EP van Wither
Het normale nummer, een piano versie ervan(geeft het nummer een andere geweldige wending ), een versie waar John Petrucci zingt (dat kan hij nog best goed!) en een versie van The Best Of Times waar Mike Portnoy zingt (Dat klinkt wat minder, maar wel grappig xD)
Wel mooi dat MP dan dat nummer zelf zingt voor zijn vader

Waar kunnen we die vinden? Klinkt interessant. The Best of Times wil ik wel eens horen a la Mike Portnoy.

Op de bekende pindakaassites he ^^ xD