Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

mijn stem

4,18 (1843)

1843 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Matador

Untitled (3:56)
Obstacle 1 (4:11)
NYC (4:19)
PDA (4:59)
Say Hello to the Angels (4:28)
Hands Away (3:05)
Obstacle 2 (3:47)
Stella Was a Diver and She Was Always Down (6:27)
Roland (3:35)
The New (6:07)
Leif Erikson (4:00)
Interlude * (1:01)
Specialist * (6:40)
PDA [First Demo] * (4:44)
Roland [First Demo] * (3:44)
Get the Girls / Song 5 [First Demo] * (3:47)
Precipitate [Second Demo] * (5:33)
Song Seven [Second Demo] * (4:43)
A Time to Be So Small [Second Demo] * (5:47)
Untitled [Third Demo] * (4:13)
Stella Was a Diver and She Was Always Down [Third Demo] * (6:40)
NYC [Third Demo] * (4:27)
Leif Erikson [Third Demo] * (4:27)
Gavilan / Cubed [Third Demo] * (6:49)
Obstacle 2 [Peel Session] * (3:54)
Hands Away [Peel Session] * (3:10)
The New [Peel Session] * (5:59)
NYC [Peel Session] * (4:17)

toon 17 bonustracks

totale tijdsduur: 48:54 (2:08:49)

nummer 9 in de top 250

Links

Last.fm Spotify Apple Music

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 2 3...38 39 40...49 50 51 >

1...38 39 40...51

2,5

Hurrdurr

geplaatst: 30 januari 2011, 10:53 uur

Onder het motto "het zal wel groeien" heb ik hem iets meer dan een jaar geleden gekocht, maar dat groeien wil nog niet zo lukken. Heb hem elke maand minstens een keer gedraait om maar te wachten op dat moment dat het kwartje zou vallen. Maarja, 12 uur van mijn leven verspilt want eigenlijk vind ik er nog steeds gewoon geen zak aan. Als ik het nou leuker was gaan vinden over de maanden, okay, maar ik vind het nog steeds even saai/vervelend als de eerste keer.

Er zitten wel wat aardige nummers op, maar het doet voor de rest echt totaal helemaal niks met me. Ik zie ergens wel waarom iedereen dit album zo geweldig vind, maar ik zelf wordt er nog steeds niet blij van. Het is elke keer maar een hele lange drie kwartier om uit te zitten. Nouja, eigenlijk zit ik dus op dezelfde lijn als Arrie, snap niet echt waarom ik dit nou zo hard heb geprobeert. Vind het best om een leuke plaat te laten groeien, maar deze matige CD laat ik nu even in zijn plastic staan.

2.5*

5,0

My Addiction

geplaatst: 7 februari 2011, 22:57 uur

Wtf, waarom ben ik hier niet rapper aan begonnen? My Addiction is totally impressed. NYC wauw, raar dat hij niet zo sterk moet groeien bij mij tot nu toe. Of misschien wordt hij nog beter, dat zou er gewoon over zijn

5,0

My Addiction

geplaatst: 8 februari 2011, 16:32 uur

En PDA ook, opeens valt heel dat nummer stil en begint er die fantastische opbouw!
Ik zit nog maar aan de helft van de CD en ik vind hem nu al schitterend

JanBetonde2e

geplaatst: 8 februari 2011, 16:43 uur

Hurrdurr schreef:
Onder het motto "het zal wel groeien" heb ik hem iets meer dan een jaar geleden gekocht, maar dat groeien wil nog niet zo lukken. Heb hem elke maand minstens een keer gedraait om maar te wachten op dat moment dat het kwartje zou vallen. Maarja, 12 uur van mijn leven verspilt want eigenlijk vind ik er nog steeds gewoon geen zak aan. Als ik het nou leuker was gaan vinden over de maanden, okay, maar ik vind het nog steeds even saai/vervelend als de eerste keer.

Er zitten wel wat aardige nummers op, maar het doet voor de rest echt totaal helemaal niks met me. Ik zie ergens wel waarom iedereen dit album zo geweldig vind, maar ik zelf wordt er nog steeds niet blij van. Het is elke keer maar een hele lange drie kwartier om uit te zitten. Nouja, eigenlijk zit ik dus op dezelfde lijn als Arrie, snap niet echt waarom ik dit nou zo hard heb geprobeert. Vind het best om een leuke plaat te laten groeien, maar deze matige CD laat ik nu even in zijn plastic staan.

2.5*

Het hangt er natuurlijk ook vanaf of dit soort muziek je aanspreekt, anders kan je Turn On The Bright Lights zo vaak draaien als je wilt, maar beter zal het dan niet worden natuurlijk.

2,5

Hurrdurr

geplaatst: 8 februari 2011, 18:39 uur

Ik snap niet helemaal wat je met "dit soort muziek" bedoelt, maar volgens mij ligt daar het probleem niet echt. Ik ken veel (alt.) rock platen nog niet goed genoeg om op te stemmen, of ben er gewoon nog niet aan toegekomen, maar ik zet het graag op. Vandaar ook dat ik hem aangeschaft heb, als het een Jan Smit-CD was die zo hoog in de toplijsten stond had ik hem laten liggen.

Volgens mij is het meer de band dan de muziekstijl.

Dikkop

geplaatst: 13 februari 2011, 00:29 uur

Dit album heb ik in 2007 ongeveer elke dag beluisterd. Het was alsof ik deze plaat totaal niet beu kon worden. Ik vond het dus ook niet nodig om nog naar andere muziek te luisteren, aangezien er volgens mij niets boven Turn on the Bright Lights komt. Het gevolg was dat ik deze plaat op een bepaald moment uiteindelijk toch grijs gedraaid heb. Het was onmogelijk om er nog naar te luisteren. Zo beu was ik het. Deze avond heb ik het toch nog eens geprobeerd onder de juiste omstandigheden en BAM! Wat is dit toch een fenomenaal album! De sfeer van de grootstad die dit album oproept, de herhaalde gitaarslagen, de prominente rol van de bass en Banks die klinkt alsof hij een psychopaat zou kunnen zijn. Jammer dat ze dit niveau nooit meer gehaald hebben. Al moet ik wel zeggen dat Our Love to Admire niet veel achter komt. Als ik ooit een top 10 maak, weet ik al zeker welk album er bovenaan komt te staan.

5,0

jellecomicgek72

geplaatst: 13 februari 2011, 11:53 uur

Heb dat ook een tijdje gehad met deze plaat. Was ergens begin 2010. Toen ik de plaat eenmaal 'begreep' heb ik hem zo'n 3 maanden lang elke dag beluisterd. Hij stond elke dag weer op de vaste lijst bij me om beluisterd te worden. Na een hele hele lange tijd begon ie toch te vervelen na 600x Obstacle 1 gehoord te hebben. Draai hem nu niet zo vaak meer maar als ik hem opzet is het toch echt genieten geblazen.

JanBetonde2e

geplaatst: 13 februari 2011, 12:04 uur

Hurrdurr schreef:
Ik snap niet helemaal wat je met "dit soort muziek" bedoelt, maar volgens mij ligt daar het probleem niet echt. Ik ken veel (alt.) rock platen nog niet goed genoeg om op te stemmen, of ben er gewoon nog niet aan toegekomen, maar ik zet het graag op. Vandaar ook dat ik hem aangeschaft heb, als het een Jan Smit-CD was die zo hoog in de toplijsten stond had ik hem laten liggen.

Volgens mij is het meer de band dan de muziekstijl.

Ik bedoelde het ook gewoon in het algemeen. Muziek zoals Interpol is niet voor iedereen weggelegd, dat probeerde ik te zeggen. Het is geen hap - slik - weg achtige muziek.
En Alternative Rock is natuurlijk een héle grote stroming, Interpol hoort daar natuurlijk ook bij, maar ook een band als Radiohead, en die maken weer heel ander soort muziek.

2,5

Hurrdurr

geplaatst: 13 februari 2011, 12:31 uur

JanBetonde2e schreef:

(quote)

Ik bedoelde het ook gewoon in het algemeen. Muziek zoals Interpol is niet voor iedereen weggelegd, dat probeerde ik te zeggen. Het is geen hap - slik - weg achtige muziek.
En Alternative Rock is natuurlijk een héle grote stroming, Interpol hoort daar natuurlijk ook bij,
maar ook een band als Radiohead, en die maken weer heel ander soort muziek.

Dat snap ik, maar volgens mij is er een verschil tussen niet toegankelijk en muziek die iemand gewoon niks aan vind. Bij dit soort platen lijkt het wel alsof je het wel goed moet vinden, en het hoogstens slecht vind als je er niet genoeg naar geluisterd hebt. Terwijl er (lijkt mij) toch ook gewoon mensen zijn die de plaat niet goed vinden.

Ik zie wel waarom mensen dit mooi vinden, maar deze CD doet gewoon totaal niks met mij.

5,0

Timo-otje

geplaatst: 14 februari 2011, 23:22 uur

Geweldig groeialbum. Al vond ik NYC en Leif Erikson na de eerste luisterbeurt al geweldig heeft de rest toch behoorlijk moeten wennen. Snapte het niet zo goed , was ook nog niet echt bekend met Interpol. En vooral de zang vond ik niet geweldig , maar hier ben ik ondertussen volledig op teruggekomen. De zang sluit perfect aan bij het meeslepende gitaarspel en is zowel dringend aanwezig(Leif Eriksen), of wat meer op de achtergrond(zoals met Hands Away). Bij Hands Away zou dit ook niet passen vind ik omdat het hier vooral om de sfeer en het gevoel gaat. Groeit nog steeds dit album. Dit vind ik trouwens niet een album om elke dag op te zetten, denk dat ik er dan gek van zou worden. Maar als ik dit eens in de zoveel tijd luister is het wel een geweldige energieke luisterervaring. Een toppertje......

5,0

Co Jackso

geplaatst: 17 februari 2011, 19:15 uur

Al die topnummers op één album. Interpol krijgt het gelukkig voor elkaar. Wat voor veel gebruikers geldt, geldt ook voor mij. En dat is dat ik steeds andere favoriete nummers krijg. Bij een eerste luisterbeurt was het vooral NYC en PDA die opvielen. Nu, vele luisterbeurten later, vallen die nummers wat tegen. Favorieten zijn nu Obstacle 1, Say Hello to the Angels, Stella en vooral Leif Erikson. Leif Erikson behoort al een tijdje tot mijn favoriete tien nummers en Turn on the Bright Lights staat daar als album inmiddels ook.

3,0

Eveningguard

geplaatst: 22 februari 2011, 22:39 uur

Kan iemand mij uitleggen waarom de stemmen zo sterk verdeelt zijn? Waarom vind iemand dit album niks en waarom geweldig?

4,5

Leeds

geplaatst: 22 februari 2011, 22:48 uur

Eveningguard schreef:
Kan iemand mij uitleggen waarom de stemmen zo sterk verdeelt zijn? Waarom vind iemand dit album niks en waarom geweldig?

Interpol creëert een bepaald melanchonisch geluid die niet bij iedereen te pruimen valt. Een vaak wat donker geluid. Is een typisch kenmerk in het Post-Punk genre.

3,0

Eveningguard

geplaatst: 22 februari 2011, 22:51 uur

Maar bij The Cure en Joy Division zie ik enkel lovende kritieken...

JanBetonde2e

geplaatst: 23 februari 2011, 09:16 uur

Dat komt denk ik ook omdat niet iedereen The Cure en Joy Division probeert te luisteren, misschien omdat ze wat 'oudere' bands zijn. Dan denken sommige (jongere) mensen denk ik toch van, 'nee, zal vast niks voor mij zijn'.

4,5

wisselstroom

geplaatst: 23 februari 2011, 10:59 uur

Ik denk dat er ook veel mensen zijn die dit album checken vanwege de hoge notering in de top 250.

3,0

Eveningguard

geplaatst: 23 februari 2011, 15:12 uur

Maar The Cure en Joy Division hebben dat ook.

Dikkop

geplaatst: 23 februari 2011, 20:04 uur

Als je kijkt naar de stemverdeling bij Closer, Turn on the Bright Lights en Disintegration dan is er bijna geen verschil.

3,0

Eveningguard

geplaatst: 23 februari 2011, 20:14 uur

Sorry, had het over de hoge noteringen in de toplijst.

5,0

jellecomicgek72

geplaatst: 23 februari 2011, 20:23 uur

Eveningguard schreef:
Kan iemand mij uitleggen waarom de stemmen zo sterk verdeelt zijn? Waarom vind iemand dit album niks en waarom geweldig?

Komt idd door de zeer sterke invloeden die Interpol heeft gehad door bands als Joy Division, The Cure en qua vibe ook wel New Order lijkt het wel een beetje enzo, en das niet de meest toegangkelijke muziek allemaal

JanBetonde2e

geplaatst: 23 februari 2011, 20:28 uur

Interpol is amper beïnvloed door bovenstaande bands, zeg nou zelf, klinkt Interpol als Joy Division? en al helemaal niet als de andere twee bands. The Chameleons is een beter voorbeeld.

Dikkop

geplaatst: 23 februari 2011, 20:28 uur

Ah zo

Ik denk dat de hogere noteringen het gevolg zijn van het feit dat Joy Division en The Cure wat ouder zijn dan Interpol. Deze laatste spreekt namelijk het jongere EN het wat oudere publiek aan. Terwijl de andere 2 toch vooral gelieft zijn bij "oudere" muziekfans. Ik behoor tot die eerste groep en alhoewel The Cure en Joy Division wel in mijn muziekstraatje zouden moeten liggen luister ik er ook niet echt veel naar. The Beatles en Pink Floyd staan anders wel in de top 10 en echt jonge bands zijn dat toch ook niet.

3,0

Eveningguard

geplaatst: 24 februari 2011, 23:24 uur

Na 3 keer luisteren ben ik absoluut niet onder de indruk. De nummers kabbelen maar wat voort, de zanger doet zijn ding, paar gitaardeuntjes erbij en dat is het. Niet veel bijzonders. Track 1 en 2 zijn zeer behoorlijk en ook PDA is goed. De rest boeit me voor geen meter. Hopelijk gaat ie nog groeien!

5,0

jellecomicgek72

geplaatst: 24 februari 2011, 23:39 uur

Vaker luisteren! Vaker luisteren!

4,5

Teunnis

geplaatst: 25 februari 2011, 01:17 uur

Ik vond hem in het begin ook niet al te bijzonder. Het kabbelde maar wat voort, heel eentonig. Alle nummers waren eigenlijk een beetje van hetzelfde. Maar na een paar keer luisteren vond ik Untitled toch wel heel gaad. En Obstacle 1 was ook niet slecht, dus luisterde ik dit album wel af en toe. Zo is hij langzaamaan gegroeid, zelfs zo langzaam dat ik het eigenlijk niet eens merkte. Bij andere albums heb je wel eens zo'n "vallend kwartje"-moment. Maar deze groeide langzaam en heel constant. Nu krijgt het van mij 4,5 hele dikke sterren.

henk01

geplaatst: 25 februari 2011, 22:37 uur

inderdaad veel van hetzelfde deuntje, ga ik dit nog mooi vinden ?
(nog geen sterren gegeven)

4,0

RensZ

geplaatst: 25 februari 2011, 22:48 uur

Inderdaad, vaker luisteren want het is een groeibriljant. Als je The New en Leif Erikson niet mooi gaat vinden, kun je het maar beter opgeven met het luisteren van Interpol.