Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Dan zet ik door!

Ik heb 'm ook zeker 15 keer moeten luisteren om echt die "klik" te hebben. Ik heb er geen spijt van

Het grappige is dat ik eerst vond dat hier 0 emotie inzat en dat ik dit nu 1 vd meest intense platen vind die ik heb. Dit blijft voor mij een mijlpaal in de muziekgeschiedenis

Misschien de minst toegankelijke van Interpol maar wel mijn favoriet.

Ik heb het album nog nooit geluisterd, ik ga het nu voor de eerste keer luisteren. Ik ben benieuwd.

Oordeel vooral niet te snel. Bij mij duurde het ongeveer een trimester.

Ik vond deze eigenlijk gelijk al goed heb geen aanloopprobleen gehad, misschien dat ik al wat gewend ben met speciale platen ??

Dit album is weinig speciaals, dus dat zal het niet zijn.

Iets speciaal vinden is iets subjectiefs, dus.

Is het kwartje nog niet gevallen?

Nope, nogsteeds hetzelfde als in het begin. Alleen vallen nu ook de rotslechte lyrics op.

haha een mens zou nog medelijden beginnen krijgen

Wat bedoel je daar mee?

Het is inderdaad speciaal dat jij dit album weinig speciaal vindt.

niet boeiend, nummers kabbelen maar voort, groeit niet, slechte lyrics,...

gewoon jammer dat je er weinig goeds in ziet, was zeker niet slecht bedoeld!

Welkom bij de Interpol-twitter. Let op! u mag niet meer dan 140 tekens gebruiken. Spui vooral korte, oppervlakkige meningen. Dank u.

Zie de knipoog. Daarbij vind ik het muzikaal allemaal weinig speciaals. Typisch post-punk geluid, ik hoor niet wat daar nou zo bijzonder aan is. Wat wel speciaal is, is de zanger; zelden zo'n emotieloze zanger gehoord.


Jij vindt de teksten wel goed? Echt, wat een onzinteksten. Instrumentaal is het alemaal nog wel aardig (maar meer ook niet), maar een emotieloze zanger die zulke teksten gaat verkondigen... nee, dat maakt het er allemaal niet veel beter op. Het rare is: hij kán wel mooi zingen. NYC vind ik (buiten de tekst) een prachtig nummer dat ook nog eens mooi gezongen is.

Als ik 'm nog 40 keer heb geluisterd drop ik hier m'n mening.

Ik luister hem nu lekker luid door de stereo (na ontelbare keren door de koptelefoon en door mijn kleine radiootje). Na al die tijd is hij zijn 5 sterren nog altijd dubbel en dik waard. Wat zijn die rinkelende gitaren, zware drums en donkere baslijnen in combinatie met de stem van Paul Banks toch zalig. De teksten zijn misschien absurd, maar daarom geen onzin of betekenisloos. Ik heb de teksten eigenlijk altijd heel leuk gevonden, Roland is bijvoorbeeld toch heerlijk absurd en vertelt een soort verhaal over een bizarre vriendschap. En moeten teksten trouwens wel ergens over gaan, I Am The Walrus is toch ook een geweldig nummer? Elke keer ik TOTBL luister, vind ik hem beter (en 5 sterren is eigenlijk al perfectie). Ik hoor op deze plaat echt nooit iets waarvan ik denk dat het beter gekund zou hebben.

Deze vandaag sinds lange tijd weer eens geluisterd, ik verhoog hem een halfje. Stuk voor stuk geweldige, zeer sfeervolle nummers. Schitterend album.

Zozo INTERPOL,

Ik heb ze toevallig jaren geleden live gezien van heel dichtbij, maar enkel omdat ik stond te wachten op de groep die erna speelde. Er is me werkelijk niets bijgebleven van dat concert of zijn muziek. Het enige wat ik nog herinner was dat ik iemand gitaar zag spelen met een bles voor zijn ogen die maar in zijn microfoon stond te zingen met een nogal saaie stem, aan de grond genageld, heel de tijd in dezelfde houding met steeds dezelfde gitaar beweging/ritme. Nu enkele jaren verder ken ik interpol zeker bij naam en enkele liedjes van hun maar echt meer niet. ( )

Nu ik bezoek musicmeter al jaren (maar heb me pas enkele dagen geleden ingeschreven) en ik heb hier altijd veel nieuwe muziek leren kennen. Mede dankzij de top 250. Ik kon me vaak wel vinden met de muziek die daar hoog wordt gewardeerd, maar ergens in die top 20 of top 10 stond deze cd. Interpol? dacht ik. Is die groep dan zo bekend/goed vroeg ik me af? Ik heb eigenlijk nooit de moeite gedaan om er achter te komen. 

Tot enkele dagen geleden dan jaren later, toen ik me hier inschreef. Ik ging eens de top 250 af opzoek naar nieuwe muziek, en kwam deze tegen op 9! De enige cd die ik nog niet heb gehoord uit de top 20 en ik werd heel nieuwschierig na het lezen van de reacties hier. Na wat opzoekingswerk bleek dit een van de beste albums van de voorbije 10 jaar. OKE, ik ga interpol eens een kans geven. 

Het is blijkbaar een groeiplaatje, en een hele speciale volgens jullie, die je tot 20 keer of meer moet beluisteren voor de klik wordt gemaakt. Uit ervaring weet ik dat dit de beste muziek is, en die je ook niet snel beu zal worden. 

Ik heb de plaat afgespeeld terwijl ik op de computer bezig was met andere dingen. Weinig echte aandacht dus maar vond hem op het eerste gehoor al heel aardig klinken. Toen de plaat gedaan was leek het dat ik naar een lang liedje heb zitten luisteren die 50 minuten duurde. Het klonk gewoon heel de tijd hetzelfde en er is me eens weer helemaal niets van de muziek bijgebleven. Ik kon ook geen enkel nummer zijn deuntje afspelen in mijn hoofd. Catchy is deze plaat al zeker niet, maar natuulijk blijf ik volhouden en geef deze graag nog enkele kansen. Zoals ik al zei, hij klonk zeker aardig! 

Daar zat ik dan laat in de avond in een donker hoekje met interpol in mijn koptelefoon, deze keer heel geconcentreerd te luisteren. Genietend heb ik zitten luisteren, ik vond alles zo schitterend strak klinken. Wat die gitaren doen, die drum, die bas(!), en die stem in combinatie was heerlijk om naar te luisteren. Toen hij gedaan was, kwam ik tot de conclusie dat, hoe goed dit ook klonk, er weinig variatie leek in deze plaat. Ja alles klonk nog altijd hetzelfde en nog altijd kon ik geen enkel deuntje of tekst reconstrueren in mijn geheugen. Maar ik was wel mee, alsof ik al op de trein zat, onderweg naar de kern van dit album. Wat later ging ik slapen, maar er is niets zo fijn als muziek te beluisteren bij het in slaap vallen. Ik gaf deze cd nog een go door mijn koptelefoon. En vanaf het eerste nummer leek het of er een klauw me vastgreep in mijn vel. Misschien kwam dit omdat ik heel moe was en bijna in slaap viel, maar ik kwam in een soort trance terecht. Die scherpe nagels gingen steeds dieper en bij het voorlaatste nummer kreeg ik gewoon kippenvel bij dat eerste refrein. Toen hij gedaan was, lag ik daar klaarwakker met open ogen staarend in het donker. Ik moest even naar adem happen.

Wat een FAN-TAS-TISCHE plaat! Ik ben er echt door weggeblazen. Elke seconde leek wel een hoogtepunt. Is het te vroeg om te zeggen na slechts enkele luisterbeurten dat Turn on the Bright Lights een meesterwerk is? Bij elke luisterbeurt wordt die ook beter en de klauwen gaan steeds dieper.
Alles klink hier zo puur, zuiver en samenhangend, alsof er een rode lijn doorheen het album gaat waar elk intrument en stem aan vast hangt. Het is te vroeg gezegd maar dit is misschien een van de beste albums die ik ooit gehoord heb. Mischien overdrijf ik but must enjoy it while it lasts Hoe heb ik deze groep en vooral deze cd al die jaren over het hoofd gezien...

En raad eens, 7 luisterbeurten verder, kan ik nog steeds amper een deuntje reconstrueren in mijn hoofd. Het enige wat ik er nu al van kan meezingen is: to my air space ofzoiets en it takes a long time... Twee refreinen ergens op dit album, en wat gitaar breakdowns hier en daar.

Als ik dit album zo stukje voor stukje mag ontdekken, heb ik nog heel veel luisterplezier tegemoet.  Een album om nooit beu te worden?

De volle 5 sterren!

mooi geschreven, en herkenbaar. ik wou dat ik het ook nog eens kon meemaken

Een album om nooit beu te worden zou ik toch niet zeggen. Dit is met voorsprong mijn favoriete plaat ooit en ik dacht ook dat het onmogelijk was om Turn on the Bright Lights beu te worden. Het duurde bij mij zeer lang maar uiteindelijk gebeurde het toch. Gelukkig is dit nu weer voorbij. Ik ken geen enkel album die zoveel sfeer oproept dan het debuut van Interpol.

Nou synectwo, ik moet zeggen dat ik je tekst bijna net zo goed vind als dit album
Erg herkenbaar en zeer mooi verwoord!

Welkom op Musicmeter!

Bedankt jongens !

Als je start op musicmeter met een bericht van dat kaliber is het maar normaal dat je verwelkomt wordt.

Bovendien is het mss een goed idee om ook eens naar de b-sides van de ToTBL periode te luisteren : Specialist, Precipitate en Song Seven. Ze maken er niet veel maar als ze er maken is het meestal wel de moeite.

dat je bijna de enige bent die hem niet goed vind, als hij niet goed was had hij nooit zo hoog gestaan.....misschien een generatieprobleem??

Een generatie kloof? Arrie vindt 'm ook niet goed hoor.

Eigenlijk was ik van plan om mijn stemmen een beetje te gaan herzien en dit album stond op het punt om met een halfje verlaagd te worden. Hier staan gewoon te veel nummers op die me eigenlijk niet zo veel doen. Hoewel de eerste twee nummers dan wel weer geniaal zijn!

Daarom heb ik Untitled en Obstacle 1 toch maar weer eens geluisterd. En vooruit, dan de rest van het album ook maar erachteraan. En voor het eerst sinds bijna een jaar wordt ik gepakt door dit album. Zomaar, vanuit het niets, weet dit album me ineens te raken. Zelfs voor het saaie, langdradige, zeikerige Stella... kan ik ineens waardering opbrengen!

Hier ga ik zeker geen half punt vanaf halen, want zoals het er nu naar uitziet zit er eerder een verhoging aan te komen.

Vandaag weer eens gedraaid. Dit blijft echt een zeer goed album. Leg dit album nu eens naast High Violet, dat een zelfde waardering krijgt, dan zie je gelijk wat het verschil is tussen een goed en een zeer goed album.