Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Hier kan ik heel erg moeilijk een score opplakken, na zeker al tien keer de cd beluisterd te hebben zijn sommige nummers erg sterk en grijpen ze mij, anderen blijven oppervlakkig. Het is alsof deze cd soms mijn aandacht erg grijpt en daarna loslaat en ik gewoon wegdroom. Zeer vreemd, bij deze ga ik er geen score opplakken tot als ik hem volledig doorheb, want ik blijf nieuwe dingen horen. Obstacle 1, PDA, NYC en Obstacle 2 zijn erg sterke nummers, de rest blijft oppervlakkig.
Hopelijk verandert hij nog. En hebben jullie ook het gevoel dat het einde van Leif Erikson veel beter kan, veel grootser? Opeens stopt dat nummer :/

Wat mij betreft is Leif Erikson het perfecte nummer. Dat had ik vrij snel door, in tegenstelling tot Stella en The New, die nu ook tot mijn favorieten behoren. Het ritme-verschil in Say Hello to the Angels is ook briljant. Het enige nummer wat mij nog steeds niet echt kan boeien is Untitled. Verder beginnen PDA en NYC het eerst te vervelen, terwijl dat in eerste instantie mijn favoriete nummers waren.

Ja dat vind ik ook zo vreemd, sommige nummers maken de klik meteen en andere niet. Deze cd groeit niet in zijn geheel, maar in stukjes :/ En ja, ik blijf met dat leeg gevoel zitten op het einde van Leif Erikson.

Heb precies hetzelfde!

Vond het eerst ook jammer dat Leif Erikson niet met een epische outro afsloot, maar nu ben ik eigenlijk wel blij dat ze het ingetogen gehouden hebben. Heeft toch wat meer klasse - al eindigt 'ie wel behoorlijk abrupt, ja.

top 10 album, maar veel van de andere albums kunnen me ook bekoren
untitled, the new en leif erikson en NYC zijn wel erg lekker...

PDA is geweldig, maar dan krijfen we het tergend vervelende Say Hello to the Angels en word ik weer uit de droom geholpen.

Een nogal vreemde opmerking. PDA vind ik persoonlijk een zeer standaardnummer dat veel leunt op het refrein, terwijl Say Hello to the Angels afwisselend en verrassend is. Met name die overgang rond 2.50 is briljant. Het is bijna een dansbaar nummer, wat best bijzonder is.

Jij vindt het een vreemde opmerking ja, maar laat dat refrein nou net fantastisch zijn.

Leunen op het refrein? PDA heeft een magnifiek instrumentaal outro die het toch al niet misselijke nummer een geweldige zwiep meegeeft. Beste nummer van de plaat als je het mij vraagt.

PDA, leunen op het refrein?
Het outro?
Dat soort aspecten maken nu juist dat dit zo'n bijzonder album is.

ik vind de outro van PDA zelfs een van de beste outro's ooit geschreven.

Daar ga ik over heen, het is het beste outro ooit geschreven. Als een tondeuse in je nek, kippenvel...

Het ging mij meer om het afkraken van Say Hello to the Angels door Eveningguard
Mijn woorden zijn wellicht wat te hard voor PDA, maar ik hou hierbij rekening met de kwaliteit van de overige nummers op dit album (zie de positie van dit album in mijn top 10). Voor mij is dit nummer nog steeds bovengemiddeld goed, maar in vergelijking met de overige nummers op dit album, is het wel één van de nummers die mij het snelste ging/gaat vervelen.

haha

Wat mij betreft is elk nummer op deze plaat een voltreffer, en heb ik bij elk nummer wel een keer het gevoel dat er een tondeuse in mijn nek aan het klimmen is. Echt een top plaat met een hoofdletter t, al schrijf ik het nu met een kleine. Was voor mij de eerste kennismaking met Interpol, en ik moest er in het begin behoorlijk aan wennen. Maar dit is zo'n album die per luisterbeurt een stapje omhoog gaat in mijn waardering. Waar de meeste stapjes ophouden bij het einde van de trap, is dit hier echter nog niet het eindpunt. Dit blijft maar groeien, en begint zelfs haar vizier op de
top van de berg te richten waar Funeral van Arcade Fire zich momenteel bevindt.

5*

Daarom zette je er ook achter dat het met een hoofdletter t moest, natuurlijk.



Laten we niet te hard van stapel lopen.

Ik zet deze CD teveel op om hem echt niet goed te vinden, het punt is dat ik hem nog altijd niet kan doorgronden. Elke keer weet hij me te roeren op een ander moment, elke keer gaat hij iets meer open, zeer vreemd. Normaal stem ik nooit als ik een cd niet kan doorgronden, maar ik moet nu stilletjes aan toch eens beginnen ;p Hij is echt wel, speciaal. Nu begint The New beter en beter te worden...

Nog eventjes volhouden. Eenmaal dat hij volledig gegroeid is, laat hij je niet makkelijk meer los. Nuja ik zie dat je al 4 stemmen hebt gegeven. Dat gaat al de goede richting uit hé

Toch 80 percent van deze cd vind ik het waard om eens op te zetten

Meesterwerk van Interpol! Jammer dat ze dit niveau niet echt meer hebben benaderd... Eigenlijk alleen maar geweldige nummers die perfect op elkaar aansluiten, met uitzondering van "Roland"(3 sterren, de rest v d nummers een dikke 5). Het slot met "The New" en "Leif Erikson" is fenomenaal, mijn favoriete nummers van het album. Stel dat Interpol eerder "Pioneer to the Falls" (beste nummer van Interpol) had bedacht en dat nummer ipv "Roland" op dit album had gestaan dan had deze op nr. 1 gestaan in mijn Top 10. Ik ben het trouwens volkomen eens met de berichten hierboven dat de outro van "PDA" echt geniaal is, idd Kippenvel, met een hoofdletter K!!!

Pioneer to the Falls zou echt niet op dit album gepast hebben, joh, en bovendien hoor ik nog altijd maar niet wat mensen er nou zó geweldig aan vinden.

Pioneer to the Falls is briljant Maar je hebt helemaal gelijk dat het niet op TOTBL zou passen. Sterker nog, ik was van plan om precies hetzelfde te gaan zeggen.

Misschien The Specialist in de plaats van Roland? Ik ken The Specialist zelf niet, maar ik geloof dat anderen er wel heel positief over zijn.

Ik vind Roland helemaal geen slecht nummer. Daarnaast vormt het een goede overgang tussen Stella en The New.

Jullie hebben wel gelijk dat PTTF niet zo goed op dit album zou passen qua sfeer, ik zei dit zo omdat ik ff wilde aangeven dat ik dat Interpols beste nummer vind. Zonder "Roland" was dit album natuurlijk niet t zelfde geweest, het draagt bij aan het geheel, het hoort gewoon bij TOTBL. Ik zou het niet gauw los beluisteren, ik vind t daarentegen geen slecht nummer, maar ruim voldoende....

En ik kan je denk ik niet echt overtuigen Karl wat betreft PTTF, voor mij persoonlijk is het t beste wat Interpol heeft voortgebracht en dat heeft te maken met het gevoel dat t nummer me geeft. Het donkere en meeslepende karakter dat t nummer heeft tot epische proporties, om het zo te stellen...

Ik heb dit al langere tijd een moeilijke plaat gevonden om doorheen te gaan, maar nu ik heb opzet heb ik na de eerste twee nummers al het idee dat ik 'm opeens begin te begrijpen.

De link die men namelijk vele malen van Editors naar Interpol legde deed mij besluiten om me eens in deze band vast te bijten, maar het wilde maar niet vlotten. Vele malen moeilijker te doorgronden dan Editors.

Heeft Keane trouwens erg goed naar de opener van dit album, Untitled, geluisterd?

Hoezo? Ik kan zo gauw niet een nummer van Keane bedenken dat daar op lijkt eerlijk gezegd...

Ik ook niet eerlijk gezegd. Bij Keane is het voornamelijk de piano wat de boventoon voert. Dit is echt gitaar muziek.

Jawel,zelfde akoordenschema, plus dat hameren op 1 noot en dat bij de overgang naar de andere noot dan het ene instrument een halve maat later meegaat, in somewehere only we know..zing maar mee op untitled1....i walked across...and empty land..

Het muntje is gevallen, deze plaat verdient alleen maar 5 sterren. Elk nummer staat op zich als een huis, het is enorm tergend 3 favoriete nummers te kiezen. Ook heb ik er al erg vaak naar geluisterd en telkens met plezier, telkens groeide het album een klein beetje. Toch kan het mij niet echt emotioneel grijpen en daarom zal het niet in mijn top tien terechtkomen. Ook de lyrics dragen enkel bij tot de muzikale belevenis en niet tot een emotionele betekenis. Paul Banks wil niet echt een boodschap overbrengen en dit vind ik toch wel een minpuntje. Voor de rest zit alles zo geniaal in elkaar, dit hoor ik niet vaak bij bands. Liedjes die na 4 minuten volledig stilvallen, veranderen om dan (soms episch) te eindigen, fantastisch