Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Nooit zo gehoord eigenlijk. Behalve in het nummer Leif Erikson, daar lijken de stemmen van Banks en Smith inderdaad veel op elkaar.

Heh? Banks zingt vaak nasaal/zeurend en Smith totaal niet. Bovendien ligt de stem van Smith hoger dan die van Banks.

Ik moet zeggen dat ik er nog steeds geen spijt van heb dat ik dit album de volle mep heb gegeven. De sfeer was toen van doorslaggevende aard en is dat, na het een tijdje niet meer te hebben geluisterd, nog steeds! Wat een geweldige songs! Dit is wel een blijvertje...

Dat had ik helemaal in het begin ook, toen ik beide groepen ongeveer gelijktijdig leerde kennen, dus ik begrijp het ergens wel. Ik vond dat hun stemmen bijna hetzelfde klonken, al vond ik na een tijdje dat in Smiths stem veel meer gevoel leek te liggen en dat Smith dus ook beter was. Banks klonk te nasaal en emotieloos. Ik kende Interpol ook amper en vond TOTBL één lang, saai geneuzel, dat over de hele lijn hetzelfde klonk, waarschijnlijk waren de nummers van Editors makkelijker te onderscheiden en hadden ze ook meer hitpotentieel.

Ondertussen ligt dat wel iets anders, TOTBL is mijn favoriete album geworden. Buiten hun debuut hebben Editors nog weinig interessant gemaakt, vind ik. Nu ik al enkele jaren naar Editors en vooral Interpol luister, zijn hun stemmen natuurlijk totaal verschillend voor mij.

Ik vind het album eerlijk gezegd niet heel bijzonder, enkel NYC en PDA zijn echte prachtnummers.

Ik hoor hier vaak dat het een groeier is, dus ik zal het nog wat keren proberen

Dat is ie zeker!

Ik doe mijn best, begint inderdaad al wat beter te worden. PDA en NYC zijn nog steeds favorieten.

Binnenkort zijn Leif Erikson en Say Hello to the Angels dat. Wat een magistrale liederen zijn dat.

PDA is erg mooi inderdaad, maar ook na twintig keer luisteren valt het kwartje niet. De opener is ook prachtig, maar na het tweede nummer kakt het niveau in. Hier en daar vind ik nog een aardig moment. De lyrics zijn gewoon brak en de productie doet me wel heel erg aan Joy Division denken. Ik heb altijd een probleem met bands die een hoop jatwerk doen. Dat doet af aan de kwaliteit, hoe goed de muziek ook mag wezen.

Er is wel een verschil tussen jatwerk en inspiratiebronnen natuurlijk. Uiteraard zal Joy Division wel een band zijn naar waar Interpol goed geluisterd heeft, maar het is absoluut geen copycat werk. ik vind zelfs dat ze meer weghebben van The Chameleons dan van Joy Division.

Net zoals Joy Division probeert de band door middel van repetitieve riffs een intense atmosfeer te scheppen. Ook is de sfeer vrij spirtueel te noemen, een soort kijk in het eigen brein. Iets waar Curtis veel beter in is.

Interpol is naar mijn mening toch iets urgenter, iets dwingender dan Joy Division (instrumentaal gezien dan). iets als de lange outro van 'The New',daar herken ik absoluut geen Joy Division in. Verder vind ik de teksten van Curtis veel donkerder dan die van Banks. Banks zijn teksten zijn dan weer abstracter, soms tegen het absurde aan.

Zucht. Altijd die vergelijking met Joy Division. Ja, de zang van Banks heeft wel wat weg van die van Curtis, maar instrumentaal zie ik weinig vergelijkingen. Interpol heeft geen bassist die denkt dat hij leadgitarist is en een stukken veelzijdigere drummer.

Veelzijdigere drummer? Niemand kan op tegen de Human Drummachine.

De meningen zijn zo te zien verdeeld over dit album, maar ik moet zeggen dat ik me bij de minder enthousiaste leden schaar. Untitled en NYC vind ik mooie nummers, maar de rest doet me eigenlijk vrijwel niets.

Het is niet zo zeer dat ik er emotioneel door geraakt wordt maar vind de nummers allemaal ijzersterk en ook het nodige beuk en gitaarwerk is gewoon heerlijk. Interpol is inderdaad bij lange na niet zo donker als Joy Division maar de vergelijking ben ik ook wel beu.

Dat stuk lijkt in mijn ogen qua structuur ook veel meer op iets als Sonic Youth (de instrumentale stukken uit The Sprawl bijvoorbeeld)..

In het verlengde van die vergelijking vond ik het solo-album van Lee Ranaldo van dit jaar weer erg aan deze plaat denken, vooral qua zang.

Interpol - Joy Division De heren van Interpol moeten wél ooit het nummer The Bogus Man van het onvolprezen Roxy Music hebben beluisterd.

En als we dan wel relevante mosterd opdelven, op Antics staat een nummer waarvan de intro haast een exacte copy (je moet het horen!) is van een intro op het eerste album van This Mortal Coil, zelden meer plagiaat gehoord.

Iemand heeft niet goed naar Closer geluisterd. Sowieso is Joy Division een inspiratiebron geweest, dus vindt de leadzanger van deze band Joy Division beter dan zijn eigen band. Ik hoop het toch,

Is dit een ironische opmerking waarvan de ironie niet overkomt of een hersenloze opmerking van iemand die er niet tegen kan dat Interpol hoger in de toplijst staat dan Joy Division?

Nu je het zegt... Die spellingsfout is echt vreselijk!

En wat boeit me nu dat Interpol hoger scoort dan Joy Division ? Die top250 gebruik ik enkel om klassiekers (en soms misbaksels) te ontdekken.. Voor mij persoonlijk scoort JD hoger dan Interpol. En misschien moet jij eens stoppen met insinuaties te maken, want die raken nog kant noch wal.

Jongens, zullen we niet voor de zoveelste keer deze zinloze discussie aangaan en gewoon van beide bands genieten?

Indeed. Dit album heeft zeker een melancholische sfeer en daar hou ik wel van. Untitled is én blijft het beste nummer van Interpol.

Na lange tijd weer eens op gehad, man het blijft een goed album met wereld opener Untitled

Aanvankelijk (3 maanden geleden) beklijfde alleen het laatste nummer, de rest klonk leeg en ging aan me voorbij. Echter vond ik dat dit album iets mystieks had, dus ik heb sedertdien dit album nog regelmatig in de cd-speler gestopt. Op een gegeven moment begon ik de sobere gitaarriffs en de bariton van Paul mooi te vinden. En dat nu ook pakweg 9 nummers aankomen, waarvan ik het overgrote deel zalige liedjes vind, is al helemaal mooi. Mijn geduld wordt beloond, goh wat fijn. 4*-->4,5*

Er schijnt een 10th aniversary versie van dit album te komen met onuitgebrachte nummers van de opnamesessie van dit album.

Dat wordt onrustig slapen de komende paar maanden voor de Sinterklaasgelovigen alhier - en dat lijken er heel wat. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb het album eens tevoorschijn gehaald en snap eigenlijk niet zo goed waar het nou allemaal over gaat: bij tijd en wijle is het gewoon monotoon en vervelend.

En om nog eens wat zout in de wonde te strooien: het lijkt mij sterk dat over 20 jaar dit net zo'n klassieker is als Unknown Pleasures en Closer na dertig jaar waren. Er is één ding wat ik echt zeker weet: Joy Division en Factory zouden never/niemals/jamais/aldrig/NOOIT een number beschikbaar hebben gesteld voor een geurtjes-commercial. Interpol: aardige muziek, maar wat een stel posers.

Ik denk dat vrijwel iedereen van ons dat voor een flinke som geld zou toestaan; ik in ieder geval wel. Laat mij zo vrij zijn om je te verbeteren - Interpol: aardige muziek.

Kan je er niet goed tegen dat Interpol hoger staat dan Joy Division in de top 250, Mjuman?
Dat is je goed recht natuurlijk. Maar het is niet nodig om altijd neerbuigend te doen tegenover de jongere users op dit forum die dit wel goed vinden. Bovendien hebben we niet veel boodschap aan een vergelijking die al tot in den treure is gemaakt. Nu we toch bezig zijn; Ik heb weinig slechts te zeggen over Joy Division en New Order, maar World in Motion was ook behoorlijk flauw en Peter Hook is immers ook een poser.