Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Vanmorgen weer eens naar dit album geluisterd en ik blijf er echt onwaarschijnlijk enthousiast over. De adrenaline gierde weer door mijn aderen. En het feit dat het geweldige nummer Say Hello to the Angels de minste stemmen heeft gekregen geeft maar weer aan wat een topalbum dit is.

Dat was vroeger niet anders (kom ik nu met Lukas en ons top2000-topic allemaal tegen )


Sfeer, mijn beste

En dáár is deze site nou zo verrekte handig voor.

of Porcupine Tree....

Sluit me helemaal bij je aan wat betreft de recentie van deze midelmatige cd met teveel plingpling gehalte, alleen wat doet in godsnaam Madonna in jou top10?(de rest is top)

Ja, DikkeDarm, dan moet je maar eens naar Ray of Light luisteren hé !

Ik wil niet kinderachtig doen ofzo hoor, maar iemand die Coldplay en Keane en Radiohead afzeikt maar wel Madonna in zijn top 10 heeft? Komop zeg! Madonna heeft in heel haar leven nog nooit 1 tekst zelf geschreven, en vernieuwend is ze ook nooit geweest...
Kortom : je spreekt jezelf tegen.
En Interpol blijft toppie
Misschien toch een generatiekloof dan?

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Eigen teksten vs. Door anderen geschreven teksten


.. en laten we alsjeblieft niet meteen weer de top10 van een kritisch persoon erbij pakken. Als je hem wilt overtuigen doe dat dan op basis van muziek-inhoudelijke argumenten en niet op deze manier.

En dat zegt iemand met Joanna Newsom in zijn top 10?

Laten we het vooral daarop houden dan.


En Madonna is een genre op zichzelf, daar hou je van of daar hou je niet van. Zo ook Prince veronderstel ik. Madonna vóór Ray of Light of erna is een groot verschil. Met Ray of lIght maakte ze een enorme stap voorwaarts. Maar ik moet haar muziek hier niet verdedigen, je houdt ervan of niet natuurlijk.

En trouwens Coldplay zeik ik helemaal niet af. Hun twee eerste platen zijn zéér ok, zie ook daar mijn besprekingen of quotaties, hun derde is gewoon een herhalingsoefening die voor mij niet hoefde.
En ik zal er niet ver naast zitten dat we van dat bandje nu niet veel moeten verwachten. Een lang leven is zulke bands niet beschoren, even pieken en met wat geluk nog eens bevestigen en dan de pedalen verliezen, maar ik hoop me enorm te vergissen.

Dus even goed lezen eer je over afzeiken begint.
Maar Keane vind ik minder dan niets, dat kan ik niet ontkennen.
Mag toch, veronderstel ik ?

Ja hoor.. maar laten we het nu verder over deze plaat hebben .. hij is veel te mooi om te negeren en in plaats ervan over Keane te praten. Bovendien zie iik de overeenkomst niet, maar das geen discussiepunt hier. .

Al twee jaar vind ik The New het beste nummer hiervan

Nummertje 1 blijft eigenlijk het mooist voor mij, Untitled..Prachtig nummer...

NYC.... kippenvel jongens!

"It's up to me now, turn on the bright lights!"

Leif Erikson, Untitled, NYC en The New, allemaal op één cd, hoe verzinnen ze het.. Menig artiest heeft al problemen met het creeëren van één prachtnummer (kijk wat er tegenwoordig in de 'top-40' voorbij komt, pfff), Interpol flanst 4 geniale tracks op een schijfje, het bewijs dat er tóch muzikaal talent uit de States komt. INTERPOL.

Vergeet PDA vooral niet...die outtro! En The New blijft natuurlijk ontzegenzeggelijk het beste nummer op deze CD

Daarom kiest de meerderheid op MuMe ook voor Obstacle I Dat vind ik zelf ook het beste nummer op dit album.

Tsja, en zo vind ik het erg jammer dat het toch weer een wat commercieler nummer is dat bovenaan staat. Waarom niet de instrumentale genialiteit van een Untitled, The New of Leif Erikson maar een nummer wat in mijn ogen opgebouwd is rond het oeroude principe couplet/refrein/couplet? Er zijn genoeg bands die dat doen, juist het lak hebben aan dat stramien maakt van Interpol een goede band (in ieder geval op deze plaat, over de opvolgers ben ik wat minder te spreken).

Wat niet wil zeggen dat Obstacle 1 geen goed nummer is; het is nog steeds 10 keer beter dan welk nummer dan ook op Antics.

Het spijt me zeer, (:p) maar ik probeer dit al een jaar lang goed te vinden, maar op twee nummers na (Obstacle 1 en PDA) vind ik het echt werkelijk erg saai.

Ik snap de waardering wel, maar datgene wat anderen waarschijnlijk in heel dit album zien zie ik alleen een heeel klein beetje bij die twee nummers die ik noemde.

3.0

Ach ik heb er ook een goed jaar over gedaan en zie waar het nu staat (check top-10). Daar heb ik mijn redenen voor (lees m'n ellenlange recensie enkele pagina's geleden ).

Ongetwijfeld 5*. Het album ooit blind gekocht en heb het album inmiddels zo vaak gehoord en het verveeld me gewoon niet.

oke omdat jij dit zegt ga ik nog maar eens keer doen misschien heb ik wat gemist...

Ik weet niet of je vraag al beantwoord is Johnny Brasco, maar ik had geen zin om alle 441 reacties door te akkeren. Als ik me niet vergis is het intro van Untitled een keer te horen geweest in een aflevering van Friends. Ik geloof een van de latere afleveringen waarin Joey zich onder deze hemels tonen realiseert dat hij Rachel toch wel weer erg leuk vind en daarna haar kamer instormt.

Het concert in Vorst Nationaal was fenomenaal. Als je alles kent, geeft dat trouwens een extra boost om uit je dak te gaan. Banks was in vorm, die andere gitarist forceerde soms misschien iets veel zijn gitaar (wilde echt op elke noot de klemtoon leggen), maar die bassist zat te roken en te soleren tegelijk, echt chic! Prachtig schouwspel; moest je ook op concerten kunnen stemmen, zou ik zeggen: 5*

Heh, in Tilburg stond Banks te roken en te zingen tegenlijk. Ze speelden helaas wel erg veel van Antics en te weinig van deze plaat. Geen Untitled, NYC, The New of Leif Erikson gehoord. Wel PDA gelukkig, met die outtro een perfecte afsluiter.

Ik ben steeds meer verslaafd aan het raken aan het fenomeen interpol. Ongeveer een jaar geleden hoorde ik Specialist, toen vond ik er echt helemaal niks aan.

Toen kreeg ik een keer antics en turn on the bright lights in mijn handen gedrukt van een vriend van me, die zij dat het geweldige muziek was. Na een half jaar stofverzamelen zette ik antics als eerste op. Dankzij evil bleef ik die plaat opzetten en langzaam maar zeker leerde ik de nummers waarderen. Niet veel later kwam OLTA uit. Toen werd mijn waardering voor deze band een feit.

Echter, TOTBL heeft in de tussentijd een dikke laaf stof verzameld. Een paar weken geleden heb ik eindelijk dit meesterwerk opgezet, ik denk dat er sindsdien geen dag voorbij is gegaan waarop ik niet naar het album heb geluisterd. Nog sla ik mezelf voor mn hoofd dat dit meesterwerk zo lang in mijn kast heeft gelegen zonder geluisterd te worden.

De openingstrack, obstacle 1, nyc, pda... ze gaan van hoogtepunt naar hoogtepunt. Er zijn bijna geen mindere nummers te vinden op deze plaat, misschien is hands away iets minder, maar het is ook wel een erg welkome intermezzo na de nummers 2 tot 5. Daarna ook blijft het niveau angstaanjagend hoog. Stella was even wennen voor me maar nu zie ik ook daar de schoonheid in, en daarna komen Roland, The New, Leif Erickson...

5 sterren, minder is mijns inziens gewoon niet mogelijk.

Met Specialist beginnen, ja da's vragen om moeilijkheden . Ik vind hetzelfde scenario terug. Begonnen met Antics omwille van Evil, dan OLTA gekocht (ik had TOTBL al, maar lag eveneens worst te wezen tussen andere platen), OLTA aanbeden en vervolgens naar TOTBL beginnen luisteren, toen ik vernam dat Interpol naar Brussel kwam. Heb er geen spijt van: de beste van de drie platen, al vind ik Hands Away toch één van de beste nummers van deze cd, samen met The New en NYC (NYC hebben ze WEL gespeeld in Brussel, The New en Leif Erikson niet), en PDA juist niet. (zie mijn uitgebreide recensie een paar pagina's hiervoor )

Je moet Specialist inderdaad pas helemaal aan het eind luisteren. Ik waardeerde dat nummer pas toen ik alles van Interpol al aardig goed kende. Maar Specialist op zich is al een meesterwerk. De verschillende lagen lagen die in het nummer liggen en de opbouw zijn fenomenaal. De outro is nog steeds de beste die ik ooit gehoord heb. Specialist vind ik net als 'Oh, Comely' van Neutral Milk Hotel: een album op zich.

De outro van PDA vind ik nog beter.

Met name Obstacle 1, NYC en Leif Erikson (wat een prachtige nummers!!) maken dit album voor mij 4,5* waard. Wat zo mooi is aan Interpol is dat ze duidelijk zijn beinvloed door bands als Joy Division, maar er toch een heel eigen geluid op na houden. Toch vind ik dit niet het beste Interpol album, daarvoor staan er toch een paar nummers op die gewoon niet echt opvallen.

Zoals?