Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Ik heb laatst nog de vinyl versie gescoord Heerlijk om laat in de avond met dit weer op te zetten.

wat blijft dit goed zeg.

Misschien wel ongeveer de laatste plaat waarvan ik het verwacht had, maar opeens ben ik dit veel meer gaan waarderen. Het is to the point, maar vliegt wel voorbij in een grote waas, met een mooie balans tussen duidelijk afzonderlijke, bondige nummertjes en een groter plan. Emotie staat knap naast een niet stuk te krijgen structuur en alle liedjes zijn logische vertakkingen van hetzelfde uitgangspunt.

Gitaarstukjes die opeens kraakhelder naar voren springen op precies de momenten dat er ook echt ruimte voor is. Als vallen ze precies op hun plaats. Mooi mooi.

Mooi dat je deze hebt opgepikt

Geen slecht album maar ik vind het vrij eentonig.
Stella en Leif zijn mijn favorieten. De eerste 3 nummers vind ik weinig aan.

Vind ik geen gekke gedachte, dat idee had ik bij de eerste luisterbeurt ook.

Mijn nummer 1, met veel moeite daar gekomen en hij gaat niet snel meer weg ook.

Ik had er altijd veel positieve reacties over gehoord en gelezen, dus ik kocht het album. 1 keertje geluisterd, klonk wel aardig, ik moest er vast nog wel wat meer naar luisteren om het vol te kunnen waarderen. Maar toen.. iTunes blokkeerde de cd. Elke keer weer. Op mijn Ipod deed ie het ook niet.. F*ck It! Dacht ik, dan maar geen Interpol.

Na een tijdje weer een beetje moe te zijn geraakt van al mijn muziek dan toch maar weer onderzoek gedaan ernaar, wat zitten kloten met dingen waar ik absouut geen verstand van heb, maar verrek, een nummer deed het zowaar.. dus ik nog maar wat zitten kloten, en hij deed het helemaal! Volgens mij heb ik sinds dat moment het album zo'n 50x non-stop geluisterd. Fantastisch.

Interpol, het is een fenomeen. De duisterheid, de geweldige drums, de briljante bass, die stem.. Dan heb je ook nog het hele stijltje eromheen, die stijlvolle pakken, brillen, looks. Het zit gewoon allemaal goed bij Interpol.

En dan zijn er nog de teksten.

'I wish I could eat the salt off of your lost faded lips' Prachtig..

Banks weet zó ontiegelijk veel emotie over te brengen met zijn teksten, fenomenaal, al laat je je soms misleiden door zijn stem.

'Yours is the only version of my desertion that i could ever subscribe to'
'She feels that my sentimental side should be held with kid gloves'
'She puts the weights into my little heart.. O she puts the weights..'

Om er nog maar een paar te noemen.

God, door mijn verhaal heb ik alleen maar nog meer zin om te luisteren. Gelijk maar doen.

Ik ga toch ook maar naar 5,0 sterren, het is allemaal gewoon te goed om daar van af te wijken. Alle nummers lijken te kloppen en alles zit zo donders goed in elkaar dat je dit gewoon moet belonen met de volle laag. De stem van Banks vind ik trouwens erg mooi, hij brengt heel veel emotie met zich mee.

Dat zou ik dan eerder bij Antics denken.

Tijdens mijn eerste luisterbeurt kon de muziek nauwelijks tot me doordringen. Ik was wel onder de indruk op een of andere manier. Maar ik denk dat ik tegelijkertijd diep in een boek heb gezeten want ik kon me geen enkel nummer duidelijk voor de geest halen.

Geweldige, duistere CD. Beetje de post-punk Radiohead van het nieuwe decennium. Helaas hebben ze deze parel niet weten te overtreffen. Een terechte notering in de top 250.

Eergisteren gekocht en..........mag ik even bijkomen. Wederom superlatieven tekort. Must have, must buy etc. en voor de jongeren onder ons, als je het gedownload hebt daarna even naar de (web-) winkel om netjes voor deze prestatie te betalen, he? Dan kunnen deze heren mooie muziek blijven maken.

Net ook voor het eerst gedraaid. Fraai fraai fraai. Waar ik de andere albums van Interpol nog wel eens wil afkappen haalt deze moeiteloos het einde. " Verrek, nu al afgelopen" .
Zal me niks verbazen als deze van mij de vole mep aan sterren gaat krijgen.

Zeker aangezien hij nog maar 8 euro kost tegenwoordig. Ik heb zo mooi voor 16 euro deze en antics in een klap in huis gehaald. Want inderdaad, ze verdienen het gekocht te worden.

Het koste me een aantal luisterbeurten om de plaat echt op waarde te schatten, maar ik denk dat de tijd nu echt rijp is: 5* en een plaats in mijn top 3. Zo dat is eruit, zeg maar. Interpol is na Radiohead toch wel de band waar ik het meeste waardering voor heb en hoop dat ze in de nabije toekomst een keer in Nederland te zien zullen zijn. Even over dit album: nummers 2 Obstacle 1 7 Obstacle 2en 10 The New zijn op dit moment mijn favorieten, maar dit kan over een paar weken al weer verschillen. Rest is trouwens ook helemaal top en dat is nou net de eigenschap die topalbums van goede albums onderscheiden.

Ik had eerst Antics in mijn bezit, een hele goede plaat. Maar onlangs deze in mijn bezit gekregen. Wat een prachtig album is dit zeg.
De melancholische donkere sfeer welke in de muziek en teksten zit is zo mooi en niet over de top.
Het eerst nummer is gelijk al zo mooi.
Op Antics maakt de zanger iets anders gebruik van zijn stem, op een manier die mij minder aanspreekt. Op dit album zingt hij minder uitgesproken (vind ik) maar het is meer een geheel, muziek en stem. GEWELDIG

Inderdaad. Ik ben "begonnen" met Antics en op deze CD viel me meteen op dat de zang soms wat anders is. Zoals Paul Banks zingt op Obstacle 1 hoor je geen nummer op Antics.
Heb deze wat lang links laten liggen doordat ik zo kapot was van Antics, maar wat een moois staat er op deze CD.

Leif Erikson (wat is toch die urge in the icebox he?) , The New, NYC en vooral ook Hands Away zijn nummers die me raken.

En met dank aan het bericht van kas-music als inspiratie ga ik hem nu meteen weer draaien.

als je jezelf bij deze cd afvraagt 'wat kan er beter?', en je dan geen antwoord weet, moet je hem gewoon een 5 geven zeker..

Ik gooi dit album 0.5 punt omhoog, het begint me steeds beter te bevallen.
Say Hello To The Angels met in het begin dat The Smiths / Johnny Marr gitaarrifje, helemaal goed!!!
Maar ook Obstacle 1 en The New met bij tijd en wijle overstuurde gitaren, lekkere plaat zoveel is zeker en ik sluit een hogere waardering zeker niet uit.
Dit debuut vind ik de beste van de 3 platen die de heren gemaakt hebben.

Geweldige plaat waarin ik helemaal kan wegzinken.
Het begint al met de slide guitar in de titelloze intro, heerlijk.
Hands Away klinkt eenvoudig, maar de opbouw en de accenten
die liggen op de hi-hats vind ik briljant in zijn eenvoud.

Omdat dit bandje hier nogal bejubeld werd, vaak in de udates kwam, geraakte ik geïnteresseerd en heb ik het toch ooit gewaagd om er een plaat van te halen.
Het werd deze;
Maar helaas, het doet me absoluut niets, het kan me niet boeien of pakken, het is er eentje van één keer of 2 keer draaien en vreselijk teleurgesteld in de kast zetten. Overkomt me niet zo vaak, maar helaas de laatste jaren toch iets te vaak naar mijn goesting; ook gehypte platen van andere gehypte bandjes konden me niet echt bekoren; Arctic Monkeys, Cooks, Kings Of Leon, Editors, Muse, Snow Patrol, ik vergeet er vast nog enkele.
neen, vreselijk vervelend bandje, dit.
(Of ik word echt oud, kan ook natuurlijk! )

1 of 2 keer luisteren is ook niet echt moeite doen, als ik eerlijk mag zijn. Daarbij kan je moeilijk zeggen dat Interpol gehypt wordt, daar is het toch niet bepaald de muziek voor.

Maar goed, iets een hype noemen schijnt een manier te zijn om aan te geven dat het toch geen goede muziek kan zijn tegenwoordig. Sad...

Interpol kun je moeilijk een hype noemen, dit album kreeg bij release weinig aandacht. Pas na opvolger "Antics" en vooral "Our Love To Admire" waarmee Interpol definitief doorbrak (ik leerde ook toen pas Interpol kennen) steeg de belangstelling voor het debuut. Je kunt dit hoogstens een MuMe-hype noemen.
Dit album deed mij aanvankelijk ook niet zo veel, maar na meerdere draaibeurten vielen de songs wel in hun plooi. Maar meer dan 4* kan ik niet toekennen, baanbrekend is dit album niet en een 12e plaats in de MuMe top-250 vind ik te veel eer.

Ben het hier niet met je eens, dit album heeft de sound van dit decenium bepaald, dan is het toch wel baanbrekend te noemen? Trouwens als een twaalfde plaats voor dit album al te veel eer is zullen we het maar niet hebben over al die andere overschatte albums in de top 30? Dit is net niet gehypet, het album staat er omdat het zo goed is. De meesten hier weten precies niet wat het woord hype betekent, of hebben helemaal geen kaas gegeten van wat hip is in muziekland. Black Eyed Peas, Lady Gaga of Kings Of Leon, dat zijn hypes. Ter illustratie; van dit album is zelfs nooit een nummer op Studio Brussel gedraaid, zijn we nu klaar met de term hype?

Ik reageerde hier op Father McKenzie (met wie ik het meestal wel eens ben, ik vind het jammer dat hij dit album niet waardeert), Interpol is zoals ik eerder zei geen hype omdat deze band en dit album niet zulke aandacht krijgt van pers en publiek wat wel het geval is met Black Eyed Peas, Lady Gaga of Kings Of Leon (die laatste vind ik wel goed).
Zeggen dat Interpol dé sound van dit decennium heeft bepaald is ook wat overdreven, heden ten dage is de muziek veel meer verscheiden. Natuurlijk heeft Interpol (die duidelijk de mosterd heeft gehaald bij de postpunkgeneratie eind jaren '70, begin jaren '80) ook bands beïnvloed als Editors en White Lies. Maar anderzijds kun je moeilijk zeggen dat Interpol zoveel impact had als bv. Nirvana of Radiohead destijds.
Ik vind dit gewoon een prima album, niet meer en niet minder. Ik kan mij echter moeilijk voorstellen dat Studio Brussel nooit iets van dit album heeft gedraaid, deze band is nu toch populair geworden bij het brede rockpubliek.

Ik heb op Studio Brussel toch ook nog nooit een nummer van dit album gehoord, waarschijnlijk al wel eens tijdens een Dream Team of Wonderwall, maar niet op gewone momenten. Als Interpol gedraaid wordt, zal het normaal met Evil zijn ofwel iets van Our Love To Admire. Om toch on Topic te blijven:
Ik vind dit album zeker bij de besten van dit decennium horen. Het is ook een van de albums die de Post-Punk-revival mee leven heeft ingeblazen volgens mij, dus in dat genre heeft het inderdaad de muziek van dit decennium beïnvloed. Het niveau van dit debuut heeft Interpol spijtig genoeg later niet meer gehaald, al kwamen ze wel enkele keren zéér dicht in de buurt (Pioneer to the falls). Mijn favorieten op dit album waren eerst NYC en PDA. Tegenwoordig zijn daar ook het geniale The New en Leif Erikson bijgekomen. Specialist is verder een van de beste bonustracks ooit (al staat hij spijtig genoeg wel niet op mijn versie).

Het is inderdaad zo dat Interpol de postpunk/new wave nieuw leven heeft ingeblazen, maar dan kun je the Strokes en White Stripes bv. een even groot belang toekennen omdat zij de garagerock een nieuw leven hebben ingeblazen. Ik zie dit decennium als een fusie van stijlen die in de vorige decennia werden ontwikkeld, er is sinds 2000 geen dominante muziekstijl.
"Obstacle 1", "NYC", "PDA" en "Leif Erikson" vind ook ik de beste nummers op dit album. De wat meer toegankelijke opvolger "Antics" vind ik vrijwel even sterk, "Our Love To Admire" vind ik een tikkeltje minder (ik heb ze alle 3 van Interpol). Maar deze laatste is verreweg het best verkochte album van Interpol, wellicht niet vreemd dat van dit album het vaakst nummers gedraaid worden.

Kom aan, over dit plaatje werd destijds behoorlijk de loftrompet geblazen door zo'n beetje alle bladen. Was toen toch echt wel een hype. Eerst speelde ze in een halfgevulde kleine zaal van Paradiso, nog geen half jaar later verkochten ze met gemak de Melkweg uit. Sindsdien is het hard gegaan. Nu is het wel zo dat een hype soms gerechtvaardigd is, in dit geval wel, vind ik.

Vind trouwens niet dat Interpol de sound van dit decennium (wat is dat sowieso?) bepaald heeft. Denk eerder dat je dan naar The Strokes en The White Stripes moet kijken. Die werden in 2001 pas echt flink gehypt en hebben de deur opengezet voor een hoop andere gitaarbandjes, zoals o.a. Interpol.

Even iets compleet anders: wat moet de hoes eigenlijk voorstellen?