Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Of zoals een student van Turkse afkomst van me toen ik twintig jaar geleden in de U.S. nog instructeur was placht te zeggen:
"You can not eat salami every day! Sometimes you want to eat.... Beans!!!!"

Onvergetelijk. Hij had het trouwens over vrouwen, en helemaal niet over eten, maar dat terzijde.

Maar wat mij betreft, als iets goed klinkt - en dat doet TOTBL - hoef je niets te veranderen, alleen maar voor het veranderen an sich.

Welnee, die metafoor is niet knullig. Ik bestel juist meestal wat ik niet ken - en ga dan af op de beschrijvingen en mijn voorstellingen van wat het zou kunnen worden en meestal - vooropgesteld dat het een restaurant van een bepaalde klasse is - pakt dat goed uit; zelfs zo dat mijn lief regelmatig vraagt haar te adviseren.

Dat gezegd hebbend, zou ik eerst even de receptie van een vierde Interpol afwachten; de eerste twee kwamen goed binnen en waren raak; Antics draai ik het meest en deze het minst, terwijl ik die toch hoger heb zitten dan OLTA.

OLTA was wat mij betreft - ondanks de vernieuwing hier en daar - de minste van het trio. Wat dat betreft is het wellicht tijd voor een nieuwe lente, een nieuw Interpol-geluid. Top van de nu wave betekent echt nog niet top van de wave.

Maar het geluid bij FF en Editors was gewoon op, net als dat bij Arctic monkeys het geval was en bij Kaiser chiefs het geval is, maar bij Interpol heb ik dat na OLTA totaal niet.

Ik hoop alleen voor het vierde album dat ze de tijd nemen om veel werk te verzamelen en het eigenlijk als een debuutalbum uit te brengen, hoewel er ook bands zijn die opeens uit kunnen halen met een 4e album (The National iemand?).

Of The Afghan Whigs.
En Elbow uiteraard.

Dat ben ik wat betreft Editors wel met je eens. Franz Ferdinand maakte echter enkele hele mooie liedjes op het tweede album (Walk Away, Eleanor Put Those Boots On bijvoorbeeld) die ik als individuele nummers hoger heb zitten dan de losse nummer van het eerste album. Van deze band hoop ik nog altijd op een wat rustiger album in de trant van de eerste twee LP's. Arctic Monkeys ben ik het ook niet met je eens dat de koek op was met hun oude sound, daarom waardeer ik daar juist de vernieuwing meer. Het komt voor mij niet op een moment dat ik denk: En als ze nou toch weer met hetzelfde komen haak ik af!

Ik geloof er wel in dat Interpol de kwaliteit bezit om iedereen te verassen. Ook zonder het roer om te gooien.

Leuk ook dat je The Natonal nog noemt. Een band die op vier albums min of meer hetzelfde geluid heeft behouden, maar het alleen steeds professioneler uitvoert. Ook het nieuwe album (zie mijn post in het National topic) zal geen revolutionaire veranderingen bevatten. Eigenlijk voelt dat toch wel heerlijk knus.

Heb nu de eerste 6 nummers gehoord op het werk en ja; Deze gaat er zeker komen, maar dan wel de versie met The Specialist erbij. want dat vind ik ook een zeer goed nummer. Over een tijdje dus de beoordeling, maar het zal zeker heel hoog uitvallen!

Berichten over andermans top 10, over de wens te provoceren alsmede de reacties daarop verwijderd.

Turn on the Bright Lights kreeg mijn aandacht vanwege de hoge notering in de top 250. Bands waarmee ze vergeleken worden zeggen mij weinig en dus wist ik niet goed wat ik moest verwachten. Na een eerste paar luisterbeurten wist ik dat eigenlijk nog steeds niet, het was muziek die ik weliswaar aanhoorde maar niet in me opnam. Nu ik wat verder in mijn Interpol-proces zit vind ik deze muziek echter al een stuk beter. Het fraaie krachtige gitaarspel in afwisseling met tracks als Hands Away (mijn favoriet van de plaat). De zang, op haar beurt, ligt prima in het gehoor maar het is niet zo dat ik hier superlatieven voor wil gebruiken. Turn on the Bright Lights heeft alles in zich om voor mij nog verder te groeien, voor nu een ruime voldoende.

Ik heb dit album gekocht nadat ik Obstacle 1 kende van uitar Hero en het staat ook hoog in de op 250 dus ik dacht, laat ik het maar eens proberen. En het is reuze meegevallen. Ik vind het een zeer goed album met geen enkel zwak nummer en een paar mooie rustpuntjes. Obstacle 1 is voor mij wel nog altijd het absolute hoogtepunt. Ik vind dat echt een schitterend nummer. Twee andere favorieten van mij zijn Roland (lekker uptempo nummmer) en Leif Erikson (prachtige afsluiter). Voor de rest zijn het allemaal stuk voor stuk leuke gitaarnummers. 4*

New York cares....

Ik vind dit ook een over de gehele linie geslaagde plaat die nergens wegvalt. De manier waarop de nummers zijn geplaatst is ijzersterk (kalmer nummer, episch nummer, harder nummer, etc.) waardoor de speelduur veel korter lijkt dan het is. Ik heb Specialist aan het einde en vind het eigenlijk veel beter als afsluiter fungeren dan Leif Erikson. PDA, Say Hello To Angels en Roland zijn heerlijke raggers (de laatste doet me aan The Strokes denken, inluis bakkie-zang), Obstacle 1, 2, Stella, The New en Specialist zijn heerlijk epische rocksongs met eeuwigheidswaarde. De zware, Ian Curtis-achtige zang van Paul Banks past prima bij het muzikale totaalplaatje. Verder zorgen NYC, Hands Away en Leif Erikson voor heerlijke rustpuntjes terwijl Untitled je op een hypnotiserende wijze het album binnenleidt. Untitled klinkt alsof je op een vroege maandagmorgen met je slaperige ogen een wandeling door een grote stad maakt terwijl de mensen zich weer op de dagelijkse beslommeringen storten.

Prachtig omschreven Katzor, maar nu wil ik weten waarom jij het een 4,5 waard vind en géén 5. Waar zit dat halve punt verschil?

Zelden geef ik meteen een 5, omdat ik altijd wat tijd nodig heb om albums compleet te doorgronden. Ik zie sommigen de ene na de andere 'nieuwe' album de hemel in jubelen; Waar halen ze de tijd vandaan om dat allemaal zo intensief te kunnen beoordelen?

Dat doen ze dus niet. Ik heb hier (voor zover ik me kan herinneren) ook niet meteen de volle mik aan gegeven. En ik vind trouwens niet dat Specialist bij het album beluisterd moet worden. Leif Erickson is een afsluiter pur sang. Specialist vind ik eerder een nummer 1 of ergens in het midden van een album ofzo.

Dat herken ik wel. Geef ook niet zo snel 5*. Meestal is dat aan albums die ik al jaren ken en dan nu pas het laatste halfje verdienen...

Ik heb volgens mij nog nooit 5* gegeven aan een album dat ik net ontdekt heb. Je moet er toch een beetje een band mee opbouwen, of zeg ik nu iets heel raars?

Bat for Lashes

Ik kan wel gelijk wildenthousiast zijn over een album en na een paar maanden een 5 uitdelen. Tot nu toe heb ik die ook nog niet vaak hoeven te verlagen. Het is maar net hoe je er mee omgaat.

Die kende ik al een half jaar ofzo voor ik er 5* aan gaf. Voor mijn doen wel snel ja.

Nee hoor. Ik zie het zelf ook wel zo. Het vijfje geven moet met enige voorzichtigheid gedaan worden opdat het zijn heilige betekenis behoudt.

Eens, je moet iets beleven en opbouwen met een album, waardoor je een bijzonder lekker gevoel krijgt bij de betreffende plaat.

Overigens pak ik dit album niet zo vaak meer op. Ik denk dat ik het toch iets te zwaar vind ofzo, waardoor ik er wel écht voor in de stemming moet zijn.

Ook mee eens. Vaak wacht ik met stemmen totdat ik het album beter beluisterd en doorgrond heb. En dan nog is het bijna nooit meteen een 5 waard. De eerste keer dat ik TOTBL beluisterde begreep ik de hoge notering niet, nu kan ik niet zonder. Wat een plaat, wat een stem, en wat een werkelijk geniaal einde met Roland, The New en het beste Interpol nummer Leif Erikson.

Het is dus die onverklaarbare klik die het hem doet die je aanzet tot een 5 geven.
Daar kan ik me best in vinden.

En wat blijft dit toch een fantastische plaat om te draaien als je er even doorheen zit. Heb hier toch wel een bijzondere band mee opgebouwd door de jaren.

Klinken die andere twee dan zoveel anders dan deze?

Oh, ik absoluut wel hoor. Misschien ligt hen aan mij maar het geluid van TotBL is veel zweveriger dan zijn twee opvolgers.

Apart ik vind de verschillen anders wel behoorlijk groot vooral tussen het gitaargebruik op TOTBL en OLTA.

Berichten over nieuwe album voorlopig verplaatst naar Interpol

De drie berichten hierboven moet je ook nog even verplaatsen, lijkt me. Nu wordt er op mij gereageerd, zonder dat ik er nog sta.

Schitterend debuut van deze heren. Een meer dan terecht gemiddelde hier op mume.

Hier kan ik steeds van genieten. Klasse!!!

Fantastische plaat gehuld in een donker, maar vooral uiterst verslavend jasje.

Héél verslavend! Dit album klinkt altijd goed en kan ik altijd beluisteren!