Arctic Monkeys - Humbug (2009)

Eerste twee albums van deze band konden me niet helemaal grijpen, deze echter wel. Lekker donkere stamp-rock. De enige die het beter lijkt te kunnen zijn Black Keys en Stereophonics op sommige momenten van You Gotta Go There To Come Back. Lekkere plaat. De drie openingsnummers zijn mijn favoriet.

Dit album gaat mijn top tien uit, na een tijdje verliest het veel aan kracht... :/

Ik merk altijd wel dat stemmen echt duidelijk momentopnamen zijn. Ik luister dit album weer en kan me nu zeer bekoren. Duidelijk de meest volwassen plaat van de arctic monkeys en waar op de eerdere albums altijd een aantal missers stonden is het niveau hier constant wat het luisteren naar een album een stuk plezieriger maakt. Met dit album bewijzen ze mij waarom deze band altijd festivals afsloot en ik dus nooit de behoefte had om te gaan kijken. Misschien een volgende keer.

ik luister het recentelijk wat meer, en vind het echt een steengoed album, afgezien hun eerste mijn meest gewaardeerde.

Nog steeds Arctic Monkeys beste album naar mijn mening... Het lome, soms rauwe en psychedelische sounds past de band enorm goed.

Het oudere werk en het meest recente album zitten ook bomvol kwaliteit maar missen de warmte en sfeer van dit album.
AM in samenwerking met Joshua Hommes werkt voor mij enorm goed. Vrees wel dat het een eenmalige samenwerking blijft m.u.v. 1 nr op Suck it and See.
Maar gezien het laatste album beloven AM ons nog vele jaren kwaliteit en goede liedjes want bij hun laatste album lieten ze horen dat ze nog lang niet klaar zijn met het verbreden van hun stijl.

Maar dit album heeft een bijzonder plekje in mijn liefde voor muziek. Wss ook door de vele herinneringen die ik eraan heb.
Na 2 jaar nog steeds geen interesse verloren. Nummers blijven geweldig..
Toppers van dit album vind ik 'Dance Little Liar' en de mysterieuze afsluiter "The Jeweller's Hand's" waar ik Alex nog niet eerder zo donker heb horen zingen.

Mijn 5* blijven staan

Dit is toch naar mijn mening het beste album van De Aapjes. Dit is een zeer rauw en donker album maar echt wel te pruimen. Je hoort wel de invloed van Josh Homme (die in mijn ogen een halfgod is).

Ze kunnen beter.
Het is zeker geen slechte plaat, maar waar is die energie van het debuut gebleven de plotselinge stiltes, de refreinen die je wilt mee schreeuwen. De aanstekelijke rifjes. Hier gaat het allemaal wat trager en ook de energie is niet veel te vinden deze plaat heeft meer tracks nodig zoals: Pretty Visitors wat mij betreft de beste track op deze plaat.

Ik hoor Alex graag snel en haast schreeuwerig zingen en op het debuut deed hij verschillende dingen met zijn stem maar hier varieert hij te weinig. Waardoor dat deze korte plaat toch niet de volle lengte me volledig kan boeien.

Maar voor de paar geslaagde songs toch een krappe 3*.

Crying Lightning!

Iets minder krachtig dan de voorganger maar hier staan memorabele songs op zoals My Propeller en Crying Lightning.

Totaal anders dan de voorgaande twee albums, maar dit betekent niet dat dit slecht is. Ik vind het een zeer sterke platen met een aantal goede nummers zoals 'Crying Lightning' en 'Pretty Visitors'.

De psychedelica van producer Josh Homme is goed terug te horen op deze plaat, zeker in de teksten. Alex Turner bewijst zich wederom als een van de beste tekstschrijvers van de 21e eeuw. Mysterieus en duister album, naar mijn mening hun beste. Een song als Pretty Visitors (met het geweldige orgeltje) is echt een klassieker.

Ja, lekker ook weer!
Alleen maar goeie albums van die gasten (:
Dit is wel wat rustiger dan hun eerdere werk, maar nog steeds te gek!
Heerlijke nummers!
Mijn persoonlijke favoriet is toch wel pretty visitors.

Je vindt Arctic Monkeys wel heerlijk lekker blijkbaar.

Laten we ook niet The Jeweller's Hands vergeten, met zijn prachtige zanglijn.

Die was ik ook niet vergeten! Schitterend nummer inderdaad!

Iemand anders die deze voor 2,50 in de uitverkoopbak heeft gekocht

Dit album staat al een tijdje in mijn top 10, het blijft nog altijd mijn favoriete album van de Monkeys. De donkere sfeer en zware riffs, mooie zang en diepe teksten, ik vind het echt gewoon alles hebben wat een geweldig album nodig heeft. Het verveelt me nog steeds niet, vind het jammer dat ze zo'n beetje met elk album van stijl veranderen, maar goed.

Uitschieters zijn toch wel My Propellor en Secret Door.

Waar Arctic Monkeys op hun voorgaande twee platen vooral grossierde in aanstekelijke catchy songs met slimme hooks en breaks klinkt het geluid op "Humbug" anders. Het tempo gaat met grote regelmaat behoorlijk omlaag, en de energie heeft plaatsgemaakt voor een soort lome groove (in de goede zin des woords). Ergens zou je deze aanpak kunnen vergelijken met The Black Keys. En ik moet zeggen dat ook dit geluid me wel bevalt van de Arctic Monkeys. Het klinkt donkerder en dreigender, en het heeft een bepaald hypnotiserend effect. Laten we het erop houden dat de Arctic Monkeys hun sound verder hebben ontwikkeld. Ik kan niet zeggen dat ik de ene aanpak prefereer boven de andere, maar "Humbug" klinkt in ieder geval als een volwassen plaat.

Om nog even op een comment uit den ouden doosch reageren, ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Ik heb dit album opgehemeld en links laten liggen, maar sinds kort weer opgepakt en het kwartje is nu nog wel harder gevallen dan eerst. De donkere sound komt nog meer binnen en de grooves grooven meer dan ooit. Mijn punt is dat dit album wel kracht verliest op een gegeven moment, maar dat het het zeker waard is om deze van tijd tot tijd weer eens op te pakken.

Nog altijd m'n favoriete Arctic Monkeys plaat.

De mijne ook, hoop dat ze met de nieuwe plaat weer deze richting op gaan want ik vond 'Suck It And See' stukken minder.

hun nieuwe plaat word harder dan al hun eerdere werk hebben ze al verteld, een beetje in de lijn van Evil Twin en R U Mine. Als dat niet goed klinkt
Maar met het genie Alex Turner in de rangen verwacht ik niet anders dan opnieuw een wereldplaat.

Crying Lightning is wel een nummer van zeer hoge klasse!

Blijft hun dikste plaat! Fijne donkere sfeer, heel poëtische teksten, te gekke geluidjes.

En hoe Alex ook fowt op dit album. Zijn manier van zingen in Crying Lightning. Het plaatsen van woorden op die geweldige groove. Veel sterker heb ik de Monkeys niet meer gehoord als op dit album.

Toch wel hun minste album, alhoewel hier een paar van hun allerbeste nummers opstaan zoals My Propeller, Crying Lightning, Cornerstone en Pretty Visitors.

Nummers als Potion Approaching, Fire and the Thud en The Jeweller's Hands blijf ik wel gewoon saai vinden.

Wat heb jij gebruikt? Dit album is hun beste!

Turners accent is altijd onweerstaanbaar, maar hoe hij sommige zinnen op dit album eruit spuwt is nog beter dan je van hem gewend bent (Trailing wrapped in a gasp!). Deze man moet dichtbundels gaan maken en ze openbaar voordragen. Zou ik uren naar kunnen luisteren.

Het is idd een enorm talent. Een van mijn favoriete zangers eerlijk gezegd. Op muzikaal vlak vind ik AM niet zo interssant meer, daar baal ik best van. Blijf toch trouw op release hen albums aanschaffen hoor. Zitten altijd wel wat pareltjes tussen. De overstap naar 'rustiger' pakt zo enorm goed uit op dit album.

Geslaagde stijlbreuk waarin alleen Pretty Visitors nog enigzins teruggrijpt naar de eerste twee albums. Cornerstone en Secret Door zijn werkelijk pareltjes.
Album gaat richting de 4,5*