Muse - The Resistance (2009)

Moet er altijd gezongen worden dan? De wat meer alternatievere bands denken toch meestal eerst aan de muziek en dan pas aan de zang, tenzij het een conceptalbum is kan het nog weleens andersom zijn en draait alles om de lyrics en is de muziek daar ook naartoe gemaakt.


En je heet nog wel musicman.

Inderdaad. Enigszins bekrompen visie. Bovendien lijkt eentonig / rommelig mij haast paradoxaal.

Hmmm, ik heet musicman omdat ik van muziek houd en ben zelf erg dol op de stem van belammy. Heb het album pas 1 keer geluisterd, dus ik zal hem nog wel een keer luisteren denk ik.

Ik verwijder overigens wel mijn stem aangezien ik de laatste 4 nummers niet eens geluisterd heb:S Sorry mijn fout. Maar ik vond de andere nummers wel erg op elkaar lijken, wat jammer is. Alleen Uprising deed me goed.

Lijkt het zo of klinkt Bellamy op sommige nummers Amerikaanser dan op eerdere albums? Niet echt een heel positief punt...

Muse poept bij elk album wat ze maken een één lekker nummertje uit, in het geval van de vorige album was het ''Supermassive Black Holes'' dat nog enigzins te behappen was. Bij deze is de enige luisterbare track ''Uprising''. De rest is gewoon bagger.

Lijkt wel een marketingstrategie van ze .

Maargoed, ik hou nu maar op met 'trappen'.

Weet je wat ik nooit zo goed begrijp? Ik lees eerder (lees: weken voor release) dit bericht:


Wat bezielt je dan om het toch te gaan luisteren? Dit is zo overduidelijk je ding niet en dat geef je van tevoren ook duidelijk aan. Waarom dan zo snel al luisteren (het album is nog maar net te pindakazen)?
Dit is niet bedoeld als aanval of een verdediging van Muse. Ik probeer te begrijpen wat mensen bezielt dit te doen. Dat je na een jaar of 2 alsnog eens een poging waagt snap ik, maar op deze manier begrijp ik het echt niet (en jij bent de enige niet bij wie ik dit zie).
Kun je het mij duidelijk maken zonder aan te komen met 'ik wilde ze nog een kans geven', want je zegt eigenlijk al dat je daar geen zin meer in had daar ze de laatste tijd niks leuks meer uitbrachten? Het is toch niet raar om een keer klaar te zijn met een band? In zulke gevallen haak ik af en neem ik de moeite niet eens om het nog te beluisteren. Waarin verschillen wij dan blijkbaar?

Eerste luisterbeurt bevalt me goed...morgen maar heel de dag luisteren op mijn vrije dag. Dan rolt er vanzelf een cijfer uit, ik heb zo'n vermoeden dat die best hoog uit gaat vallen.

EDIT: Is zeer benieuwd of aero hier een reactie op krijgt!

The Killers zijn toevallig net de band die het meest opzichtig de synths van Muse gejat hebben, maar verder doe ik geen uitspraken over die band.



Ik vind juist dat hij op UD z'n stem van z'n beste kant laat horen, in de coupletjes erg gecontroleerd, hele strakke vibraties. Overigens zeiden mensen hetzelfde over Soldiers Poem, terwijl dat uiteindelijk het leukste nummer op BHAR bleek te zijn. Verder vind ik die productie lang niet gek, als je het vergelijkt met Endlessly (overigens een ondergewaardeerd pareltje) is het wat dat betreft wel wat vooruit gegaan.



Hmm, op je teentjes getrapt omdat ze een THEMA overnemen van een andere Britse band die al 20 jaar dood is?



Goede vraag, ik heb sowieso het idee dat het de mensen die deze plaat bekritiseren om het 'commerciële geluid', het 'te hoge queen gehalte' en het 'niet serieus te nemen thema' (in plaats van iets zinnigs over de muziek zelf te zeggen) gewoon geen gevoel voor humor hebben. Het is een fucking popplaat, neem het niet te serieus, het is geen Radiohead of Nirvana, het is niet depressief, niet realistisch het is romantische ongein maar wel fantastische ongein. Een noise/punk band neemt in een villa in noord Italië platen op met kerkkoren, orkesten en kamers vol synthesizers over het verenigen van Eurasia, en je zegt dat 'het volledig ongeloofwaardig is'? Hoor je het jezelf zeggen, ha, welkom bij de fanclub

Misschien was Ricardo-X toch niet zo bevooroordeeld en erg nieuwsgierig naar deze plaat. Hoe dan ook in zo'n positie had ik persoonlijk gewoon niet gestemd omdat ik het dan bij voorbaad toch al weet dat ik het niet goed ga vinden.

Gezien wat er telkens geschreven werd was dat overduidelijk niet het geval. Vandaar ook mijn oprechte verbazing. Over wel of niet mogen stemmen: geluisterd = mogen stemmen, dat boeit me verder ook niet zo.
Maar dit zie je wel vaker op de site en ik begrijp het gewoon niet. Als je vooraf zo duidelijk bent en dan toch al zo snel op zoek gaat om het volgens verwachting af te branden dan vraag ik me af: verveel je je dan zo erg? Is er niks leukers te vinden? Is het gewoon wat sarren? Is het aandacht vragen? Allemaal gissen van mijn kant en daarom lijkt het me wel eens goed dat daar een duidelijk antwoord op komt waardoor ik het wel kan begrijpen (of ik het er verder dan mee eens ben of niet doet er niet toe).
Er is zoveel mooie muziek: waarom dan iets opzoeken waarvan je overduidelijk en ruim van te voren weet dat het niks is en je ook duidelijk aangeeft er niets meer van te hoeven horen.
Misschien dat een helder antwoord de boel duidelijker maakt.

Dit is natuurlijk een onzin-argument. Alsof ze voor de grap een plaat maken. Flauwekul. Ze werken jaren aan een plaat met de beste intenties en willen enerzijds duidelijk een nieuw geluid laten horen. Hier is goed over nagedacht, net als over het slotnummer: daar is aangesleuteld. Die Queen-imitatie zal ongetwijfeld met een knipoog gemaakt zijn, maar het is ook de muziek waar zij waarschijnlijk achter staan en over na hebben gedacht. Anders breng je het niet op single uit.

Daar heb je een punt, maar ze hebben altijd veel nummers met een knipoog geschreven; dat kan toch samengaan met 'serieus musiceren'? Ik beweer niet dat ze de muziek er minder om maken.

Synthesizers zijn ze met een knipoog gaan gebruiken en doen ze nog steeds, die custom gitaren ook etc. maar die (zelf)spot is juist wat hun muziek interessant maakt voor mij.

Kvind het echt een heel sterk album!

Kben opzich wel Muse fan, maar khad toch wat schrik voor deze plaat. Maar dit bleek ten onrechte. Kvind het namelijk hun 1 van hun betere platen! Het heeft dezelfde stijl dan Black holes, maar dan geperfectioneerd.

Hoewel ik in aanvang niet echt enthousiast was omtrent dit album ben ik na een eerste volledige luisterbeurt van mening veranderd. Toch wel erg fraai. De hoogtepunten zijn imho Resistance (en dan met name het hemelse refrein), United States of Eurasia + Collateral Damage (nummer zit toch wel errug goed in elkaar),
Guiding Light (mooi in al zijn eenvoud), Unnatural Selection (hoewel het dubbeltje nog niet helemaal is gevallen..), Exogenis (bijzonder knap van Matthew!). Tsja, dat was hem even in vogelvlucht. Ik kom er denk ik nog wel even uitvoerig op terug. Tot dusver de beste release van 2009. Bovenal laat Muse met dit album zien dat ze wel degelijk nog relevant zijn. Topband.

Na een tweede luisterbeurt kom ik tot de conclusie dat het gewoon een heel fijn album is geworden. Je kunt de kritiek hebben dat het hier en daar niet de Muse is zoals we gewend waren. Is dit erg.. nee wat mij betreft, want ik vind deze meer poppie Muse ook zeer aangenaam.
Gelukkig kent dit album in de vorm van met name de tweede helft van het album ook wel het "oude" Muse geluid. Met name de epos van de drie nummers op het einde vind ik werkelijk een genot voor mijn trommelvliezen. Schitterende opbouw naar steeds een nieuwe climax in die laatse drie nummers! De opbouw van de nummers doet mij een beetje denken aan Butterflies and Huricanes van Absolution, toevallig een van mij favo Muse nummers.
Ik vind Undisclosed desires gewoon een erg lekker nummer en dat zeg ik toch echt als Muse fan van het eerste uur. Natuurlijk is het op voorhand al een echt radionummertje, maar zolang het een goed nr. is heb ik daar geen moeite mee.
Het enige waar ik enigzins moeite mee heb is de wat overdreven grote knipoog naar Queen. Het lijkt hier en daar teveel op een (weliswaar goede) Queen rip-off. Nr 2, 4 en 5 vind ik daardoor, vanwege de lichte irritatie de minste nummers.
Gelukkig hebben de heren van Muse het beste voor het laatst bewaard in de vorm van de epos en "I Belong To You (+Mon Cœur S'ouvre À Ta Voix)", want dat is simpelweg Muse op zijn best!

Geinig, I Belong to You vind ik juist één van de minste nummers op het album. Maar het is alleen maar een goed teken als iedereen weer andere favoriete nummers heeft

The Resistance

Een titel die mij de afgelopen 10 dagen moeilijk maakte. Het is een album waar ik heel erg naar uitkeek, ondanks dat de 30 seconden clips mij niet heel erg warm maakte. Gelukkig maakte het volledige album daar verandering in.

1. Uprising
De eerste single van The Resistance vond ik niet zo spannend. Het is geen verkeerd nummer, maar heel goed vind ik het ook niet. Na het luisteren van het volledige album begin dit nummer me wel beter te bevallen. 3,5*

2. The Resistance
Ik vind het een geweldig nummer! Het begint lekker opbouwend met een typische Christopher baslijn en pianoriedeltje. Het refrein werkt ook lekker aanstekelijk en is toch typisch Muse. Bij het "It could be wrong" stuk klinkt de bas voortreffelijk samen met het stuk "We must Run" die in zijn geheel lekker klinkt. 5*

3. Undisclosed Desires
Bij dit nummer heb ik de naam Timbaland voorbij horen komen waar ik persoonlijk niet naar luister. Wilt dat dan zeggen dat ik het een slecht nummer vind? Nee. Ik ben iemand die puur naar de muziek luistert en hoe het is opgebouwd. Matthew heeft hier aangegeven dat het compleet nieuw voor hem was, maar dit heeft hij toch vrij goed in elkaar gezet. Ik vind het lekker catchy klinken en de slapbass is een leuke toevoeging. Een experimenteel uitstapje dus. 4*

4. United States of Eurasia + (Collateral Damage)
Queen! Ben niet bekend met hun werk, dus ik heb er ook geen problemen mee. In dit liedje speelt de piano en het strijkorkest een grote rol. Muzikaal gezien een uitstekend nummer, die helaas zwart wordt gemaakt, omdat het naar Queen klinkt 4,5*

5. Guiding Light
Misschien vind ik dit het minste nummer, maar het is zeker niet slecht. De structuur in dit lied zit apart in elkaar, met eigenlijk de continue doorlopende bas en drum. 3,5*

6. Unnatural Selection
Een van me favorieten van The Resistance. Van een kerkorgeltje, naar een lekker opbouwende stuwende riff. Gas erop, met op het einde een terugkomende trashmetal riff na een fijne intermission. 5*

7. MK Ultra
Perfecte opvolger van Unnatural Selection. Lekker stuwende keyboardeffectriff met goede ondersteuning van bas, drum en zang! Een van me favorieten van The Resistance, met een aangename break down en wederom hier op het einde een lekkere uitspatting met alles wat Muse in zijn handen heeft. 5*

8.I Belong to You
Een leuk liedje met een fantastisch intro. Klinkt lekker, totdat ze overgaan op het Franse stuk. Dat had van mij niet gehoeven. Gelukkig komen ze weer terug naar I Belong to You, met een apart solotje. Lekker aanstekelijk 4*

9. Exogenises 1,2 en 3
Eigenlijk is dit een bijzonder stukje muziek. Die technisch natuurlijk hoogstaand is. Je moet er van houden of niet, maar ik kan het erg waarderen. Muse had al aangegeven dat het lastig voor hun was, omdat hier veel dynamiek en tempo wisselingen in worden gebruikt. Het begin in exogenesis 3 vind ik het mooiste gedeelte. 5*

Kortom: Ik vind dit een uitstekend album die zeer uitgebalanceerd is met snelle en rustige nummers. En daar komen ook nog de experimentele uitstapjes zoals Undisclosed Desires en Exogenises bij.

P.s. Dit is mijn eerste review

Ik weet niet wat ik met deze band nog aanmoet. Dit kan blasé klinken, maar ik ben geëvolueerd. 't Is me allemaal niet spannend meer. Zo heb ik ook nog weinig met bands als Placebo. Ik kan er ook deels niet aan doen..je leert nieuwe muziek kennen in de loop der jaren en je wordt vanzelf arrogant:)

gerre: Muse is ook geëvolueerd

Het begint nochtans vrij aardig: eerste 3 nummers luisteren redelijk lekker weg. Maar dan wordt het grote gebaar steeds weidser, de emoties alsmaar holler en tegen de Exogenis trilogie sterf je een beetje van plaatsvervangende schaamte.

Ieder zijn smaak maar er worden hier opmerkingen gemaakt die echt kant noch wal slaan.

ik ben het er anders ook wel mee eens, het begint met muse als op de laatste plaatjes, vergane glorie. vervolgens wordt er plaats gemaakt voor een rariteitenkabinet aan klank en compositie, om er toch maar die frisse wending aan te geven. nou fris in de zin van anders is het wel, het komt op mij echter zeer inspiratieloos en weinig consistent over. als ik deze plaat luister, dan hoor ik gewoon een band die zoekende is.

ik hoor zelfs geen band die zoekende is. ik hoor een band die het al eeuwen gevonden heeft. die lekker veilig speelt. die elk gevoel, elke emotie, elke diepgang mist. die blij is met hol gefraseer en bombast op en ver over het randje. ik hoor een band die maar al te goed weet dat er voor dit type emotieloos gewauwel altijd een publiek zal bestaan. en een band die daar dan ook geen centimeter van afwijkt...

ik heb ondertussen die symfonie twee keer beluisterd. dit is zoals voorspeld te grappig voor woorden. een lekker clichématige ouverture, lees: lange intro, een typische muse-song aangedikt met hopen strijkers, en een veel te lang gerokken outro. heeft mr bellamy hier werkelijk maanden aan geschreven, gesleuteld en geschaafd? triestig...

bon, ik ga hier weer lekker een hoop banbliksems over me heen krijgen: een sterretje voor de moeite en de enige song waar ze tenminste nog iets proberen te doen met hun sound: Undisclosed Desires.

enne, beste joy4ever, kan je ook eens uitleggen wat dan geen kant of wal raakt? Mij lijkt het immers alsof je het maar moeilijk kan verkroppen dat er mensen zijn die muse, of specified dit plaatje, absoluut niks vinden

khonnor, op het gevaar af dat ik wat onvriendelijk overkom: Hoé gefrustreerd ben jij eigenlijk?
Ik hoor nl. geen recensist die zoekende is naar argumenten, nee ik hoor iemand die vorig jaar al wist wat ie van dit album ging vinden. Over hol gefraseer gesproken...

Je loopt hier al weken te verkondigen dat Muse de antichrist zelve is, en er was geen amoebe te vinden die ook maar één sprankje hoop had dat een of meer aandachtige luisterbeurten daar verandering in zouden gaan brengen, dus wát wil je hier nou nog behalve een hoop persoonlijke frustratie ventileren? Een beetje therapie zou je volgens mij geen kwaad doen. Misschien kun je je dan eens gaan bezig houden met dingen die je zélf leuk vindt...

Let wel: je mag het niks vinden, prima, en dat mag je zelfs ventileren, maar het weken van tevoren al van de daken schreeuwen, en dan nu al die conclusies en ingesloten waardeoordelen na 2 (jawel, niet één, maar zelfs 2 ingeval van de symfonie) luisterbeurtjes: "een band die weet dat er voor dit type emotieloos gewauwel altijd een publiek zal bestaan - etc."
Get a life.

Ik vind het overigens heel raar dat een band die overduidelijk schijt heeft aan algemeen geaccepteerde goede smaak of andere conventies die in de popmuziek door zo'n beetje elke band worden gerespecteerd, telkens het verwijt naar zich gegooid krijgt dat het 'veilig' zou zijn of 'commerciëler' dan de oude albums.
Ik vind dat eigenlijk de grootst mogelijke onzin die er bestaat. Dit album is - wat je er verder ook van vindt - hartstikke gewaagd en uiteindelijk weer volledig over the top.

En khonnor, ik wil wel even antwoord geven op je vraag aan joy4ever: Wat er kant nog wal raakt? Morifen had moeten zeggen: En tegen de Exogenesis-trilogie sterf IK een beetje van plaatsvervangende schaamte. Dat 'je' pretendeert dat er een soort verder strekkende waarheid in schuilt dan de persoonlijke beleving van Morifen, en helaas: die is er niet.

Beste Khonnor,

Bij elk Muse album draai je zo'n verhaal af. Ja goh, tis nu wel duidelijk je kan niets met deze band. Je vind ze niet vooruitstrevend, blijven hangen in 1 zelfde sound, geen emotie hebben en cliché en kitsch. Als je dat van jezelf weet,, waarom blijf je het dan 5 albums lang proberen?

Voor de insider zijn er op elk album duidelijk veranderingen te bespeuren, positief of negatief, dat even terzijde. Ik snap dat die voor de outsider slecht te horen zijn, aangezien Muse al jaren het opgeblazen bombastische geluid heeft, gedragen door de stem van Matt en dat zal ook nooit veranderen. Het zijn de subtielere wijzigingen die er toe doen, voor de fan.

Ik verbied je heus niks en ik heb ik zekere zin ook respect dat het je het steeds blijft proberen (anderzijds is het dom, je weet wat de uitkomst zal worden), maar blijf hier alsjeblieft eens van weg! Jij en Muse worden geen vriendjes en tenzij je jezelf graag kwelt, hebben die donderpreken geen zin. De fans geven je toch geen gelijk, dus waarvoor doe je het dan nog?

Besteed je energie liever aan muziek waarvan je verwacht dat je het WEL goed gaat vinden.

@khonnor: ik heb user Richard-x eerder een vraag gesteld. Eigenlijk had ik jouw naam ook in kunnen vullen.
Als je ruim van tevoren zo loopt te ageren tegen deze band waarom dan toch luisteren? Het album is notabene nog maar net te pindakazen dus je bent er als de kippen bij geweest! Gebrek aan nieuwe plaatjes op het moment? Verveling?
Misschien dat jij mijn vraag aan Richard-x kunt beantwoorden????

Echt: ik snap dat mensen dit ruk vinden. Ik voel bij Muse ook helemaal geen behoefte om ze daarom zwaar te verdedigen, daar is hun muziek en zeker dit album gewoon naar. Maar echt: ik begrijp jullie gewoon niet.

edit: ik zie dat ik de enige niet ben die hier niks mee kan en misschien kan ik het antwoord zelf al wel invullen... is het niet gewoon de kick om mensen te zien reageren? Aandacht is immers aandacht in welke vorm dan ook. Geniet er van zou ik zeggen

wat een gedoe allemaal om iemand die zijn mening geeft zeg. het lijkt er simpelweg op dat er een aantal zijn die er niet zo goed tegen kunnen dat een door hen gewaardeerd kut wordt gevonden. en dan aankomen met gewauwel van 'je had het van te voren kunnen weten', wat zit je nu eigenlijk dwars.. als hij dit wil luisteren, het niks vindt, en vervolgens gewoon heel duidelijk maakt waarom hij het niks vind, waarom moet je dan in godsnaam zo moeilijk gaan zitten doen.

Waarom post je niet zulke lange stukken bij de albums die je wel goed vindt en de bands die je wel na aan het hart liggen. De korte stukjes die je daar schrijft smaken vaak naar meer, dan is het toch zonde je energie te verspillen aan een band waar je blijkbaar al jaren niets aan vindt?

Als jij vindt dat het daarop lijkt heb je de berichten hier blijkbaar niet gelezen. Een negatieve mening geven is helemaal niet erg, maar als iemand dat keer op keer op keer op keer doet wordt het wel een beetje vervelend (en hier praat iemand die Muse lekker links gaat liggen, dus aangevallen voel ik me al helemaal niet).

Ik kan er goed tegen dat mensen dit niks vinden, en al helemaal bij dit album. Ik kan bij deze cd misschien wel beter dan ooit begrijpen dat mensen dit lachwekkend of weet ik het wat vinden. Zelf weet ik soms ook niet of ik het heel serieus moet nemen (maar muziek hoeft dan ook niet altijd serieus te zijn voor mij).
Je mag van te voren best aangeven hoe kut je Muse vindt en hoe erg je verwacht dat dit album gaat worden. Maar als je dan ook duidelijk maakt dat je dit al jaren zo vindt dan ga ik me toch echt af vragen wat je dan nog beweegt om er zo snel al weer bij te zijn en zoals verwacht een lage beoordeling geeft. Misschien is het toch een beetje het provocerende karakter er van door telkens maar weer jezelf laten zien bij zo'n album. Dat is vragen om de reacties die er gegeven zijn..... maar ik ben er ook wel achter dat negeren de beste manier is in zulke gevallen. Dus had ik, zoals ik tegenwoordig helaas veel vaker moet doen, na mijn eigen mening over het album 'het pand moeten verlaten' en de discussie verder niet meer volgen en dat lijkt me juist niet de bedoeling van een site als deze.
Is het echt zo raar dat mensen weinig snappen van dit soort acties en dat ze juist reageren op mensen die continue, en al weken van te voren, hun ongerief uiten?
Heeft niets te maken met het verbieden te luisteren naar een cd of wat dan ook. Het is in mijn geval pure verbazing en de oprechte vraag wat iemand bezielt dat zo te doen. Misschien werkt een eerlijk antwoord wel verhelderend en snap ik het dan wel en dan hoor je mij verder ook niet meer (ik neem aan dat de 'knip' van herman weinig goeds in petto had??). Is dat druk maken om niks? Misschien, maar is dat niet alles wat wordt neergepend bij iets als muziek? Er zijn immers belangrijker dingen in het leven