Muse - The Resistance (2009)

Inderdaad, zorgt er waarschijnlijk voor dat ze lekker gevariëerd live gaan spelen

@ Khonnor (is dat Klingon?)

Ik snap dat je het totaal kut vindt eigenlijk. Ik weet niet of ik dit zelf evenveel zou hebben gewaardeerd als ik niet op m'n 14e OOS had gekocht en ze daarna op de voet had gevolgd, ik kan er natuurlijk niet echt objectief over oordelen. Muse is zeker niet de ultieme band waar ik ze vroeger voor hield. Ik vind het nog steeds fijn om deze band zich te zien ontwikkelen, van een stel schoffies, naar post-grunge riff-rockers die zingen over de fataliteit van micro-chips terwijl ze tegenwoordig in glitterpakken in heel slecht frans zingen over hun verloren liefjes en daarbij een hysterische maar heel geslaagde satire van een frans chansonnetje maken. Dat jij (of welke andere 'hater') daar geen sympathie voor hebt is een kwestie van ontwikkeling, een stochastisch proces, daar moet je je als fan eigenlijk niet druk om maken. Jammer voor jou man, hopelijk komen er dit jaar nog wat vette platen voor jou uit.

dankjewel... begin er bijna van de blozen.
waarom? misschien omdat het makkelijker is om schoonheid in een paar woorden te vatten. lelijkheid daarentegen kan ontelbare vormen aannemen

soit, ik vraag me nog altijd af waarom er zoveel commotie ontstaat omwille van t feit dat het recentste cd'tje van één der door het publiek (niet door de pers) meest over-hypete bands van t moment door enkelen wordt afgekraakt.

bovendien, ik heb wel degelijk argumenten contra-muse: hun muziek is doorgaans eenvoudig, soms gepikt (ja, ook chopin naspelen getuigt NIET van creativiteit), over-the-top, bomastisch, hol en emotieloos. een teken des tijds, zeg maar, waarin meer mensen gaan kijken naar de holle en fake CGI-actie van transformers 2 dan naar wondermooie poetische cinema a la let the right one in...

sommigen vinden dit geen argumenten. zeggen: "dit is hol gefraseer". dan vraag ik me af wat wel argumenten zijn om iets slecht te vinden. ik zou ook kunnen zeggen dat de muziek van muse (pas op, ik meen dit) muzikaal niks waard is: oersimpele, ooh-la-la, meezing momenten in een zogenaamd gesofisticeerde en moeilijke verpakking. het pop-equivalent van de slechtste prog-rock. niet moeilijk dat zowel jasper steverlinck van arid en koen buyse van zornik rabiate muse-fans zijn. over twee holle persoonlijkheden gesproken!!

tenslotte: aan degene die me beschuldigd van verregaande frustratie nog dit: "fuck you, dude!"

ZO, heb de cd binnen hoor, even reclame maken, voor de eerste kopers, gratis vinyl single erbij. Hij valt me niet tegen, hoor heel veel Queen in deze cd's, nummer 4 absoluut, nummer 5 opent met Innuendo achtige drums etc. Goed plaat, love it or hate it, ik hoef hem zelf niet te hebben maar kan er heel goed naar luisteren en zal hem dus veel draaien hiero. DVD erbij bekeken, die is geen r** aan, kan ik niet aanraden, tenzij je superfan bent natuurlijk......

Tot nu toe een aardige tegenvaller, hoop dat hij nog groeit.
Op de eerste 3 nummers en Unnatural Selection na vind ik het vrij matig, zeker voor Muse begrippen.

Tja, Muse is nu eenmaal een band waarmee je willens nillens vaak geconfronteerd wordt, lijkt me dan ook het eerlijkste om de CD effectief eens te beluisteren zodat een mens weet waarover hij praat wanneer ie hem in het nabij zijn van Muse-fans de grond inboort. Ik kan enkel voor mezelf spreken maar als ik zie dat ze het toch gratis streamen op de site van de (Belgische krant) De Standaard dan waag ik het er op. Trouwens, het nog grotere Coldplay had ik na X&Y ook min of meer afgeschreven maar die wisten me toch enigszins blij te verrassen met Viva la Vida, de hoop was er dan ook dat er met Muse iets gelijkaardigs zou gebeuren. Helaas.
We kunnen de redenering overigens evengoed omdraaien, dat soort "don't touch my band" of "enkel de 'true fans' mogen dit beoordelen" redeneringen zie je hier doorgaans ook veelal bij de 'grote' releases. Dat er op deze pagina's dan zelden interessante discussies zullen ontstaan is heus niet enkel de wijten aan de 'haters'.

Moeilijk wat ik nou echt van The Resistance vindt, wat ik wel makkelijk vindt om te zeggen is dat de 3 symphonies fantastisch zijn, Pt.3 met zijn "Let's start over" adembenemend einde.

Vanaf nummer 5 vindt ik 'm pas echt goed worden.

Laat ik nou net vooralsnog alleen de eerste vier nummers (afgezien van de voorproefjes) gehoord hebben. Ik wacht lekker tot morgen.

Echt onbegrijpelijk dat mensen hier zoveel tijd en moeite steken in het vooraf en achteraf afzeiken van dit album. Als ik een band of een album helemaal niks vind dan laat ik het lekker links liggen. Je kan je tijd maar één keer verdelen: doe het dan goed zou ik zeggen .

Ik begin zelf steeds enthousiaster te worden over dit album. Ik had trouwens niet verwacht dat Matthew zou gaan zingen in de symphonie. Is ook niet gebruikelijk. Maar het stoort me niet. Vooral het tweede deel is erg fraai idd. Iedereen die dit album een warm hart toedraagt wens ik nog veel luisterplezier toe

Dat mensen zich inderdaad de moeite nemen om cds te downloaden waar ze helemaal niks aan vinden
Op realeases waar ik op voorhand geen bal aan vind, zal ik niet eens de moeite nemenn om de zooi af te kraken.


Deze muse zal echt niet veel nieuw publiek aantrekken en de meeste Muse liefhebbers zullen ook niet zwaar terleurgesteld worden..

Net meegenomen van werk. Ik vind het weer retegoed.

Ik vind het wel jammer dat mensen zeggen: ik snap dat je dit niet serieus moet nemen en weet niet of ik dat zelf moet doen.
Wat een onzin eersteklas, als je iets goed vind. Moet je je daar niet voor schamen (of moet ik dit niet zo noemen?). Muse is een prima band die steeds goede albums uitbrengt, gejat of niet gejat het is goed.

Te kritisch luisteren kost je soms schitterende albums...

Heerlijke plaat, ik geef nog maar 3,5 maar dat is omdat ik hem net in mijn bezit mag noemen.

Ik snap ook niet dat als je vooraf ga zeiken dat je dan evengoed de plaat ga luisteren. MAAR na de plaat geluisterd te hebben mag je best kritiek hebben natuurlijk.
Op die manier had ik graag gezien dat Absolution me bespaard zou zijn gebleven...

Goed, nu over The Resistance:
Het klinkt weer bombastisch. Eigenlijk iets te, ik kom er niet erg doorheen. Na drie/vier nummers wordt het me teveel lawaai (willekeurig welke drie nr's). Iets wat ik bij Hullab. en Origin zeker niet heb. Ben nog niet aan Exogenesis toegekomen. Waar men hier zo positief over is. Wat ik wel jammer vind is dat Matthew gewoon niet goed krachtig en duidelijk zingt. Dat is gewoon wat deze band mist. Serieus ze zouden eens een optreden of een aantal nummers met een extra zanger moeten proberen. Mika?? Dan wordt het echt beter!

Stem volgt!

Eindelijk goed over de top, zoals alleen Queen dat goed kon!
Ik luister nu naar United States Of Eurasia (Collateral Damage) en dat hadden Freddie M. en c.s. niet veel beter gedaan.
Eerste indruk van deze nieuwe plaat is goed, dat kon ik van de vorige twee platen niet helemaal zeggen.

Jammer dat Mika erbij gehaald wordt, net zo onzinnig om Coldplay als referentie te gaan gebruiken voor die geweldige muziek van Elbow.
Ik weet het, de overschatting ligt bij Muse om de hoek. Maar dat haalt het nog niet bij de schromelijke overschatting van dat amechtige gepiep van Mika.

Ben hem nu voor de derde keer aan het beluisteren (vanmiddag de cd gekocht bij de Media Markt Rotterdam voor 9,99!!) en hij bevalt me prima. Uiteraard moet je er wel van houden, het is weer zo bombastisch als de pest en ze zijn lekker doorgegaan waar het vorige album bij stopte. De Queen koortjes en andere referenties zijn talloos en het gaat steeds bijna over de top maar goed ik hou er wel van!

Net de eerste keer helemaal beluisterd, en ik ben helemaal weggeblazen door Exogenesis... Alleen daarvoor al 3,0* en dan nog 1,5 erbij voor de andere puike nummers!

Top album!

Wel erg snelle beoordelingen allemaal, misschien o.a. ook omdat velen zich er erg op verheugd hebben.

United States Of Eurasia (+Collateral Damage) en Undisclosed Desires, vind ik eigenlijk al behoorlijk belachelijk.
Naar mijn mening te veel Queen naar voren gehaald en te weinig interessante composities.

De rest klinkt zeker niet verkeerd, wel veel rifjes die nog net iets te veel op hun vorige werk lijkt.
Ze zijn nog wat verder naar de progressieve kant gegaan, erg veel toeters en bellen. Misschien net iets te veel, maar ik verdenk dat het nog wel zou gaan stijgen bij mij.. plus dat ik de laatste drie nummers nog moet beluisteren, ben benieuwd.

Zeker zin om ze te zien in Ahoy!

Dit maakt het voor mij juist zo aantrekkelijk, beter goed gestolen dan slechte creativiteit. Bij Muse heb ik altijd de indruk dat de bandleden volledig achter hun muziek staan, dwz dat zij hun eigen muziek zouden kopen indien een ander deze zou maken.
Van veel bandjes/personen heb ik het gevoel dat zij pas in de opname studio hun liedjes schrijven waardoor vaak gewoon rommel op de cd gezet wordt die ze zelf niet mooi vinden.
Ze zouden liever andere muziek maken, maar niet doen.

Emotieloos ?, waarbij mij de tranen over de wangen lopen zal een
ander koud laten.

Ik heb de The Resistance nog niet gehoord, moet het nog kopen.
Dus ik geef nog geen beoordeling.

Oke, Matthew´s stem is dan niet té zwakjes maar hij geeft teveel lange uithalen. Hierdoor kan je haast niet volgen waar het over gaat. Iets wat makkelijk te voorkomen is door niet elk woord of zin in een uithaal te eindigen.
De kitch van Mika is niet echt mijn ding. Maar je kan er niet omheen dat hij wel ontzettend goed kan zingen. En ik ben echt wel benieuwd hoe het zou zijn als hij wat nummers met Muse zou maken!
De drie Exogenesis nummers zijn het beste. mischien omdat dat de (relatief) rustigste nummers van de plaat zijn?

Sinds moet er logica zitten in het beoordelen van muziek? Sommige muziek raakt je, andere (die er op lijkt) soms helemaal niet. En er zijn ook genoeg albums die ik geweldig vind als ik in een bepaalde stemming ben en me een andere keer niks doen. Logisch?
En btw, bombastisch is iets anders dan chaotisch.

Ben na alle gemengde recensies ook wel erg nieuwsgierig geworden naar de cd, maar ik hou me nog even in. Hoop dat ze er bij de post een beetje haast mee maken en hij eerdaags op de mat ligt...

Ook al heeft mijn muzikale smaak zich verbreed in de richting van triphop, postrock en singersongwriter, blijf ik een sucker for bombastische muziek . Nadat Queen eind jaren negentig door Muse werd afgelost als mijn favoriete band ben ik altijd blijven houden van dit soort over-the-top albums. Beide bands produceren i.m.o. kwalitatief hoogstaande tongue-in-the-cheek muziek. Het is allemaal niet zo serieus en ernstig bedoeld, maar klinkt wel fantastisch. Zo ook het nieuwe album van Muse.

Nadat ik de eerste drie nummers had geluisterd dacht ik dat het een middelmatige plaat zou worden (Undisclosed Desires vind ik een draak van een nummer). United States of Eurasia bracht een sprankje hoop te weeg. Na Unnatural Selection, MK Ultra, I Belong to You en Exogenesis ben ik helemaal om. Ik vind het album zelfs een tikje beter dan BHAR (3,75). Door de matige opening en UD kom ik uit op 4 sterren. Had hoger kunnen zijn als het openingstrio van het niveau van de laatste 6 nummers was geweest.

Toch ben ik opgelucht dat Muse niet helemaal is afgegleden naar R&B en electro. Lang leve kitscherige pastiche, bombast, strijkpartijen en uitgebreide pianoriedels!!!

Volgens mij is Muse juist de poetische cinema tussen het aanbod van massale eenheidsworst.
Hol en emotieloos zegt iemand die naar Zombie Zombie luistert.

Luister naar wat je niet laten kunt, maar laat die interessantdoenerij aub achterwege. Het komt je natuurlijke ongeloofwaardigheid niet ten goede.

Geweldige plaat by the way.

Ik heb de plaat een aantal keer beluisterd maar vind 'm behoorlijk tegenvallen. Dit is denk ik de eerste plaat van muse die niet m'n collectie in komt.

Nummers 1, 2 en 6 vind ik goed. Erg rockend en catchy. De rest van de nummers varieert van matig tot gewoonweg irritant. Bij United States betrap ik mezelf erop dat iedere keer als het SIA! stuk begint, ik het volume een stuk zachter zet, danwel skip naar het volgende nummer. Van Exogenesis had ik veel verwacht (gehoopt op iets vergelijkbaars met Knights of Cydonia, wat ik een fantastisch nummer vond) maar het gehele stuk kan me vrijwel niet boeien.
Jammer, ik had er meer van verwacht.

De nummers die jij noemt zijn inderaad wel hoogtepunten, maar daarnaast vind ik deel twee van de symfonie toch ook een echte topper!

je gaat nu echt te ver khonnor. Ja we weten nu wel dat je muse haat. ja we weten dat jij vind dat muse simple en slappe muziek maakt. en natuurlijk moet er ruimte zijn voor kritiek. maar laat ons liefhebbers toch ook in ons waarde. mij zie je bijvoorbeeld niet the stone roses tot op het bot afkraken omdat het mij niet boeit. ik vraag me dankzij jouw berichten eerder af of je überhaupt deze cd ooit beluisterd hebt.

persoonlijk begin ik het een leuk album te vinden. net als de voorgaande muse veel popinvloeden. niet alles is even goed maar door de overweldigend sterke exogenesis ga ik toch naar de 4*. weinig (pop/rock)bands kunnen z'on epic inelkaar zetten. waarvoor dank muse

Heb het album net helemaal beluisterd. I had er iets meer van verwacht. De eerste 2 nummers zijn tof, Exogenesis vind ik ook wel wat hebben en Undisclosed Desires gaat het commercieel nog ver schoppen. I Belong To You is het toppertje van de plaat, echt uniek!

Ondanks dit alles heeft de plaat me niet echt ovetuigd. Veel te bombastisch soms misschien?

Wel handig na de berichten van Khonnor hier te lezen weet ik nu dat ik hem nergens anders moet geloven.

Muse is absoluut niet 'makkelijk gezeik'. Anders dan was de helft van de wereld nu muzikant en binnen. Muse blijft in elk geval nog een beetje normaal doen. Zombie zombie bijvoorbeeld drijft door. Arty farty gepruts, pijn aan het gehoor en ontzettend irritante geluidjes. En dan doen alsof dat heel artistiek is, flikker een eind op.

Ik ben het zat met dat soort irritante muziek. En nightclubbing? Compleet verkr*cht..

Ik vind dit echt een ontzettend goed album, het is muzikaal maar nog wel aan te horen. Alleen af en toe de Queen stukjes, die trek ik niet.

Zijn berichten bij andere platen zijn vaak wel 'spot on', kan me er vaak goed in vinden (bv. bij Sally Shapiro). Zijn wat intuitieve en spontane manier van schrijven spreekt me wel aan, maar de berichten zoals hier bij Muse gaan onderhand nergens meer over.

Ik laat het verder aan de liefhebbers van dit Britse bandje (waar ik ook goede tijden mee heb vertoefd, althans, hun muziek dan).

Och mensen laat je niet zo opjutten. Als fan van Dream Theater, Muse en Queen heb ik vaak de schijn tegen bij mensen die de meer obscure en journalistiek verantwoorde bands (overigens heb ik zelf ook een aantal van dergelijke platen in de kast staan die ik zeer waardeer) op een voetstuk plaatsen en bands die hun nek uit durven te steken afbranden. Fanatisme bestaat in allerlei vormen en sommige mensen volgen blind hun eigen band, stijl of opvattingen over goede muziek en voelen zich geroepen om alles wat niet in dat plaatje past de grond in te boren.

Tot op zekere hoogte doet iedereen dat (Nederlandstalige muziek iemand?) . Het hangt er maar net van af hoe sterk je drang voelt je zelf te onderscheiden en in hoeverre je denkt dat je het recht hebt om boven de smaak van andere mensen te staan. Khonnor is hierin iets fanatieker dan de meeste mensen op dit forum.

Af en toe heb ik medelijden met mensen die van Jannes en Jan Smit houden. Zij moeten pagina na pagina lezen hoe waardeloos de muziek is waar zij veel plezier aan beleven.

Ik kan me voorstellen dat mensen deze plaat waardeloos vinden, wanneer deze kritiek echter op een kruistocht tegen mijn smaak uitdraait voel ik me alleen maar gesterkt in mijn muziekbeleving. Het feit dat iemand anders zoiets als smaak niet kan relativeren en denkt dat je objectief kunt zeggen dat Muse muzikaal gezien niets voorstelt is veelbetekenend.

Voor mij is dit een album waar ik veel plezier aan beleef. Van een nummer als Unnatural Selection word ik helemaal gelukkig. Wat iemand anders daar van vindt zal me worst wezen.

@ Khonnor het is prima dat je niet van Muse houdt. Bands waar jij van houdt zou ik per album (zoals het hoort) beoordelen, maar nooit eindeloos de grond in boren zoals jij hier doet. Dat laatste neemt soms kwetsende vormen aan.

Fijn zo'n CD die men of geweldig vindt of volkomen kut vindt.
Zijn achteraf vaak wel de meesterwerkjes.
De as van Freddie M. was nog amper afgekoeld of ineens was de muziek van Queen geweldig, had ik het al die jaren toch niet zo verkeerd gezien.
Maar deze Muse plaat is het logische vervolg op Origin of Symmetry, alleen jammer dat er ruim acht jaar en twee (wat mij betreft mindere) albums tussen zitten.
De orkestraties zijn erg mooi en dat het nogal wanstaltig en over de top is, maakt het alleen maar beter.
De overeenkomsten met OoS zijn talrijker dan die met Queen, vooral de nummers waarvan je op het eerste gehoor zou zeggen dat ze op Queen lijken.
Muse heeft dus inmiddels iets dat lijkt op een eigen geluid en dat bevalt mij prima.
Nu maar afwachten wat de houdbaarheidstermijn van deze CD is.

Na een eerste beluistering van het album ( via het nieuwsblad online ) kom ik tot de conclusie dat ik ze nog steeds interessant blijf vinden. Echte krakers heb ik nog niet waargenomen, maar Unnatural Selection en MK Ultra lijken in de buurt te komen. Ik vind het verwerken van klassieke stukken altijd wel prachtig in nummers buiten het klassieke milieu btw, daarom kan Exogenesis mij wel smaken.
Het Queen-geluid stoort mij niet zo erg als ik had verwacht. De sterren blijven nog achterwege voor later. Heb meer luisterbeurten nodig om het echt op waarde te kunnen schatten.