Muse - The Resistance (2009)

Undisclosed Desires is vreselijk, wat een draak. De rest van het album daarentegen vind ik lekker weg luisteren. Ik mis de paar echte knallers, maar ook weer niet. Het is allemaal van degelijke kwaliteit, maar toch mist het iets. De plaat wordt daarmee wat paradoxaal voor mij, de echt kenmerkende Muse dingen komen zeker terug, maar meer als een herhaling, waardoor sommige delen van de muziek wel erg naakt naar voren komen. Punt is, dat het voor mij werkt. In ieder geval nog wel. Ik hoop dat ze op het volgende album meer progressie maken en zich in nieuwe stijlen verdiepen (op deze plaat zijn dezelfde stijlen extra verdiept, waardoor er wat extremere nummers in voor komen, ipv nieuwe stijlen).

Ik vraag me af hoe dit album blijft staan ... Maar tot nu toe een 4

Supermassive Black Hole zou ik nou geen R&B dansplaat willen noemen. Als je het mij vraagt is Undisclosed Desires het eerste Muse-nummer dat je eventueel die benaming zou kunnen geven.

Endlessly zeker niet, dat is meer een ballad, maar zeker geen R&B

Weer een lekker album van Muse. Wat mij wel op viel is dat er bij een aantal nummers wordt verwezen naar het boek 1984 van George Orwell. Met name United States of Eurasia.

Supermassive Black Hole- Undisclosed Desires
Invincible-Guiding Light

De nummers lijken best veel op elkaar als je het mij vraagt.

Nou ik vind Supermassive Black Hole toch echt een flink stuk meer powerful dan Undisclosed Desires. Je tweede vergelijking kan ik wel helemaal volgen, zoals ik in mijn recensie enkele pagina's terug ook al aangaf.

Undisclosed Desires is niet geproduceerd door Timabland ... Matthew zei alleen in een interview dat het zo een nummer van Timbaland had kunnen zijn ofzoiets. En ik vind dat ook een erg lekker nummertje.

Bijna elke band heeft wel een nummer met iets van 1984 erin, al is het maar iets kleins. Het was mij op dit album ook al opgevallen.

Het kan allemaal als hun electronische kant gezien worden. In de electronica zijn de grenzen tussen genres ook heel vaag.



Ik vind het qua 'compositie' wel wat van timbaland weghebben, maar qua productie eigenlijk helemaal niet; ik snap de vergelijking maar timbaland laat instrumenten heel anders klinken over het algemeen.

Ze hebben het toch weer gedaan Muse. Een grotesk geluid neerzetten en toch niet juist hetzelfde klinken als op hun vorige plaat. Ik vraag mij altijd af waarom ik zo van Muse hou. Wel ik denk dat ik gwn hou van dat over the top gedoe. Ik krijg een gelukzalig en zelfs overwinnelijk gevoel als ik Muse beluister.
Bij Radiohead (een van mijn andere favoriete groepen) word ik eerder kwetsbaar, emotioneel.
2 tegengestelde gevoelens eigenlijk, maar 1 ding hebben ze gemeen: ze laten mij voelen dat ik leef. Muziek is iets wonderbaarlijk, een plek waar ik al mijn emoties kwijt kan geraken.
Ik heb het een jaar lang moeilijk gehad, depressief geweest, zelfvertrouwenscrisis en op die momenten hebben Muse en consoorten er mij doorgetrokken. En zie waar ik nu sta, nog nooit zoveel zelfvertrouwen gehad en weer goesting om te leven, plezier te maken. Al heb ik nog een lange weg af te leggen. Maar op die momenten dat ik het moeilijk zal hebben, zullen muziek en natuurlijk ook de mensen die mij een warm hart toedragen er mij weer doortrekken, daar ben ik van overtuigd.

Besluit gemaakt: vreselijk album...pathos is echt niet te harden. Vroeger een goeie band..nu totaal afgehaakt. Ik vind het zelfs nogal smakeloos.

Hoe is dit album? Eerlijk gezegd heb ik niet van die zulke hoge verwachtingen. Vond het tweede album echt goed, de rest kan mij niet zo raken. Ze draaide hem gister in de platenzaak, maar ook dit vond ik niet zo denderend.
Ik ga ze live zien in Ahoy, ik heb gehoord dat ze lvie wel goed zijn?

Hoe is Exogenesis?

Goed.

Bij platen van Muse staan altijd de smakelijkste discussies te lezen, zo ook nu weer. Bashers die fans -met succes- uit de tent lokken, mooie recensies, fans die afhaken, nieuwe mensen die het toch interessant vinden, etc.

Dan deze fan van het eerste uur maar eens: Na absolution (met Butterflies en hurricanes) had ik gedacht dat ze op hun volgende plaat met een soort Queen-geluid zouden komen gekoppeld aan symfonische stukken. Dat is dus een plaat later geworden, al vind ik dat deze nieuwste dan weer hinkt op twee gedachten; de fans tevreden houden met geijkte Muse-stampers maar aan de andere kant wel iets "symfonisch" in de groeven laten kerven... Zo wordt het een beetje halfslachtig en dat stoorde me ook zo aan hun vorige (half spacy half mexicaans). Ik hoop dat ze met hun volgende eindelijk eens de -voor mij- langverwachte conceptplaat uitbrengen die van kop tot staart één geheel vormt...

Dan deze plaat: guiding light is het ergste wat de heren naar mijn smaak ooit hebben opgenomen. Undisclosed Desires is toch ook niet echt geweldig. Verder is het eigenlijk wel interessant, dus ga ik maar eens wat vaker luisteren. Vooralsnog weet het me niet te pakken dus ik start voorzichtig: 3*

Na een aantal draaibeurten zit ik er al helemaal in!

Favo tracks zijn inmiddels:

- Uprising
- Resistance
- United States of Eurasia
- Unnatural Selection
- MK Ultra


Guiding light & I Belong to you zijn op zich ook niet verkeerd,
maar Muse een tandje terug is bij mij gewoon iets minder favoriet
Exogenesis is een klasse apart, maar toch zal ik dit minder draaien dan de rest, puur omdat ik hier een bui voor moet hebben.
Maar verdomme, wat leveren ze hier (eindelijk) weer een meesterwerkje af zeg!


Wat betreft Undisclosed desires vraag ik me nog steeds af: WAAROM?!?!?

Die Undisclosed desires vind ik op zich nog gedurfd maar dat vindt de klassieke rocker die musefans wel aantrekt 'fout' natuurlijk. Ik vind het ook geen goed nummer maar om andere reden. 't Is totaal banaal..

Terwijl ik dus nummers als Guiding Light minstens even fout vind. Die Queen-solo: brrr. I Belong To You is ook gedurfd (wat funky, de sax), dat gaat er nog in bij mij.. Het tweede nummer is te cliché-muse (verrast nergens), te makkelijke catchy melodie. Ik zoek verrassing. Zes en zeven zijn dan weer bombastisch terwijl ik het nogal heb voor subtiliteit in muziek. Hier niet te zoeken hoor:) Die symfonie vind ik al helemaal niets..misschien moet ik nog ns luisteren. Maar klinkt me nogal romantisch klassiek..nee toch niet.
Single Uprising kan ik eigelijk nog beste smaken, al heb je het na 5 keer ook wel gehoord.United States Of Eurasia is Queen's We Are The Champions, oosterse riedeltjes en gepikte Chopin.. Als concept komt dat groots over, maar de deeltjes zijn dus allesbehalve origineel te noemen. Sorry mensen, ik heb zelden zo ingehakt op een album. Meestal luister ik enkel naar muziek die me zint. Maar omdat Muse wel in het verleden één en ander bewezen heeft..paar tracks op het tweede album zijn vb geniaal..gaf ik het een luisterbeurt of 4. Valt vies tegen..had ik wel ergens verwacht, maar niet zo vies.

Misschien luister ik het nog 1 keer en dan de vuilbak in buiten Uprising. Het doet me wat denken aan Coldplay vorig jaar. Die band heb ik toen ook opgegeven.
De grootste bands zijn zelden de meest interessante, nietwaar;) Je hebt zoals altijd wel uitzonderingen.

Een plaatselijke cd-winkel had 'm vrijdag al liggen. Ik heb hem dus:)

Je merkt heel erg goed dat Muse zijn duistere sfeertje kwijt is en dat vooral Bellamy in zijn stem een stuk volwassener is geworden. Het heeft nog echt wel de goede oude Muse-sound. Ik ga ze in november live zien, tijdens de tour van dit album. Dat wordt erg gaaf, want deze nummers zijn echte live-nummers: veel kracht en energie gaat erin zitten, zeker op een live concert.
Bellamy heeft zich flink ontwikkeld door de jaren heen en het gaat de goede kant op (de voorgaande albums waren ook top! Met name Absolution en Origin of Symmetry).
Hoewel dit album verrassend laag wordt beoordeeld op deze site, vind ik het toch een echte aanrader voor de Musefan!

Zonde trouwens wel van dat derde nummer, dat had gewoon niet gemoeten. Als die drummer wil experimenteren in Rihannastijl doetie dat maar in zijn eigen kamer:P.

Zeer goed album weer van Muse, ik heb hem nu een stuk of 5 keer opgezet en ik vind hem wel goed in tegenstelling tot sommige mensen.

Uprising is een sterke opener van het album en is toch een van mijn favorieten 4,5*

Resistance is nog beter, de wat space-achtige intro en het catchy refrein zijn mooi en leuk om te horen. Een van de beste nummers op het album. 5*

Undisclosed Desires is volgens velen iets wat Muse nooit had mogen doen maar ik vind het toch een leuk nummer geworden. 4*

United States Of Eurasia is een goed nummer, ik stoor me niet echt aan het feit dat het op Queen lijkt. 4*

Guiding Light is het minste nummer op het album, maar het is niet heel slecht. 3,5*

Unnatural Selection is het beste nummer van het album, zeer sterke gitaar en wat een outro 5*

MK Ultra volgt meteen op Unnatural Selection en is meteen het 2de beste van het album. 5*

I Belong To You is een zeer sterk nummer tot aan het franse stukje, ik snap niet waarom ze dat frans erop wouden maar desondanks is het toch geen slecht nummer 4*

Exogenesis is een zeer mooi stuk muziek in zijn geheel waar Bellamy ook heel lang aan gewerkt heeft en dat is te merken. 5*

Favorieten: Unnatural Selection, MK Ultra, Resistance en Exogenesis in zijn geheel

Ik geef het album voorlopig 4,5*

Precies! Wat mij betreft ontbreekt het Muse niet aan orginaliteit of talent, maar aan overzicht. Ze worden geprezen door hun variatie, maar dat staat ze juist in de weg vind ik. Ik waardeer hun ambitie, maar ze willen teveel verschillende stijlen door elkaar proberen wat het erg lastig maakt van begin tot het eind van de plaat te genieten. In bijna elke track zit wel iets dat me stoort, behalve in de laatste drie. Als ze in die stijl een hele plaat zouden maken neigt het weer een beetje naar Absolution (maar dan met nog meer bombast) wat ik een geweldig voorbeeld vond van een perfect stabiele Muse plaat.

Verder ben ik het er ook mee eens dat deze plaat niet helemaal goed geproduceerd/gemixt is, het klinkt zo glad en zo vlak, van mij mag het heel wat scherper en lekker beuken zo af en toe.

Afgelopen vrijdag de nieuwe Muse gekocht, inclusief Making of.. DVD. Muse is al sinds unintended een favoriete groep van me. Begonnen als een kloon van Radiohead, ontwikkelde deze 3 Britten zich tot een interessante band met een eigen geluid. de 2e cd overtrof de verwachtingen en bevatte met Plug in baby, new born en Bliss ware klassiekers. Absolution mocht dan iets mindere recensies krijgen, voor mij opnieuw een topalbum met Stockholm syndrome en Butterflies and hurricanes als absolute uitschieters.
Black holes and revelations vind ik qua variatie en muzikaal vakmanschap hun beste werkstuk al is de productie wat minder. Nummers als Take a bow, Invincible, Knights of Cydonia en Assassin scoren bij mij zeer hoog.
Op Pinkpop 2007 mocht ik ze 85 minuten van dichtbij aanschouwen en ze waren verpletterend goed, overdonderend optreden.
Hun live cd, maar vooral live dvd H.A.A.R.P. maakte dat nog maar eens heel duidelijk. Muse is gegroeid naar de status van Coldplay en U2. Meestal haken de serieuze critici dan af, als een groep zo interessant is voor het grote publiek, dan moet de muziek wel erg commercieel zijn. Commercieel zou ik Muse niet willen noemen, maar toegankelijker is hun muziek door de jaren wel geworden. Ook de verdienste van radiovriendelijke singles als Uprising, Hysteria en Starlight natuurlijk. Welnu de nieuwe cd The Resistance, de eerste draaibeurt viel ronduit tegen, alleen Uprising en Unnatural selection bleven direct hangen. Dit gaat me toch niet gebeuren dat een Muse plaat gaat teleur stellen? Inderdaad niet, de tweede draaibeurt -in alle rust- op goede apparatuur en dito boxen liet al meer positiefs horen. Opvallend is de gevarieerdheid van dit album, poppy (Resistance en Uprising)dromerig (Exogenesis part 3 en Guiding light), groots( United States of Eurasia), spooky(intro van Resistance), beukend(Unnatural selection en part 2 van Exogenesis) lichtvoetig (I belong to you en Undisclosed desires). Van mij had de dromerige kant wat minder gemogen (Chopin en andere klassieke invloeden) écht storend is het echter nergens. De (eigen) productie is prima, helder, dynamisch en met ruimte voor alle instrumenten.
De zang van Matthew Bellamy is er op vooruit gegaan, het hysterische is er wat vanaf en hij zijng wat lager dan voorheen, wat mij betreft prima (en Mika hoeft geen stand-in te worden).
Vanmorgen stond de cd voor de derde keer op en opnieuw groeide mijn waardering. Ik houd het voorlopig is op 4 welverdiende sterren.

Ik durf na twee luisterbeurten nog echt geen cijfer te geven hiervoor... Ik hoor geniale stukken, maar om de hele cd te begrijpen moet ik er denk ik nog veel meer luisterbeurten tegenaan gooien... Tot nu toe zie ik dat zeker niet als straf!

Wat is Resistance een geweldig nummer, kan niet anders zeggen. Het intro, geniaaal!

Elke platenzaak had 'm vrijdag toch al liggen?

Grappig dat er toch vrij veel zijn die Guiding Light niet goed vinden. Het is (denk ik) mijn favoriete nummer op dit album. Ik vind het echt schitterend. Het raakt me. Sowieso zit er wat mij betreft heel veel gevoel in de meeste nummers. En dan met name in Resistance (dat refrein blijft hemels), United States of Eurasia + Collateral Damage, Guiding Light, Unnatural Selection en Exogenesis. Ik als liefhebber van klassieke muziek vind het een meer dan geslaagde symfonie. Ik verhoog mijn score met een 0,5 en plaats The Resistance in mijn Top 10. Tijden geleden dat een album zoveel met me gedaan heeft. Absoluut een meesterwerk. En het moet gekken lopen wil dit niet voor mij het beste album van 2009 zijn.

Yep.

Resistance, Unnatural Selection, I Belong to You (+Mon Coeur S'ouvre à ta Voix) zijn echt fantastische nummers.
Guiding Light vind ik ook beter worden naarmate ik het meer opzet.
Uprising is dan weer een heel catchy popnummerke.

Ik kan voorlopig niet echt iets slechts zeggen over dit album. Er zitten hier en daar wel een aantal bizarre keuzes tussen. Zo is het verschil tussen de nummers nooit groter geweest. Zoveel variatie. En toch blijft het album op zich wel een mooi geheel.

De Exogenesis moet ik nog wat meer beluisteren voor ik daar echt een mening over kan hebben. Al vind ik redemption wel een mooie afsluiter.

Mijn mening:

Uprising
- Redelijk nummer maar er zit niet echt een wow factor in, blijft gemiddeld van begin tot eind
3*

Resistance
-Weer een redelijk nummer, iets beter dan uprising. Vind vooral de intro wel mooi.
3,5*

Undisclosed Desires
-Veel te gelikt. Geen afschuwelijk nummer ofso maar dit is niet wat ik van muse wil horen.
2,5*

United States of Eurasia
Vind ik een beetje een vaag nummer, met weinig samenhang. Dat arabische is wel gewaagd wat ik dan wel weer waardeer.
3.5*

Guiding Light
Kan ik echt niet aanhoren, verschrikkelijk. In mijn ogen het slechtste nummer wat ze tot nu toe gemaakt hebben.
0,5*

Unnatural Selection
Dit is de muse die ik wil horen! Geweldig nummer met vooral een gruwelijke gitaar. (de solo vanaf 4:39 is echt geniaal).
Beste nummer van het album.
5*

MK Ultra
Weer een redelijk vet nummer.
4*

I Belong to You Mon Coeur S'ouvre
Weer een nummer waarvan ik me afvraag waarom het op het album staat. Vind het echt geen hol aan.
1,5*

De Symfonie
Het eerste stuk (overture) vind ik redelijk vet klinken, maar in het tweede stuk zwakt het al behoorlijk af en in het derde stuk is het al zijn kracht verloren.
3,5*

Eindconclusie: Ik vind dit album een stuk minder dan zijn voorgangers. Het is me allemaal iets te gelikt, enige uitschieters zijn Unnatural Selection en MK Ultra. Verder vind ik het nummer Guiding Light een dieptepunt voor Muse.
3*

[quote=. Verder vind ik het nummer Guiding Light een dieptepunt voor Muse.
*/quote]

Kun je uitleggen wat je zo slecht vind aan dit nummer?

En die is juist nou zo mooi en super over de top.
Dit nummer en Eurasia zijn nu juist de slagroom en de kers op deze geweldige taart.
Lang geleden dat ik een nieuwe CD zo geweldig vond, hopelijk gaat de sleet er niet te snel op komen.