Muse - The Resistance (2009)

Ja ik heb ook de indruk dat ze al betere platen hebben gemaakt, ze zijn de remmen een beetje aan het verliezen. Alles klinkt idd te bombast en te groots, je gelooft ze niet meer...

Hoewel je natuurlijk alleen maar respect kan hebben voor bands die het maximale uit hun sound willen halen en steeds wat nieuws proberen vind ik het bij Muse toch wel een heel klein beetje jammer.

Het thema (resistance dus) spreekt mij totaal niet aan en vind het ook niet bij een band als Muse passen. Love is our resistance... Tsja heel veel kan ik niet met dat soort statements en hou wat meer van het abstracte. De nummers die hier wat meer richting het 'oude Muse' gaan spreken mij dan ook het meest aan, met Unnatural Selection als echte favoriet.

Niet alle nieuwe muzikale keuzes zijn slecht natuurlijk maar het meeste is vooral wennen. Toch mogen ze een nummer als Undisclosed Desires meteen schrappen van mij. Muse zonder gitaar EN zonder piano... mneh.

Uprising klinkt zeker lekker. Maar Unnatural Selection en Exogenesis blijven mijn favorieten!

Ondanks dat ik dit album het minste in het Muse-oeuvre vind, is I Belong To You toch echt een heerlijk nummer. Het kent een originaliteit dat ik op de rest van het album mis. Ook het incorporeren van Mon cœur s'ouvre à ta voix - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org van Camille Saint-Saens vind ik geen probleem. Dit in tegenstelling tot de weer terugkerende Chopin-pianostukken en Queens orchestrale bombast...
Daarnaast is de zin: 'you are my muse' wel een aardige knipoog. Zoals vanuit het rustige pianogedeelte over wordt gegaan op de klarinetsolo... Erg mooi.

Ik vind dit dus gewoon echt een prachtig album. Waarom moeten mensen altijd vergelijkingen treffen met het vorige werk van bandjes. Is het dan zo moeilijk om dat soort dingen te scheiden van elkaar?

Het was volgens mij al wel bekend dat ze de trend van BHAR door zouden zetten op het volgende album, en dat vind ik ook erg goed gelukt. Het is niet voor iedere band weggelegd om te blijven veranderen van sound. Het is misschien ook niet de wil van de band zelf. Daar wordt verder (logisch hoor) natuurlijk niet over nagedacht door de muziekliefhebbers. Maar stel je nou eens voor, dat dit is wat ze eigenlijk het liefste doen? Dat deze sound gewoon hun "gevonden" sound is?(al is het maar voor een periode) Is de volgende vraag dan niet; zouden wij als fans/muziekliefhebbers dat kunnen verwerken?

Terug naar het album. De symphonie vind ik ronduit prachtig. Vooral Redemption! Wat een schitterend eind, en wat gebruikt de leadzanger zijn kopstem ook prachtig beheerst. Ik vind dat ronduit schitterend. Mijn favorieten zijn eigenlijk een beetje vertekend omdat ik het hele album geweldig lekker vind en dik geproduced. De enige smet is dan toch wel undisclosed desires, misschien niet eens omdat het zo commercieel klinkt, maar ook omdat er zoveel meer mee gedaan had kunnen worden voor mijn gevoel. Ik mis daar idd wat instrumenten en overgangen die als muse klinken, al is zon uitstapje wel leuk tekstueel gezien, maar das mening.

vanwege dat dan ook alleen de 4,5 ster.

Muse is voor mij gewoon iets aparts, ik vind ze ontzettend origineel, en eigenlijk vind ik ze best wel een voortouw nemen in het genre waarin ze zitten, het vette is dat ze laten horen dat rock wel degelijk rustig kan zijn en dat rustige muziek wel degelijk rocked. Op hun manier dan. Ik geniet hier ongelooflijk van! Het album groeit elke keer dat ik het luister, en voorlopig ben ik nog niet uitgeluisterd.

Muse ben ik de laaste tijd aan het ontdekken, heb al hun albums aangeschaft en vind dit al is het niet hun beste zeker een cd die de grijze massa ontstijgt. Favo nummers : MK ultra en Unnatural selection! Top!

Ik ben nooit gek geweest van hun vorige albums. Veel nummers waren (met opzet hoop ik) tegen het valse aan, er werd veel gebruik gemaakt van disonanten en over the top gitaarsounds, en daar ben ik niet weg van. Dit album kan me dan wel bekoren. Vooral Undisclosed Desires vind ik fantastisch. Ik ben waarschijnlijk een van de weinige die de nieuwe Muse top vind. Ik stoor me niet bepaald aan het ontrbreken van pianopartijen. Deze waren in het verleden wel mooi, maar na een bepaalde partij gingen ze er snoeihard met gitaren doorheen. Moet dat zo? Geef mij dan maar Keane.

4 sterren voor dit nieuwe album.

Ik ben Muse ook pas aan het ontdekken. De vorige album vond ik al aardig maar deze zit nog beter inelkaar! Het begin van het album "uprising"lekker knallend en het nummer "United States of Eurasia" vind ik ook geweldig ( beetje Queen ).
Aan het eind de verschillende simfonieen .... GEWELDIG !!
Lekkere album !

Dus als Coldplay een hiphop album opneemt met 50 ga je niet zeggen van: WTF IS DIT NOU WEER?????!!!!!11111

Zelfde met dit album. Past gewoon niet in de lijn, en ik vind hem gewoon ook niet goed.

Wat een idiote overdrijving.

In welke lijn past dit dan niet?
Met hun eerdere albums?
Deze plaat is gewoon Muse ten voete uit hoor!
Feit blijft wel met Muse: you love em or you hate em, dat is bij deze plaat niets anders.


En van dat commercie geile Coldplay kun je alles verwachten hahahaha

klinkt erg lekker dit album, kippenvel bij de 1e keer dat ik united states hoorde en de rest van het album is ook erg lekker om naar te luisteren

Was totaal niet weg van Muse, totdat ik de laatste 3 nr's van deze cd hoorde!
Ben nu alles van ze aan het herluisteren en moet toch zeggen dat ze een goede sound hebben.
Eén minpunt: af en toe te Queen achtig (totaal niet mijn smaak). Vandaar de 4,5.

Klinkt bij de eerste luisterbeurt wel leuk. maar dan denk je: ik mis iets. Dan denk ik: Oh ja ik mis alle outgoing gitaar stukken, waar is überhaupt de whammy pedal gebleven . Voor mij heeft Msue zen ballen verloren en gaat meer de ''Starlight'' kant op, wat mij toch wel erg treurt. Exogenesis is echter wel een top nummer, ook de enige reden waarom deze cd 3 sterren krijgt.

Ik vrees dat het voor mij, na 9 jaar veel van deze band te hebben genoten, ook time to move on wordt. Wat een enorme tegenvaller is deze plaat. Kon me er, na pakweg 3 keer afspelen, al niet meer toe brengen 'm weer te luisteren. Erg saai, middelmatig, weinig origineel. Tickets de deur uit gedaan.
Ik denk dat ze zeker nog meer in hun mars hebben maar dit hoofdstuk in de Muse discografie sla ik graag even over.

Dat snap ik nou echt niet. Als een album je een beetje tegenvalt, wil toch niet zeggen dat ze live ineens ook tegenvallen?

Live staat Muse als een huis, en dat is echt niet ineens heel erg anders....

Een geluk voor diegene die jouw tickets heeft.....

Ik heb ze pas nog live gezien hoor Have moolah, will travel ! En ze vielen dit keer idd tegen. Dat nieuwe materiaal hoeft voor mij echt niet, ook live niet. Soit, een paar nummers zijn live wel te pruimen (Uprising met die riff aan het einde, Unnatural Selection is wel lekker en de minor scales in USoE klonken mooi). Zang kwam trouwens totaal niet uit de verf, jammer.
Dat wil niet zeggen dat ze geen goede live band zijn, ze steken met kop en schouders boven de meeste concurrentie uit. Heb (nog) niet al mijn tickets de deur uit gedaan hoor, heb er nog voor diverse Europese data. Even kijken wat ze overmorgen in Helsinki gaan doen en de rest van de eerste week van de Euro tour. Indien de setlists een beetje afgewisseld worden en de show er mag zijn (dat zal toch wel...) kan het nog heel leuk worden. Ik hoop het.

Aah, ok... dan snap ik je besluit wel

Overigens lijkt het erop dat het nu live allemaal een stuk beter klinkt (ook de zang), te oordelen naar wat er aan videootjes (van US dates als U2 support) op YouTube staat. Dus wellicht waren ze gewoon nog wat roestig. Nou ja even kijken wat ze vanaf morgenavond op de Euro tour neerzetten dus

'The Resistance' is inmiddels al het 5de studioalbum van de Britse Muziekband Muse en de verwachtingen waren dan ook zeer hoog gespannen.
Des te meer omdat Matthew Bellamy, de frontman, meldde dat de laatste 3 tracks een symfonie gingen worden, waaraan hij al jaren aan het werken was. Voor wie de vorige Muse-albums al te groots, te bombastisch vond, laat deze plaat best liggen want nu gaan ze nog een stapje verder, nog een tikje meer over-the-top, hele orkesten komen er aan te pas! En ze maakten het henzelf er niet makkelijker op, om te trachten zoveel mogelijk invloeden van hun muzikale voorbeelden in het album te stoppen. Ook de commerciëlere weg die ze insloegen met een nummer als Starlight zetten ze voort, met songs die nu al voorbestemd zijn om in alle hitlijsten hoog te scoren. De opener Uprising is zo'n nummer, maar ondanks de toegankelijkheid en relatieve eenvoud toch één van de betere tracks op dit album en één van de meest catchy synthesizerbeats die ik ooit gehoord heb. Nu al de stadionsong bij uitstek: "We Will Be Victorious!" Ook Undisclosed Desires zal wellicht in de smaak vallen bij het brede publiek, het lijkt wel een productie van Timberland en is een mix van R&B en electronica. Iets te glad voor mij en instrumentaal niet spannend genoeg, dit lijkt toch echt wel een knieval naar de commercie. United States of Eurasia vind ik wel geslaagd, het is een ode aan queen, met die meerstemmige passages en het einde bevat een stuk van de Franse componist Chopin. Velen zullen dit nummer iets te veel over-the-top vinden, maar ik kan het wel smaken. Gewaagd is het in elk geval, want bij voorbaat weet je al, dat je veel kritiek zal te verduren krijgen met zo'n song. Het lijkt wel alsof al de gitaren verdwenen zijn, tot er uit het niets een gitaarsolo opduikt in Guiding Light, en in het volgende nummer gaan ze dan eindelijk eens helemaal voluit. Muse zoals ik ze het liefst heb in 'Unnatural Selection', groovy drums, veel tempowisselingen, een passage die wat doet denken aan de zang van System of A Down en een gitaarsolo die, spijtig dat ik het moet zeggen, een beetje mat klinkt in vergelijking met eerder gitaargeweld. Maar desondanks het beste nummer op deze CD. Op MK Ultra halen ze nog eens met succes hun synthesizers naar boven en de drumtalenten van Dominic Howard stuwen dit nummer naar hogere hoogten. I Belong To You (+Mon Cœur S'ouvre À Ta Voix) lijkt wel een parodie op de Franse chanson, want eerlijk is eerlijk, echt goed Frans kan Matthew Bellamy niet, het duurt zelfs enkele seconden voordat het tot je doordring dat hij werkelijk in het Frans aan het zingen is. Toch geslaagd voor mij, mede door het hoge entertainmentgehalte. En dan komen we uiteindelijk bij de driedelige Exogenesis uit: een symfonie bestaande uit 3 delen. Ik verwachtte een 15 minuten durend nummer met een aantal ongelofelijke spacesolo's en andere rariteten, ik kreeg 3 aparte nummers, die zeer dicht aanleunen bij klassieke muziek. In het begin was er een gevoel van lichte ontgoocheling en nu eigenlijk nog altijd....Niet dat het slecht is, verre van zelfs, maar ik had nog net iets meer verwacht van het 'Symphonic Monster'. En dat gevoel heb ik eigelijk gedurende de hele CD, te veel verwijzingen naar andere artiesten en te weinig......Muse. Desondanks toch een goede CD, waarmee ze hun status als topband alle eer aan doen.

Bron: http://www.bloggen.be/alter...

United States of Eurasia mag dan niet vergeleken worden met Queen, maar ik moet er wel steeds aan denken als ik het hoor. Het is een bombastisch en overweldigend nummer. Alle nummers zijn sterk en vervelen geen noot. De Symphony's sluiten het album mooi af. Wat mij betreft een geslaagd geheel.

Eerste wat ik dacht: zijn we eindelijk verlost van dat hemeltergende Queen, komt Muse met dit soort bombastisch geneuzel. .

Het eerste nummer met Dr. Who riedeltje is wel aardig.

en daarom hou ik dus van muse. overbombastiche zooi overgoten met klasse.
hoewel dit album toch enigzins teleursteld. ik zit te twijfelen tussen 3,5* en 4*

Ik vind hem eigenlijk echt wel goed hoor! Uprising, Undisclosed Desires en MK Ultra zijn echt geweldige nummers. Waarom kan niet iedereen dit gewoon zien als een nieuwe muse, ipv constant te zeggen dat het niet zo goed is als de vorige etc.?

Ik weet niet of dit album een goede "Introduction to Muse" is, maar ik moet wel zeggen dat het lekker in het gehoor ligt.

Dan hebben we hier natuurlijk weer die hele discussie of mainstraim/commercieel nu wel of niet goed voor een band is, Hier in mijn familie kunnen daar hele mooie discussies over ontstaan; dus enkel en alleen daarom geef ik het een 4(tje)

Muse vs Blondie

Ik heb deze plaat echt al vaak geprobeerd omdat ik Muse (tot nu toe) erg goed vond.. deze plaat kan me helemaal niet bekoren.. Helaas, deze verdwijnt in de prullebak (digitaal dan)..

lol @ kos die muse twee sterren geeft omdat er queen referenties inzitten.

Het heeft ook wel iets van 'White Wedding' in van Billy Idol.

Weer een erg lekkere Muse-plaat. Wil hem nog wel een paar keer draaien vóór het concert.