Editors - In This Light and on This Evening (2009)

Tsja, de hoekige sound is iets van een paar jaar terug, tegenwoordig willen de bands weer wat anders.

wellicht. hoewel er de laaste jaren voldoende moois uitgebracht wordt. helaas kan ik deze editors er niet bijrekenen, hoe graag ik het ook zou willen. mischien weten ze me bij een volgend album wel weer te intereseren.

Aha - het progrock-hek stond open; er is één doorgeglipt - had zich vermomd met een nieuwe avatar!

Mijn brievenbus heeft nog steeds niet geklepperd - CD-flauw.

ben hopelijk niet slechts een progrocker mjuman. luister ook andersoortige muziek wat mij net zo goed bevalt. ik zeg net een paar berichten terug dat ik new order erg gaaf vind . maar laten we het over editors hebben voor de verandering.

Welleens krautrock en electronic geprobeert. Misterfool?
Ben ik de laatste tijd aan het ontdekken geweldige muziek.

On-topic
Dit plaatje vind ik nog niet eens zo slecht duidelijke jaren 80 synth-pop en electronic invloeden wat een heel mooie synth-pop single op levert die heet Papillon

Ik schoot spontaan in de lach van de vocalen in het eerste nummer. Wat een walgelijk pathetische zooi.

Zit gelukkig wel een voordeel aan, daarna valt de rest van het album lichtelijk mee. Maar veel helpt het helaas niet. Editors klinkt meer dan ooit als een slechte kopie van andere bands.

O even bewerken, foutje!

Mooie recensie bij DIGG: Editors: In This Light And On This Evening Digg* cd bespreking

Ik kan er me goed in vinden, net als in de meeste recensies over dit album. Zelfs Editors-haters in hart en nieren als Humo schijnen vrij positief te zijn.

Vreemd in feite, Editors is nooit echt critically acclaimed geweest... behalve in de lage landen waar de gemiddelde recensent elke musculaire beweging van Tom Smith als een door God gezonden wonder aanziet. De waarheid zal zoals steeds wel ergens in het midden liggen.

Waarom geen gitaren? Ik vind het jammer.....Ik ben geen fan, maar kan er wel naar luisteren.

De CD dit weekend ( inclusief bonusnummers ) gekocht en het album maakt op mij geen verkeerde indruk, OK veel synths en we hebben het allemaal al eens eerder gehoord maar ik vind het prima klinken.
Beoordeling volgt.

Ik zit aan mijn eerste luisterbeurten, en ik vind het op dit moment een behoorlijke goeie cd. Het openingsdrietal maakt hel wat indruk vind ik, met het geweldige papillon. IT KICKS LIKE A SLEEP TWITCH. Damn, veel te catchy

Daarna is het voor mij nog allemaal wat te identiek, maar wel mooi identiek (en da's ook omdat ik nog niet zoveel echt zitten luisteren heb). The Big Exit steekt er nog uit, en ook Eat Raw Meat = Blood Drool.

Plaatje zal nog wel verder evolueren, hopelijk blijft het even goed en deemstert het niet weg na het enthousiasme van eerste beluisteringen van nieuw werk.

En wat kleine randopmerkingen:
- het basisbeginritme van de openingstrack: hoort daar nog iemand ook A.G.N.E.S. van 1000 Ohm in?
- En bij bricks and mortar moet ik de hele tijd aan de Terminator-films & soundtrack denken

Ik heb allesinds niet onmiddelijk dat gevoel, wel een top plaat...

Gelukkig *zweet*, de plaat wordt idd beter en beter na meerdere luister beurten!! Elk nummer krijgt zijn eigen indentiteit...terwijl ik het eerst allemaal wat vlak en van het zelfde vond!!!

Heb hem nu twee weken op de pc staan en ik moet zeggen dat ik nu aan de nieuwe sound ga wennen... Alleen dat brakke geluid uit de speakers, bah..
Dus de oplossing: vandaag maar de SE gekocht en vanavond eens op vol volume uit mn stereo laten blazen! Kijken wat ik er dan van vind en morgen hier even mijn beoordeling achterlaten..

Ik heb hem nu ook meerdere keren beluisterd....

Zeker geen slecht album.. stiekem wel erg goed eigenlijk... Maar dat komt voornamelijk doordat ik al die synths juist wel kan waarderen. Papillon blijft meesterlijk alhoewel ik nu op het punt sta dat de plaat vergalt wordt door de radio (alarmschijf = elk uur een keer draaien)

voorlopig ga ik voor een 4 sterren... (3,5 voor de kwaliteit en een bonus 0,5 voor de originaliteit (weer eens wat anders dan hun gitaren)

Ben trouwens ook groot liefhebber van Depeche mode... wellicht dat ik onbewust wel wat raakvlakken hoor tussen DM en Editors.

Trouwens extra opmerking over het 2e nummer... bricks and mortar... Ik weet nog dat mijn pa "vroegah" van die cd's had als "Synthesizer greatest hits".. Jullie weten wel... vangelis, mike oldfield, jm jarre etc etc...

Nou dit nummer zou niet misstaan op die serie cds
(en vanuit jeugdsentiment is dat niet negatief bedoeld)

Hoe klinken de bonusnummers btw?

Best goed eigenlijk, met name "My Life As a Ghost' (Dance Fucker Dance!) is een welkome toevoeging.
Daartegenover staat dan wel weer een nummer als 'For the Money' dat mijns insziens gewoon te irritant voor woorden is.
Maar luister er vooral eens naar, meningen willen namelijk wel eens verschillen.

Het nummer 'No Sound But the Wind' dat onlangs verschenen is op de soundtrack van een tienermeisjesfilm is overigens een echte aanrader voor fans van Editors (pre-synthesizer tijdperk).

Ik zit te overwegen mijn beoordeling te verlagen naar een 3*.
Dit is niet het resultaat van de nieuwe sound -die ik tamelijk interessant vind - maar meer van het gebrek aan echt goede songs.
Enkel Bricks and Mortar, Papillon en The Boxer staan bij mij te boek als Editors-klassiekers terwijl het vorige album er vol mee stond.
Uiteindelijk kan ik toch wel de parallel trekken met 'Intimacy' van Bloc Party.
Ook hier stonden nummers op die de klasse van de band onderstreepten.
Een andere overeenkomst is de aanwezigheid van ronduit vervelende nummers, zoals een 'Ares' bij Bloc Party en 'Eat Raw Meat=Blood Droll' (ik kom bij deze terug op een eerder bericht waar ik dit gedrochtje een favoriet noemde) op deze plaat.
Volgende keer beter voor beide bands.

Ik begrijp enigszins de vergelijking wel van deze plaat met Intimicy. Voor mij zijn deze dan ook een vooruitgang voor beide groepen...

Ja hoorrr.. op de stereo doet ie het een stuk beter dan op de pc! Wat een lekker plaat zeg! Nog even laten bezinken en dan stemmen..

Als je New Order erg gaaf vind, zou je dit album van the Editors dan toch niet ook moeten kunnen waarderen?

Toch maar een halfje erop..

Met hoge verwachtingen aan begonnen, maar heb hem uit ergernis halverwege uit moeten zetten: wat een halfslachtige poging om op Joy Division te lijken. Bah!

Een plaat is als Power, Corruption & Lies van New Order is toch wel een klasse of wat beter dan dit album. Ik snap de vergelijking ook wel, maar voorlopig komt Editors nog niet aan de enkels van de eerste paar NO-albums.

Fu#k it...op deze plaat staat gewoon geen slecht nummer, ik heb nu met allen uitvoerig kennis mogen maken!!! Een dikke 4,5!!

Wat een laffe bedoeling. Veel luisteren naar New Order en de filmmuziek van Brad Fiedel en die twee met elkaar mengen, et voila!

Slap, mat en inspiratieloos, maar met een slimme slickheid nog wel fatsoenlijk genoeg om niet slecht te zijn. Nietszeggend vervolg dus dat niemand zich over 5 jaar nog kan herinneren.

Blijkbaar bestaan er ook slechte 3e albums, nee deze laat ik aan me voorbijgaan.

Trouwens, wordt je niet ontiegelijk bekocht met maar 9 nummers op het standaardalbum.

Editors: haal die gitaar terug uit de kast!

Ben ik niet met je eens. Ik heb 3/4 van de NO collectie en hou ook van die band, maar vind Editors gewoon beter. Deze band maakt albums die 'af' zijn en kunnen boeien van begin tot einde. De eerste NO album zijn ook erg mooi, maar bevatten toch steeds een aantal mindere songs, ik denk meteen aan die Kraftwerk imitatie op PC&L. Zelfs het mooiste nummer daarop (Your Slent Face) is eigenlijk gewoon Europe Endless herwerkt. Best straf dat je als legende (NO) daarmee weg komt en dat je als Editors zijnde op elk detail wordt afgerekend. Bizar.

Verder is de zang van Smith veel sterker (vooral op dit album) dan de zang van Summer, evenals de teksten (al zullen JD/NO aanhangers beweren dat de NO teksten magisch zijn en als het ware Curtis vanuit het graf aan het woord laten). Sommige NO teksten zijn interessant en voor verschillende interpretaties vatbaar, maar evengoed is het soms met de klak gooiten. En dan de persoon hier enkele regels boven die het album niet volledig beluistert omwille van de Joy Division referentie. Ik denk dat mijn Joy Division en Echo & The Bunnymen collectie ook in de prullenbak verdwijnt, stelletje Doors/VU klonen. Het wordt alweer eens tijd om ook Interpol erbij te halen.

Interpol Chameleons-ripperds!
Maar Lost Highway, je hebt zeker een punt. Mijn respect heb je voor deze opmerking!