The xx - xx (2009)

Om een hype te zijn hoef je niet op radio 538 te komen. Een hype kan ook iets zijn wat overdreven veel lof krijgt in de minder mainstream sferen. Een `hype` is een verschijnsel dat tijdelijk bovenmatige media-aandacht krijgt en daardoor belangrijker lijkt dan het in werkelijkheid is. Het feit dat OOR deze plaat betitelt als beste van 2009 geeft al aan dat deze plaat veel media-aandacht heeft gekregen.

De vraag is dus of de aandacht bovenmatig en tijdelijk is. Dat laatste weten we over een klein jaartje en het eerste is iets heel persoonlijks. Maar mijn mening is dit zeker geen slechte plaat, maar ook alles behalve de beste plaat van 2009 en ik verwacht ook dat dit weinig potten zal breken in de muziekgeschiedenis en over een jaartje niet zo heel veel aandacht meer krijgt. Maar dat is slechts een voorspelling, de tijd zal het leren...

Ik luister amper naar de radio dus loop ik wel eens een paar maand achter. Hier ga ik geen al te grote woorden gebruiken, maar dit is goed! Niets wereldschokkends maar gewoon goed. En hoewel ze veel geluisterd hebben naar the Cure, Joy Division e.d. hebben ze (vind ik) best een een eigen geluid. Maar vooral: zoooo JONG dat ze zijn! :-o

Kortom, ik zal ze in het oog houden de komende jaren

ik hoor eigenlijk totaal geen JD invloeden... Chris Isaak daarentegen hoor je overduidelijk in de muziek van de Xjes

Infinity lijkt inderdaad wel erg op Wicked Games van Chris Isaak.
Best een aardig nummer is dat eigenlijk.
Verder vind ik het karakter van deze muziek wel van een iets andere orde.
Het is een beetje trage, ietwat saaie, onderkoelde muziek die wat naar shoegaze neigt.
Ik associeer Chris Isaak toch meer met stranden en mooie vrouwen in bikini waar hij mee rollebolt in de branding tegen het decor van een ondergaande zon.
Tja..... je kunt je kop natuurlijk ook in het zand steken, maar als ik zou mogen kiezen.......

Het is voornamelijk de gitaarsound bij Infinity die sprekend lijkt op die van Wicked Game. De nummers zelf vind ik niet eens zo zeer op elkaar lijken eigenlijk.

The XX: voor mij een confirmatie van het statement "less is more" (of "un peu, pas trop" voor onze brusselse broederes).
Laat er geen misverstand bestaan: ik ben gek van multi-instrumentele bands die wijdse muzieklandschappen creëren door gevarieerde klankkleuren. The XX pakt het anders aan. Zij stileren redelijk open en bijgevolg onbegrensde poolhorizonten ... de oplettende luisteraar is een beetje ijsbeer die zich met plezier onderdompelt in het ijskoude water ...
Ik vrees en bibber echter lichtjes voor hun live optredens: deze muziek vind ik nogal persoonlijk om in massa te beleven. De zomerfestivals zullen ons hopelijk wijzer maken ...

Lekker relexte muziek.
Heerlijk om mee te werken ook.
Ik word er helemaal ontspannen van!!
4,5 sterretjes!

Voor alle liefhebbers van deze plaat, het volgende minimale bandje, met vrouwelijke vocalen dient zich alweer aan.. Namelijk 'S', dit is het nieuwe project van Jenn Ghetto (ex-Carissa's Wierd).
Ik vind het zeer interessant! check hier: I'm Not As Good At This As You en hier: S op MySpace Music â€" Gratis gestreamde MP3â€%u2122s, fotoâ€%u2122s en Videoclips

Hoe minder hoe beter dat is hier het moto. Meestal huiver ik van het idee maar op deze plaat pakt het helemaal goed uit, de band met laconieke vocals berijkt een plaatsje in vele muzikale harten.

Nu staan ze ook al op de afiche van werchter deze band zal ik daar zeker gaan checken. Ik hoorde laatst nog dat hun optreden in de AB enorm de moeite waard was.

XXtreme good music!

Allez zeg.... dat ik iets moderns en hedendaags best kan pruimen, het overkomt me nu niet echt alle dagen meer...
Hier dus wel, voor een keertje.
Deze muziek klinkt fris, de muziek is melodieus, de liedjes zijn met een heldere stem gezongen en ik hou van het zweverig sfeertje.
Puik plaatje.

Dit kan menu eens echt niet krijgen. Drie keer de hele plaat overleefd, maar hoe saai is dit. Zanger zingt alsof hij elk moment kan beginnen wenen, er zit geen leven in. Pf, ik begrijp echt niet hoe dit zo'n hoog stemgemiddelde heeft... Kan ook aan mij liggen natuurlijk (alle replies: ja!).

Die epische Intro verdiend iig een

Erg leuke plaat vind ik dit. Ik hou van de sfeer en ook van de stem van de zangeres. Het zijn allemaal redelijk minimalistische nummers, maar ze zijn o zo mooi. Mijn favorieten zijn Crystalized, Islands en Infinity. Het niveau gaat wel lichtjes omlaag naar het einde toe. 4*

Inderdaad:

Heb net de LP binnen, damn wat klinkt Islands nu lekker.

Begin met een 'veilige' 3,5*, erg nice album.

Vooral 'Fantasy' komt echt toch z'n recht als je de CD/LP door de boxen laat zinderen. Ik vond er aanvankelijk, met de webrip op m'n laptop, weinig aan. Maar wat een intense beleving met de LP; heel de kamer gaat er van vibreren! Zeker een van m'n favorieten nu!

Inderdaad heerlijk die onwijs diepe bass op Fantasy. Op gewone afstelling (wel met een goede subwoofer) trilt de hele kamer. Het is toch niet iets teveel van het goede. Ik speelde hem overigens net af met volledige bass-afstelling, denk niet dat mijn ouders dat heel leuk vonden

Het einde van het nummer klinkt als een vliegtuig dat plots helemaal stil valt. Bij dit soort muziek mis je teveel effecten als je het louter op pc beluistert.

Ik heb met fantasy mijn speakers in de auto opgeblazen. Het was het waard.

Ik durf voor 100 euro te wedden dat je geen verschil hoort tussen een gedownloade versie van 320 kb/s en de cd/lp. Ik heb het eerste en ik hoor ook gewoon wat jij beschrijft. Of bedoel je dat je een goede stereoset nodig hebt? Daar kan ik me dan wel in vinden.

Goed album en leuke sound. Simpel hoeft dus niet altijd slecht te zijn en dat weten hun ook. Dit maakt het zeer prettig om te luisteren. Het enige wat ik toch jammer vind, is dat ik niet echt een favouriet eruit kan halen, ik kreeg nergens een wow-gevoel.

Doet mee een beetje denken aan Elsiane, onbekend bij de meeste, misschien wel een leuke tip als je hier van houdt.

Doet het ook goed inderdaad ik luister het nummer nu en ik word bijna misselijk van de trillingen ^^

Erg lekker album. In het begin moest ik nog een beetje wennen aan het lome gezang maar langzamerhand begin ik hier (in combinatie met het heerlijke gitaarspel en diepe bass) zelfs een beetje verslaafd aan te raken.

Voorlopig houdt ik het op mijn 3,5* maar het neigt sterk naar een halfje meer.

...en toch zijn tekst en zang te zwak om over een blijvertje te spreken. Gelukkig is de muziek lekker genoeg om nu en dan eens te draaien.
Hier en daar lees ik een vergelijking met het album van Beach House, sta me dan toch toe te zeggen dat laatst genoemde stukken beter is dan The XX.

Dat ben ik echt geheel met Lost Highway eens. Het is een leuk plaatje, maar meer ook niet.

Het laatste album van Beach House is toch wel stukken bombastischer, in tegenstelling tot dit ingetogen plaatje...

Wel een aardige plaat, maar iets te minimalistisch voor mij.