The xx - xx (2009)

Het is misschien ook wel tekenend dat ik de intro verreweg het beste vind

En toch nog 4 sterren geven?

Die intro is nou eenmaal echt episch.

Dat is niet tekenend, want het intro is nou eenmaal verreweg het allerbeste. Ik had zeer grote verwachting na het horen van de eerste drie nummers (en dan met name het intro). Maar uiteindelijk viel het toch wel een beetje tegen, teveel van hetzelfde en het blijft niet meer zo spannend: 3,5*

De eerste liedjes zijn leuk, maar na nummer 4 wordt het toch minder naar mijn smaak, jammer het was toch wel veelbelovend na het nummer intro

Nou inmiddels moet ik toegeven dat ik het een heerlijke plaat vindt en dat de intro helemaal niet meer verreweg de beste is. Die rustige (donkere) zang voegt juist iets toe op deze plaat. Ik was gewoon (weer) iets te snel met mijn oordeel

Dit album is bij mij echt ongelooflijk gegroeid, de band heeft een uniek eigen geluid.

Misschien geef ik hem niet genoeg water

Droog

Als je hem niet genoeg water geeft wel ja.

Voorlopig geef ik het album een 3,5. Het zou eventueel nog kunnen groeien naar een 4, maar dat is dan wel echt het hoogste dat The XX verdienen.

Voor mij is dit echt een groeiplaat, die bovendien enkel kan groeien wanneer ik ernaar luister in de juiste mood. Vooral op een lome zondagavond komen de nummers tot hun recht!

Momenten pakken.
Sfeer creëren.
Vanaf het eerste nummer.
Eenvoudig Intro genoemd.
Minder is meer.
Eerste kennismaking.
Kusjes van The XX.

Afsluiting van een liefdesbrief.
Groot gemis.
Berichten aan een onbereikbare geliefde.
Telkens afsluitend met XX.
Tieners met innig verdriet.
Schaamte voor hun gevoelens.

Vandaar de schuchterheid.
Aarzeling in de zangpartijen.
Ziel bloot durven te leggen.
Vervolgens het hoofd gebogen.
Gewoon door spelen.
Niks aan de hand houding.

Onverwacht succesvol.
Omgang met idolen status.
Spijt van deze openbaring.
De wereld die je diepste ego kent.

Daar ligt schijnbaar de kracht.
We willen weer lekker puberen.
Kleine problemen voor groot aanzien.
Deze band vastpakken.
Lekker knuffelen.
Aai over de bol geven.
Onschuld in de puurste vorm.

Ik wist niet dat Jan van Veen's Candlelight nog bestond.

Woensdagavond 30 juni.

Net aangekomen in Werchter, we kennen hier een camping die heel het jaar door open is. Na even zoeken het perfecte plekje gevonden, tussen de bomen, ideaal voor onze 6 tentjes, een tafeltje en stoelen, ijskast, heel de dag schaduw. Kortom, alles er op en er aan.

Iedereen heeft een beetje moeten rushen om alles in orde te krijgen, dus de sfeer zit er in maar is rustig. Na een tiental pintjes en rookwaar gaan de meeste slapen om zich op te maken voor 4 zware dagen. Na nog even het programma bekeken te hebben, besluit ik dat ik The XX toch wel minstens 1 keer op CD gehoord wou hebben voordat ik ze de dag erna live zou zien.

In mijn tentje, ipod in, en spelen maar... Die intro was echt als een klap in mijn gezicht, op die moment leek het het meest perfecte stukje muziek dat er ooit gemaakt is (vergeet de 10 pintjes en de rest niet ).

Gevolgd door VCR, was ik helemaal verkocht. Wát een stem, zo zwoel en verleidelijk! Had onmiddellijk zin om al men vrienden wakker te maken en dit nummer vol door de boxen van onze installatie te laten knallen, maar dat zou dit nummer waarschijnlijk geen eer aan doen.

Of dat nog niet genoeg was, begon Crystalised. Nummer heeft echt een schitterende opbouw, en een prachtig gitaarlijntje, en de samenzang werkt betoverend. Ik dacht ik ga hier snel nog een paar nummertjes beluisteren en dan maffen, maar ondertussen heeft elk van deze nummers al 2 keer op repeat gestaan.

Op dit moment was ik zeker! Maandag aanloggen op MuMe en onmiddellijk 5 sterren er tegenaan kletsen!

Tijdens Islands moet ik dan toch ergens in slaap gevallen zijn.

De dag erna the XX dan ook live gezien, en ze stelden zeker niet teleur, mooi optreden. Het was alleen veel te vroeg op de dag om echt tot zijn recht te komen.

Afgelopen weken heb ik dit cd'tje nog dikwijls beluisterd, en dan begint het op te vallen dat er net iets te veel uit hetzelfde vaatje getapt wordt. Maar wat een vat wel!
Daarom toch maar 4*, hoewel daar ooit nog wel een halfje bijkan.

Een bizar album en een bizzarre sound! Na een tijdje te luisteren denk je, weeral hetzelfde? Maar zet de nummers individueel op en het zijn echt stuk voor stuk pareltjes!

Intro en met name Fantasy zijn de enige nummers die ik wel eens luister. Vooral die laatst genoemde is gewoon ranzig. Het moment dat die bass er in komt. Prachtig, in de juiste omgeving.

Verder is Crystalised nog wel een leuk singletje. De rest is een saaie bedoening, tot aan het vervelende toe.

Na het optreden op Pukkelpop durf ik er nog een halfje bij te doen.

Precies hetzelfde gedaan! Ik zat eerst voor de schermen op het gras. Maar na hun eerste nummer ben ik de menigte binnen gedrongen, ik moest ze van dichter bij horen!

Ik zat ook languit te liggen in het gras voor het grote scherm van de Marquee. Ik heb de cd gekocht toen-ie uit was en vond er niet veel aan. Te minimal voor mij. Soms enkel een tergend traag basriffje met een slaapverwekkende stem. Het optreden was echter meer dan goed. De ongelofelijk oprechte "thank you SO much" waren dan nog eens de kers op de taart. Zeer emotioneel allemaal en heerlijke muziek, al liggend in het gras bij dat weertje.

Ik zal toch nog maar eens de plaat opzetten, maar ik vrees dat dat niet zal helpen. Optreden was sowieso beter dan plaat misschien nog zal worden in dit geval. Intro en VCR en Crystalized waren super trouwens.

Voor de fans, Jamie is nu bezig met een solo-project, de eerste single Far Nearer doet sterk denken aan Burial's Archangel, mij iets té veel. Verder wel een aardig plaatje.

Ik vond het best mooi klinken, maar ik snap je punt wel.

Four Tet heeft trouwens VCR geremixt, klinkt wel lekker

Wel erg lang 9 min. Dat kan toch veel korter? Beetje typisch Four Tet geneuzel.
Ik vind de Islands remix van Nosaj Thing erg goed.

Voor een radiohitje wellicht iets te lang, maar verder is er toch niets mis met langere nummers? Ik zie niet hoe dat muzikale kwaliteit in de weg kan staan. (Heb de remix overigens niet gehoord.)

Hij is vrij Four Tet-achtig eentonig, dus ik denk dat hij daar op doelde

slowchat verwijderd.

Vandaag voor het eerst die Four Tet remix van VCR gehoord en mij kon het wel bekoren. Lekker nummer, redelijk lang inderdaad maar ik heb me er geen moment van verveeld.

Hilarious ...Het hele album bestaat uit slowchat als je 't mij vraagt.

Ha, goeie.

Heel sterk album, vind ik persoonlijk. Goede afwisseling. Ik houd bijzonder veel van het gitaargeluid en samenspel van de zanger/bassist en zangeres. Shelter bezorgd mij altijd kippenvel.

Interessante plaat. Erg rustige pop, het heeft ook wel een beetje weg van ambient vind ik. Erg mooi spel en de instrumenten en vocalen vullen elkaar geweldig aan. Ik hoop dat ze volgend jaar weer een nieuwe plaat maken, want ik wil wel meer horen van deze band.