menu

The Cure - Faith (1981)

mijn stem
4,10 (644)
644 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. The Holy Hour (4:25)
  2. Primary (3:35)
  3. Other Voices (4:28)
  4. All Cats Are Grey (5:28)
  5. The Funeral Party (4:14)
  6. Doubt (3:11)
  7. The Drowning Man (4:50)
  8. Faith (6:43)
  9. Carnage Visors * (27:51)
  10. Faith [RS Home Demo] * (2:57)
  11. Doubt [RS Home Demo] * (1:09)
  12. Drowning [Group Home Demo] * (1:52)
  13. The Holy Hour [Group Home Demo] * (4:49)
  14. Primary [Studio Out-take] * (4:23)
  15. Going Home Time [Studio Out-take] * (3:32)
  16. The Violin Song [Studio Out-take] * (3:39)
  17. A Normal Story [Studio Out-take] * (3:04)
  18. All Cats Are Grey [Live 1981] * (5:37)
  19. The Funeral Party [Live 1981] * (4:38)
  20. Other Voices [Live 1981] * (4:45)
  21. The Drowning Man [Live 1981] * (5:49)
  22. Faith [Live 1981] * (10:24)
  23. Forever [Live 1981] * (9:19)
  24. Charlotte Sometimes * (4:13)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur: 36:54 (2:14:55)
zoeken in:
avatar van vielip
Oké, als jij zegt dat de originele vinyl exemplaren ook klinken als een klok dan ga ik daar voor. Ik heb trouwens de verzamelaar Standing on a beach op lp en die klinkt best aardig toch? Zal 'm weer eens luisteren...
Ik kom de originele lp's vaak redelijk prijzig tegen trouwens. In vergelijking met andere oude albums althans. Maar misschien moet ik eens wat beter gaan snuffelen. Nieuw uitgebracht vinyl ben ik ook niet zo gek op. Het ziet er allemaal wel prachtig uit en het is 180 gr. vinyl alleen vind ik het schofterig duur worden zo langzamerhand!

avatar van dazzler
4,0
vielip schreef:
Oké, als jij zegt dat de originele vinyl exemplaren ook klinken als een klok dan ga ik daar voor. Ik heb trouwens de verzamelaar Standing on a beach op lp en die klinkt redelijk toch? Zal 'm weer eens luisteren...

Ik heb een exemplaar dat je wel erg luid moet zetten om het goed te doen klinken.
Dat heb ik bij de andere Cure albums niet (heb ze allemaal tot en met Wild Mood Swings op vinyl).

Disintegration (een enkelaar) heeft hetzelfde probleem als die Singles collectie.
Kiss Me Kiss Me Kiss Me, Mixed Up, Wish en Wild Mood Swings zijn gelukkig dubbelaars.

avatar van Leeds
5,0
Dazzy heeft gelijk. De originele studioplaten van begin jaren 80 klinken goed. Maar indien je liever voor een herpersing gaat, kies dan bij voorkeur voor de Vinyl Lovers uit 2008. Geremasterd incl. bonustracks! Bij Faith is dat Carnage Visors en nog enkele extra's tracks zoals Charlotte Sometimes. Mooie klaphoes en dikke vinyl. Maar de originele zijn zeker heel goed!

avatar van chevy93
5,0
Carnage Visors is leuk voor een keertje, maar na nog geen 10 minuten vind ik dat nummer doorgaans ook wel mooi geweest.

De lengte van de (reguliere) plaat is een van de pluspunten wat mij betreft.

avatar van lennon
4,0
Dit album bevalt me toch een stuk beter dan het debuut

Lekkere sfeer op deze plaat ik hou ervan!
Zo hoor ik the Cure graag. Three Imaginary Boys is me nog net iets te rommelig, deze zit mooi inelkaar, en is gewoon meer relaxed! Ik weet niet of ik deze beter vind dan z'n voorganger maar komt er zeker in de buurt!

Ik ben op Cure ontdekkings reis, en kan er geen genoeg van krijgen!!

avatar van orbit
5,0
Goede reis!

avatar van chevy93
5,0
Het is weer het perfecte weer om dit album uit de kast te trekken. Weergaloos album. Maar onbegrijpelijk dat deze niet in de Top 250 staat. Aardige albums die andere van The Cure hoor, maar halen bij lange na niet de desolate schoonheid van Faith.

5,0
Is dit de mooiste? Of toch 17 seconds? Ga toch voor deze.
De volle mep voor 1 van de mooiste uit 1981 en de concurrentie is moordend dat jaar (Comsats, Sound etc etc etc).s
Ingetogen, ongelooflijk sfeervolle plaat (staat nu op vinyl, geluid prachtig dus goede persing).
Wat zijn de beste nummers? Ik denk all cats are crey, vind ik magnifiek.
Ik hou bv erg van Jumpins someone elses train EN dit is dus ook geniaal.
Prachtige hoes die de lading van de muziek goed dekt.
Een andere vorm van 50 shades of grey

avatar van luigifort
4,5
chevy93 schreef:
Het is weer het perfecte weer om dit album uit de kast te trekken. Weergaloos album. Maar onbegrijpelijk dat deze niet in de Top 250 staat. Aardige albums die andere van The Cure hoor, maar halen bij lange na niet de desolate schoonheid van Faith.


Door de opschoning nu in de top 250..en terecht!

avatar van davevr
5,0
Ik kan na al die jaren nog steeds niet kiezen tussen deze en de voorganger, komt waarschijnlijk omdat ik ooit deze op dubbellp gekocht had op een muziekbeurs in Aarschot. Ik was toen een jaar of 14-15 en deze kwam in een dubbelpakket : Seventeen seconds en Faith in 1 dubbellp, wss een bootleg ofzo. Later cadeau gegeven aan een meisje dat ik nooit meer terug gezien heb. En de plaat ook nooit meer terug gezien. Heeft mij wel een wijze les geleerd.

Als je houdt van sfeervolle (en geen Kerstmis), donkere muziek voor regenachtige winteravonden terwijl je hart net gebroken is. Zoek dan niet langer!

Your voice is old,
and dead,
and always empty

4,5
Misschien omdat ik kennismaakte met 17 Seconds, want dat album heeft bij mij toch een dikke streep voor op Faith.

avatar van orbit
5,0
Lijkt me niet, aangezien Just Can't Get Enough mijn eerste kennismaking was met Depeche Mode of In Between Days die met The Cure.. zijn nou niet echt mijn favoriete nummers of platen van de bands.

avatar van zaaf
4,5
Snappie Neil?

4,5
zaaf schreef:
Snappie Neil?


Nee totaal niet.

avatar van Rudi S
5,0
Hm, mijn kennismaking was het debuut (geweldig lekker album).
Dit albums is echter mijn favoriete album van The Cure, prachtige nummers staan hier op.

avatar van Rudi S
5,0
Neal Peart schreef:
(quote)


Nee totaal niet.


Ik neem aan dat ze bedoelen, dat het mooiste album favoriet is en dat hoeft niet persee het eerste album te zijn wat je hoort van een groep.
Ik weet echter ook wel dat destijds seventeen seconds insloeg als een bom, dit was zo anders echt iets nieuws, we hebben toen echt met verbazing en bewondering naar dat album zitten luisteren hierzo op deze wereld, dus ik begrijp wel dat dit een onuitwisbare indruk heeft gemaakt.

4,5
Wat een geweldig album blijft. Ik ben gek op de sfeer van dit album en elk nummer is raak.

avatar van Robertus
5,0
Leeds schreef:
De originele studioplaten van begin jaren 80 klinken goed. Maar indien je liever voor een herpersing gaat, kies dan bij voorkeur voor de Vinyl Lovers uit 2008. Geremasterd incl. bonustracks! Bij Faith is dat Carnage Visors en nog enkele extra's tracks zoals Charlotte Sometimes. Mooie klaphoes en dikke vinyl. Maar de originele zijn zeker heel goed!


Ik heb die uitgave van Vinyl Lovers in een box genaamd "The Cure-Fade Away, The Early Years" samen met Three Imaginary Boys, Seventeen Seconds en Pornography, allen voorzien van bonustracks. Gekocht in Berlijn, in de Mediamarkt. Ik dacht dat het een soort bootleg was, maar blijkbaar dus niet.

Let wel: Er zitten wat haken en ogen aan die box. TIB klinkt significant minder krachtig dan de overige drie albums en zit in een veel slordiger hoesje dan de andere albums (???).

Dan de bonustracks: Een paar hele leuke, en op Faith dus inderdaad Carnage Visors, Charlotte Sometimes en wat studio-outtakes. Maar op Seventeen Seconds heeft iemand het afschuwelijke idee opgevat om de Cult Hero track "I'm A Cult Hero" (tijdelijk sideproject ten tijde van SS) te plaatsen aan het eind van kant A, dus tussen "Three" en "The Final Sound" in. Ik mag toch niet hopen dat Robert Smith zelf achter de samenstelling hiervan zat, want dit is natuurlijk gewoon gekloot. Of je zet bonustracks aan het eind, of, in dit gevalletje Cult Hero gewoon helemaal niet! Want eigenlijk heeft dit totaal niets te maken met het album en überhaupt niet met The Cure, behalve dat er wat leden inspelen, vermoedelijk in zwaar gedrogeerde staat.

Over het geluid: Ik prefereer toch gewoon de oude CD. Klinkt prima en beheerst. Het geremasterde vinyl klinkt goed, behalve bij het slotnummer Faith. De drums gaan daar ineens "pompen", waarschijnlijk door compressie........helaas.

Dus, om met dazzler te spreken: Ik raad iedereen aan om ofwel het oude vinyl, ofwel de oude CD's te consumeren. Die box draai ik nauwelijks, maar staat wel erg mooi in mijn "museumpje".

Voor wat betreft het album, de inhoud, sluit ik me wederom volledig aan bij Zeehond
met de toevoeging dat helaas Doubt het weerhouden heeft van de maximumscore. De rest is gewoon vintage Cure, ongeveer het beste wat deze band te bieden heeft. Intens, breekbaar en inderdaad met een glansrol voor Simon Gallup, wat een baslijnen. En de meeste kan ik gewoon zelf spelen, dus niet persé moeilijk, maar gewoon zo goed bedacht!

avatar van Robertus
5,0
Opgewaardeerd naar het maximum. Al was het maar om-:

1. Voor mezelf überhaupt een winnaar binnen het rijke oeuvre van The Cure aan te wijzen
2. dat Doubt toch zo beroerd niet is, sterker nog, lekker vinnig
3. wanhopig te proberen het MUME-gemiddelde van Faith hoger te krijgen dan dat van Seventeen Seconds. Het verschilt namelijk minimaal. Zo ook mijn waardering van beide albums, toch wint Faith het nipt.

Nu nog de grote concurrent, Disintegration, nog maar eens herbeluisteren, die schuurt ook gevaarlijk dicht tegen het maximum aan...

The Cure is weer terug in mijn leven.

4,5
Robertus schreef:
Opgewaardeerd naar het maximum. Al was het maar om-:

1. Voor mezelf überhaupt een winnaar binnen het rijke oeuvre van The Cure aan te wijzen
2. dat Doubt toch zo beroerd niet is, sterker nog, lekker vinnig
3. wanhopig te proberen het MUME-gemiddelde van Faith hoger te krijgen dan dat van Seventeen Seconds. Het verschilt namelijk minimaal. Zo ook mijn waardering van beide albums, toch wint Faith het nipt.

Nu nog de grote concurrent, Disintegration, nog maar eens herbeluisteren, die schuurt ook gevaarlijk dicht tegen het maximum aan...

The Cure is weer terug in mijn leven.


Nu nog een nieuw album bitte

avatar van orbit
5,0
Ik houd mijn hart vast voor een nieuw album, het laatste was nou niet echt indrukwekkend. Als RS nou eens het lef had om een plaat met één concept te maken (en dan dus het duistere concept!) dan wordt het misschien nog wat.. ze treden volgend jaar weer eens op, dus wellicht ligt er een plaat in de stijgers momenteel..

avatar van Chameleon Day
3,5
Teren op het verleden lijkt mij het beste devies voor onze jaren 80 helden....

avatar van DjFrankie
5,0
Chameleon Day schreef:
Teren op het verleden lijkt mij het beste devies voor onze jaren 80 helden....


Daarom hoop ik op een mooi concert volgend jaar, zou zomaar het laatste kunnen zijn.

avatar van Robertus
5,0
Chameleon Day schreef:
Teren op het verleden lijkt mij het beste devies voor onze jaren 80 helden....


Ik weet het niet. Als Smith weer een soort van depressie krijgt, en om die reden weer eens echt goed voor zijn teksten gaat zitten en zijn leven in een flits aan hem voorbij ziet gaan, dan kan er nog best wel wat inzitten. Ten tijde van Disintegration sloot hij zichzelf op voor het schrijven van zijn teksten. En hij wilde vooral niemand zien. De songs had hij bijna volledig klaar, zodat ook de bandleden weinig ruimte kregen voor eigen interpretatie.

Je had ook de Kiss Me (3) benadering: De band ging in zijn geheel als een leeg blad de studio in, hadden veel plezier samen, alles kon en alles mocht en dat was ook veel meer een bandalbum.

Bij Kiss Me (3) werkte dit perfect, echter daarna niet meer. Ik denk dat Smith resoluut de kar moet trekken en voor de inhoud moet zorgen en lekker overal bovenop moet zitten, zoals hij dat met Bloodflowers, Pornograhpy en Disintegration ook deed. Dan komt het wel goed. Een tweede Disintegration zit er misschien niet meer in, maar met een tweede Bloodflowers ben ik al dik tevreden!

Al met al sluit ik me dus ook aan bij orbit en houd ook mijn hart vast. Geef mij maar een trage, duistere sequel. Het wordt tijd!

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Blijft een grandioos album van een onpeilbare treurigheid, de teksten zijn donker en troosteloos.
Blijf het baswerk van Gallup en de eentonige drumslagen van Tolhurst indrukwekkend vinden.
Het perfecte album om te draaien bij dit sombere weer en na de schok van het overlijden van een icoon genaamd David Bowie.
Volle mep voor een van de beste albums die de heren gemaakt hebben.
Zou toch wat wezen als voor het concert volgend jaar het trio Smith/Gallup /Tolhurst in ere hersteld zou worden.

avatar van PUbu
4,0
Faith is 1 van de 3 albums (pornography and bloodflowers) die ze integraal live speelden. Die blueRay is geweldig! Ik heb ze toendertijd live gezien in Vredenburg tijdens pornography tour en was toen helemaal om.

PUbu schreef:
Faith is 1 van de 3 albums (pornography and bloodflowers) die ze integraal live speelden. Die blueRay is geweldig! Ik heb ze toendertijd live gezien in Vredenburg tijdens pornography tour en was toen helemaal om.


Wacht, ik heb effe 'the dumbs'.
Heb je het niet over Disintegration in plaats van Faith?

avatar van PUbu
4,0
Lol. Dat klopt. Ik beschouw Pornography en Faith als een tweeling!

buizen
orbit schreef:
.. ze treden volgend jaar weer eens op, dus wellicht ligt er een plaat in de stijgers momenteel..

Iets staat normaliter in de steigers, maar in het geval van muzikale platen... stijgers .....

avatar van Man of Sorrows
5,0
Bij het herbeluisteren van Faith, dat gebeurt zo nu en dan nog eens, stel ik me de vraag in hoeverre we een album als dit te danken hebben aan het gehalte klassieke literatuur in het Britse middelbaar onderwijs in de jaren '60/'70/'80. Robert Smith was, net als Ian Curtis, een echte boekenwurm. Albums als Unknown Pleasures, Faith of What does anything mean lijken minstens zo erg beïnvloed door de klassieke literatuur als door de tijdsgeest, muzikaal klimaat of geniale hersenkronkels van de heren Smith/Curtis/Burgess.

Neem de briljante muziek weg en je houdt nog steeds de betere poëzie over. Een album als Faith is een soort synopsis van werken van grote auteurs. Literatuur was toen een grote invloed, vandaag is eerder de oudere popmuziek zelf (zoals die van The Cure) de grootste invloed. Het zou een verklaring kunnen bieden voor de betere songwriting destijds.

Faith vind ik de beste van The Cure, een band die heel wat moois heeft geschreven, maar desondanks de stempel van album band er steeds in slaagde om tussen die meesterwerkjes enkele mindere songs/songs die de coherentie in de weg stonden op hun LP's te poneren.

Op Faith is enkel Doubt wat minder, gecompenseerd door soms onwezenlijk mooie nummers als The Funeral Party of All Cats Are Grey.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:07 uur

geplaatst: vandaag om 04:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.