Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Heb je daar per ongeluk vastgezeten in het oostblok alsdat ze je ter compensatie een paar schijven hebben meegegeven voor thuis?

Waar draai je dan op? Hier klinkt 't perfecto - op vinyl en da he'k al voaker gezeit.

SPITHR is tinnef qua productie; deze njet!

awel de mijn niet , mijn vinyl versie suckt als de neten !!!

Is de naald van de pick-up arm nog wel goed....

ja vroeger zeker maar heb mijn pick up al 20 jaar geleden verkocht , speel alleen nog cd's !!

Wat zong Michael Hutchence ook al weer? Was het niet "Dream on White Boy?"

NGD is echt ok qua productie - nwe batterijen misschien? Kom aanders luuster'n mien jong! Try SPITR and be blown in/from your undies... without a dame!

Beste Beaster, wel degelijk bestaat er een digitally remastered edition van NGD op CD. zou ik eens uitproberen, want de oude cd klinkt inderdaad nogal zwakjes, kun je nog beter de lp opzetten.
Wellicht gaat je score van 1,5 dan nog wat omhoog, want zo beroerd kan je muzieksmaak toch niet zijn, je top 10 overziende

New Gold Dream is muziek als door engelen gemaakt, al heeft Jim Kerr dat later wat te letterlijk opgevat helaas..

eigenlijk is deze album een 7.5 uit 10 waard dus op mm naar boven afgerond naar een 4 want 3.5 vind ik te weinig
In begin jaren 80 waren Simple Minds een van de betere guitar bands en deze album was een van de redenen daarvan! een aanrader

Simple Minds vind ik nu niet echt een 'guitar band', zeker niet rond deze periode.

De SM hebben na new gold dream deze kwaliteit helaas nooit meer kunnen evenaren. "Uitgemuzikaald" op een enkel nummer na.
Veel geld ter beschikking hebben gaat blijkbaar bij veel bands ten
koste van de creativiteit, ook bij de SM die na de NGD slechts nog een enkel nummer in deze soort en kwaliteit hebben geschreven..

Mijn top 9 van dit album:

1 New Gold Dream (81-82-83-84) - 10
2 Colours Fly And Catherine Wheel -10
3 Big Sleep - 10
4 Somebody Up There Likes You - 10
5 King Is White And In The Crowd - 10

6 Someone,Somewhere (In Summertime) - 9
7 Promised You A Miracle - 8
8 Hunter And The Hunted - 7
9 Glittering Prize - 7

Ik ga 6 december naar Belfast voor het laatste concert in een reeks in verband met het 30 jarig bestaan van de band.
Hopelijk spelen ze veel oudere nummers zoals premonition, chelsea girl,
I travel, celebrate, colours fly and catherine wheel, big sleep, up on the catwalk,
C-moon cry like a baby, love song, seeing out the angel, careful in career etc....

Hunter and the hunted is mijn alltime favoriet van de Simple Minds, en uberhaupt het mooiste nummer dat er bestaat.
Op plek 2 Someone somewhere, en de enige iets mindere op dit meesterwerk vind ik Glittering prize.
Live is New Gold Dream de SM-topper . Ik heb van dit nummer een versie van het concert Werchter 84, briljant, het mooiste wat ik van de Minds heb. het was mijn eerste kennismaking met de Minds, en tot mijn grote teleurstelling hebben ze dit niveau nooit meer geevenaard, maar is dan ook echt subliem.

Begin 2009 komt er een nieuw album van de heren uit.
Volgens "Dream Giver" hebben ze voldoende materiaal voor 2 albums en de opnames schijnen de sfeer te weerspiegelen zoals tijdens de opnames van New Gold Dream. Laat maar komen zou ik zo zeggen.

Volgens Jim voor Dream Giver
"Jim even suggested they had enough material for two albums, one being released at the start of 2009 and the second following within the space of a year. "We really are flowing with ideas at the moment and as I already mentioned a few weeks ago I do feel that we are possibly writing two albums simultaneously at present. With every passing day I genuinely feel that is becoming a real possibility."
en:
"It is therefore wonderful to say that these current sessions somehow mirror the spirit and feel of the New Gold Dream sessions.

... zeggen ze dat de laatste jaren niet bij elke nieuwe release?

Toevallig nu de laatste weken de SACD en DVD van New Gold Dream niet uit mijn CD-speler zijn te branden, had ik dit niet moeten lezen. Erg balen zo'n uitspraak. Het zorgt er onwillekeurig voor dat je stiekem weer gaat hopen dat ze het kunstje nog een keer kunnen flikken. Daarmee bedoel ik niet een NGD, part 2. Nee, in algemene zin dat ze nog één keer in staat zijn om iets relevants aan de muziekgeschiedenis toe te voegen, iets waarmee ze vriend en vijand weten te verrassen. Juist bij een band als Simple Minds wil ik geen enkele verwachting meer hebben. Na 20 jaar teleurstellingen is dat een betere instelling en in de praktijk blijkt daarmee de laatste (Black & White) dan toch niet onverdienstelijk te zijn. Door deze uitspraak ga je toch weer op meer rekenen. Moet ik niet doen.

Ik verwacht echt geen hoogstandjes meer van Kerr & Co, maar dat ze af en toe gripping muziek kunnen maken ben ik zeker van. Helaas is dat al jaren ondergeschikt materiaal aan hetgeen ze in de jaren 80 deden. Dit is zo'n 80s ijkpunt waar je jaren 80 haters aan kunt zetten en ze zullen het er moeilijk mee krijgen

Ik blijf ten alle tijden een liefhebber van deze band. Al is het materiaal dat in de jaren negentig en later is uitgebracht minder, zitten er toch een paar hele goede nummers tussen. Ik verwacht eigenlijk wel dat er op dat nieuwe album ook weer een paar goede nummers staan, maar ik zal ook niet vreemd opkijken als er weer een aantal misbaksels tussen zitten. We wachten het maar rustig af. Een tweede New Gold Dream hoeft nou ook weer niet!

Ik heb dit album net voor de tweede maal beluisterd en ik vind het zeer sterk. Van Simple minds had ik tot nu toe enkel een best of gehoord en de dvd : Seen the lights gezien, maar dit album vind ik zelfs nog beter. Hier ga ik nog veel luisterplezier aan beleven, denk ik. Zijn de andere albums even goed als dit?

Het is moeilijk om er de beste nummers uit te halen, want ze zijn allemaal zeer goed, maar voorlopig kies ik voor New gold Dream en Someone, Somewhere in Summertime.

4,5 met kans om nog door te groeien naar 5 .

Nog eens beluisterd en ik ga toch nu al voor de 5.
Naast de nummers die ik de vorige keer meldde, behoren ook 'Promised you a Miracle', 'Hunter and the hunted 'en 'King is white and in the crowd' tot de prijsnummers voor mij

Mijn 2 favorieten hier blijven het openingsnummer en de titeltrack. hoewel de rest ook (heel) goed/mooi is.

Wat is dit goed zeg.

Te glad en te veel synths. Ik snap niet echt waar alle lof vandaan komt; vind dit maar een matig album..

Wellicht moet je nog een aantal keren goed luisteren. Als het niet lukt, je realiseren dat je een probleem hebt. Grapje! Maar serieus nu: nog eens luisteren.

Misschien Empires & Dance eens proberen, de kans is groot dat die jou beter bevalt. Naar mijn mening ook met voorsprong de beste SM-plaat.

OK, het is een gladde plaat, maar te veel synths? Dit album is perfect in balans qua instrumentatie. Alle delen vormen het geheel en geen enkel instrument overheerst. Rare opmerking eigenlijk "te veel synths", ik denk dat in Low van Bowie veel meer synths zitten, om een plaat uit je top 10 te noemen.

Het lijkt mij toch wel duidelijk dat hier op een andere manier gebruik wordt gemaakt van synthesizers dan op Bowie's Low? En zeggen dat de sound van dit album niet sterk bepaald wordt door het gebruik van synths lijkt me een veel vreemdere opmerking.
Ik ga alleszins eens op zoek gaan naar Empires & Dance!

Ik heb nergens aangehaald dat de synths de sound van dit album niet zouden bepalen. Wat ik wil zeggen is bv dat de bass op dit album even belangrijk is als de synths en niet gelijk bij vele bands het toch meer om één bepaald instrument draait.

Maar goed, misschien is Empires & Dance inderdaad beter voor je. Die is toch heel wat droger dan dit en niet echt te vergelijken. De opvolger daarvan, Sons & Fascination, weet je misschien ook te boeien.

Helemaal met je eens. Heel erg overgeproduceerd. Ik heb dit album verscheidene keren geprobeerd, maar steeds wil ik het album eerder uitzetten. Ik zal er geen cijfer aanplakken, in ieder geval nog niet.

Tuurlijk zitten synths hier prominent in, maar om dat als nadeel aan te voeren slaat natuurlijk nergens op. Zoveel platen worden bepaald door gebruik van synths, het is maar net hoe die worden gebruikt of het wel of niet werkt. Hier vormen ze het perfecte verlengstuk van de nummers. De nummers worden hierdoor nog meer opgezweept en de frisse lentewind komt nog meer door je broekspijpen heen waaien. Het is euforie dat deze plaat kenmerkt, een soort van onwerelds vertrouwen in een mooie wereld. Zo klinkt het althans voor mij. Plaat staat nog steeds als een kathedraal, terwijl veel platen die hetzelfde probeerden jammerlijk zijn gedateerd of wegzakken in valse emotie en gemaaktheid.

Synths zijn het mooist ter ondersteuning van. De synths bepalen vaak de sfeer van een nummer of voegt net dat beetje extra toe.
Bij dit album irriteert het me meer dan het sfeerverhogend is.

Volledig eens met orbit.
Hier vind ik die synths juist goed passen in het totaalgeluid waar dat vele jaren '80-albums nu gedateerd klinken door verkeerd gebruik ervan.

Idem hier: ik ken en heb het album al meer dan een kwart eeuw en draai het nog steeds met plezier. Het beste SM album imo, vlak voor E&D - daarna de tweeling (SAF en SFC).