Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Dit is het enige goede Simple Minds album. De rest vind ik eigenlijk maar bagger. Maar dit album is van het begin tot eind uitzonderlijk.
Ik heb altijd het idee gehad dat ze aan dit album jaren geschaafd hebben. En dat alle andere albums vluggertjes waren.

Dit is misschien ook wel de verklaring waarom de Minds de strijd met bv U2 hebben verloren. Als dit album, als op zichzelf staande plaat met een wat ander geluid dan de standaard Minds albums de beste beoordeling krijgt, moet er op den duur een zekere verzadiging zijn opgetreden, waarna het grote publiek de Minds de rug hebben toegekeerd.

Strijd met U2?? Bono en Kerr rollend over de grond? Ik begrijp ook verder je stelling niet.

Ik denk dat het verschil tussen beide bandcarrieres vooral daar in zit dat U2 in staat was zichzelf eind jaren 80/begin jaren 90 geheel te vernieuwen met de albums 'Achtung Baby' en 'Zooropa' die een groot deel van de fans weer op het puntje van de stoel lieten zitten. SM was daartoe niet in staat; de aandacht voor de band van de fans verslapte dan ook sterk. En daarbij spreek ik uit eigen ervaring.

Verder denk ik dat het veel heeft uitgemaakt dat U2 een veel beter management had (en heeft) dat van U2 een goed geoliede machine heeft gemaakt die gouden eieren wist te leggen (commercieel gezien).

Dit is precies wat ik bedoel te zeggen.

Ikzelf ben afgehaakt na het rampzalige "Real Life".
Maar elke band maakt wel eens een slecht album, ik en vele anderen hebben nooit de band een tweede kans gegeven.

Waarom weet ik niet, er is geen reden te bedenken waarom ik nooit later iets van ze beluisterd hebt.
Veel bands maken na 10 jaar geen verassende platen meer, het verval bij de Simple Minds is wel heel groot geweest.

Ik heb ook het idee dat de media ze keihard heeft laten vallen, alleen die oude hits hoor je al 20 jaar lang als ze al iets uitzenden.
Misschien was het ook wel de uitstraling van de bandleden, Jim Kerr had die wel maar de rest totaal niet.
Bij U2 kent iedereen de 4 bandleden, en U2 was vooral na de "Joshua Tree" toch wel een klasse groter als de Simple Minds ooit geweest zijn.
In the USA zijn de Simple Minds nooit echt groot geweest, op 1 grote hitsingle na dan en met "Once Upon a Time" hebben ze slechts goud gehaald in the States verder met geen ander album aldaar.

Ik kan me een artikel in OOR herinneren, met de titel "Terug naar de bron" of zoiets. Het moet eind 1984 zijn geweest. U2 had net The Unforgettable Fire gemaakt en waren met hun livetour bezig en Simple Minds hadden net hun slopende Tour de Monde achter de rug.
In het artikel noemde Jim Kerr TUF een plaat die in The States niet zou aanslaan, omdat deze veel te experimenteel zou zijn voor het grote publiek. De volgende plaat van SM zou juist erg songgericht worden, aldus Kerr (de opnamen moesten nog beginnen). Let wel, dit was nog voor de Lalalalala song, die het grote succes zou bieden.
Wat ik hiermee wil zeggen, is dat Jim Kerr destijds veel meer met succes bezig was, dan Bono.

Ik denk dat U2 zich pas echt bewust werd van zijn grote commerciële potentie nav het succes van TUF - en live-aid en zo. The Joshua Tree is een zeer gelikt album imo.In ider geval denk ik dat het management van U2 het commerciële spel heel wat beter beheerste dan het management van SM. En nogmaals: U2 kreeg begin jaren 90 nieuwe inspiratie. Bij SM was die ver te zoeken.

Muziek is ook geen wedstrijd toch, maar een kunstuiting. Alle bekende bands hebben zowel goede als mindere albums gemaakt.

Je houd ervan of niet, gewoon een smaak kwestie dus.

Dit album vind ik gewoon stukken beter klinken dan het best beoordeelde U2 album.

Al moet ik zeggen dat U2 mijn ding ook niet zo is. Vooral het vrij eenvoudige akkoorden gitaarspel van The Edge bevalt mij niet zo, al is het dan wel weer uit duizenden te herkennen als U2, laat daarover geen misverstand verstaan.

Gaan we nou U2 vergelijken met Simple minds .
Wat een complete onzin .
Weet je wat , we gaan morgen Jantje Koopmans vergelijken met Deep Purple .
Hou nou toch op zeg .

Begin jaren 80 waren ze best te vergelijken,daarna niet meer.

Over eenvoudige akkoorden gesproken... die nummer 1 in je top 10 ricardo. Vergis ik me of ben je helemaal bekeerd tot The Cure? Of ben ik nu in de war met rudiger?

Ik begrijp de vergelijkingen tussen U2 en de Simple Minds tot op bepaalde hoogte wel. Zeker in de jaren 80 werden beide bands in één adem genoemd. En naar mijn bescheiden mening ook wel terecht.

Simple Minds heeft onlangs een nieuwe versie opgenomen van "In Every Heaven". Voor meer info: Simple Minds discussieforum

Zeer mooi album maar minder dan "Sons and Fascination" voor mij nog altijd Simple Mind's beste album. Mooiste songs op dit album vind ik nog altijd "New Gold Dream" en "Someone, Somewhere...".
btw De vergelijking van de Simple Minds met U2 begrijp ik niet helemaal. Het is in ieder geval nog nooit bij mij opgekomen, ook in de beginjaren tachtig niet, toen ik veel naar deze bands luisterde.
Ik heb de Simple Minds destijds in 1983 nog zien optreden in De Vereeniging in Nijmegen, een optreden dat voor mij zeer teleurstellend was. Nu is de Vereeniging daar natuurlijk ook geen geschikte plek voor. Maar ja, de openlucht optredens in De Goffert die waren er in die tijd toen dacht ik nog niet.

4,0*

De opnames daarvan heb ik (zijn ook wel op het net te vinden). En die zijn toch gewoon goed. Ik was er graag bij geweest, maar CD'tje woonde niet in de buurt en moest van papa/mama om 21.00 ur toch wel binnen zjn.

Meen je dat nou? Dat concert was erg goed itt hun optreden in De Doelen de avond daarvoor. Ik herinner me prachtige uitvoeringen van King is White, Celebrate en Colours Fly en Kerr was goed bij stem en danste als vanouds als een koorddanser over het podium

En Premo was er ook al bij?

*jaloers*

'King Is White' was de opener van het concert (zoals zo vaak tijdens de NGD-tour) en idd prachtig.

Ik heb het net nog op wiki opgezocht. Dat concert van de Simple Minds was op 7 maart 1983. Ik weet nu ook waarom ik het niet goed vond. Ik was op 9 februari daarvoor naar het concert geweest van Joe Jackson en dat was zo subliem dat elk volgend concert van wie dan ook alleen maar tegen kon vallen. Waarschijnlijk waren mijn verwachtingen gewoon veel te hoog gespannen en was het optreden van de Simple Minds destijds helemaal niet zo slecht. Ik heb daarna ook nooit geen opnames meer gezien van de Simple Minds van dat concert. Ik kan er dus verder ook niet over oordelen maar jullie zullen best wel enigszins gelijk hebben.

Ben ook vijf jaar ouder en als student hoefde ik geen verantwoording af te leggen

Ik ben daarentegen nog ouder en ik kan me herineren dat je in 1983 minder trots was op het feit in concert van The Simple Minds te hebben bijgewoond dan in 1980: 1983, Werchter kreeg het Waterloo van Simple Minds meer vorm, Kerr op zijn balletschoentjes hippend over het podium met zijn eindeloze lalalalalalalala's.

D'r zijn er die het als het hoogtepunt van SM beschouwen, Werchter 1983 en 1984 - ik was afgehaakt.

De 10 jaar oude Torres doet z'n werk; de lalalalala's deden pas mee vanaf april 1985. SM stonden tweemaal achter elkaar in Werchter, 1983 en 1984. Verder ben ik het met Mju eens dat 1983 al het einde inluidde, de nummers werden steeds langer uitgesponnen en de grote gebaren werden zichtbaar (op Werchter 1983 al goed hoor- en zichtbaar). Op 7 maart 1983 was de wereld gelukkig nog in orde

Enkele bedenkingen:
- Het is toch heel begrijpelijk dat SM en U2 vergeleken worden, zeker in de jaren 80 althans.
- Voor mij zijn 83 en 84 nog steeds een vervolg van hun beste momenten, net als de jaren ervoor. Het verval begon in 1985-1987, hoewel ik ook die periode koester. En de tournee van 1989-1990 heeft ook een speciaal plaatsje voor mij. In 1991 was er voor mij de ommekeer: het vertrek van McNeil stond gelijk met verzwakking van nummers. De albums vanaf dan misten die unieke eigen sfeer. Toch wil ik ze ook niet missen.

Deze band kan mij helaas niet bekoren. Promised you a Miracle zit goed in elkaar, maar voor de rest klinkt dit als een doorsnee 80's album.

Nee. Wel enige complimenten voor de bassist.

Promised You a Miracle staat hier niet op, volgens mij zit je bij het verkeerde album?

herman, toch!

Ik zie het al, ik zat verkeerd te kijken. Excuus!

Toen ik uitlogde pakte ik al mijn lp van Once Upon a Time erbij, omdat ik net als jij begon te twijfelen herman, haha.

Maar een 3,0 is opzich ook niet slecht. Het zou oneerlijk zijn om een 2 te geven, want technisch gezien zit dit best goed in elkaar. Het pakt me simpelweg niet

Dit is eigenlijk tot nu toe, het enige album dat ik goed vind van Simple Minds, en dan vind ik deze ook echt meteen heel goed. Lijken er eigenlijk meerdere albums op deze? Ik heb wel wat nummers van andere albums beluisterd, maar die nummers pakken me nou niet echt, waar ik dit album over het geheel goed blijf vinden.

Nee, beter dan dit heeft Simple Minds niet gemaakt, zonder twijfel hun hoogtepunt. De opvolger, Sparkle in the Rain, is ook erg goed en aan te raden, maar de sound van Sparkle is bombastischer. De luchtigheid van New Gold Dream is uniek en de muziek van een gedoemde schoonheid.

Klopt wel wat Milestones zegt. De albums die Simple Minds in die jaren uitbracht zijn geen van alleen hetzelfde. Ze zijn allemaal uniek om uitéénlopende redenen. Zo goed als deze is er echter niet één. Sparkle in the rain en Once upon a time zijn ook goed maar wel heel anders.

Wat vind je dan wel zo pakkend aan de nummers van dit album. Ik geef toe dat dit album wat meer trance invloeden heeft dan andere Minds albums, maar om nu te zeggen dat deze nummers nou stukken beter zijn dan de rest van hun werk kan ik echt niet zeggen.