menu

Roxy Music - Flesh + Blood (1980)

mijn stem
3,42 (196)
196 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: EG

  1. In the Midnight Hour (3:12)
  2. Oh Yeah (4:52)
  3. Same Old Scene (3:58)
  4. Flesh and Blood (3:13)
  5. My Only Love (5:20)
  6. Over You (3:28)
  7. Eight Miles High (4:54)
  8. Rain, Rain, Rain (3:21)
  9. No Strange Delight (4:46)
  10. Running Wild (5:01)
totale tijdsduur: 42:05
zoeken in:
deric raven schreef:
De vraag was inderdaad aan jou gericht.


Gelukkig - ik bedoel we hebben Jomanda (praat met geesten), Irene (praat met bomen) een en Deric die met dooien wil praten had dan het trio volgemaakt

2,5
jammer reacties over het album zelf hoor ik weinig

avatar van lennon
3,5
Neal Peart schreef:
jammer reacties over het album zelf hoor ik weinig


Ik hoor op mume ook nooit iets. Lezen is wat handiger hier.

avatar van deric raven
3,5
Jealous Guy werd rond de periode van dit album gespeeld door Roxy Music, en begin 1981 op single uitgebracht.
In dit geval lijkt het mij prima dat dit nummer bij dit album besproken wordt, sluit ook goed aan bij de sound van Roxy Music uit deze periode.
Lijkt mij juist een perfecte aanvulling op de informatie over dit album.

Verder zijn er drie meningen over dit album geschreven, en geeft Dazzler de nodige extra informatie waar je zeker mee uit de voeten moet kunnen.

Deranged
Oh Yeah is altijd een favorietje geweest.

avatar van musician
3,5
Het album had stilistisch mooier gekund maar doet het in geluid wel iets beter dan Manifesto.
Stilistisch, dat wil zeggen, prachtige muzikale vergezichten van wat droevige, sombere aard. Maar wel helemaal thuis in het Engelse landschap.

Zo mis ik bijvoorbeeld South Downs, de instrumentale b-kant van Oh Yeah. Wel later terug te vinden op The Complete Studio Recordings.

Zowel Manifesto als Flesh & Blood ontbreekt het aan eenheid, zoals dat op Avalon in 1982 beter was geregeld.
Maar ik geef Flesh & Blood er wel een halfje bij omdat het wat mij betreft kan worden beschouwd als een beter album dan Manifesto.

avatar van bikkel2
3,0
Manifesto heeft toch nog wat meer uitdaging.
Het is al een knieval naar een mainstreamere koers. Maar heeft bij vlagen nog wel iets eigenzinnigs.

Flesh + Blood ontbeert met name verrassingen. Ferry en consorten klinken belegen en zelfs wat saai.
Op Manifesto wordt in ieder geval nog wat gas gegeven en is er nog wat heilig vuur over.

Avalon is een uitstekende plaat, al blijft het wat gladjes. Maar de sfeer op die plaat is fantastisch.

Deranged
Zeker beter dan Manifesto en verder misschien iets minder dan wat ik als het heilige trio van deze band beschouw, namelijk: Stranded, Country Life en Siren.

En ook minder dan de immer consistente lush slickness van Avalon.

Maar toch zeker geen slecht album met enkele heerlijke nummertjes zoals het eerder genoemde Oh Yeah en ook niet te vergeten de crooner Ferry op prachtige afsluiter Running Wild.

Zo'n nummer alleen al tilt dit album naar een hoger plan.

avatar van bikkel2
3,0
Iets minder dan Stranded, Country Life en Siren ?? Maak daar maar een pak minder van.
Dat is Roxy echt nog op hun best hoor.

avatar van Droombolus
2,0
bikkel2 schreef:
Ferry en consorten klinken belegen en zelfs wat saai.
Op Manifesto wordt in ieder geval nog wat gas gegeven en is er nog wat heilig vuur over.


Amen ! Ik vind F&B echt slappe hap.

Agent 327 ( aka Hendrik IJzerbroot ) werd ooit gemarteld met "Denk Toch Altijd Met Liefd' Aan Je Moeder"........ daar moet ik altijd aan denken bij deze koffer van Eight Miles High.

Deranged
Nou ja, redelijk minder dan.

Komt natuurlijk al helemaal niet in de buurt van hun ultieme meesterwerk Stranded.

Uit het magische muziekjaar 1973. Hoe moet dat zijn geweest om bewust mee te maken.

Ineens binnen een jaar tijd bijna doodgegooid worden met zo'n aantal tijdloze meesterwerken, dat moet een mooie kerst geweest zijn.

Albums die ook al die jaren later nog nieuwe mensen kunnen vinden en raken.

Opzienbarend aantal van mijn favoriete bands dropten toen hun dikste piece.

Ik had ooit bij toeval vier albums uit dat jaar in mijn top tien, toen ook Stranded er in stond. Daarnaast nog Selling England by the Pound.

Nu heb ik er nog altijd twee in staan.

Verder vind ik dit ook gewoon een lekker album dus van mijn kant verder niks negatiefs eigenlijk.

bikkel2 schreef:
Ferry en consorten klinken belegen en zelfs wat saai.
Op Manifesto wordt in ieder geval nog wat gas gegeven en is er nog wat heilig vuur over.


Droombolus schreef:
Amen ! Ik vind F&B echt slappe hap. Agent 327 ( aka Hendrik IJzerbroot ) werd ooit gemarteld met "Denk Toch Altijd Met Liefd' Aan Je Moeder"........ daar moet ik altijd aan denken bij deze koffer van Eight Miles High.


Martin Lodewijk, ook de burgemeester van R'dam waardeert 'em. Persoonlijk brengt de opener - de mandekking van Wilson Pickett - mij al zodanig van m'n apropos dat verder luisteren welhaast onmogelijk is. Ideale toepassing voor dit album: zet 'et op als je geconstipeerd bent en gegarandeerd dat je erop kunt afgaan

avatar van bikkel2
3,0
Die covers moeten toch iets te maken hebben met wat creatieve bloedarmoede.
Ferry deed en doet het vaker op solo ondernemingen, maar waarom het nu ook op een Roxy album terecht moest komen.
En de toegevoegde waarde van deze songs. Niet heel bijzonder inderdaad.

Lennon's Jealous Guy was een ode en die vind ik dan wel weer geslaagd. Overigs niet op een regulier album te vinden.

avatar van musician
3,5
Jealous Guy had ook wel een plaatsje verdiend op een album. De 45 toeren single met het langdurige fluitje kwam elke keer wel in een verkorte vorm terug op verzamelaars.

Maar Avalon was er het album niet voor.

Ik begrijp de afschuw van zowel Mjuman bij de cover van In the midnight hour als Droombolus bij die van Eight Miles High wel. Zowel Flesh & Blood als Manifesto (Cry cry cry!) hebben nummers die beter achterwege hadden kunnen blijven.

Covers waren niet des Roxy Musics. Die had Ferry voor een volgend solo album moeten bewaren.

Er valt van beide albums overigens één heel goed album te maken. Maar dat telt waarschijnlijk niet

avatar van henk01
4,0
Jealous guy heb ik dan ook als nr 11 toegevoegd.

avatar van devel-hunt
2,5
Toch wel met afstand het zwakste Roxy music album, met uitzondering van My only love klinkt het allemaal te gelikt en nietszeggend. De eigen composities springen wel duidelijk boven de covers uit. Wat de vraag oproept waarom al deze covers. Ferry coverde hiervoor wel vaker maar deed dat altijd smaakvol en maakte er daardoor zijn eigen nummers van. ( Lets stick together, A hard rain gonne fall, take me to the river, the price of love etc.)
Flesh and blood is geen eenheid, het klinkt alsof er willekeurig een aantal nummers en potentiele B kantjes op een LP zijn gezet.

avatar van bikkel2
3,0
Kwam wellicht wat te snel na Manifesto. De plaat maakt een wat flauwe inspiratieloze indruk.
Ik heb zomaar het vermoeden dat de band gewoon niet al te veel nieuw materiaal had.
Ferry deed inderdaad covers op zijn soloplaten,- dat valt te verdedigen, maar in Roxy Music verwacht je dat niet. En het voegt nog bar weinig toe ook.

My Only Love is het hoogtepuntje, al vind ik Oh Yeah ook wel aardig.

avatar van vigil
3,0
ook ik mag graag schamper doen over de prestaties van Bryan Ferry, Andy Mackay en Phil Manzanera na zeg maar 1977 maar het zwierige Oh Yeah en het spannende Same Old Scene zijn toch erg fijne singles

avatar van musician
3,5
No Strange Delight is natuurlijk een prachtige track.

Hier wreekt zich de drang om toch weer elk jaar met een nieuw album te komen.
Maar ik heb altijd het idee gehad dat de band in '79 en '80 niet bijzonder geïnspireerd was, zonder ideeën en niet op dreef in song smeden.

Een beetje uit nood weer geboren, nadat Ferry met The Bride Stripped Bare (1978) al had ondervonden dat solosucces met In your mind en vooral Let's stick together geen garantie voor de toekomst bleek. Op dat album was hij in vergelijk met beide albums ook al verre van in goede doen.

Manifesto en Flesh & Blood zijn echter prima te mixen naar 1 album met de betere nummers, mocht ik nog een suggestie doen. Dan lijkt het allemaal nog wat.

avatar van Casartelli
3,5
vigil schreef:
het zwierige Oh Yeah en het spannende Same Old Scene zijn toch erg fijne singles
Ook mijn blauwe sterren, maar het titelnummer mag er ook wezen. Dan hebben we met de suggestie van musician erbij toch alweer vier songs bejubeld. Je zou voor minder...

avatar van vigil
3,0
Dat is waar, ik moet overigens wel melden dat ik de 3,5 blijkbaar in een gulle bui heb gegeven.

avatar van musician
3,5
Casartelli schreef:
Ook mijn blauwe sterren, maar het titelnummer mag er ook wezen. Dan hebben we met de suggestie van musician erbij toch alweer vier songs bejubeld. Je zou voor minder...

En mijn andere "blauwe ster" is voor My only love, dat ook (niet ten onrechte) uiteindelijk een lang overgebleven kraker is gebleven tijdens de concerten van Roxy Music, tot ver na het verschijnen van beide albums.

Per saldo vind ik Flesh + Blood wel beter dan Manifesto, het is dan weliswaar wat donkerder maar beter gedoseerd en ontdaan van muzikale uitstapjes die rustig des Roxy Musics mag worden genoemd.

Het verbaast mij overigens, dat Roxy Music in al die jaren na Avalon, nooit meer in staat is geweest om een goed vervolg op de eerste albums te maken. Terwijl ze toch ook samen zijn blijven werken en bijvoorbeeld begin 21e eeuw nog prima "halverwege-de-jaren-70" concerten gaven, ver weg van hun 1979-1982 periode.

avatar van devel-hunt
2,5
Hoewel Flesh & Blood zijn momenten heeft vindt ik Manifesto toch echt een klasse beter. Manifesto vormt een eenheid en staat niet zo ver af van een plaat als Siren als soms word gesuggereerd.
Flesh & Blood heeft zijn momenten maar klinkt te vrijblijvend, te gelikt en lijkt teveel gemaakt om commercieel flink te scoren.

Roxy Music treed nooit meer samen op heeft Phil Manzanera recent in een interview benoemd.
Er is geen enkele noodzaak meer voor. Bryan Ferry treed nog steeds op en vertolkt nog oude RM nummers, Paul Thompson zit nog regelmatig bij Bryan achter de trommels. Manzanera is de vaste producer geworden van David Gilmour, Eno heeft wereldfaam als producer van U2 verworven. Andy Mackay heeft een nieuw bandje, the Clang Group.
En ze leefde nog lang en gelukkig.

avatar van bikkel2
3,0
Overigens nog wel geprobeerd om een nieuwe plaat te maken een jaar of wat terug.
Zelfs Eno was er bij betrokken, maar het kwam niet van de grond.
Flesh & Blood, beetje belegen bedoening jammer genoeg.
Roxy was het wat kwijt. Hier eigenlijk al als trio opererend ( Ferry,Manzanera, Mackay.)
Met afstand hun minste album.

avatar van devel-hunt
2,5
bikkel2 schreef:
Overigens nog wel geprobeerd om een nieuwe plaat te maken een jaar of wat terug.
Zelfs Eno was er bij betrokken, maar het kwam niet van de grond.


Klopt, dat was in 2010. Uiteindelijk is de plaat wel verschenen als solo plaat van Ferry, Olympia. Eno, Mackay, Manzanera, Thompson, ze doen allemaal op die plaat mee, maar toch is besloten de plaat niet onder de vlag van Roxy music uit te brengen. Waarschijnlijk omdat het teveel een echte Ferry plaat was en de inbreng van de andere te minimaal.

avatar van musician
3,5
Het eerste (bejubelde) Roxy Music album is geheel geschreven door Bryan Ferry en dus ook een echte Ferry plaat.
Dus daar hoeft het qua inbreng niet aan te liggen.

De band heeft tot en met 2011 getoerd en putte dan hoofdzakelijk uit de eerste 5 albums.
Blijft mijn stelling dat het opmerkelijk is dat ze tussen 1982 en 2011 niet met een album wisten te komen dat daar op aan sloot.

Afgezien live van een handvol nummers van de laatste drie albums, waar ze zelf blijkbaar ook vrij snel op waren uitgekeken, zal het te maken hebben gehad met geld/willen/kunnen/ego/gebrek aan kwaliteit (in vergelijk met).

En dan blijft het jammer want minimaal een Flesh and Blood had toch niet zo ingewikkeld hoeven zijn.

avatar van bikkel2
3,0
Avalon is een heel behoorlijke plaat.
Ferry borduurde daar uiteindelijk als soloartiest ook op voort naar mijn idee.
Een stuk gepoleister, maar met beduidend meer pit en sterker materiaal dan Flesh + Blood.
In wezen had Roxy Music best kunnen blijven bestaan. De omslag hadden ze toch al gemaakt.
Maar vermoedelijk wilde Ferry nu helemaal de touwtjes in handen hebben.
Maar zo anders klinkt hij op zijn soloplaten nu ook weer niet.

kuifenco
musician schreef:

Een beetje uit nood weer geboren, nadat Ferry met The Bride Stripped Bare (1978) al had ondervonden dat solosucces met In your mind en vooral Let's stick together geen garantie voor de toekomst bleek.


Het verbaast mij nog steeds dat met name In Your Mind relatief weinig waardering heeft gekregen. Ik vind het en lekker compact en verdienstelijk album met een erg fijne band als begeleiders. En ook nog eens zonder de gebruikelijke covers die Ferry's soloalbums niet zelden ontsieren (muv de eerste twee die juist covers als uitgangspunt hadden). Toen Flesh&Blood verscheen vond ik als fan van het eerste uur de belabberde covers een zwaktebod en haakte ik af. Voor de lol heb ik ooit eens alle door Ferry vertolkte songs van anderen op een usb getracht naar tevredenheid te rangschikken. Tevergeefs: een ongelijksoortig zootje, het beluisteren niet waard. Oh Yeah van dit album is overigens wel één van mijn RM-favorieten.

4,0
Toch vreemd dat zoveel mensen deze Roxy Music als maar matig zien. Natuurlijk is dit een andere, en minder experimentele Roxy Music als uit de jaren '70, maar ik vind "Flesh +Blood" toch zeer genietbaar, alleen inderdaad wat gladder dan uit hun hoogtijdagen.

avatar van bikkel2
3,0
Met de wetenschap wat de band eerder liet horen, is dit gewoon erg belegen.
Natuurlijk luistert het wel aangenaam weg, en net als kuifenco vind ik Oh Yeah ook een geslaagd liedje.
Maar de covertjes gaan er bij mij niet in bijv.
My Only Love en dus Oh Yeah, trekken de kwaliteit omhoog.
Same Old Scene is puur jeugdsentiment voor mij en kan ik nog enigzins waarderen.
Al met al een plaat waar Roxy Music een hele veilige koers vaart.
Een soort confectiepop die ik niet echt omarm.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:28 uur

geplaatst: vandaag om 22:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.