Peter Gabriel - Scratch My Back (2010)

Tja, i.p.v. een rock album heeft dit onvoorspelbare genie de wereld verrast met symphonische klassieke arrangementen van bekende covers. Dat is voor sommigen best wel even wennen.

het is niet echt een questie van wennen. het is meer een kwestie van niet mooi vinden.

Opmerkelijk: ik vind dit toch echt absoluut geen muzak. Ik vind het zelfs gedurfd. Dat ik zelf niet wild ben van dit album is echt puur door de zang maar verder vind ik de covers niet zo onverdienstelijk en lijkt de 'afstraffing' soms wel erg ongenadig te zijn.
Hij maakt echt iets van bestaande nummers en dat waardeer ik wel. Wat dat aan gaat vind ik het best jammer dat ik er verder niets mee kan (maar dat heb ik bij Gabriel altijd al gehad).

Die "wereldinvloeden" (vooral die Afrikaanse) hebben we nu wel gehoord. Dat zou ik nu juist armoede vinden als Gabriel daar weer naar terug zou grijpen. Nee, dan vind ik de aanpak op dit album toch verfrissender. Heel anders dan we van hem gewend zijn - wat arrangementen betreft dan, want zoals Aquila al opmerkte ligt dit album inderdaad in de lijn van zijn eerdere ballads.

Ik weet niet, wat de houdbaarheidsduur gaat worden, maar op dit moment hoort dit juweeltje gewoon in mijn Top 10 thuis.

tss een beetje in de wij vorm werken. ik vind afrikaanse invloeden erg mooi. Ik hoop dat gabriel zo verstandig is om die weer terug te laten komen in zijn muziek. immers Gabriel en wereld is als Nederlanders en Venco. Why change a winning team



ik zou dat dus juist het omgekeerde vinden van armoede. hopelijk wordt de muziek dan weer zo heerlijk onheilspellend. sommige bands moeten inderdaad continue hun stijl veranderen. Gabriel kan echter veel beter verder gaan met zijn wereldse stijl. dat past hem als een handschoen. zeg nou zelf de Rythem of the heat is toch




hoe kan iets vernieuwend of verfrissend zijn als men gewoon slappere versies maakt van oude ballads. waar is de persoonlijkheid gebleven die ooit nummers als father en son sierde.

ik vind het onbegrijpelijk dat dit album van enkele users hoger krijgt dan 4*.

Ik niet. Ik begrijp niet dat je het hebt over 'slappe versies van oude ballads'. Ten eerste zjin er nauwelijks ballads gecovered en zijn ze daarin min of meer omgevormd (vnd ik ook nog meevallen trouwens), 'Listening Wind' is daar een goed voorbeeld van.

En verder kan ik me goed vinden in de opmerkingen van Ad Brouwers dat het matieraal zorgvuldig tekstueel gekozen is, zodat het prima past bij de transitionele levensfase waarin Gabriel blijkbaar verkeert. Daar had ook nieuw materiaal bij gepast, maar zoals hij zelf in de het begeleidende boekje schrijft wil hij juist nu 'performer' zijn en geen 'componist'. Dan is dit een fraaie oplossing die goed uitpakt.

Het is dat ik mijzelf heb beperkt in mjn sterren tot 3.5* (goed) en 4.5* (zeer goed), want dit zit er duidelijk nog tussenin. Ik vind 'The Book of Love' met zijn balans tussen hoop en sarcasme een topnummer bijvoorbeeld. Past heel goed in het geheel.

shit even vergeten dat we hier met een coveralbum zaten. de sfeer van deze plaat lijkt enigzins op de gabrielballads die we al wel van albums als up en pg1 kennen. de nummers hier zijn echter van elke emotie gestript en klinken als een verre echo van gabriels oude werk.

als ik deze cd zou moeten omschrijven dan kom ik ergens bij grafstemmige supermarktmuzak. ik vind dat heel jammer aangezien ik de rest van gabriels werk zeker dig. alleen dit werkje is helaas de uitzondering.

maar goed er zijn vast en zeker liefhebbers van dit album maar daar hoor ik absoluut niet bij. het zal wel weer eens aan mijn username liggen.

Nee maar dat was al een tijdje duidelijk. hoe lang ga je nog door je punt te maken?

ik wordt hier zo langzamerhand als een intruder gezien
maar goed een beetje tegengas moet ook goed kunnen niet

Wat is het nou??

Is prima om tegengas te geven, ik vind alleen je argumenten niet valide en daarmee niet overtuigend. Ik hoor namelijk helemaal nergens dingen die jij aanhaalt: ik hoor geen uitgebluste man zingen, ik hoor geen muzak, ik hoor geen bloedeloze ballads, ik hoor namelijk wél emotie etc.

Ik had op basis van de eerste negatieve berichten iets heel slooms verwacht en met strijkers verwachtte een heel orkest. Bij beluistering blijkt het gelukkig verre van dat te zijn. Er zjin nummers die gewoon alleen op piano begeleid worden en zo. En de strjikers is meer een intiem kamerstrijkje dan een orkest.

Zeker weten, daar heb je helemaal gelijk in. Maar als je dat inmiddels al tig keer gedaan hebt dan is je mening inmiddels wel bekend.

Heb even een steekproef gedaan met drie nummers waarvan ik ook het origineel ken (Listening Wind, My Body is a Cage en Street Spirit). Vind dat Gabriel het erg mooi aanpakt. Met name Listening Wind komt goed uit de verf in een ander jasje. Vind het jammer dat hij in My Body is a Cage niet de emotionele lading van het origineel weet te vertolken, waardoor het nu wat gewoontjes overkomt. Street Spirit wordt ook mooi gebracht, met afwisselend de hoge (en overslaande) zangstem en lage praatstem.

Al met al vind ik het wel heel aardig, maar de bombast bij My Body is a Cage vind ik een beetje over the top (in vergelijking met de rest van het nummer). Ik zet het origineel (één van de weinige echt goede nummers van Neon Bible).

Kan ik niet zeggen. Het geeft juist het nodige contrast en dynamiek aan het nummer. Dat mis ik wel een beetje op dit album.

Heb hem iets verhoogd, naar 3 sterren, maar nog steeds geen must, en ja, Listening Wind is inderdaad prachtig gedaan, ook wel beste nummer van de cd.

Ik heb mijn stem iets opgehoogd van 2 naar 3 sterren. Misschien dat een eerste teleurstelling plaats maakt voor een wat hogere waardering van Gabriels kunsten hier. Je moet het moment waarop je deze plaat opzet echter wel met zorg bepalen.

En wat is dat moment dan?

Als je op weg bent naar de Albert Heijn?

Nee, bij mij doet ie het erg goed rond een uur of tien 's avonds met wat rode wijnlichaampjes.

volgens mij is alles wat de heer gabriel uitbrengt zeer goed maar moet je het laten inwerken op je , nooit van de eerst luisterbeurt kan je er iets over zeggen , ik noem dat groeimuziek , mijn exemplaar is nog altijd op weg tussen cdwow ( die zenden ze nu vanuit zwitserland , de laatste tijd ) en mijn brievenbus ,

volgende week moet hij binnen zijn !

joepiejee want ik ben echt benieuwd !

tjonge jonge... gister gehoord en meteen bij bol. besteld en nu op de cd speler.

Hij flikt 'm weer. Wat een mooie schijf en wat een mooie vertolkingen van al bestaande nummers. Moet wel zeggen dat ik de originele nummers van de meesten niet kende.

Topper vind ik Listening in de wind (Talking heads), The power of the heart, My body is a cage en Philadelphia.
Op de tweede cd vind ik vooral --Waterloo sunset-- (Kinks) erg mooi.

Al ik zo luister dan sluit dit mijn inziens aan bij zijn eerste drie (solo) elpees; nu ja zijn zang en stemgebruik dan.

Er is een tour opgezet, waarbij Peter G. Nederland niet aandoet. Jammer, wellicht kan ik P.G. in Belgie zien en horen.

Ben ook benieuwd wat de cd wordt als anderen P.G. zijn rug gaan krabben.

O ja vijf sterren.

Off topic berichten verwijderd. Berichten over online bestellen kunnen bijvoorbeeld in dit topic

Ben nu pas halverwege de eerste luisterbeurt maar ik denk dat dit album wat mij betreft wel een mooie score kan gaan krijgen... Ik hou dr van, piano, strijkers en meneer Gabriel's stem. Paar keer luisteren nog

Mooi sfeervol album van Gabriel. Ken niet alle originelen, wat denk ik in mijn voordeel werkt. 'Mirrorball' vind ik een mooie aanvulling op het origineel van Elbow, 'Heroes' vind ik ook erg mooi gedaan. Met de versie van 'Street Spirit (Fade Out)' kan ik dan weer helemaal niks. 'The Power Of The Heart' is erg mooi.
Maar all-over een knap album met mooie arrangementen en stem van Gabriel.

En dan maar 3*? Dat is toch maar een hele krappe voldoende.

Heb het album pas 1,5 keer gehoord, en vind het mooi maar niet geweldig. Moet het nog vaker luisteren om het goed op me te laten inwerken. Sluit niet uit dat de waardering dan nog hoger wordt.

Het album nu alweer even in huis en ben er nog steeds zo van onder de indruk dat ik niet alleen overweeg deze niet alleen in de top 10 van 2010 te zetten (al is het nog vroeg in het jaar), maar zelfs in mij top 10 van "all time favourites". Niet uit nostalgische overwegingen of andere redenen, maar gewoon omdat dit album zoveel bij mij losmaakt, wat ik nog zelden heb meegemaakt. Eén probleem heb ik nog wel. Een top 10 aller tijden maken, na ruim 40 jaar van muziek genieten is bijna ondoenlijk. Kunnen we daar niet iets aan veranderen? daarnaast een top 10 verzameld werk van....... of zoiets???

Mooi gesproken, Ad, deze plaat heeft ten onrechte bakken stront over zich heen gehad, wat tegengas kan geen kwaad;
het is een groeier ook, voorlopig blijf ik bij **** maar wie weet, als ik het 's avonds - want ik vind dit een avondplaat - nog vaker draai, dat ik nog naar het volle pond neig?

Het is bij deze zover! Tijd om het album op te waarderen van goed naar zeer goed.

Ik heb het album veel gedraaid de afgelopen week. En hij blijft ontzetten hangen. Ook bij de nummers die eerst wat op de achtergrond bleven of nog wat teveel in bombast bleven hangen openen zich nu deurtjes waarachter de schoonheid schuil gaat. Dat geldt met name voor het nummer 'Après Moi' en in mindere mate 'Philadelphia'.

Ik heb trouwens niet dat het alleen s avonds zou kunnen, ik draai het op elk moment ook in de ochtend, omdat ik het juist een hoopvolle en zonnige plaat vind past dat voor mij prima. Ik draai ook wel losse nummers die op zich zelf staand het ook prima doen.

Het enige waarmee ik moeite blijf houden is 'Heroes'.

Smaakvol gedaan qua arrangementen. Gabriel heeft de tijd genomen de nummers een eigen kleur te geven. Niet altijd is dat gelukt, My Body Is The Cage en Street Spirit kan ik niet horen zonder aan het veel betere origineel te denken maar driekwart van de plaat is zeer de moeite waard. Hulde voor Peter!

Ben het met je eens alleen heb ik niet echt dat ik niet naar sommige nummers kan luisteren en dat ik het origineel veel beter vind. Ik vind het wel gewaagt moet ik zeggen, maar het is Gabriel; een van de betere grote artiesten ooit.