Eagles - Hotel California (1976)

Zal ik er eens een paar opnoemen .

Zowel Hotel California als Rumours zijn inderdaad te kwalificeren als popklassiekers. Dat is geen mening, maar een feit. Zie de ranking van deze albums in de jaarlijks terugkerende lijstjes. De groep mensen die deze albums goed vindt is blijkbaar groter dan de groep die deze albums saai vindt.

Het zijn inderdaad klassieker onder de popsongs deze hotel california, maar daarom is het nog geen goed album.

YMCA is ook een klassieker.... Met andere woorden, de status van een plaat interesseert me niet zoveel.

Doe ik ook niet aan, maar dit is wel een goed gemaakte plaat of je het nou mooi vind of niet....

Ik doe daar ook niet aan mee, ik vind bijvoorbeeld ook veel van the Dire Straits te glad klinken als ik er nu naar lusiter.

"Clocks" ook. Maar de status van die plaat maakt mij alleen maar erg verdrietig .

Hotel California mist alleen een scherp randje, (het is te gladjes) en het mist de eenvoud en/of puurheid die Bernie Leadon wel in de vroegere albums bracht

"YMCA" van Village People is inderdaad een klassieker omdat het goed in elkaar is gestoken, dit nummer wordt nu nog vaak op fuiven gedraaid. En als "Hotel California" na meer dan 30 jaar zulke status heeft moet er toch een reden voor zijn. Het feit dat er nu nog zoveel over dit album wordt gediscussieerd zegt eigenlijk al veel. Natuurlijk staat het jou vrij dit album niet goed te vinden.

Ben opgegroeid met dit album, en ik zie de bandrecorder van mijn vader nog draaien midden/eind jaren 70 en dit album stond vaak op ( evenals Rumours trouwens ).
Zoals ik al eerder memoreerde: ik vind dit album verre van saai. Misschien een wat vlakke productie maar 4 zangers in 1 band die allemaal keurig aan bod komen, prachtige harmony vocalen en rocknummers afwisselend met ballads, in mijn ogen veelzijdigheid troef dus.
Maar ja, kwestie van perceptie natuurlijk.
Ik ben alleen die stoere poster kwijt dit je toendertijd bij aanschaf van de LP kreeg.

Mijn helaas te vroeg gestorven vader had niet zoveel op met pop muziek. Hij hield meer van het klassieke genre.
Toen ik als 18 jarige, langharige, puisterige, puberende jongeman met "Hotel California (1976)" thuis kwam, werd het album aanvankelijk met argus ogen door pa bekeken met als commentaar: "dat draai je maar mooi op je eigen kamer".
Enige tijd later vroeg pa quasi nonchalant: "Hans, jij hebt toch niet toevallig "Hotel California (1976)" in je bezit? Ja vader, die heb ik pas gekocht. Nou jongen, ik hoor op buro (pa was politieman) zulke lovende woorden over "Hotel California (1976)", mag ik 'm eens van je lenen en draaien?. Natuurlijk mag dat pa op één voorwaarde: ik wil geen bijtend commentaar horen want ik ben helemaal kapot van dat album". Pa heeft vervolgens "Hotel California (1976)" geleend, gedraaid en op een cassettebandje gezet. "Hotel California (1976)" heeft hij, bij hoge uitzondering, vaak gedraaid. Nogmaals: van pop muziek moest hij niet veel hebben maar Eagles meesterwerk "Hotel California (1976)" vond hij prachtig.
Het bericht van TEQUILA SUNRISE lezend, moest ik daar aan denken. Mocht U twijfelen aan mijn verhaal: het is echt zo gebeurd.

Herinneringen in combinatie met muziek zijn vaak onverslijtbaar en vrijwel iedereen heeft zijn voorbeelden. Muziek uit je pubertijd blijkt vooral onverwoestbaar te zijn. Daarom denk ik je verhaal en je onvoorwaardelijke liefde voor Hotel California goed te begrijpen .
Heel mooi dus om zo'n verhaal te lezen , Hans !

Kan het niet beter verwoorden George, dit album laat mij namelijk ook nooit onberoerd.
Inderdaad een mooi verhaal van Hans en grappig om te lezen dat we het hebben over cassettebandjes, bandrecorders & vinyl i.p.v I pod & CD.
Ik werd even overvallen door nostalgische gevoelens, die goede oude tijd !!

Toen Jan Douwe Kroeske een paar jaar geleden op tv verkondigde dat hij The Eagles overbodig vond in de top 2000 stond ik behoorlijk te kijken.

Maar toen kon ik alleen Hotel California. Nu weet ik beter en vind ik dit echt een band die niks, maar dan ook niks toevoegd aan muziek in het algemeen.

Hotel California vind ik nog steeds leuk om 2x per jaar te horen zo rond december

Uiteraard mag je Hotel California als cd niets vinden, hij staat bij mij ook niet meer zo hoog.

Maar de toevoeging dat The Eagles "helemaal niets hebben toegevoegd aan muziek in het algemeen" is niet alleen overbodig maar ook volstrekt onwaar, zeker in het geval van Hotel California.

Als ik tenminste "iets toevoegen aan muziek in het algemeen" mag interpreteren als het schrijven van muziekgeschiedenis. Maar misschien heb je hier nog een heel eigen gedachtengang bij, die je nog was vergeten te noteren.

ok, wat heeft the eagles dan toegevoegd anders dan het genre - brave huismoedermuziek presenteren>?

De Eagles hebben voor veel mensen wel veel betekend, maar wat ze muzikaal nou echt toegevoegd hebben ontgaat mij ook volledig. De titeltrack kunnen de meesten natuurlijk wel, omdat dat nummer compleet kapot gedraait is op de radio. Ok The Last Resort is nog een erg lekker nummer. New Kid In Town en Wasted Time zijn ook nog aardig. Ik vind dit zeker niet de beoogde klassieker dan iedereen altijd wel beweert. Een goed album wel, dat zeker, maar een stuk minder dan andere meesterwerken van andere bands uit die tijd.

Die Joy, nooit te beroerd om het hoenderhok wat op te schudden. En nu ook al op één lijn met Jan Douwe Kroeske, een favoriet van mijn moeder (68) trouwens.

Luister de eerste plaat eens, hun beste wat mij betreft. Je zal het zonder meer bagger vinden, maar brave huisvrouwenmuziek is het zeer zekers niet. Dat het later wat glad en braaf is geworden geef ik je, maar hey, dat kan jou ook nog overkomen

Ik persoonlijk vind Hotel California ook niet hun sterkste werk , al zal ie wel de geschiedenis ingaan als de meest legendarische plaat van de heren .
De toegevoegde waarde zit 'm overigens volgens mij vooral in de geaffineerde zangpartijen(coirtjes) . Geloof mij ; Daar is een hoop tijd en geduld voor nodig . In de studio dit voor elkaar krijgen is 1 ding , maar ''live'' boksen ze dat ook nog steeds voor elkaar .
Wat dat betreft gaan zij bij mij de geschiedenis in als de beste zanggroep in zijn totaliteit .

Het zijn inderdaad de vocalen en vooral hun samenzang die the Eagles tot één van de beste bands van hun tijd maakten, maar hun compositorische kwaliteiten en die van Don Henley in het bijzonder (wat op dit album duidelijk tot uiting komt) evenals hun gitaarbegeleiding (denk maar een de dubbele gitaarsolo op de titeltrack) dragen daar ook toe bij.

eigenlijk is het gewoon een wereldband en heb ik dat nog niet door

bejaardenmuziek, dus de tijd zal het leren

Ik kan je geen hoop bieden Joy. Nou ben ik natuurlijk nog maar een jongere oudere, maar bij mij heeft de voortschrijdende leeftijd nog niets geholpen ........

ik ga er zon beetje vanuit dat de leeftijd ook mij niet gaat helpen, thank god

Aan bejaardenmuziek in die tijd denk ik eerder aan bv. Zangeres Zonder Naam of Vader Abraham, of ook Julio Iglesias die destijds gigantisch populair was bij huisvrouwen net als Demis Roussos, Neil Diamond of Barry Manilow.
The Eagles waren toch wel echt populair bij de jongeren (en de muziekpers).

idd waren

Nee ik heb wel Anouk - for hitter or bores tweeduizendnegen in bezit.

Het mooiste van dat hele album vind ik die solo in de eerste track. Jammer dat dat bij de huidige muziek niet veel meer gebeurt!

Rock anno vandaag verdiend het niet meer om Rock te noemen. Eigenlijk zouden ze de genrenaam mogen wijzigen in iets anders. Moderne rock 'rockt' ook niet meer (in de meeste gevallen)

Deze plaat 'rockt' anders ook niet.

Victim Of Love en Life In The Fast Lane zijn wel zo bedoeld .

Ik moet wel toegeven dat door de wat ''nette'' produktie dit niet helemaal uit de verf komt .