Eagles - Hotel California (1976)

Op zich is het best wel sneu eigenlijk dat gezever over dit album met een slechts paar goede songs, terwijl de vier albums voorafgaand, door de bank genomen met meer goede nummers, zo onderbelicht blijven.
Het lijkt me als muzikant zowiezo verschrikkelijk om steeds maar aan dat ene nummer 'geplakt' te worden.
Gelukkig heb ik de Adelaartjes met Bernie Leadon nog in levende lijve mogen aanschouwen, en ja ik heb ze ook ten tijde van HC gezien, en dat was in vergelijk toch een erg steriele boel.

Best wel sneu eigenlijk, dat bands vanwege hun polulariteit op deze alternatieve site om zeep worden geholpen: jaloezie? . Gelukkig is het country gehalte hier steeds verder teruggedrongen en blijft het een vakkundig gemaakte, weliswaar wat gladde plaat (past wel bij de thematiek), maar wel hun beste. Dat sommigen dat saai vinden (ik heb er meestal ook niet zo'n zin in, zie ook Buurmans verhaal ) is een kwestie van smaak en soms mede een vorm van meelopen met de mening van anderen omdat het niet cool is om de Eagles goed te vinden .

Tja wat Ricardo van HC vindt weet ie zelf wel het beste en hij zal hem tot in den treure gehoord hebben .Natuurlijk is 1,5 ster erg weinig en zelfs kan je dat formuleren als bagger .
En HC is natuurlijk geen bagger , verre van dat .
Ik ken Ricco al wat langer en komt toch als `n betrouwbare user over .
Hij zal er wel zn redenen voor hebben . Misschien is hij een paar keren uit zn slaap gehouden doordat het nummer HC voorbij kwam op zn wekker radio .
Als mij dat gebeurd krijg ik er ook een hekel aan .

Ik heb hem met 5 zelfs wat aan de hoge kant staan , maar ach het is bijna Christmas .

Dat kan je natuurlijk ook omdraaien. Het zijn de grote Eagles, daar moet je per se waardering voor hebben, anders ben je geen liefhebber.

Tja, persoonlijk haak ik ook vaak af als het té middle-of-the-road wordt. Ik heb dan ook wat meer met de Eagles van 1972-1974.

Middle-of-the-road kan voor mij zolang dat gepaard gaat met goede songs en dat is hier wel het geval. Bovendien zijn de teksten niet MOR en in de trant van "I love you, I never leave you ..."

Dit is voor mij zo'n typische 70s klassieker die je in een ruk uitluistert.
Hotel California kennen we allemaal al langer natuurlijk, maar de song
opent voor mij een erg lekkere set van negen klassenummers.

Het klinkt wat mainstreamer dan hun oudere werk en dat is voor mij okee
omdat ik niet zo in de wieg gelegd ben voor stoffige country rock.

Van de orde van Fleetwood Macs Rumours of de vierde van Led Zeppelin.
Prima albums, het etiket klassieker waardig en wie daar anno 2010 lullig wil over doen
is bij mij aan het verkeerde adres. Het allemaal matig of niks vinden mag natuurlijk.
Maar om de muzikaliteit waarvan genoemde albums getuigen, kan je toch moeilijk heen.

Ik heb me besloten om in 2011 eens wat meer in de 70s te verdiepen.
Laat ik zeggen dat ik de 80s nu wel voldoende onder de knie heb.

Dat moesten er meer doen Dazzy en niet naar die nieuwe meuk luisteren waar bijna niets fatsoenlijks meer tussen zit tegenwoordig.
Albums zoals deze worden niet meer gemaakt , helaas .

Gelukkig.

Albums zoals Live Massey Hall ook niet meer .

Die laatste zin van rudiger is wel overdreven. Er worden nu nog steeds klasse-albums gemaakt maar je moet er meer naar zoeken en niet luisteren wat de commerciële stations ons opdringen. Waar dat in de jaren '70 de beste albums meestal wel snel opgemerkt werden. Rommel werd er natuurlijk ook uitgebracht maar verdween vrij snel in de anonimiteit.

Eens met Dazzler, zou zelfs dezelfde voorbeelden aanhalen.
Led Zeppelin en Fleetwood Mac.
Snap ook niet waarom deze zoveel minder zijn dan de hoog gewaardeerde albums van Pink Floyd.
Voor mij gelijkwaardig aan nivo.

Ik dacht het toch wel ja,
Over cool gesproken de Maas in December Eagles - Hell Freezes Over (1994)

....terecht, deze tot muzak gedegradeerde, overgewaardeerde, plaat krijgt elders al genoeg aandacht.
Doet het ook goed in de shopping mall en de AH.
Altijd maar dat braaf in het midden van de rivier verder kabbelen ; nooit eens een spannend moment , geen draaikolk of stroomversnelling te bespeuren.
Aangenaam voor de oortjes moet het zijn, en dan verongelijkt reageren als hun mainstream helden een keer een veeg uit de pan krijgen.

Ik ben het daar wel mee eens. Het is nog niet zo erg als het willekeurig bij elkaar gooien van Am, F, C, G (hit gegarandeerd bij gebruik van deze akkoorden, dus wie nog een extra 13e maand nodig heeft), maar ik hoor ook echt geen greintje spanning. Hoe moet een plaat mijn aandacht dan drie kwartier vasthouden?

En...gezien het feit dat het daarna muzikaal met de Eagles ook wel gedaan was, heeft het mainstream succes behalve dikke bankrekeningen , de band muzikaal en wat de onderlinge verhoudingen betreft ook geen goed gedaan.
Tijdens het concert van de heren in de Ahoy in 1977 was al sprake van zeer ernstige metaalmoeheid. Perfecte samenzang hoor,maar de heren gunden elkaar geen blik, en het was dodelijk saai, toen was het al voorbij.
Laat staan 33 jaar later.

ach ja , de eagles, vakmanschap en degelijkheid, en daar maak je fatsoenlijke muziek mee getuige deze plaat, maar my god, we need some pepper in da ass!

en de HC versie op hell freezes over, my god again, kon het nog saaier?

'Live precies zoals op de plaat', zo omschreef een vriend van me HC eens

Het ervaren van spanning is persoonlijk en zegt verder niet direct iets over kwaliteit, alleen maar over een persoonlijke 'behoefte' (saai leven waarschijnlijk ). Bovendien,wat de één spannend vindt, vindt de ander rommelig/saai/slecht of whatever: ik ken genoeg voorbeelden , maar ik houd het kerstgevoel vast.

Wat een nietszeggende platitudes weer.

Omdat het jou niet zint.

Nee, omdat het platitudes zijn .

Nee, zo werkt het gewoon.

Een cirkelredenering of petitio principii, is een drogreden die volgt uit een manier van redeneren waarbij al als juist wordt aangenomen wat nog bewezen moet worden, of waarbij feiten gebruikt of aangehaald worden schrijver verkeerdelijk veronderstelt dat ze al bestaan of verwezenlijkt zijn.

Het ervaren van muziek is persoonlijk en dus kun je niet met bewijzen aankomen: het is hier (nog) geen afdeling moordzaken .

dat maakt deze site geheel en al overbodig

Ja, wat dat betreft wel, Joy

Ik heb deze vanavond nog eens in zn geheel gehoord en meteen daarna Long Road Out Of Eden en ik vind die laatste beter . Dus moet ik hier 1 punt aftrekken om de verhoudingen beter weer te geven . Blijft natuurlijk gewoon een goed album met New Kid In Town als beste track.

Tja hier op de site is het natuurlijk toch wel stoerder om bv Sigur Ros of nog beter Radiohead goed te vinden (Kid A staat dan ook hoog in mijn top 10 )
Dit album nog maar eens uitgebreid herbeluisterd en ik begrijp mijn aanschaf destijds wel.
Het album bevat wat degelijke rockers (nou ja rockers ) en een handvol fraaie ballads.
Enkele nummers zijn wel heel vaak via RTV langs gekomen wat niet altijd helpt.
De zang is sterk en er wordt goed gespeeld, dus ik verhoog op eigen risico van 3 naar 4 sterren, zo compenseer ik ook weer Rudigers dwaling

Een van de mindere dingen aan Hotel California is het feit dat ik altijd het idee heb dat ik naar een reeks enigszins losse nummers zit te luisteren, in plaats van nummers die één geheel vormen. Desalniettemin zijn alle nummers stuk voor stuk van een dergelijke kwaliteit dat dit niet heel erg storend is.

Ik moet overigens wel zeggen dat ik de meeste nummers - met name mijn favoriete New Kid in Town - in later opgenomen live-versies toch stukken beter en puurder vind klinken.