Eagles - Hotel California (1976)

Dat heb ik ook wel door ja.

Beste Bram uit Bodegraven: dit is een muziekforum.
Hier hebben we het over muziek, het liefst gefundeerd.
Zo heeft het de voorkeur dat je een opmerking maakt over een album wanneer je over het gehele album iets van waarde te zeggen hebt. Dit is pas mogelijk na het gehele album een aantal malen te hebben beluisterd.
The Eagles hadden voorafgaand aan dit album reeds hun beste werk afgeleverd.


Voor het bespreken van de media zijn er andere topics dan wel sites.
De media zijn namelijk niet of nauwelijks relevant als het gaat om de waardering van muziek.

Prima.

Zeg Stijn, niet zo lichtgeraakt. Neem het allemaal een beetje luchtiger. Denigrerende opmerkingen? Kom op zeg. Je gaat toch niet lopen janken bij een paar luchtige woordjes van zo'n oude zak uit Drenthe? Mijn punt is dat je het hebt over Poco met een commercieel sausje. Jij weet dondersgoed dat dat helemaal nergens op slaat. Ja de muziek zit in hetzelfde vaarwater en er zijn bloedbanden. Ja zo lust ik er nog wel een paar. Ten eerste ga je voorbij aan de compositorische kwaliteiten van vooral Henley. Ten tweede is het ook totaal niet relevant in de waardering voor een album wie de invloed of inspiratie is. Het gaat er om of het album goed is en dat is deze voor mij. Voor jou niet, prima, maar kom niet met die semi- intellectuele conclusies die afbreuk doen aan een album. Iedere popster is beinvloed door een ander. Zo kun je alles wel degraderen tot B-muziek. Maar als jij mij 1 link van een track van Poco mailt die zowel qua tekst als qua compositie uitsteekt die boven Hotel California of The Last Resort uitkomt dan kom ik je persoonlijk gelijk geven. Eigenlijk hoop ik dat het lukt, want dan heb ik iets buitenaards gemist. En een beetje gevoel voor humor graag, schat.

Jij bent wel erg gauw op je tenen getrapt. Relax, het is bijna kerst.

@ Hendrik68:

Er is niets mis mee om berichten in een wat vriendelijkere toon te schrijven, dat houdt het forum wel zo gezellig.

Jij noemt de Eagles origineel. Dat is niet zo, pak inderdaad die stamboom van Oldfart er maar bij, en daar kun je zo nog 30 lijntjes bij zetten naar andere artiesten. Daar ligt het bewijs, country-rock was er al. De Eagles zijn alleen de eerste, en misschien de enige (er schieten me zo gauw naast wellicht Neil Young geen ander voorbeelden te binnen) uit die hoek die op grote schaal bekendheid en commercieel succes genoten.

Ik vind trouwens vrijwel elk nummer van Poco vanaf de oprichting t/m pakweg 1974 beter dan 'Hotel California', maar dat doet er niet toe, want we hadden het niet over smaak. Om er toch op in te gaan, enkele bekendere voorbeelden zijn: 'Pickin' up the Pieces', 'Grand Junction', 'Consequently, So Long', 'A Good Feelin' to Know'. Zelfs op deze bekendere nummers van Poco heb ik niet echt het gevoel dat ze heel erg commercieel gericht zijn (al is het algemeen bekend onder de fans dat Poco, en met name Richie Furay, wel naar commercieel succes op zoek was), op misschien de laatste na.

Ik denk dat de heren van Poco ( erg goede band overigens! ) graag een muzikant / songsmid van het kaliber Henley in hun gelederen hadden willen hebben.

Ik vind de nummers van dit album op Hell Freezes Over een stuk meer bezieling hebben en een stuk levendiger klinken dan de ouwe zompige bejaardenmeuk die hierop staat.

Het klinkt live al bijzonder klinisch, maar dit album slaat echt alles.

In potentie is de kapot gedraaide titeltrack natuurlijk een topper, maar hoef hem nooit weer te horen.

The Last Resort op Hell Freezes Over klinkt ook erg goed.

Deze plaat heb ik dan ook niet org, als ik de beste nummers van dit album eens wil horen zet ik dat live album een stuk liever op.

Beste Bram / Eveningguard.

Begin eens met hun titelloze debuutplaat uit 1972 en werk zo toe naar hun prachtige dubbellaar Long Road Out Of Eden uit 2007.
Dan pas kun je een afgerond oordeel vormen over deze band.
Voor mij is dit album hun magnum opus, maar zoals je aan de diverse reacties kunt zien wekt dit album zowel weerstand als bewondering op, m.a.w een echte discussiesite dit.

Wellicht, maar een gebrek aan talent en goede muzikanten had Poco absoluut niet. Ik schat ze als muzikanten hoger in dan de Eagles, met alle respect, want de Eagles zijn beslist geen slechte muzikanten. Ik trek altijd vooral naar Bernie Leadon, en laat die hier nu net afwezig zijn.

Ik denk dat hun debuutplaat mij misschien ook wel een stuk beter zou kunnen bevallen dan deze.

In het begin is het meestal nog wat rauwer en spelen commerciele belangen natuurlijk nog geen rol.

Ik heb mij ook vaak genoeg negatief uitgelaten over The Eagles, maar dat is eigenlijk vooral op basis van dit album geweest.

Hell Freezes Over en hun album uit 2007 vind ik wel erg lekker om te beluisteren.

Misschien moet ik mij ook maar eens aan het debuut gaan wagen.

Bedankt voor de tip TEQUILA SUNRISE.

Ricardo , 1,5 voor HC ?

Wat is er gebeurd joh ?
Je kan HC toch geen dikke onvoldoende geven .

Ja Stijn de nummers die jij noemt zijn van het kaliber Take It Easy, de begintijd van de Eagles en zelfs die evenaren ze met moeite. Die nummers kende ik al een poosje en hebben me altijd geboeid maar nooit versteld doen staan. The Eagles zijn ze telkens net een stap voor in werkelijk alle opzichten. Poco is prima hoor en ze zullen een inspiratiebron voor de Eagles zijn geweest (zoals Buffalo Spingfield voor Poco (hoezo bloedbanden?), maar van begin af aan waren ze beter. Misschien ook, nee zeker ook commercieler, maar de oprechtheid van de Eagles staat nergens ter discussie. Ik vrees dat we hier niet uit gaan komen.

Hun eerste 2 albums zijn nog wat meer country getint. Hotel California zie ik meer als een Don Henley-album al is hij natuurlijk een uitstekende songschrijver wat dit album bewijst.
The Eagles zie ik ook niet als de countryrock-pioniers evenmin als Poco maar eerder Gram Parsons (tijdens the Byrds), al brachten Elvis Presley en Everly Brothers eerder bij wijlen ook een blauwdruk van de countryrock.

En Desperado.

Ik vrees hetzelfde. Ik vind 'Take it Easy' en de beginperiode van de Eagles juist een stuk beter dan 'Hotel California'.

Een stap voor zijn lijkt me trouwens niet. Het eerste Poco album dateert van 1969, en 'Kind Woman' van Buffalo Springfield uit 1968 was in feite al Poco, dus qua stijl waren ze de Eagles jaren voor. Het eerste Eaglesalbum verscheen pas in 1972, en is redelijk vergelijkbaar met wat Poco toen al deed.

Langzaam maar zeker heeft de country toen steeds verder moeten wijken voor een conventioneler geluid dat beter aanslaat bij een groot publiek. Commercieel zijn de Eagles Poco daarom altijd een stap voor geweest.

In die beginperiode van de Eagles hoor ik echter meer bezieling en meer oprechtheid, zoals Poco dat ook had (maar wat mij betreft in grotere mate), hier hoor ik het helaas niet echt.

Oei LucM, hier sla je de plank even flink mis.

Gram Parsons' werk met de International Submarine Band (Safe at Home, 1968, maar in '67 opgenomen) wordt vaak genoemd als het eerste country-rock album. Sweetheart of the Rodeo verscheen later dat jaar ook.

Richie Furay bracht met Buffalo Springfield in 1967 al 'A Child's Claim to Fame' en in 1968 'Kind Woman'. Natuurlijk had hij door de dominantie van Stills en Young niet alle ruimte om een heel album in die stijl te maken. Poco's eerste album verscheen in 1969, en mag dus naast het werk van o.a. de Flying Burrito Brothers staan.

Als je één iemand mag aanwijzen als dé 'vader van de country-rock' dan is het Gram Parsons, maar als je Poco (en in het bijzonder Richie Furay) niet als pioniers ziet dan heb je de feiten eerlijk gezegd niet helemaal op orde.

Met een stap voor bedoel ik uiteraard niet dat ze eerder waren, maar beter. Net als waar ik met "origineel" niet alle muziek van de Eagles bedoelde maar een paar nummers op deze plaat, want daar hoort het hier over te gaan. Elke noot is raak bij de Eagles. Dat werd ook door het publiek opgepikt. Poco wilde maar al te graag hetzelfde succes, maar tot grote frustratie van vooral Furay lukte dat maar steeds niet. Poco wisselde nog harder van bezetting dan de Eagles en het zou nooit wat worden (commercieel dan he). Jij vind Poco minder commercieel en oprecht klinken, maar dat is precies wat zij net wel wilden, commercieel succes. Poco bleef geforceerd zoeken naar die ene hit. Terwijl de Eagles moeiteloos de ene na de andere hit produceerden, makkelijk in het gehoor liggend, maar ondertussen o zo briljant in mekaar zittend. De Lennon en McCartney van de countryrock, maar dat zie jij dus anders, prima.

Met dit laatste bericht ben ik het eens, al hoor ik de originaliteit niet zo. Het zou verder onzinnig zijn om de feiten te ontkennen. Zoeken naar een hit, en commercieel klinken hoeven echter niet per se hand in hand te gaan, dat heeft Poco wel bewezen.

Al heb ik altijd meer van George Harrison gehouden dan van Lennon en McCartney.

Sweetheart of the Rodeo van the Byrds (met Gram Parsons) verscheen in 1968, volgens mij zijn zowel Poco als The Eagles daardoor beïnvloed.

Richie Furay was aanvankelijk Poco's frontman en voornaamste componist, en hij had dus al gelijktijdig (1967) met Gram Parsons iets als country-rock in zijn hoofd. Die beinvloeding zal dus wel meevallen. 'A Childs Claim to Fame' verscheen voor Sweetheart of the Rodeo, en werd zelfs een maand voor de opnames van Safe at Home van the International Submarine Band van start gingen opgenomen. Furay kan het idee dus niet eens van Parsons hebben gehad. Door de net benoemde omstandigheden kon Gram Parsons iets eerder een volledig album in die stijl uitbrengen, maar Poco niet erkennen als country-rock pioniers zou net zoiets zijn als MC5 niet als hardrock pioniers erkennen omdat Blue Cheer een jaar eerder was.

Gram Parsons zou ik ook de meeste credits geven, maar op korte afstand volgt toch al snel Richie Furay. De feiten liggen er, daar kun je niet omheen.

Als iedereen gewoon even het boek van Don Felder leest (Heaven & Hell - My Life With The Eagles) dan krijg je een aardig idee over het ontstaan van The Eagles en kan 90% van het gezwam, gegis en geleuter hier worden geschrapt.

Dit is wel een missertje... Jonsi zingt wel in het Ijslands, behalve op het album ().


Je weet dat hun Greatest Hits-album van voor Hotel California het meestverkochte album aller tijden is in de VS?

Wat een heerlijke humor , dat deze niet in de MM Memorabele Quotes staat .

Wat gezwam verwijderd.

En inderdaad, dat bericht van Joy.

Tuurlijk wel, ikke wel.

Ik vind dit album behoorlijk tegenvallen.

De titeltrack en The Last Resort vind ik eigenlijk de enige klasbakken hierop.

En dat terwijl ik de titeltrack eigenlijk best wel moe ben nu eigenlijk.

Anderhalf is nog best hoog dan hoor.

9 songs, 2 klasbakken (laat ons zeggen 4,5 sterren waard).
Dat zijn 9 sterren gedeeld door 9 songs ... een gemiddelde van 1 ster per song.

Enige ezelsbruggetjes verder betekent dat dus dat ricardo
de rest van het album (7 overgebleven tracks) samen ongeveer 0,5 sterren gunt.

Best streng.

Arrie, over dat album van Sigur Ros hadden we het juist.

Dat vermoeden had ik al. Je zou er goed aan doen om, in plaats van steeds maar stukjes te schrijven over hoe beroerd het allemaal is, de cd eens aan te schaffen. Hotel California is geen plaat om vanachter je laptopje met je Hema-speakerset van 15 euro een beetje doorheen te scrollen.

Je moet echt de stemming creëeren waarin de plaat het meest tot zijn recht komt en er echt de tijd voor nemen. Je moet er in willen duiken. Met nieuwe oren luisteren. Ongetwijfeld ga je als serieuze muziekliefhebber dan de kwaliteit inzien van prachtige nummers als New Kid In Town, Wasted Time en Pretty Maids All In A Row.

Hotel California met anderhalve ster waarderen is een vorm van aandacht zoeken. Wel, die heb je gekregen. En nu aanschaffen en luisteren dat ding

....talking about yourself, I presume