Eagles - Hotel California (1976)

Heb hem hier staan. Ooit begin 90-er jaren nieuw gekocht in Los Angeles voor 21 dollar. Dat vond ik al een flinke uitgave omdat de prijs van een normale versie maar 11 dollar was.

Gelukkig stonden de DCC CD's toen al bekend om hun hoge kwaliteit. Ik heb deze DCC Gold Discs ook van Late For The Sky en The Pretender van Jackson Browne. Zo af en toe kom je ze inderdaad van een aantal titels nog tegen op E-Bay etc. Zelfbeheersing is dan wel nodig.

Zonder het ooit met eigen oren te hebben gehoord heb ik begrepen dat de DCC versie van Hotel niet goed (erg slecht) klinkt of zou klinken (want zelf nooit gehoord) De MFSL versie daarentegen (een van de eerste releases van dat prachtige label) zou mn op vinyl waanzinnig klinken. Daar ben ik al een tijd naar op zoek maar prijzen prijzen... Op het www. Wordt hij sporadisch te koop aangeboden. Vind overigens de originele vinyl versie zeer behoorlijk. Op cd is Hell freezes over nog steeds een audiofiele topper. Leuke discussie

Ik ben een die hard fan van deze band in het geheel en van dit album in het bijzonder, dan moet de knip toch maar eens open om een DCC versie van Hotel te bemachtigen

Aan deze elpee denk ik met weemoed terug. Ontelbare malen gedraaid. De teksten toentertijd helemaal uitgeplozen. The Last Resort werd mijn lievelingsnummer van The Eagles (en is dat nog steeds). Ongelooflijk dat hier geen enkel slecht nummer op staat. Natuurlijk dankzij de fantastische stemmen van Don Henley, Glenn Frey, Randy Meisner en Joe Walsh.
Na al die jaren nog steeds geweldig.

Het wellicht bekendste Eagles album, dankzij het gelijknamige nummer. Toch vind ik "The Last Resort", "Pretty Maids..." en "Wasted Time" betere songs. Uitstekend album en met recht een klassieker. 4,0

Heb dit album de laatste tijd nog wat vaker beluisterd, maar vooral de titeltrack draagt dit album. De 2 nummers daarna zijn ook nog prima en lekker vlotte nummers, om vanaf wasted time compleet in te kakken. Daarna nog een aantal nietszeggende songs, om af te sluiten met een redelijke afsluiter, The last resort.

Ik snap de klassieker status van de titeltrack maar al te goed, vind dat een super nummer en bevalt mij eigenlijk nog beter dan child in time van deep Purple. Maar ik begrijp de klassieke status van dit volledige album niet zo, vooral omdat de meeste nummers vlakjes en wat nietszeggend zijn, op 4 nummers na dan die wel goed zijn.

Vind de klassering in de toplijst wat opmerkelijk, want kan me niet voorstellen dat dit in 1976 iets buitenaards bijzonders was.

Ik vind Pretty Maids All In A Row een prachtig nummer, dat doe je echt een beetje tekort door het als nietszeggend te bestempelen. Ik vind het album er niet echt uitschieten verder ten opzichte van de andere Eagles-albums. Ieder album van hun heeft een paar supertracks en een paar matige. De grote stoorzender vind ik hier Try And Love Again, echt irritant. En The Last Resort is mij veel te opgeblazen. Verder is het jammer dat Glenn Frey maar leadvocals doet op één nummer. Hij is mijn favoriete Eagles zanger.

Kan mij wel vinden in het verhaal van mijn (boven)buurman . Een vakkundig AOR album waar ik soms met plezier naar luister, als ik even in wat rustiger vaarwater wil komen. Ik luister momenteel naar Their Greatest Hits (die blauwe), maar het was wel een topband. Mijn favoriete Eagle is ook ...Glenn Frey.

Ik heb het eerder een aantal jaren ook al een keer gezegd, maar die laatste plaat uit 2007 bevalt mij beter nog dan deze, vooral omdat daar meer goede nummers opstaan. Was die uitgebracht als 1 cd album met de beste nummers daarvan, dan zou dat maar zo het beste Eagles album aller tijden geweest kunnen zijn.

Daar staan meer nummers op die blijven hangen in je hoofd.

Hele slappe softe zeikplaat die uit 2007. Kan echt niet tippen aan deze.

Dat vind ik ook van een heleboel nummers op dat album, maar daar staan ongeveer 8 goede nummers op die ik lekker vind wegluisteren. Hier staan er 9 op maar vind maar 4 echt lekkere nummers.

Al vind ik het nummer hotel california wel van een heel bijzonder niveau, bedenk maar eens zoiets.

Heb gister ook nog de dvd van de Farewell tour gekocht uit 2004 opgenomen in Melbourne, dat is een lekker Chill dvd voor als je eens geen hardrock of metal wilt horen. Zijn van dat concert geen cd's uitgekomen net als met hell freezes over, want die staan hier niet op mu.me

Mijn probleem met Frey is dat hij dat zelf ook vind ..........

Geen probleem, dan zal het ook wel zo zijn. Ik vond hem de knapste.

Ja, maar met als concurrentie o.a. Joe Walsh en Don Henley is dat ook niet heel moeilijk.

Don Henley had dan weer wel wat met Stevie Nicks. Hij heeft dus niet alleen een groot ego.

Frey heb ik anders zelf onlangs horen zeggen dat het logisch was dat hij steeds minder ging zingen, omdat ze immers (met bewondering uitgesproken) "...Don Henley hadden". Ook over zijn rol als gitarist was hij bescheiden trouwens.

Ik bedoelde ook meer dat hij altijd bezig was met "looking out for nr. one" en daarbij geen enkel middel schuwde. Het is geen toeval dat Bernie Leadon als laatste daad voor zijn vertrek bij de band een glas bier over Frey's hoofd uitgegoten heeft za'k maar zeggen .............

Kudo's voor Leadon.

Ik heb laatst die docu over de Eagles gezien. Zat goed in elkaar.
Maar wat mij het meest opviel was dat Glenn Frey en Don Henley precies op elkaar zijn gaan lijken. Alsof ze in de loop van de jaren in een ééneiige tweeling zijn getransformeerd.
Ik kon ze soms niet uit elkaar houden, terwijl ze in hun jonge jaren totaal niet op elkaar leken. Is dat niet vreemd?

Ja

Ze vinden zich beide de baas van de band (Frey nog net iets meer) en ze vinden ook beide dat ze dat goed doen. Als iemand zich niet wil aanpassen dan spelen ze het hard. Dat Frey wel wat vriendelijker is en Henley eigenlijk gewoon een hork werd ook wel duidelijk in die (overigens prima) docu. Maar op zich was dat ook al wel bekend.

Mijn favoriete Eagle is en blijft Don Henley, die weergaloze stem van hem!

overigens is die Eagles documentaire geweldig!

Dat meen je niet... Ik deel wat dat betreft Ricardo's mening. Indien die plaat korter was geweest, was het waarschijnlijk hun beste album.

Victim Of Love, Try And Love Again, The Last Resort... Voor mij net teveel minpuntjes. En de drumsound, ook altijd een moeilijk ding bij de Eagles. Die klinken altijd of de vellen met schuimrubber zijn afgeplakt, zo dof en doods.

Verder een wereldband hoor. Zag ze een jaar 10 geleden in Ahoy en hun spel en de sound was werkelijk fantastisch. Helaas zonder Don Felder. Lijkt me een kwal van een vent, maar ik vind hem als gitarist nog een stukkie beter dan Walsh. Heel beheerst en doordacht.

Ze hadden ook verschil van mening over de muzikale koers; ben blij dat Leadon was vetrokken met zijn country-insteek en Felder kwam (voor meer gitaar).

Walsh kwam voor Leadon. Felder was er al.

Die bedoel ik (ik haalde ze doorelkaar).

Geweldige nummers die je noemt. Zeker geen minpuntjes. Hotel California bevat stuk voor stuk pareltjes. Bij Long Road Out Of Eden echter druipt de nepperigheid er gewoon per nummer vanaf.

Wat betreft Don Felder weet ik het niet qua persoon. Ik heb juist het idee dat Don Henley een eikel eerste klas is.

Last Resort een minpuntje

Het zijn waarschijnlijk allemaal narcistische eikels die gek op geld zijn, maar een degelijk stukje muziek en pure vakmanschap staan ze ook zeker garant voor.

Het boeit mij trouwens geen moer wie of wat eikels zijn, als het maar lekker wegluistert en je echt waar voor je geld krijgt.

Live vind ik dat zeker net als dat studio album uit 2007.

Misschien moet ik desperado nog een keertje gaan beluisteren, die is wat ouder en staan misschien wat meer pittige nummers op.

Een verzamelaar zegt me niet zoveel, vooral omdat dat vaak ten koste van de sfeer gaat met nummers uit verschillende periodes.

Ik vind persoonlijk wasted time het grootste minpunt op dit album, misschien was het beter geweest als hij later in het album stond of als afsluiter dat het mij dan beter zou bevallen. Je zit met de eerste 3 nummers in een lekker veelbelovend ritme, en ineens komt zo,n zeiknummer ertussendoor de boel in de war schoppen.

The last resort vind ik ook minder goed dan de eerste 3, maar vind het een goede 4 de en een afsluiter die de tweede helft van het album op de valreep nog een beetje moet redden.

Ja ik snap het ook niet. Geniaal nummer, zeker voor die tijd.

De productie is wat mij betreft juist het sterkste punt van de Eagles. Zo rijk en vol. Een nummer als Doolin' Dalton galmt zo mooi door.

Verder zou ik aanraden eens goed naar Hotel California te luisteren. Don Henley is niet de beste drummer die er rond loopt, maar die drumpartij op Hotel California is uitstekend!

Wasted Time was dan ook de afsluiter van kant 1 van de LP.