menu

Tears for Fears - The Hurting (1983)

mijn stem
4,04 (327)
327 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Mercury

  1. The Hurting (4:20)
  2. Mad World (3:36)
  3. Pale Shelter (4:34)
  4. Ideas as Opiates (3:46)
  5. Memories Fade (5:05)
  6. Suffer the Children (3:53)
  7. Watch Me Bleed (4:18)
  8. Change (4:15)
  9. The Prisoner (2:56)
  10. Start of the Breakdown (4:58)
  11. Suffer the Children [7" Version] * (3:45)
  12. Pale Shelter (You Don't Give Me Love) * (4:04)
  13. The Prisoner * (2:45)
  14. Ideas as Opiates [Alternate Version] * (3:57)
  15. Change [New Version] * (4:40)
  16. Suffer the Children [Remix] * (4:21)
  17. Pale Shelter (You Don't Give Me Love) [Extended Version] * (7:07)
  18. Mad World [World Remix] * (3:43)
  19. Change [Extended Version] * (6:01)
  20. Pale Shelter [Extended Version] * (7:09)
  21. Suffer the Children [Instrumental] * (4:27)
  22. Change [7" Edit] * (3:57)
  23. Wino * (2:26)
  24. The Conflict * (4:04)
  25. Broken Revisited * (5:17)
  26. Suffer the Children [Demo Version] * (3:59)
  27. Ideas as Opiates [Peel Session 01/09/1982] * (3:52)
  28. Suffer the Children [Peel Session 01/09/1982] * (4:04)
  29. The Prisoner [Peel Session 01/09/1982] * (2:53)
  30. The Hurting [Peel Session 01/09/1982] * (3:49)
  31. Memories Fade [Jensen Session 20/10/1982] * (4:54)
  32. The Prisoner [Jensen Session 20/10/1982] * (2:47)
  33. Start of the Breakdown [Jensen Session 20/10/1982] * (3:59)
  34. The Hurting [Jensen Session 20/10/1982] * (3:50)
  35. Start of the Breakdown [From 'The Way You Are' Single] * (5:55)
  36. Change [From 'The Way You Are' Single] * (4:58)
toon 26 bonustracks
totale tijdsduur: 41:41 (2:34:24)
zoeken in:
avatar van brandos
5,0
Dit was een van de weinige albums waar ik het mijn symfo-vrienden volledig over eens kon zijn. Zij waardeerden het muzikale vakmanschap en ik het expressieve en compacte. Alles klopt op deze plaat, het heeft immers een hart. De beste liedjes uit hun hele oeuvre. Ongelooflijk dat dit dezelfde band is die later het gemakzuchtige "everybody wants to rule the world" zou opnemen. Maar ja een plaat als deze kun je ook maar 1 keer maken; een meesterwerk!

avatar van orbit
5,0
Symfoos die dit kunnen waarderen, now I've heard it all!

Misterfool
Symfoos/Proggers die dit album kunnen waarderen. Nee, dat komt anders echt noooooit voor. . Overigens staat op het volgende album niet enkel het, inderdaad ietwat makkelijke, Everybody Wants to Rule The world, maar ook het ronduit prachtige The Working Hour. Mischien wel het beste nummer die de twee heren opnamen.

avatar van bikkel2
4,5
Shout! Was zoals waarschijnlijk velen, mijn 1e aanraking met Tears For Fears.
Ik vond het een indrukwekkend stuk met een helder statement.
Het bijhorende album Songs From The Big Chair, kreeg ook mijn aandacht, maar vond en vind ik gedeeltelijk geslaagd.
Dat er een voorganger was, is mij lang onbekend gebleven.
Nu al weer een hele tijd bekend trouwens en ooit wel eens gehoord, maar kennelijk onvoldoende indruk gemaakt.
Recentelijk heb ik een heel andere kijk op The Hurting.
Fantastische plaat eigenlijk.
Het knappe ( naast het heel behoorlijke niveau van de songs) is de uitstekende productie, waar alles heel goed in balans is en goed gelet is om overproductie te voorkomen.
Subtiel, en toch is deze plaat boordevol emotie.
Niet zo'n vrolijke plaat tekstueel, maar muzikaal blijft het scherp en nergens wordt het te steriel of juist te wollig.
De afwisselende leadzang werkt hier ook goed.
Curt Smith zingt wat hoger en heeft wat meer de stem voor pop.
Orzabel heeft meer emotie en lijkt dieper te gaan.
Sowieso een paar onvervalste TFF klassiekers hier te vinden; Mad World, Pale Shelter en Change.
Maar vlak de andere tracks niet uit hoor.
De titelsong bijv.is een belangrijke opener, die de toon gelijk zet.
Afwisselend frivole en wat slowere synthpop met New Wave trekjes.

De opvolger is dan idd minder.
Het wat zwaar op de hand zijnde concept wordt dan losgelaten en de heren gaan dan meer richting pop.
Boordevol talent, zeer zeker, maar ze zijn hier een stuk overtuigender.

Met terugwerkende kracht een 4,5.

bas1966
duidelijk een 'begin' album voor mij. Tears for Fears klinkt hier nog als een leuk syntercizer bandje.
'Change' vind ik ronduit een vervelend nummer. 'Suffer the Children' is al beter, maar nog wel onvolwassen. 'Pale Shelter' gaat echt de goeie kant op.

avatar van Dungeon
5,0
Suffer the Children weet me altijd zo te raken. Vooral de zinsnede He's depentad on you doet me denken aan m'n eigen kinderen. Dat er met de titel verwezen wordt naar Mattheus 19 vind ik ook spitsvondig.

Het is trouwens het eerste nummer dat ze opnamen nadat ze gestopt waren met Graduate. Een mooie singel met als B-kant het akoestische pareltje Wino.

avatar van PUbu
5,0
Dare van the Human League, new gold dream van the Simple Minds en the hurting.
Voor mijn zijn dat de elektronische platen van begin jaren 80. Al zijn er veel meer opties nog natuurlijk.
Maar deze platen luidden een nieuw tijdperk voor de popmuziek in. Dansbaar elektronische muziek. Op de klanken van de "betaalbare" synthesizers. Die synthesizers brachten een nieuwe lichting muzikanten, vaak tesamen met hun looks. Wat een avontuur toendertijd. Eurythmics Yazoo Depeche Mode Ultravox Orchestral Manouvres in the Dark Duran Duran etc etc etc etc..
Samen met de Commodore 64 bracht het ons in de elektronische tijdperk.
En het hielp ons toen de crisis door, we konden weer vooruit kijken.

Op deze plaat staan enkel juweeltjes. OA The Pale Shelter met die gitaarrifs...lol

avatar van Chameleon Day
4,5
Elektronisch zou ik NGD niet willen noemen. Dit album ook niet echt. Synthpop/wave is dit wel. NGD naar mijn smaak weer niet.

avatar van WesleyX16
5,0
Wat een prachtig en ijzersterk album. Dit kom ik steeds weer tot de conclusie, als ik het weer hoor. Niet alleen de 3 bekende nummers zijn geweldig. Maar ook bijvoorbeeld Watch Me Bleed. Voor mij zijn het 10 gelijkwaardige nummers. En het overige staat op latere uitvoeringen. Geef mij maar gewoon de eerste druk. Ik heb hem met 5 remixen. Maar die nummers staan er dan 2 keer op.

Eigenlijk jammer dat er in de volgende albums minder gevoel in zit. Alleen Mothers Talk en Shout beschouw ik naast dit gehele album nog als beste het beste wat ze ooit hebben gemaakt.

avatar van bikkel2
4,5
Zeker hun beste album, mede omdat de boosheid en het eigenwijzige jongeren gedrag, hier heel treffend wordt vertaald in prima songs.
Misschien wat naief hier en daar, maar de gretigheid druipt er af.
Kwalitatief bleef TFF in de toekomst overigens best staande.
Maar deze steekt er echt wel boven uit.

avatar van vigil
4,0
Chameleon Day schreef:
Elektronisch zou ik NGD niet willen noemen. Dit album ook niet echt. Synthpop/wave is dit wel. NGD naar mijn smaak weer niet.

OMD bracht in het zelfde jaar als het (prachtige) debuut van Tears for Fears alweer hun 4de album uit en die zijn allemaal electronischer dan deze en ook dan de eerste albums van SM.

Dus ik zou er 1tje van OMD pakken en verder Gary Numan en John Foxx/Ultravox ofzo

avatar van deric raven
4,5
Bij het volgende album hoorde je meer gitaar en bas terug, laat de veelzijdigheid van Tears For Fears horen, al gaat mijn voorkeur ook steeds meer naar het elektronische The Hurting.
Orzabel is best wel een groot muzikaal talent te noemen.

avatar van dazzler
4,0
bikkel2 schreef:
Maar deze steekt er echt wel boven uit.

Ik vind de opvolger even goed. En de derde kreeg bij mij meer betekenis
toen ik het live concert zag uit 1989 dat gratis bij de DVD Scenes from the Big Chair zat.

De twee heren van TFF lieten zich omringen door sterke muzikanten.
Ik vergelijk ze altijd een beetje met Talk Talk: 80s bands die elk album een nieuwe stap zetten
in tegenstelling tot veel van hun soortgenoten in de hitparade die maar één liedje kenden.

Mijn hart maakt sprongetjes bij de vleet - want vanavond luidt de vraag: wanneer is een ontwikkeling (on)natuurlijk?

Los van deze prijsvraag: dit album zal me nooit vervelen.

Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow

avatar van ArthurDZ
3,5
Berichten verplaatst naar Tears for Fears

avatar van Funky Bookie
4,5
Wat een juweeltje. Zware teksten op een soms poppy manier gebracht. De wiiselende leadzang die de plaat extra dynamiek geeft. Muzikaal toch net even anders dan veel tijdgenoten. Dit niveau konden ze niet helemaal vast houden, maar dit is toch wel een Eighties klassieker in mijn ogen.

avatar van E-Clect-Eddy
5,0
lache... die originele versies van Suffer The Childeren en The Prisoner, meer Synthpop en ook wat meer freaky. Ik hoor ze nu voor het eerst. Wel duidelijk dat de essentie van de nummers al stond als een huis in die versies.

avatar van dazzler
4,0
Jammer dat Saxophones As Opiates (12" Mad World) ontbreekt op deze 3CD box.

Wat ik ook nooit begrepen heb is waarom de 7" versie van Mad World en Pale Shelter (in dit geval de tweede versie) nergens op CD te vinden zijn. Je hoort telkens de albumversies van beide nummers, te herkennen aan de cross fade van Mad World naar Pale Shelter.

avatar van frolunda
4,0
In Nederland brak Tears for fears pas echt door met hun tweede album Songs from the big chair maar dit uitstekende debuut kreeg in de pers best wel wat aandacht maar verder deed the Hurting hier niet al te veel.Alleen Change bereikte de onderste regionen van de hitparades.
Als je daar nu zo'n dikke 35 jaar later op terugkijkt is dat op één of andere manier best wel komisch want naar mijn mening hebben het duo Orzabal/Smith the Hurting nooit meer overtroffen.
De band uit Bath komt hier voor de dag met tien,zonder uitzondering heel goede songs die destijds ondergebracht werden in de synthi-pop hausse.Maar the Hurting was natuurlijk wel wat meer,afwisselende en vernuftige elektronische pop,prima geproduceerd door Chris Hughes (voormalig Adam & the Ants lid) en ook nog voorzien van mooie,diepgaande en beslist niet al te vrolijke teksten.
De hoogtepunten waren dan ook legio met voor mij persoonlijk de niet-single Memories fade maar met klassiekers als Pale shelter en Mad world waren de uitschieters eerder regel dan uitzondering.
Ik ben nog steeds erg onder de indruk van deze Tears for fears plaat,draai hem nog regelmatig en ook vind ik dat ie de tand des tijds prima heeft doorstaan.

5,0
geplaatst:
Hun beste album!

Gast
geplaatst: vandaag om 22:08 uur

geplaatst: vandaag om 22:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.