MGMT - Congratulations (2010)

Dat wordt dus nu verhoogd naar 4,5 sterren. Een album wat ik erg vaak luister, het werkt verslavend.

Heb hem sinds gisteren en reeds vier keer beluisterd en hij weet me keer op keer weer te boeien. Het is moeilijk echt één nummer uit te kiezen wat er uit springt want voor mij is het toch één geheel.

Heb meteen ook de limited edition besteld.

Psychedelische pop van de hoogste plank. Fantastisch hoe de zangpartijen zo rijk gedetailleerd zijn. Ja de geest van Arnold Layne hangt zwaar over deze songs maar persoonlijk lust ik hier wel pap van.

een single loos album, Flash is al promo filmpje gebruikt...ik snap het zelf ook niet.

Maar dat maakt ook verder niet uit! Want dit album blijft geweldig!

Na z'n 10 draaibeurten ben ik er wel uit: De nieuwe MGMT bevat een paar hoogtepunten, maar valt over de gehele linie toch tegen.

1. It's Working. Een klassiek voorbeeld van de perfecte popsong. kleurrijk, wisselende tempie, breaks, goede zangstem. verrassende instrumentatie en meezingbaar. perfect..
2. Song for Dan Treacy. huppelend tempo. alle elementen uit song 1 zijn weer aanwezig , maar iets minder in uitwerking en resultaat.
3. Someone's Missing. saaie track, die niet op gang komt, een opvallende sfeerbreak die uiteindelijk slechts een te lang volgehouden herhaling van de songtitel is. teleurstellend.
4. Flash Delirium. Spannend begin, oplopende emotie en eindigend in Psychedelische gaos. inspiratiebron is Pink Floyd's Arnold Layne. zeer geslaagd.
5. I Found a Whistle, tweede saaie song. zeurderige sound en er gebeurt te weinig, in de melodie en instrumentatie.
6. Siberian Breaks. De Ambitieuze mini opera van ruim 12 minuten. is toch niet veel meer dan 2 aan elkaar geplakte afzonderlijke composities, ieder met een goed getimde wending en veel 60's reflexties. Blijft 2x 5 minuten wel interressant, maar had in z'n totaal korter gekunt.
7. Brian Eno. Eindelijk het 2de en laatste uptempo nummer. geslaagde Ode aan het veelzijdig talent van de man uit de titel.
8. Lady Dada's Nightmare. instrumentale ode aan de filmmuziek van Ennio Morricone. Ik ben zelf een groot fan van de italiaan en ken z'n gehele euvre, dus ik kan dit wel waarderen, maar daar zal ik vrij alleen in staan. dit is geen reclame voor Ennio.,
9. Congratulations: rustige afsluiter, die weinig indruk maakt. Hoor ik een van Andreas Vollenweider gekopieerde harp?

Maakt 4 zeer geslaagde songs, 2 x gemiddeld en 3x te mager.
ik twijfel tussen 4 en 3 1/2.

i found a whistle is het enige 'mindere nummer' vind ik.

Ik vind er geen enkel minder nummer tussen zitten. De meningen hier zijn erg verdeeld, wat ook wel weer leuk is..

Vind ik juist een heel sterk nummer, erg in het verlengde van OS

Ga dit album nog zeker beluisteren.

Weet iemand het al? Ik heb een deel rechtsboven weggekrast en daar zit iets onder wat lijkt op een poot van een zebra. Ondersteboven, trouwens.

Spannend, misschien toch maar even op zoek gaan naar die limited a.s. zaterdag op Record Store Day.. Wat ik zo goed vind aan Siberian Breaks is die overgangen die zo enorm goed geproduceerd zijn. Het is alsof je een mini mix van een album zit te beluisteren, maar dan zonder storende overgangen. En elk stuk verschilt van elkaar, maar toch klinkt het als één geheel. Wat een ontzettend sterk nummer..

Ik heb hem nog eens beluisterd, ditmaal zonder te hopen op een 'oracular spectacular' vervolg. Hij zal voor mij waarschijnlijk nooit het niveau van de eerste halen, maar ik kan hem wel al meer appreciëren. 1 sterretje omhoog!

Jammer dat het gemiddelde laag gaat blijven door alle mensen die de cd een keer hebben beluisterd en het meteen een lage score hebben gegeven. Geeft een vertekend beeld.

Dit album doet zeker niet onder aan de vorige!
In tegen deel zelfs, misschien is het hier en daar zelfs wel wat beter. Maar voor die conclusie moet ik het nog even wat vaker beluisteren.

Zag hem vandaag in de winkel liggen, en eigenlijk is die hoes helemaal niet zo lelijk.. Morgen, als de postbode komt, kan ik hem eindelijk op CD kwaliteit beluisteren, ben benieuwd!

Het eerste album heb ik wel erg vaak beluisterd, dus ik was (zoals een heleboel anderen) wat teleurgesteld na de eerste luisterbeurt op hun website.
Nu, na een paar weken er geen aandacht aan te besteden, klink het erg leuk en ben ik juist blij dat ze wat nieuws hebben gedaan. Ik ga eens een tijdje goed luisteren.

Bij mij viel het kwartje al na één luisterbeurt, hoewel ik goed kan snappen dat dat bij vele anderen pas na meerdere luisterbeurten gebeurt. Of misschien juist niet, want dit is toch even een heel andere stap die de lui van MGMT nemen. Inderdaad hebben ze meer de psychedelische kant opgezocht en als deze gewaagde stap dan ook lukt, hebben ze het wat mij betreft goed gedaan. Waar het debuutalbum toegankelijker klinkt, vind ik dit toch een knapper album en eentje die misschien een hele tijd later de waardering krijgt die hij in mijn ogen verdient.

Een dikke 4*

Is het al bekend dat Congratulations een kraslot is?? YouTube - MGMT - Congratulations Scratch Off Cover

Het voelt alleen wel hetzelfde als een kraslot. Ik word er niet blij van na gebruik. Dat heb ik dus ook met dit album. Ik deel het overwegende enthousiasme hier niet. Ben inmiddels 5 luisterbeurten verder en buiten de teleurstelling groeit er niet veel.
Ik moet overigens wel bekennen dat ik hun debuut een stuk beter vind maar ook niet overweldigend. Misschien is MGMT gewoon niet mijn ding.

Toen de cover van Congratulations gepresenteerd werd was het even schrikken. Als die representatief zou zijn voor de inhoud van de plaat betekende het niet veel goeds. Achteraf kan je het zien als een deel van het statement die ze maken. Eerder hadden ze al aangegeven geen singles uit te geven van dit album, omdat ze wilden dat de plaat als geheel geluisterd zou worden. Op die manier gaan mensen zelf bepalen wat ze het beste nummer vinden of – nog beter – ontdekken ze de magie van een compleet album (maar daar later meer over) en laten ze zich niet leiden door wat de radio laat horen. Wie alleen de singles van hun vorige album Oracular Spectacular kende zal met dit album de wondere wereld van de psychedelica ontdekken, want Congratulations is geïnspireerd op de psychedelica uit de jaren ‘60 en ‘70.

It’s Working greep mij direct, heeft catchy elementen, maar gaat mij niet vervelen, hoe vaak ik het ook luister. Dit is één van de nummers die afgelopen jaar al werd gespeeld door hen en – zeker weten doe ik het niet – het lijkt er op dat er in die tijd steeds meer subtiele geluiden aan zijn toegevoegd die er de nodige variatie in brengen. Ook Song For Dan Treacy was al langer te beluisteren op gruizige live-opnamen. En ook hier wordt je gehoor getriggered door de aankleding met honderden subtiele geluiden. Verder geeft de synthesizer/orgel er een klassiek psychedelisch sfeertje aan waar ik erg van kan genieten.

Someone’s Missing is wat ik noem een onvoorspelbaar nummer, want meerdere keren heb ik het gevoel dat er iets mist, wat natuurlijk weer aansluit bij de titel van het nummer. Eerst twijfelde ik of het refrein bezig was of dat het überhaupt nog gespeeld moest worden en toen ik eindelijk duidelijk de titel hoorde was het ineens afgelopen, waar ik een tweede couplet had verwacht. Is het storend? In eerste instantie klonk het een beetje rommelig, maar ondertussen is dit ‘vluggertje’ bij mij zeer geliefd.

Flash Delirium was het door MGMT aangeboden voorproefje waar de klassiek psychedelische invloed al duidelijk aanwezig was. Hierna volgt het spacende I Found A Whistle met alle facetten van hun vorige album, maar een groot verschil is het psychedelische sausje dat op dit album veel pittiger is. Met hun EP Metanoia hadden ze al aangetoond geen moeite te hebben met lange nummers. Siberian Breaks, dat maar liefst twaalf minuten duurt, bevestigd dat. Het is een lange zit als je hedendaagse popliedjes gewend bent, maar het zal je bevallen. Het bestaat uit meerdere qua stijl zeer uiteenlopende liedjes die volgens Andrew VanWyngarden alleen tot hun recht komen onder dezelfde titel.

Een voor dit album zeer hyper nummer is Brian Eno. Is dat een naam? Jazeker, Brian Eno wordt gezien als grondlegger van de ambient muziekstijl. Iets dat ik ook niet wist tot de komst van dit album. De exacte reden waarom ze een nummer aan hem gewijd hebben is mij ontgaan, maar dat ze hem adoreren is zeker! Het album sluit af met het instrumentele Lady Dada’s Nightmare (Lady Gaga?) en het relaxte titelnummer waar ik me zo rond het refrein even in China waan vanwege die blije geluidjes…
Mag ik het er dan nu eindelijk uitgooien?!?

Whoooooooohaaaaaaaaaa! Oracular Spectacular vond ik al geweldig, Congratulations is gewoon briljant! Sommigen zullen het niets vinden of in ieder geval minder dan hun debuut als MGMT, maar voor psychedelica liefhebbers 2.0 is dit gewoon de perfecte plaat! Ik kan me op dit moment niet voorstellen dat er aan het eind van het jaar een ander album met de eerste plek van mijn eindejaarslijstje er vandoor gaat dan Congratulations! Er zijn geen mindere nummers, en ook geen betere. Deze plaat is niet in singles te vatten. Praktisch gezien wel, over Flash Delirium apart was ik ook enthousiast en It’s Working heb ik een aantal keer op repeat gezet, maar het grote geheim ontdek je pas als je dit album als geheel tot je laat doordringen. Alleen dan zal je de hidden track ontdekken!

For Music Only

dat was al veel eerder bekend gemaakt door MGMT zelf (voor de Limited Edition, daar zit ook zo'n muntje bij). Jammer, want het was natuurlijk nog leuker geweest als je als consument daar zelf achter kon komen.

Wel gewoon weer een leuke actie van hun.

Ik heb hem net voor de eerste keer in zijn geheel beluisterd en heb me geen moment verveeld. Veel recensies merken op dat er weinig single-potentieel in zit, ivm "Oracular Spectacular", en dat enkele liedjes wat magertjes uitvallen, met name "Someone's Missing" en "I Found a Whistle". Voor mij persoonlijk zijn nu dat juist de songs die me het meest doen terugdenken aan "Oracular Spectacular", een album dat ik met een mooie 5 beloonde. Geen single-potentiaal of een iets soberdere bezetting betekent zeker niet minder goede songs.

"It's Working" is een meer dan behoorlijke opener met een goede opbouw. Odes aan Dan Treacy en Brian Eno vallen ook te pruimen, hoewel ik moet bekennen dat deze 2 heren mij onbekend zijn. "Flash Delirium" is, petje af, het beste lied van dit album, tot nu toe alleszins, want het album gaat dezer dagen nog veel gedraaid worden in mijn cd-speler. In "Congratulations" mag MGMT terecht voor zichzelf applaudisseren.

Het enige minpunt vind ik "Lady Dada's Nightmare". Er staan al maar 9 liedjes op, waarvan er 1 dan instrumentaal is. "Siberian Breaks" maakt dit voor een stuk goed, maar toch had ik liever gewoon een ander lied gehad. Ook omdat "Lady Dada's Nightmare" instrumentaal-technisch niet het beste is, zeker niet ivm "It's Working" en "Flash Delirium".

Vooraleer ik de cd beluisterde had ik ergens schrik voor het missen van een "Time to Pretend" of "Kids" met een explosief refrein. Dit soort liedjes ontbreekt op hun tweede album, maar ze worden ingeruild door vernieuwende en bizarre geluiden die zeker niet mogen onderdoen. Tot slot ook een pluim voor de hippe verpakking van de limited edition!

Ik had graag weer een 5 gegeven, maar ik ga toch een 4,5 geven wegens "Lady Dada's Nightmare" en de nogal korte tracklist. Hoewel het een lagere score is dan bij hun eerste album, heeft MGMT mijn verwachtingen ruimschoots ingelost en hebben ze me nog meer nieuwsgierig gemaakt met wat nog moet komen.

Dat lijkt wel de normale versie?

moet je even 17 seconden wachten

Nee, dat zijn 2 verschillende dingen,. Er is inderdaad, een duurder luxe editie met een scratchcover en een uitgebreider boekje en muntje om te krassen, in Nederland heeft de platenmij een actie opgezet (wie verzint dat) dat je bij aanschaf van de cd bij sommige winkels, maakt niet uit welke versie, een kraslot krijgt en je wat MGMT items kan winnen op de site www.krasenwinmgmt.nl , tja, ik heb het niet verzonnen hoor

1e luisterbeurt vond ik niks. De 2e keer, luid op stereo, klonk een stuk aangenamer. Minder toegankelijk dan de voorganger. Heeft meer nodig om aangenaam te landen zeg maar. Kan gaan stijgen.

na +/- 10 luisterbeurten vind ik het echt een super album. Het enige nummer dat voor mij een beetje uit de boot valt is Brian eno. Het past er gewoon niet zo lekker tussen.
Hoogtepunten zijn voor mij Someone's missing en Siberian Breaks. Die hebben allebei een heerlijke climax, vol overgave.

Wat duurt verzending bij CDWOW lang zeg? Ik wacht al 4 dagen, iemand enig idee waar vandaan bestellingen bij CDWOW verzonden worden? Ik geloof niet vanuit Nederland.. Ik ben zo benieuwd hoe hij klinkt op een goede installatie, ik ben het zat om hem door iPod oordopjes te luisteren..

Berichten verplaatst naar MGMT

@Joristus, kan nog wel even duren bij CDWOW. Zie ook het forum-topic over CD Wow en online muziek kopen.

Ik luister dit album meer en meer. En ik vond sommige nummers al geweldig na een enkele keer gehoord te hebben. Nu zijn ze meer dan dat geworden. Siberian breaks klinkt iedere keer beter en beter. Bij elke luisterbeurt weet ik wel weer iets nieuws in het nummer te vinden. Dat geldt eigenlijk wel voor heel het album. Toch maar weer een halfje erbij. 4.5