MGMT - Congratulations (2010)

Siberian Breaks is weer zo'n song als Metanoia. Hell yeah...

Het eerste album was oke, lekker, met name dan kids en time to pretend. Op het 2e album hoor ik veel meer bijzonderheden. Psychedelic, 60's, Mellow. Luisterde dit album vandaag (op onze eerste mooie lente dag) en ik raakte echt in een trance door bepaalde nummers. Vind het appart, af en toe bizar en soms zelfs eng klinken.
Ik vond de nummers niet heel catchy zoals kids en time to pretend, maar ik had de behoefte om elk nummer weer een keer te beluisteren. Veel meer een album dan de voorganger, al zeg ik het zelf. Waarschijnlijk zal dit album nog bij veel mensen moeten groeien. Congratulations: perfecte aflsuiter van deze plaat

Ik moet zeggen dat ik de sfeer van dit album een stuk relaxter vind dan het wat opgefokte Oracular Spectacular. Veel meer psychedelica, minder elektro. It's Working vind ik nog een beetje een irritant nummer eigenlijk. Wat ik echt een heel subtiel pareltje vind is Lady Dada's Nightmare (het zou toch grappig zijn als uitkomt dat Lady Gaga als cameo op dat nummer zo zit te krijsen . En ik vind de titeltrack ook wel iets heel charmants hebben.

Absoluut de coherentste plaat van het jaar!

Wat als eerste opvalt: Hij lijkt absoluut niet op de eerste

Ik denk dat voor mij dit album hun eerste gaat overtreffen.
Het Sfeertje van dit album bevalt me veel meer, en de vocalen irriteren niet meer.

Siberian Breaks is geniaal.

erg middelmatige saaie plaat. Een beetje the poor peoples Flaming Lips.
De beste momenten van de vorige plaat worden in de verste verte niet evenaart. Een paar goeie ideeen, maar ik denk gewoon dat MGMT te lui was om ze uit te werken.

Nieuwe sound van MGMT maar ik ben erg onder de indruk!

Superlatieven zijn hier op zijn plek! Ik zweef dus echt weg bij die melodie na 6minuten 15. Wat een hemelse melodie! Fluitjes geven nog een versterkend nummer. Wat een ontzettend relaxt nummer!

Heb hem 1 keer geluisterd, It's Working, Siberian Breaks en Brian Eno steken er boven uit. De rest klinkt vooralsnogwat eentonig.

Live klinkt het ook fantastisch. In combinatie met Oracular Spectacular hebben ze een heerlijke setlist.

Minder electro, allemaal iets rustiger, maar zeker beter dan het eerste album. Deze nummers passen ook allemaal beter bij elkaar. Iedereen vind Siberian Breaks zo geweldig, maar dat vind ik juist 1 van de minste nummers. Te veel tempo wisselingen waardoor je nooit echt lekker in het nummer komt.

Toch een prima album die zeker nog wel gaat groeien. 3,5*

Siberean Breaks komt speciale 12" van, alleen te koop in "echte"winkels op Record Store Day, slechts 2000 van geperst !!

Net even doorheen gezapt (moet zo naar m'n werk), maar wat klinkt dit eentonig voor zover...

Elk album klinkt eentonig naar de eerste luisterbeurt. Dit is juist een teken dat dit album niet uit los zand bestaat, maar dat het duidelijk 1 geheel is.

Vind hem erg goed, hoop ze dit jaar op Werchter of Lowlands te zien.

Dan het jij er weinig verstand van, Siberian breaks is juist 1 van de beste nummers. Ik denk dat je dit zegt omdat je een oordeel geeft over een nummer die je pas 2 keer hebt gehoord.

Berichten verplaatst naar MGMT

Moet bekennen, na aantal keren gehoord te hebben dat ik hem langzaamaan beter vind worden, maar zal de vorige plaat toch niet benaderen, maar goed, 2.5* is te weinig, ik goor er een 0,5* bij

De clip van Flash Delirium staat online, en nu was het nummer al geniaal, deze clip slaat echt alles.
WHOISMGMT?

Ik vind de cd echt fantastisch, al moet ik eerlijk zeggen dat ik de pop liedjes van oracular spectecular ook supertof vond.

Ik vond het vet van de mannen van Mgmt dat ze eens iets anders geprobeerd hebben en alle commerciele fannetjes die mee staan te zingen met Kids wat anders hebben gegeven.

Je hebt wel gelijk, maar toch vind ik het wel jammer dat er geen nieuwe kids op staat. Maar Siberian breaks kan natuurlijk ook uitgroeien tot een classic.

Er staat, zo moet ik na twee luisterbeurten constateren, niets op deze plaat wat ik zo gauw naast het betere spul op Oracular Spectacular zou plaatsen. It's Working vind ik nog het beste tot dusver. Lekker gedreven uptempo nummer. Daarna hoor ik bar weinig wat me echt bevalt. Flash Delirium kan op termijn wel wat worden. Siberian Breaks is toch echt niet zo speciaal hoor. Toegegeven, hij begint leuk, maar het mondt toch uit in voortkabbelend geneuzel. Brian Eno is wel opvallend maar ik ben eerder bang dat ik hier heel snel op uitgekeken raak.

En dat zijn nog de nummers waar ik wel iets mee kan. De rest klinkt allemaal slap, saai, afgeraffeld, ongeinspireerd. De zang is lang niet zo interessant als op het debuut. De productie lijkt goedkoop. De ziel lijkt eruit geslagen te zijn bij MGMT. Dat heerlijke gevoel van vrijheid wat de debuutplaat mij gaf is verdwenen. Luister nog eens naar Electric Feel, Kids, of naar Of Moons, Birds and Monsters en hoor wat ik bedoel.

Ik zal het nog enkele keren proberen hoor, ik geef niet snel op. Maar ik heb nauwelijks aanknopingspunten. Ergens hoop ik een beetje dat MGMT ineens een bericht post op hun website van: Haha! April Fools! Dit was niet het echte album maar slechts een selectie van b-sides. Ik denk dat die gedachte nog de beste manier is om mijn teleurgestelde gevoel uit te drukken.

Ik ga pas een oordeel vellen na meerdere luisterbeurten. Ik hoor teveel waarvan ik denk; dat kon nog wel es beter gaan worden.. Een luister- maar ook groeiplaat vermoed ik.

Wat eerste indrukken:

It's Working: beetje Amerikaanse rammelpop a la oude REM, drumbreak die wel heel erg aan Just Like Honey (van Jesus & Mary Chain doet denken) en Beach Boys-koortjes. Leuk nummer.

Song for Dan Treacy: beetje jangly pop a la Belle and Sebastian, The Pastels, etc. Klinkt goed.

Someone's Missing: beetje door op de 60s toer. Matig nummer waarin de zang me tegenstaat.

Flash Delirium: MGMT goes Arcade Fire met een vleugje Momus. Klinkt goed, gebeurt veel in dit nummer.

Verder heb ik het een beetje over mijn heen laten komen. Sommige nummers blijven nog niet echt hangen, maar je merkt wel dat het goed in elkaar steekt. Vond de vorige plaat behoorlijk overschat, maar deze bevalt me best wel.

Die hoes is echt afgrijselijk. Hoop dat de muziek beter is.

In het begin moest ik wennen. Vind 't nu een redelijk goede plaat.
Ik vind alleen de zang een stuk minder. Die ABBA-achtige koortjes hadden van mij niet gehoeven.. Bijvoorbeeld na ongeveer 5 minuten bij Siberian Breaks.

Ik kan begrijpen dat ze geen Kids en Time to Pretend part two liedjes zijn gaan maken.
Dat past volgens mij ook niet helemaal bij ze aangezien ze niet volledig uit hun plaat gaan op het podium als ze dat soort liedjes spelen.

Ik heb liever dat ze nummers maken die je lekker kunt luisteren in de trein, dan dat ze nummers maken die geschikt zijn om uit je plaat te gaan bij een optreden.

Erg knappe plaat hoor. Stond vanochtend ook een mooi artikel over ze in de Volkskrant. Goeie plaat om mee in slaap te vallen, hoe gek dat ook mag klinken ik verhoog naar 4*

Vooral qua composities is dit een behoorlijke stap voorwaards. Er is een duidelijke toegevoegde waarde ten opzichte van hun vorige product., omdat MGMT zich waagt zich aan het schrijven van serieuze posongs, waarbij inspiratie uit alle hoeken en gaten van de pophistorie komt. Veel psychedelische 60's, opvallend weinig elektro en nergens een eenvoudige deun zoals Kids van de vorige CD.
Dit gaat enkele draaibeurten kosten, voordat de definitieve beoordeling duidelijk is. Op het eerste gehoor is er weinig up-tempo en veel aandacht voor meerstemmige zang. Opvallenste songs zijn:
1. It's Working (ideale single)
4. Flash Delirium (70's glamrock, inclusief kopstem-zang)
6. Siberian Breaks (mini pop-opera van 12 minuten)