Neil Young - Harvest (1972)

Typisch uitspraken van een oude man. Die hebben immers ook uitspraken die soms leuk zijn en die je over tig jaren nog zult vertellen bij gebrek aan beter.

Fantastisch album. Het begint al met die simpele, maar o zo heerlijke drums op Out on the Weekend die later nog eens terugkeren op de klassiekers Heart of Gold en Old Man. Ook Alabama en afsluiter Words vind ik erg goed, alleen de titeltrack en There's a World (ondanks de harp) blijven een beetje te ver achter bij de rest. Maar waar ik On the Beach eigenlijk al vrij snel heb weggelegd, draai ik deze nog heel regelmatig. Een mooie balans tussen verschillende stijlen.

Een album met 10 nummers, waarvan er maar liefst 6 meer dan prachtig zijn, kun je toch geen 4* geven?

Opwaardering van 2,5* naar 3,5*.. het begin is er

En door en terug, nummer vier.

Nog steeds niet raak, maar zo dicht in de buurt als nu was ik nog niet gekomen. Ik kan me wel herinneren dat ik deze plaat eens in een woeste bui op had gezet drie jaar terug. Ik vond het eigenlijk maar ruk. En nog steeds jeukt het als ik hiernaar luister, want het is oud, en belegen en Neil Young. Ome Niel. Ja, dat zal ik dus nooit schrijven.

Ik betrapte mezelf erop dat ik met mijn voet meetikte op de maat, bij Harvest, nummer twee. Het deed een beetje pijn. Bijna stemde ik in met 'verstand komt met de jaren'. Alleen voor Harvest, Neil in het algemeen misschien, een uitzondering. Dadelijk compenseer ik het wel met Dark Night of the Soul, lekker trendy, lekker hip etc.

Een album zo veilig en onschadelijk als dit heb ik niet vaak met plezier uitgezeten. Schadeloos naar de finish is het niet helemaal, daar is There's a World gewoon te slecht voor, A Man Needs a Maid in mindere mate. Ik moest een beetje lachen om de persoon die dit hard zingt bij het zien van de vuile was. Gebukt de vuile shirts oprapen.

De gezwollen drama vind ik wat overdreven. Misschien was het niet misplaatst geweest op The Soft Bulletin. In ieder geval hier. Ik wil mijn oude-jongens-krentenbrood-country niet onderbroken door Bambi.

Kristalklaar als Out on the Country of Heart of Gold is het goed om te horen. Smaakvol met lapsteel. Het zeikerigste nummer dat ik ooit leuk vond, Old Man heeft een schreeuwerig refrein, maar wel een gulden moment op 1:10. Ook de tekst boeit me niet, want ik ben jong.

Alabama is gewoon goed. Als Neil Young een plaat vol kan krijgen met dergelijke nummers gaat hier de vlag uit.

Wat daarna gebeurd interesseert me niet zo, Words rammelt de plaat uit met wat gitaargeschud en Neil Young die door zichzelf heenschreeuwt, zoals op die ene plaat van Crazy Horse die ik heb gehoord. Nou prima. Dat kan ik nog wel hebben.

Degelijk, alweer een degelijke plaat. Het is toch verassend.

Man, wat had die serveerster schone enkels.

De nummers die op dit album staan zijn misschien wel de beste die hij ooit heeft geschreven. De uitvoering is helaas niet de beste, maar daar hebben we Massey Hall voor.

Ik moet bij het luisteren naar dit album denken aan het interview wat Neil gaf aan Wim van der Linden in 1971, dat ook op Archives Vol. 1 staat. Dat zijn nummers allemaal over eenzaamheid gaan, ongeacht hoe gelukkig hij is in het leven. Niet alle nummers op dit album geven die eenzaamheid weer, maar nummers als Out on the Weekend, Harvest, A Man Needs a Maid, Heart of Gold en Old Man in ieder geval wel. En dan zijn er nog de outtakes: Bad Fog of Loneliness (die naam alleen al) en Journey Through the Past.

Misschien dat dat het is was dit album zo'n succes maakt. See the lonely boy, out on the weekend, trying to make it pay. Can't relate to joy, he tries to speak and can begin to say...

Ik moet uitkijken, dadelijk word ik nog fan van de beste man . Want na On the Beach vind ik ook dit een absolute parel. Ik vind het zelfs net wat beter dan het eerste album wat ik van Neil ken. Allereerst zingt Neil gewoon op een prachtige manier en komt hij tekstueel gewoon erg goed over. Het zijn vaak fraaie gedichten die hij op de mooie instrumentaties zingt. En hij zingt niet alleen goed, ook zijn manier van instrumenten bespelen is toch wel erg sterk te noemen. En sowieso vind ik de instrumentatie op Harvest toch wel erg meesterlijk. Van de piano tot de harmonica en van de gitaar tot de drum, alles klopt tot in de kleine details. En nu waarom ik dit nog net wat beter vind dan On the Beach: er staan twee nummers op samen met het London Symphony Orchestra die voor mij het verschil maken. Deze nummers brengen zo'n ongekende sfeer naar boven dat het gewoon een kippenvel moment is. A Man Needs a Maid en There's a World zijn dan ook absoluut mijn twee favoriete tracks. En niet dat ik daar de overige nummers te kort mee wil doen, integendeel, het is gewoon dat deze nummers haast niet te overtreffen zijn.

Er mag altijd een fan van Neil Young bijkomen!

En NY is al zo goed vertegenwoordigd in de top250..

Dit is mijn lievelingsplaat aller tijden . Zo mooi, Neil Young is dan niet mijn favoriete artiest maar hij heeft voor mij wel de beste LP ooit gemaakt

Beste plaat van Ome Neil, veel sterkere nummers dan pakweg Zuma. Hoogtepunten: Out On The Weekend, Heart Of Gold, Old Man, The Needle And The Damage Done. Een van de mooiste platen aller tijden.

Dit is een album dat ongeveer op gelijke voet staat met 'After The Gold Rush', wat mij betreft. Je hebt weer een aantal songs 'Heart Of Gold'; 'Harvest'; 'Old Man'; Out On The Weekend en 'The Needle And The Damage Done', die de rest overtreffen.

4.5 sterren

en nu geremasterd heruitgebracht voor 7.99 bij cd wow

een must voor iedere liefhebber van muziek met een hart van goud !

Michel, ze kunnen zo blijven remasteren; Ik heb dit schitterend album en ik vind de klank op de eerder uitgebrachte cd echt wel goed genoeg, denk ik toch.
En ik heb het zowat gehad wat cd-aankopen betreft, schluss, boeken toe.

Wat niet wegneemt dat dit, samen met After The Goldrush, Everybody Knows This Is Nowhere, On the Beach, Tonight's The Night, Zuma, Ragged Glory en Harvest Moon tot mijn allerfavorietste der favorietste Neil Young platen behoort.

Ik heb de CD wel, maar die vind ik echt waardeloos klinken (met de andere Neil Young CD's is niks mis). Ik draai deze altijd op LP, en sinds kort zet ik dan vaak North Country op uit de Archives.

Harvest behoort niet tot mijn favorieten. Die gekunstelde sound doet het songmateriaal (wat tot het beste behoort dat Neil ooit schreef) geen eer aan. Als je deze nummers bij de BBC in 1971 of op Massey Hall hoort weet je wat ik bedoel.

Tja ik kan er inkomen dat je vindt dat er meer magie is op Massey Hall, het live element en de interactie met het publiek. Maar dit album is verre van een slecht album, het is gewoon een top album. Er staan gewoon geen mindere nummers op... met als onverwachte topper Words.

There's a World kun je anders gerust een slecht nummer noemen.

Vind ik niet. Heart of Gold komt daar bij mij eerder in aanmerking voor.

"Heart of Gold" vind ik gewoon een prachtig nummer, beter kan nauwelijks. Ik vind hier trouwens geen halve zwakke song op staan.

Opmerkelijk, vind Heart of Gold juist erg sterk. Vind trouwens wel dat Are You Ready for the Country? erg ondergewaardeerd wordt - sterke concurrentie, maar toch. Geweldig, melig nummer is dat. Word je gewoon vrolijk van!

'A Man Needs A Maid' en 'Are You Ready For the Country' heb ik aangevinkt als favorieten. 'Harvest' vind ik ook erg sterk.

Heart of Gold is echt zo'n commercieel simpel deuntje...

"Harvest ", "Old Man" en "The Needle and the Damage Done" zijn nog 'simpeler' dan "Heart of Gold", Stijn_Slayer. Of noem je "Heart of Gold" een commercieel simpel deuntje omdat het een hit is geweest?
De muziek van Neil Young is in wezen altijd simpel maar o zó pakkend, hij moet het hebben van de sterke melodieën en teksten hebben en zijn gevoelige stemgeluid (al zingt hij niet altijd helemaal zuiver).

Harvest is inderdaad simpeler ja. Old Man en Needle niet. Ik vind Harvest en Needle tekstueel veel sterker. Old Man valt wel mee, maar vind ik dan wel weer catchy. Heart of Gold is me te oppervlakkig.

Tekstueel is elk ander nummer op Harvest veel sterker dan Heart of Gold.

Ik vind "Heart of Gold" een prachtig nummer, melodisch, tekstueel, de zang en arrangementen, ik was destijds (als 12-jarige) meteen gek op dit nummer en nu nog steeds. Dankzij dat nummer heb ik dit album en nog vele andere albums van Neil Young aangeschaft en ik heb er geen spijt van. Waar een 'commercieel' nummer al dan niet goed voor is.

Ik word daar een beetje ongemakkelijk van, Stijn, echt; Heart Of Gold is gewoon een topcompositie, een prachtnummer. Het werd zelfs in een film gebruikt over een oerman/oermens die ontvrozen werd, en waarvan ik de titel niet meer weet;
Heart Of Gold is gewoon meesterlijk goed, kan en mag op geen enkele compilatie ontbreken, dit is zo vintage Neil Young, ook één van die vroegste songs die nog duizend jaar meegaan....

Ach zo'n simpel rijmpje, wat moet je daar nou mee? Nergens een leuk tokkeltje op de gitaar. Leg 'm eens naast de tekst van bijvoorbeeld Harvest. Dan blijft er echt weinig van over.

Ik heb Neils teksten, zeker op dit album, nooit echt bijzonder goed gevonden, maar ik vind Heart of Gold zeker wel hip door die mondharmonica. Dan vind ik de opener nog wel het vetste nummer.

Out on the Weekend is ook een beetje om zeep geholpen...

Kijk, zo hoort Out on the Weekend te zijn: YouTube - Neil Young - Out On The Weekend

Neil's teksten hier lijken op het eerste gehoor misschien niet zo bijzonder, leuk geschreven denk je dan, maar er zit meer achter en als je er even de tijd voor neemt kom je tot de conclusie dat Harvest op dat punt een erg sterk album is.

Nee, Out on the Weekend is leuk in dat arrangement. Ik vind de drums en bas in dat nummer ook perfect. Helaasch biedt je hier niet het "verbale" vuurwerk dat je zojuist wel bood in ons msn-gesprek. Jammer jongen, dat had de discussie nog veel meer aan kunnen wakkeren. En dat zou wel zo gezellig zijn.

Het is wel zo handig als ik hier gewoon duidelijk typ in ABN, dat doet er op MSN niet zo toe.