Jónsi - Go (2010)

Het wordt ook pas op 2 april uitgegeven, maar het zijn allemaal gelekte versies. Tenminste dat neem ik aan, dat dat het geval is.

Ik kan na een aantal weken dit album geluisterd te hebben nog altijd geen minpunten ontdekken, alleen maar pluspunten.

Kan niet wachten om in april de limited edition in handen te hebben.

Geweldig solo album, Go Do, Boy Lilikoi, Animal Arithmetic zijn favoriet. begin met een 4* Had zo een Sigur Ros album kunnen zijn.

Wat een prachtige cd. Jammer dat de AB al is uitverkocht. Als ik zo de making-off zie van zijn tour, beloofd het een fantastische show te worden!
Ik hoop stiekem een beetje op Werchter

Shit, wat een mooie plaat is dit zeg, had ik niet verwacht. Ben er helemaal weg van, meteen tickets besteld voor Paradiso (overigens extra concert ook toegevoegd de dag erna)
limited edition;
CD + DVD + Online Experience
- Stream a Jonsi live performance
- DVD bevat: 4-tracks ft. Jonsi & Nico Muhly, plus de video van Go Do
- Go Do en Animal Arithmetic in 24-bit Studio quality master
- Exclusieve online toegang tot video en foto content

Animal Arithmetic

edit: Mijn twee favorieten (Animal Arithmetic en Hengilás) zijn niet erg gewild hier zie ik.

Ik vind het ook een van de mooiere nummers op dit album.

Ik heb al heel wat uren Jónsi zijn eerste solo album geluisterd en kan eigenlijk geen minpuntjes ontdekken. Ik vind het een heel erg mooi album met rustige nummers en fantastische up-tempo nummers. Ik blijf bij mijn eerste cijfer, welverdiend 5*.

Tornado doet me wel wat aan Radiohead-ballads als Pyramid Song en How to Disappear Completely denken. Mooi nummer.

Album staat nu trouwens op de Luisterpaal.

Heb donderdag de cd in huis, tof, ben benieuwd of de hoes ook mooi is, zoals vaak bij Sigur Ros, behalve die laatste dan die wel erg low-budget was,

Waarom heeft deze Jón deze Sigur rós kloon eigenlijk opgericht ?want hij doet weinig moeite om zich hiervan te onderscheiden.

Jonsi is de lead zanger van Sigur Ros

Ahaaaaa dat verklaard natuurlijk een hoop

Ik dacht daar net hetzelfde over toen ik het hoorde.

En wat dacht je van 'My name is Lincoln'? Van Steve Jablonsky.. Tis niet dat er dingen zijn gekopieerd oid, maar de sfeer is op de een of andere manier hetzelfde (en dan spreek ik over het begin van 'Lincoln').

Niemand anders?

Begint hier te groeien, was eerst niet heel enthousiast maar vrijdag toch maar even naar de Concerto

Ik ben al een hele tijd in de verleiding om deze cd te beluisteren. Ik wacht echter met het luisteren tot ik mijn HK Soundsticks II heb. Dus over een weekje kan ik met goede kwaliteit, dit (prachtige?) album gaan beluisteren! Heb er zin in.

Ik ben wel benieuwd hoe verschillend de cd versies van de youtube versies zijn...

Wow, dit is best mooi eigenlijk!

Toch heb ik een lichte voorkeur voor de prachtige, meeslepende sprookjes van Sigur Ros, maar ook deze ietwat vrolijkere plaat doet mij goed.
Heerlijk opwarmertje voor de lente (in ieder geval voor mij)
Boi Likiloi en Animal Arithmetic favorieten
4*

ik weet het nog niet met deze plaat eigenlijk. Ik wil er graag enthousiast over zijn , maar raakt me niet zoals bijv de laatste sigur.
ik mis toch dingen als ara batur.

wel aardig , maar niet absolute top vooralsnog. ik ga het nog even proberen

Ik heb hetzelfde gevoel steven. Vandaag voor het eerst geluisterd. Het heeft zeker potentie, maar ik vind het misschien een beetje te sprookjesbosachtig.

Hoesje valt tegen, heb hem binnen vandaag, zelfde slap dingentje als die laatste Sigur Ros, wel leuk, in NL is ie gewoon op EMI, in USA alleen op XL (platenmij dus)

Dat meen je niet? Heb je de dubbel CD versie of de enkele?

EDIT: Album blijft groeien. Kolniður

Inderdaad heb ik hem ook in een hoesje zien binnenkrijgen. jammer jammer.
Doe mij maar in een gewone super jewel box dat ziet er veel mooier uit.. met van die ronde hoekjes

Na het beluisteren van Gordon, Gerard Joling en Paul de Leeuw had ik er geen vertrouwen meer in, maar de zang van Jonsi kan ik wel erg waarderen. Verslavend goed zelfs...

Ik zag hem vandaag ook liggen (de mijne is nog onderweg) en wat ik nog veel erger vond was het feit dat er in de achterkant van de hoes een soort 'bon' zat die je er zo uit kunt scheuren waardoor er niks van je hoes overblijft. Wie bedenkt nu zoiets!!!
Heel erg jammer vind ik dat en niet bepaald een aanmoediging voor verstokte downloaders om het dan ook nog eens te gaan kopen. Gemiste kans

Ik weet niet welke versie jij hebt maar dat afscheurbare deel is bij mij gewoon een los papiertje om de hoes heen.

Ik krijg nog altijd Una Paloma Blanca associaties door dat fluitje in Go do Halfje er bij, ik vind het toch een mooi geheel vormen. Een stuk meer Sigur Rós dan ik aanvankelijk dacht.

Voorlopig heb ik nog helemaal geen versie: moet afwachten wat de postbode over een paar dagen door de bus laat glijden

Idem! De pre-order limited edition, die livedvd wordt briljant volgens mij!

Dat weet ik niet helemaal. Ik heb Go Do live gezien/gehoord op de site van Stubru en vond het niet overweldigend. Live had ik er echt meer van verwacht. Volgens mij had hij best een klein orkestje achter hem geplaatst. Nu is het veel te ingetogen, het ontploft niet open zoals op het album. Het kan natuurlijk ook dat zijn echte live-optredens nog een stuk beter zullen zijn...

Is het niet zo dat op die lim. edit. juist een soort 'huiskamerregistraties' staan? Correct me if I'm wrong..
Ivm ziekte alle concerten voor de aankomende tijd moeten cancellen, maar ik kan het niet over m'n hart verkrijgen om Jónsi te missen dus ik zorg dat ik me dan goed voel!

Jón Þór Birgisson, artiestennaam Jónsi, is bekend van de IJslandse post-rockband Sigur Rós maar nu solo gegaan en heeft een prachtig debuutalbum (Riceboy Sleeps van Jónsi & Alex niet meegerekend) uitgebracht, Go. De zanger waarvan de stem niet langer uit zijn keel lijkt te komen maar uit het topje van zijn hoofd maakt in zijn eentje niet langer sferische, langgerekte en ijskoude post-rock zoals die van Sigur Rós maar laat een heel andere kant van zichzelf zien met popliedjes die weliswaar niet direct warm klinken (ze voelen aan als een vanille-ijsje op een warme zomermiddag) maar wel vrolijk, lichtelijk gestoord en rijkelijk georchestreerd.

Toen het album werd aangekondigd was ik niet direct happig; meestal zijn solo-projecten niet zo goed als de bands waaruit de muzikant afkomstig is. En die Jónsi is toch ook wel een gekke jongen. Maar al snel – toen de eerste nummers Go Do, Boy Lilikoi en het onuitspreekbare Kolniður verschenen – bleek dat Go misschien toch wel een heel mooie plaat zou worden. Nu is het mij wel duidelijk: het is een van de beste albums van dit jaar (in elk geval tot nu toe).

Dat er een opgewekt album vol levensvreugde uit IJsland zou komen, waar het toch voornamelijk koud is en de zon en warmte weinig van zich laten zien, had ik niet verwacht, maar Jónsi bewijst het. Elk van zijn liedje kan daarvoor als voorbeeld dienen maar het beste semi-titelnummer Go Do. Daarin vallen al meteen een paar Jónsi-elementen te herkennen: de ontzagwekkend hoge stem van de man, de lichtvoetigheid van de muziek en het barokke arrangement, in de stijl van Arcade Fire. De vrolijkheid van de muziek is aanstekelijk. Het zijn weliswaar geen meezingliedjes die op deze plaat staan maar ze nodigen je wel uit om het album te draaien en nog eens te draaien en te blijven draaien, omdat je er zo ontzettend vrolijk van wordt. Geen enkel liedje doet qua toonzetting ook maar denken aan Sigur Rós (hoewel ik heb begrepen dat die op hun latere albums, die ik niet ken, ook voor een wat poppiër richting hebben gekozen), geen enkel liedje straalt die sfeer van weemoed uit, nee, elk liedje spat van de levenslust en blijdschap. Wat, zoals ik al zei, niet betekent dat elk nummer een up-tempo meezinger is. In tegendeel, ook rustige liedjes als Tornado en Kolniður zijn pareltjes.

Natuurlijk wel een overeenkomst met Jónsi’s voormalige (?) band is die stem. Misschien is zij het wel die het koude karakter heeft gegeven aan Sigur Rós en ook van Jónsi’s sololiedjes ‘koude’ popliedjes weet te maken. Een vervreemdend effect is dat, de rijke en bijna bombastische orchestratie met zo’n hoge stem eroverheen, maar wel mooi. Die tegenstelling is iets dat de muziek spannend maakt, iets dat je haast dwingt om verder en meer te luisteren, bij de eerste luisterbeurt je mond doet openvallen van verbazing en daarna nog altijd een glimlach van herkenning geeft. Daarbij komt dat die stem ook nog gewoon heel mooi is, alle noten zuiver en melodieën die voor kippenvel zorgen. Jónsi weet zijn stem op zo’n manier te gebruiken dat het meer als een inheems instrument klinkt dan als een manier om teksten te vertellen. Dat komt ook omdat Jónsi zijn Engels niet zo goed is, in sommige nummers haast onverstaanbaar en bijna niet te onderscheiden van het IJslands in bijvoorbeeld Kolniður en Hengilás of ‘hopelandic’, de taal waarvan hij zich bij Sigur Rós regelmatig heeft bediend.

En dat is alleen nog maar de stem. Want ook de muziek is mooi. Veel uitbundiger dan we van Sigur Rós gewend zijn, barok aandoend in de stijl van bands als Arcade Fire en Fanfarlo, maar ook Sufjan Stevens is nooit ver weg. Het enige verschil met die bands is dat de instrumenten bij Jónsi allemaal opgaan in een groot geheel, samen met de stem, en nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. De melodieën zijn geen deuntjes die je kan meezingen en naderhand in je hoofd blijven hangen, maar vluchtige tonen die op een bepaalde natuurlijke manier aanwezig zijn maar waarvan er nooit een op de voorgrond treedt. Weer zo’n ding dat de muziek van Jónsi apart maakt en je daardoor dwingt om te bijven luisteren. Datzelfde eenheidsfenomeen zorgt ervoor dat, hoeveel verschillende instrumenten Jónsi ook door elkaar gebruikt, de muziek nooit bombastisch of zelfs maar druk wordt. Er zijn wel up-tempo liedjes, waarvan Animal Arithmetic, dat precies klinkt als de titel doet voorspellen, nog wel het uitbundigste is. Maar er straalt een bepaalde rust uit de muziek zodat die klinkt alsof ze er altijd al geweest is en hoort te zijn.

Nu zou ik graag nog willen typen: ‘Maar er is helaas wel een minpunt aan Go van Jónsi’, maar ‘helaas’ bevat dit album geen enkel minpunt. Nergens word ik zenuwachtig van Jónsi’s hoge stem, op een negatieve manier weggeblazen door een te chaotische orchestratie of depressief gemaakt door ijskoude klanken. Nee, dat allemaal niet. Wel word ik beroerd door prachtige ijspop, aangenaam verrast door arrangement en zang en uitsluitend vrolijk gemaakt door tot nu toe het mooiste album van 2010. Een reden om uit te kijken naar de live-shows van Jónsi, waarvan ik er, samen met Abel zoals altijd, één ga bezoeken in poptempel Paradiso. Dat zal niet zomer een concert worden als elk ander, misschien met een net iets beter lichtshow of overgave, maar een spektakel, volgens Pitchfork zelfs ’seriously epic’. Jónsi heeft namelijk een theaterproductie bedrijf, 59 productions, ingehuurd om er iets speciaals van te maken. Hieronder alvast een kort filmpje als opwarmer en dan maar hopen dat Jónsi de verwachtingen waar kan maken en zijn live-prestaties het album zullen overtreffen.

Bron: Beautiful Freaks | Alternat...

flinke quote of niet?