Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999)

Fijn, iemand die daar ook zo over denkt Toen ik begin vorig jaar Sigur Ros ontdekte was ik helemaal vol van deze band. Inmiddels is het al behoorlijk afgezakt. Des te vaker ik het draai, des te minder vind ik het.. Met als uitzondering Takk.. dus. Deze staat nu op een magere 3 sterren.

Grappig, bij mij is het andersom. Takk vind ik eigenlijk maar een half geslaagd aftreksel van de eerdere platen... Waarom pakt die jou zoveel meer dan?

Moeilijk te zeggen eigenlijk. Ik vind de sfeer daar wat 'hemelser' ofzo. Muzikaal gezien misschien iets minder geslaagd, maar elk nummer doet wat met me. Dat heb ik met deze niet. Track 2 heb ik vrij snel gehad met constant dezelfde tekst die terugkomt en het nummer duurt veel te lang. Vidrar en Staralfur vind ik nog wel leuk.

P.S. Ik vind de term rock dus totaal niet bij dit album passen.

Bedankt voor alle tips.

Gisteravond keek ik de clip van Vaka van ( ) en werd er bijzonder emotioneel van. Die clip is wellicht een van de mooiste die ik ken. Vanmorge heb ik AB nog eens opgezet en ik ging er nu bijzonder in op. Ontspannen maar gelijkertijd leek m'n hart sneller te gaan slaan. Op nummer 6 na (irritant deuntje dat er doorheen speelt vind ik) heb ik van elk nummer genoten tot en met nummer 7 daarna heb ik de cd-speler afgezet.

Ik weet nog steeds niet welk album ik zal moeten kopen want ( ) spreekt mij heel erg aan maar Takk lijkt mij ook erg leuk met nummers als Hoppipola (ook een geniale clip) maar waarschijnlijk schaf ik ze beide aan want het gaat niet om bakken met geld.

Ik vind de term Rock overigens wel geschiktdenk ik, maar bij dit album wellicht stukken minder als bij ( ).

Ik vind het ook wel 'rock', in feite is dit toch ook gewoon een 'gitaar, bas & drums'-band. Al worden er een hoop meer instrumenten gebruikt. Ik zou ook niet weten welk genre er anders zou moeten staan.

Ik vind Takk bij vlagen ook hemels klinken, maar het songmateriaal over het algemeen een stuk wisselvalliger dan dat van AB en het haakjesalbum.

track 8 niet geluisterd

nouja toen geen tijd voor toen, ik vond het na het prachtige Viðrar Vel Til Loftárása wel genoeg toen. En 8,9 en 10 vind ik nog niet zo bijzonder. Ze passen er voor mijn gevoel nog niet goed bij. 4 en 5 echter ookal zijn ze wat ijziger zijn wel heerlijk om naar te luisteren.

sorry, ik had het verkeerd gelezen... niet zo scherp vandaag, examenfeestje etc.
dacht dat het over ( ) ging omdat je daarvoor vaka aanhaalde, daarbij is track 8 het hoogtepunt van het album namelijk

Lang geleden dat ik dit album weer eens luisterde.
Dat zal inderdaad mijn favoriet blijven.

Ach maakt weinig uit
( ) ga ik binnekort kopen en ik kan eigelijk niet wachten om bij nummer 8 aan te komen

nummer 8 van Ágætis Byrjun moet ik echter nog leren te waarderen

Ik vind Olsen Olsen net het beste nummer van de cd.

De baslijn aan het begin van Olsen Olsen doet mij denken aan een ander nummer, ik denk 40 of iets anders van u2, maar daardoor lijk ik elke keer weer terug naar aarde getrokken te worden. Heel vervelend, want het is volgens mij ook een heel mooi nummer, vooral het einde is leuk. Ook nummer 6 weet ik nu te waarderen.

Deze muziek is gewoon geniaal. Als ik het luister lijkt alles langzamer te gaan terwijl de nummers toch eerder voorbij zijn dan je denkt.

Een heerlijke wegdroomplaat dit. Als hij is afgelopen laat hij me altijd achter met de gedachte "het leven is mooi" Ik begin met vier sterren omdat ik hem nog niet zo lang ken, maar als hij me over een paar weken nog net zo weet te boeien als nu, wordt die waardering zeker verhoogd.

Ik heb eindelijk het hele album. Het doet neit speciaal iets met me, behalve dan dat het me rustig maakt, maar ik vind het wel gewoon mooi

Wat wordt dit op den duur toch een middelmatig plaatje zeg. Van de week weer eens opgezet, bijna niet door te komen zo saai en slaapverwekkend vond ik het. Met een paar stukken daargelaten. Zoals het nog altijd prachtige Viðrar Vel Til Loftárása...Voor de rest toch voornamelijk leuk toen het zo'n hype was.

4* --> 3,5*

Die moet je nog maar eens nader toelichten: is dit ooit een hype geweest? dan heb ik toch echt wat gemist zeker. Op soulseek? Toch ook niet?

Nou het is hier toch behoorlijk populair geweest, de tijd dat hier om de haverklap een bericht stond. Die hype bedoel ik.

Dat is mij dan ontgaan denk ik. Misschien dat ik de hypes wat minder volg dan. Geen idee. Volgens mij is dit altijd wel een populair album geweest op de site.

Misschien dat ik het dan alleen zo heb ervaren.

Jammer dat je enthousiasme zo is omgeslagen

Ja daar sta ik namelijk ook zo van te kijken. Eens denken zat ik toen aan de drugs...

ik zat serieus ten tijde ik dit album ontdekte elke dag aan een maximum antibiotica. Maar ik vind het album nog steeds schitterend

Mijn waardering voor dit album is ook wel wat gezakt. Het blijft erg bijzondere muziek, maar toen ik het net ontdekte was dit een dikke 5* plaat en nu is dat nog een gewone 4*...

Vind de EP's uit die tijd (vooral die van Ny Batteri) en () toch wel een stuk beter..

Rotsvast op numero uno en knappe artiest die hem daar ooit af zal krijgen... Hemelse muziek die me nog altijd in vervoering brengt... ga hem vanavond meteen weer even draaien

Ik ben deze nu aan het luisteren en ga toch weer terug naar 4,5*. Wat een magistrale plaat blijft het toch ook eigenlijk...

Staralfur, Flugufrelsarinn, Viðrar Vel Til Loftárása, noem ze maar op, allemaal hemels.

Na het opvallend outro van Vidrar Vel Til Loftarasa (het valt dan voor het eerst op dit album even stil) wordt met het euforische Olsen Olsen de slotfase van dit album ingeluid.

Ik moest maar 's ophouden met vergelijkingen trekken tussen dit album en ander SR-materiaal, want het is toch vooral absurd dat een band zulke fantastische muziek kan. Wat maakt het dan nog uit dat het ene album ietsjes minder is dan het andere...

Kan me ook nog wel vrij levendig herinneren dat ik Sigur Ros voor het eerst live zag tijdens Crossing Border '98. Denk dat het daar was dat ik viel voor deze band en ik ben blij dat de liefde nog niet bekoeld is.

De laatste tijd vaak geluisterd, en ik kan niet anders zeggen: schitterend.

Ik kocht deze cd toen ik besloot om, voor de vakantie naar Spanje, een paar albums te kopen die ik (toentertijd) niet zo snel zou kopen. En naast Leftism van Leftfield en Urban Hymnes van The Verve kocht ik Ágætis Byrjun. Sigur Ros was me totaal onbekend, en de sample die ik op internet hoorde klonk me goed in de oren dus ik waagde het erop.

Het eerste wat me opviel, was de opbouw van de muziek. Ik was nog niet gewend aan dit soort songstructuren en lengtes van een minuut of elf. Dat stond me niet in de weg. Het verraste me ook, vooral op Staralfur, als je halverwege een rustpuntje krijgt waarna het wel lijkt alsof er een lontje wordt aangestoken en vervolgens vuurwerk hoort. Magistraal! En toen ik thuis kwam, bestelde ik meteen (), en dat was eigenlijk het begin van mijn grote liefde liefde op muziekgebied. Ik denk ook wel dat dit album mijn kijk op muziek veranderde en ik sindsdien beter kon definieren wat ik nou precies mooie muziek vind.

Na het vierde nummer, Flugufrelsarinn, zakt het album een beetje in; Ný Batterí en Hjartað Hamast vind ik niet zo heel interessant, maar Viðrar vel til Loftárása vind ik dan weer het hoogtepunt van het album; vooral de zang, die zich vrij op de achtergrond bevindt, is erg mooi. Zeker als je na een tijdje de vertaling bij de hand neemt. Dan ga je heel dat nummer vanuit een nieuw perspectief zien.

De blauwdruk voor mijn muziekbeleving!

mooi om te lezen dat er meer mensen zijn waarbij sigur ros grote invloed op de muzieksmaak heeft gehad.

Best een mooie verzameling embryonale piepgeluiden. Is gemaakt om het opwekken van weeen te stimuleren of zoiets?