Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999)

Leuk om te weten. Maareh, Jensi... ben jij niet stiekem Jónsi?

Ja eigenlijk wel,zit al een tijd undercover op Musicmeter om te kijken wat jullie nou van mijn band vinden..:D

Ik had net dit nummer opstaan toen ik tot mijn grote schrik zag dat Yak ons had verlaten... hoewel ik lang niet alles even goed kan waarderen van deze band, was dit toch wel even een heel aparte ervaring.

Zo zeg... Naar aanleiding van nieuwe album deze weer eens opgezet, en wat een superalbum blijft dit toch

Vind ze beiden even goed eigenlijk. Tracks 2, 3 en 7 zijn zoooooo mooi!

Ik ga voor 'Olsen Olsen'. Schitterend baslijntje.

Toen men eergisteren in Amsterdam opende met Svefn-G-Englar was bij wijze van spreken mijn avond al goed. Dat mijn ware favoriet Starálfur niet aanbod kwam zij ze vergeven. Ik kan hier meer mee dan het recentere werk, zonder dat als slecht te bestempelen. Toch ga ik voor de wat schimmigere kant van deze Ijslanders.

Ik ook,luister veel liever naar dit album dan naar hun nieuwste.

Ik ook! Het einde vondt ik ook echt heel mooi!

4,5 ->5 en hoge plaats in mn top10.
Ik ben in een maand compleet verslaafd geraakt aan dit album. Ik kan niet wachten tot ik over 3 dagen () in mn schoen vind

De laatste tijd zet ik Sigur Rós vaker op en ik waardeer hun albums hoe langer hoe meer. Lang uitgesponnen en dromerige muziekstukken, soms zweverig, soms wat meer bombastisch. De muziek heeft een landelijke, vaak ook feeërieke sfeer, het is te horen dat ze uit Ijsland komen.
Fascinerende en aparte muziek, zó uniek dat ik het niet in een genre kan klasseren, en opvolger ( ) dat momenteel in mijn CD-speler ligt vind ik zo mogelijk nog beter.

Ik ga voorlopig voor de 3,5*, maar een paar nieuwe luisterbeurten kunnen dat nog omhoog krijgen. De sfeer in dit album bevalt me immers wel.

Ik kan je alleen maar aanraden meer te gaan luisteren. In het begin vond ik deze ook bijv minder dan ( ). Maar nu ik ze allemaal genoeg luisterbeurten heb gegeven kan ik met zekerheid zeggen dat AB mijn meest favoriete album van Sigur Ros is

dit is inderdaad dé beste plaat van Sigur Rós!

Met stip! De Olson twins degraderen de rest van hun repertoire tot slechts meelopende Nicole Richie's.

Wat is dit een biijzonder album. Sinds de aanschaf zit hij regelmatig in de cd-speler. De frequentie waarop is bijna een vraag voor de verslavingszorg. Het is een album wat me gelijk grijpt en me doet belanden in een wonderlijke wereld met zaken die niet te bevatten zijn. Hier en daar gaat het door merg een been van een schoonheid die wel eeuwig mag duren.

Links en rechts had ik al van bekende gehoord: "Gerard gezien je smaak kan dit iets voor je zijn?" Dergelijke tips neem ik niet zo maar ter harte, maar deze keer hadden ze wel gelijk. Zoals ik al eerder schreef werd ik door noot één al gegrepen door Sigur Rós. Het is volgens mij een mooi verhaal wat hier op te horen is. Dit in zo'n vorm dat het het overwegen waard is om een cursus IJslands te gaan volgen om er nog meer lagen in te gaan ontdekken.

Het hele album trekt als boeiend landschap aan me voorbij. Hier en daar meen ik de oervraag te horen waarom we hier zijn. En deze wordt op een meer dan voldoende wijze beantwoord. We zijn hier om van goede muziek te genieten in een mooie wereldse vorm die los staat van welk genre dan ook, ze komen hier simpelweg bij elkaar. Het is als een warme deken in de winter. Daar stel ik me ook niet vraag bij in welk land die is gemaakt. Als die maar functioneel is en me warmte geeft. Dat gevoel krijg ik dus van dit album. Het is een wereld waar ik altijd zou willen zijn.

Al had ik al wat Sigur Ros platen (Takk, { } en Med Sud.... (onmogelijke titel eigenlijk voor arme Vlamingen...), deze had ik tot voor kort nooit gehoord.
Bij een vriend stond hij in de auto op, ik herkende de sound onmiddellijk, al moet ik zeggen dat toch iedere plaat van die Ijslanders weer nèt anders klinkt.
Vandaag heb ik hem dan maar meegenomen omdat de muziek me alweer onmiddellijk in de greep had. Het klinkt heel organisch, ik heb er geen ander woord voor. Niet simpel om de muziek van de Ijslanders te omschrijven voor wie het nog nooit hoorde. Organisch, tja, ik weet geen ander woord;
Maar deze vind ik nu al ****1/2 waard, dit is héél intense muziek!

Ik kan moeilijk naar zulke langzame muziek luisteren, maar als ik er eenmaal inzit is t wel heel mooi

Langzaam? voor mij is het zo voorbij.

Deze plaat zet ik vaak op als ik de hond uitlaat,
Het liefst als er sneeuw ligt , en als de koude wind langs je gezicht briest.
(Dan wordt een kwartiertje met de hond lopen al gauw een uur )
Ultieme winterplaat!

Als ik zit zo lees, krijg ik weer zin in de winter, terwijl ik het eigenlijk allang zat ben.

Ik heb naast dit album enkel het album ''Von'' , een band die door de jaren heen beetje bij beetje een van mijn favorieten is geworden, hun muziek is wel een beetje moeten naar me toe groeien alsook deze plaat. Maar songs als ''Olsen Olsen'' en het prachtige ''Avalon'' geven me nog steeds kippenvel momenten.

Dit album is altijd een beetje achter gebleven, ik snapte niet echt waarom mensen dit album perfect vonden (voor mij is en blijft dat () ), maar langzaam dringt deze dan nu toch tot mij door.
Toch vind ik dat er paar flaws op staan en dan richt ik me dus vooral op de nummers 'Starálfur' en 'Hjartaõ Hamast (Bamm Bamm Bamm)'.
De eerst genoemde blijf ik, na het toch best vaak geluisterd te hebben, een behoorlijk kinderachtig deuntje vinden, de tweede vind ik best een mooi nummer maar zo jammer dat het merendeel van het nummer uit een irritant bluesy achtige muzieklijn bestaat (en dat terwijl het refrein dan weer een van de mooiste momenten van de plaat is!).

Deze 2 nemen toch een groot deel van het geheel in op het album en daarom geef ik dit album 3,5*.

De magie is er voor mij toch al wat af. Bij alle SR platen zelfs.
Ik hoor ze nog steeds graag, maar de echt emoties zijn verdwenen.
Daarom een vol punt eraf

Heeft iemand de vertaling ooit opgezocht?

Viðrar Vel Til Loftárása schijnt 'Mooi weer voor luchtbombardementen' te betekenen.

Ágætis Byrjun betekent 'Een Goed Begin' .

Leuke ironische titel. Verder best zwarte teksten allemaal
Viðrar Vel Til Loftárása is echt episch. Ben nog nooit een nummer tegengekomen dat zo goed en subtiel naar een climax toewerkt.

De teksten zijn onderhand fatalistisch te noemen

haha, dat klopt in Hjartað hamast wordt gezongen;

Leita að agætis byrjun
En verð að von brigðum


oftewel vrij vertaald

ik zoek voor een goed begin
maar het wordt toch wel een teleurstelling

Best fatalistisch.
Misschien zitter er IJslanders op MusicMeter die mijn vertaling kunnen bevestigen?

Babelfish komt hier ook niet meer uit zeker

Het zit zo: hun debuutalbum (Von) vonden ze een beetje mislukt, maar toen ze de eerst track van het nieuwe album (dat later de titeltrack werd) lieten horen aan een vriend, zei hij dat het 'een goed beginnetje' was. Inderdaad ironisch.

Voor de teksten van de nummers, met (Engelse) vertalingen, zie hier.

altijd leuk, die achtergrondkennis. Ik ben wel van mening dat hun debuutalbum ook gelijk het best geproduceerd klinkt. Bij de meeste bands is het juist andersom.