Korn - KoЯn (1994)

Net zoals Status Seeker ben ik na Issues afgehaakt. Vind dit album nog steeds het beste wat Korn heeft gebracht. Die doedelzakken in Shoots and ladders zijn echt fenomenaal. Een 4.

Ik hou zo ontzettend veel van deze CD. Ik ben het helemaal eens met Suicidopolis: "Jon klinkt hier nog legitiem psychotisch [...] en de nummers klinken gewoon alsof de groep echt nood heeft om ermee naar buiten te komen..."
Het doet iets met me. Het is de enige CD die ik ken waarvan ik werkelijk alle nummers kan waarderen. Of dat nou iets te maken heeft met de puberteit of niet... ik kan me bijna niet voorstellen dat ik er ooit uit "groei".

Velen hebben het voor mij gezegd, maar dit vind ik echt de beste CD van ze. Life Is Peachy is grotendeels ook nog goed. Daarna gaat het achteruit... al hebben ze ook later hier en daar nog hun lichtpuntjes...

De enige band met doedelzakken die ik kan waarderen zijn de Dropkick Murphys. Korn laat ik liever heel ver links van me liggen, nog linkser dan de partij van de dieren

Ik heb een zwak voor Korn door de sfeer eromheen, vraag me niet wat het is maar ik vind het cool.

Klopt als een bus. De eerste Korn-platen waren 'echt'. En Jon klinkt hier ook zoveel beter dan nu. Alsof ie al z'n frustraties eruit spuugt.
Bij Follow The Leader begin ik het allemaal al wel een beetje te geloven, maar Issues was toch zeker de plaat waarbij ik genoeg had van deze band. Wat een vals-sentimentele kutplaat is dat, zeg! Ik heb 'm gelukkig kunnen verpatsen op Ebay en heb medelijden met de koper.

Deze plaat zal bij mij ook nooit lager scoren dan 4*, dit is samen met het eerste werk van Deftones de aanzet tot nu-metal en de hele hoos die toen kwam. Maar dit is itt al die lachwekkende nu-metal bandjes wél een rauwe plaat van een band die er nog vol voor gaat, dit rockt als een bezetene! Zonde dat iedereen Korn nu associeert met die ellende die ze nu maken, het was echt een bijzonder veelbelovende band. Deftones hebben die slappe knieval gelukkig nooit gemaakt.

Ja, het is echt heel zielig. Bijna de helft van de originele band is opgestapt (wat al te denken geeft, natuurlijk. Ik weet nog steeds niet wat ik moet maken van die godsdienstwaanzin die Head's head heeft getroffen) en dan is er ook nog die wishlist die de band bij optredens heeft...
Dat heeft dus duidelijk niks te maken met de band die hier op te horen is.

Fuck you, im fed up with you, im not as good as you, fuck no im better then you!

Geweldig!

To a world that never appreciated shit: YOU CAN SUCK MY DICK AND FUCKING LIKE IT!!

Ja die ook

Geweldigste moment van heel de plaat, zeker met de hele opbouw ervoor, en dan muziek weg, en gewoon effe brullen in die micro. Wat een climax!

Of Shoots & Ladders: "MARY HAD A LITTLE LAMBB!!" Geniaal, de verbastering van kinderliedjes naar bijna gruntbare versie

Korn is hier niet zo populair maar hun oude werk vind ik echt super. Dit album is lekker rauw echt korn echte emoties gewoon lekker 4 *
Met als favo's: blind, clown, en door de sfeer in het nummer daddy.

deze plaat was echt populaire toen die net uit kwam. Blind is één van mijn favoriete nummers. faget en shoot and ladders zijn ook pareltjes.

4 sterren voor deze.....

Oja, en laat ik daddy en clown ook niet vergeten te noemen.

Ik was vroeger echt helemaal "korn-gek". Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik dat niet meer ben. Het is leuk om af en toe op te zetten als je even pissig bent of als je even wil beuken. Maar als je dit de hele dag luistert wordt je zo verschrikkelijk negatief enik zou bijna zeggen depressief. Die uitwerking had het in ieder geval op mij.

Geen afbreuk echter aan de kwaliteit van dit schijfje want ik vind het nog steeds een goede plaat. Met de uitschieters Shoots and Ladders, Blind, Ball Tongue en Need Too.

*3,5

De muziek is oke, maar het kan m'n aandacht niet de volle cd vasthouden

allerbeste kornplaat.
nieuw geluid

Ergens op Youtube zwerft nog een filmpje rond waar Limb Bizkit een uberlachwekkende cover van Blind doet.

Fred Durst:
ARE YOU READY!!??

Publiek:
YEAH!!!!

Die beukende Blind riff dreigt dan te komen maar er gebeurt helemaal niks.

Publiek:
FUCK YOU FRED DURST!!

Fred Dulst:
FUCK YOU TOO!!

zoiets moet je natuurlijk ook gewoon aan Korn overlaten.

dit was een standaard act van fred durst vroeger, samen met een cover van de House of Pain. Toch vond ik limb bizkit beter live als korn, ( heb ze beide mogen mee maken)
Deze plaat is echt één van de eerste nu-metal platen, samen met defthones en wat later limp bizkit.

Ik zag Korn ooit nog op Pinkpop '97, toen ze nog goed waren Dat moment dat Jon opkomt met die doedelzak en het intro van Shoots and Ladders inzet, hoogtepunt!

Ik word gezien de opmerkingen die er al geplaatst zijn een beetje een meeprater, maar idd; dit blijft verreweg hun beste album. Tegenwoordig mogen ze al blij zijn wanneer ze een album kunnen produceren dat half zo goed is als dit fenomenale debuut.
Ik kreeg een half jaar na release dit album via een vriend in handen en heb vervolgens Korn gepromoot onder schoolgenoten. Na Life is Peachy was de lol er echter snel vanaf met als absoluut dieptepunt de Unplugged sessie die ze op MTV deden, gewoon lachwekkend...
Ik denk maar met weemoed terug aan de gouden tijd, net als zij dat denk ik zullen doen.

****

Ik vind het geniaal hoe hij dat inzet bij die break.

Ben toch verbaasd over het hoge aantal stemmen voor Blind.
Vergeleken met een aantal andere nummers van deze plaat vind ik dit nummer eigenlijk nogal onopvallend klinken. Is het misschien het intro?

@cheeskorst: Fred Durst is een trieste eikel, dat is ie!!

Fred wie?

Heb Korn nooit zo goed gevonden, genoeg geluisterd daar niet van en ook tot de conclusie gekomen dat dit inderdaad nog het beste album is.
Maar al die frustraties in een keer naar buiten, met al de scheldwoorden die hij maar kan bedenken vind ik niet bepaald artistiek..
Verder is dit ook maar een zooitje gitaarwerk, klinkt wel lekker strak en zwaar maar het is eigelijk hetzelfde als de zang alles er maar een beetje uit en af en toe blèren.
Als ik zo terug kijk naar de tijd dat ik dit luisterde vond ik dit alleen 'goed', omdat het stoere muziek is en je lekker zelf je frustraties eruit kan werken.
Als dit inderdaad het begin is van de Nu-Metal, dan vind ik dat niet erg positief.. Slipknot vind ik bijvoorbeeld helemaal vreselijk.

Het begin van toen ik mijn hardere muziek stijl begon te ontwinkelen.
Luister hem nu weer, en ik snap precies waarom dit een goed album is, goede teksten & knallende riffs. Dit moet je met de bas goed hoog aan hebben staan!

Maar eens weer in eeuwen gehoord. Wat blijft dit toch sterk! Geen deftones achtige kwalitiet maar Shoots and Ladders en blind zijn toch bizar goed.

Stem volgt later.

Aan welk werk van de Deftones moet ik dan denken?

White Pony imo.

En around the fur. Maar die staan voor mij boven bijna alle metalalbums.

Alles van Deftones behalve de laatste en de bootleg cd

Jij snapt het . Ook al was de laaste best aardig maar deftones ontwaardig.