Sufjan Stevens - The Age of Adz (2010)

Beetje ongenuanceerde opmerking, maar dat heeft Tegid.mzk al prima weten te verwoorden.
Jij kent blijkbaar niet zijn hele oeuvre en alleen die ene 'rustiger' kant van Sufjan. The Age of Adz is een mengelmoes van alles wat hij gedaan heeft. Dat je het niet goed vindt uitpakken, het je ding niet is kan ik begrijpen maar dat Sufjan nu ander werk zou laten horen gaat niet echt op. In feite horen we niks nieuws van de man. Misschien ook wel de reden dat veel mensen het daarom ook zo geforceerd vinden: al zijn uiteenlopende stijlen samenbrengen is misschien ook wat veel gevraagd en bij de een pakt het wel en de ander kan er niks mee en ook dat is nu niet bepaald verrassend. Dat zag je van tevoren al aankomen. Hoe goed ik dit album zelf ook vind (ook verrassend voor mijzelf trouwens) hoe goed ik deze keer ook de teleurstelling begrijp en zelfs erg makkelijk met de kritieken mee kan gaan. Ik snap deze volkomen (en vraag me dan nog eens af waarom ik er dan toch geen moeite mee heb: wonderlijk!).


Ongetwijfeld waar. Maar dan kan je als luisteraar niet zeggen dat hij nu iets heel anders aan het doen is want naar mijn mening doet hij dat niet echt. In dit geval is het nodig dat je alle albums van Stevens kent.

Ik heb 'm nog niet beluisterd. En ik heb hier al vele negatieve commentaren gelezen, maar ben toch van plan om 'm te beluisteren. Sufjan Stevens heeft mij nog nooit teleurgesteld (ik ken niet al z'n platen, moet ik daar wel bij zeggen). Als luisteraar kan ik dus nog niet zeggen of het anders klinkt dan eerder werk

Desondanks enorm benieuwd!

Jammer dat zo weinig MuMe-ers dit inzien, maar het is helemaal waar.
Anderzijds mist het helaas wel de kwaliteit van eerder werk.

dat is dus gewoon de spijker op zn kop. je kunt er nog zoveel bliepjes en koortjes op loslaten , ik vind het gewoon een heel stuk minder goed dan zeg illinoise of seven swans of all delighted people, qua songmateriaal.

Michigan kun je ook nog veilig aan je collectie toevoegen.

Dat Sufjan ook een andere kant had, wist ik al wel... maar die albums heb ik niet voor niets niet in mijn collectie. Zijn eerste 2 en BQE laat ik aan mij voorbij gaan. Met All Delighted People dacht ik nog even dat hij een balans wist te vinden tussen zijn elektronische werk en zijn meer ambachtelijk werk, maar die EP was helaas geen garantie voor The Age of Adz.

Geniet dus vooral lekker zijn werk dat je wel kunt waarderen. Daar heeft hij genoeg van gemaakt en wachten op zijn volgende geslaagdere album. Ik heb The Age of Adz al blind aangeschaft maar feitelijk past hij niet in het rijtje albums uit de periode 2003-2006.

nonde nonde, hier krijg ik dus stenen kloten van.

1. wie ben jij om te zeggen wat een artiest moet doen en welke muziek hij moet maken? als een artiest al rekening moet gaan houden met de verzuchtingen van al zijn fans, waar zijn we dan mee bezig...

2. je geeft hier dus toe dat je lang niet heel het oeuvre van sufjan kent, en vooral niet zijn meer experimentele of electronische kant. en dan wel zitten zagen dat deze plaat hem helemaal niet past...

kom zeg, efkes zerieus blijven he

OT heerlijke plaat en blijf vooral fan van impossible soul. een rollercoaster langs 40 jaar muziekgeschiedenis

Mooi hoor. Ondergedompeld worden in een rijkdom aan ideeën en geluiden. Het album is afgelopen voor ik er erg in heb, een goed teken.

De muziek blijft ruim binnen de lijntjes. Dat het 'moeilijk' zou zijn herken ik dus niet. Sufjan laat een vollere stem horen: een beetje klagend soms, soulachtig. Erg fraai. De zware productie voegt zeker iets toe. Daarover verschillen dus de meningen .

Begin met vier sterren.

Ik zal dit album binnenkort maar even downloaden. Ik wilde hem eerst gewoon blind kopen, maar door de wisselende reacties ben ik toch wat huiverig geworden..

Heb hem toch maar aangeschaft vandaag.. Kon niet anders: ik moet mijn collectie echt wel in stand houden..

Maar: gebaseerd op mijn ervaringen tot nu toe met dit album, had ik hem waarschijnlijk niet gekocht als hij niet van Sufjan was geweest, want deze cd spreekt mij toch veel minder aan dan de vorige(en dan bedoel ik de folkalbums).

I Walked is echter wel een ongelooflijk nummer; één van zijn allerbeste.. Maar de rest blijft toch wel op een oppervlakkig niveau mij aanspreken, Futile Devices is nog mooi, maar iets als Vesuvius zou ik al als één van mijn lievelingsnummers van dit album moeten noemen, hoewel ik het nu ook niet zo geweldig vind. Vesuvius klinkt alsof het op A Sun Came stond, en dat is jammer, want toen was Sufjan toch nog zoekende naar zijn beste vorm.

Al bij al luister ik wel graag naar dit album, ondanks de overproducing én de véél minder mooi klinkende stem van Sufjan; want onder alle bliepjes schuilt wel geregeld een prachtig nummer.

3.5*.. Maar hij is nog wel wat aan het groeien, hoop dat het alsnog 4 wordt..

VInd hem trouwens wél beter dan All Delighted People.

Jammer, gelukkig hebben we adp nog.

De afsluiter van 25 min zit toch wel heel mooi in elkaar hoor.
1 groot hoogtepunt.
Ook 'I Walked' en Vesuvius zijn erg goed.

Ik begin er steeds meer van overtuigd te raken! Wat een schitterend album heeft Sufjan hier neergezet. Waar ik eerder overweldigd werd door de bombast van bliepjes valt langzaamaan alles steeds meer op zijn plek! Age of Adz, I Walked en I Want to be Well zijn mijn favorieten

Ja, I want to be Well begint ook zéér fel te groeien bij mij.. Het eindeloos herhalen van I want to be Well, met om te eindigen I'm not fucking around, maakt dat dit waarschijnlijk het persoonlijkste nummer van de plaat is.. Bovendien is het zeer goed opgebouwd.

Impossible Soul begint ook te groeien, maar blijf toch wel veel opvullers bespeuren in dit album.

Ik hoop van harte dat dit album nog flink gaat groeien bij mensen. Bij mij doet ie dat in ieder geval wel! De gemiddelde score is wel enigszins teleurstellend op het moment. En tot nu toe heeft nog niemand 5 sterren uitgedeeld (zal ik het gaan doen? ) Dat doet All Delighted People toch een stukje beter. Mijn favorieten op het moment zijn: Age of Adz, I Walked, Get Real Get Right, Vesuvius en Impossible Soul (wos, dat zijn er eigenlijk best veel!)

[quote=De gemiddelde score is wel enigszins teleurstellend op het moment. En tot nu toe heeft nog niemand 5 sterren uitgedeeld (zal ik het gaan doen? ) [/quote]

voila van mij krijgt ie zonder twijfel een 5

Het is wat mij betreft niets nieuws voor Sufjan Stevens, het klinkt zoals we de man kennen, alleen dan wat minder. Na een aantal keer luisteren is de enige uitschieter wat mij betreft I Walked. De rest is als je het als een heel album doorluisterd snel vergeten. De losse tracks afzonderlijk van elkaar, zijn daarintegen toch wel heel erg sterk. Daar heb ik dan maar het grootste gedeelte van mn stem op gebasseerd, hoe de songs afzonderlijk van elkaar zijn. Als geheel lijkt het toch allemaal iets te sterk op elkaar, en worden er dezelfde trucjes wat gebruikt.

Wat mij betreft hadden hier 2 of 3 tracks van naar the All Delighted People EP mogen verhuizen en had Sufjan t mogen omdraaien, die als Album, en dan deze als EP.

De eerste luisterbeurt vond ik dit album echt verschrikkelijk en hoewel de schrik van die eerste keer luisteren er nu al af is blijf ik niet overtuigd. Tegelijkertijd hoor ik wel de potentie van het album en is het overduidelijk dat The Age of Adz na een flink aantal luisterbeurten beter ofwel slechter zal gaan klinken. Ik ben benieuwd, voorlopig een magere 2,5. Hoogtepunt blijft het openingsnummer Futile Devices.

Misschien moet-ie van dit album maar eens een unplugged-versie maken....?

Vandaag voor het eerst een paar keer beluisterd en eigenlijk vind ik het een prima plaat. In essentie ook niet zoveel anders dan Illinois, wat mij betreft, alleen hebben veel nummers hier een electronische basis. Verder even vol en rijk aan ideeën.

Niets nieuws voor Sufjan Stevens? Waar heeft de beste man eerder zo'n plaat gemaakt dan (er van uitgaande dat Enjoy Your Rabbit sowieso niet meetelt vanwege het gebrek aan zang)? Vind dit toch wel aardig anders dan All Delighted People hoor.

Ahum: waarom mag je Enjoy Your Rabbit niet meetellen? Ik hoor ook elementen terug van The BQE (of mag die ook niet meegeteld worden wegens gebrek aan zang?). Wel eens naar bepaalde nummers op A Sun Came! geluisterd?

Iedereen kan zeggen wat ie wil: maar Sufjan gebruikt echt elementen uit al zijn voorgaande werk en daardoor kun je rustig stellen dat ie in principe met niks nieuws komt. Ja, hij husselt het wat anders door elkaar misschien maar daarmee is het niet echt iets heel nieuws.

Daarbij kun je best een link naar Illinoise leggen alleen zijn de fluitjes en banjo vervangen door electronica, maar dat is niet zo schokkend als je bedenkt dat Sufjan al veel langer met electronica in de weer is.
Over de kwaliteit van de composities kun je natuurlijk genoeg discussie voeren en dat is een kwestie van smaak. Ik raad mensen toch echt aan om die oudere albums te beluisteren.

Wat mij betreft valt het met die electronica nog wel mede. Ik had een kapotgebliepte plaat verwacht na sommige reacties hier, maar dat lijkt allemaal nog wel mee te vallen.

Veel ideeën, en er gebeurt weer erg veel op deze plaat, misschien wel wat te veel? De tijd zal het uitwijzen.

Zo, net aangeschaft na het beluisteren van clipjes van 30 seconden in de Fnac, klonk niet onaardig. Sufjan is altijd al groeimuziek geweest (zelfs Illinoise - die ik nu een prachtplaat vind - was in het begin moeilijk in te komen) en dat zal nu waarschijnlijk niet anders zijn. Van elektronische bliepjes heb ik niet veel gehoord, maar ja clips van 30 seconden zeggen waarschijnlijk niet veel

Overlaatst ook Seven Swans en Michigan gekocht en The Avalanche en A Sun Came uitgeleend in de bib. Ik ben er bijna zeker?

Geldt ook voor mij. Heb cd inmiddels gedownload en beluisterd. Na de wisselende reacties had ik er een hard hoofd in, maar zo slecht als sommigen doen geloven, is het niet. Zo goed overigens niet. Ik had gehoopt op een soort Neon Golden van The Notwist, met net zulke fijne knisperende beats. Maar de elektronica is toch iets zwaarder dan verwacht. De stem van Sufjan ontroert me nog steeds. Gelukkig. Voorlopige hoogtepunten zijn voor mij de opener Futile Devices en het tweede nummer Too Much. Een Illinois is het niet. Het is te hopen dat we later kunnen zeggen, als we naar het prachtige New York (?) luisteren: het was een periode waar Sufjan doorheen moest.
Maar toch, een voorlopige vier sterren voor The Age of Adz. CD heb ik inmiddels besteld.

Voor mij 5 sterren!

Nu een paar keer beluisterd en alleen Impossible Soul is al een meesterwerk!

Goede bespreking op Pitchfork

Ik ben geen fan, maar wel nieuwsgierig en heb wat nummers geluisterd. I Want To Be Well vind ik wel een goed nummer. En ik heb hier een versie van Impossible Soul die wel wat van The Gorillaz heeft.
Als het waar is dat voorgaande stijlen hierop terug te vinden zijn, waar lijkt dit dan op?
Ik vind dit voorlopig interessanter dan Illinois, ik ben een beetje allergisch voor die kampvuursfeer.

Kennen we allemaal die live-versie van too much (youtube)? dat is écht geniaal

Je bedoelt deze?
Een dag later ben ik bijna fan... Prachtige hoes, heeft iemand dat al gezegd? Toch maar eens echt aanschaffen.

album veel gedraaid, wordt steeds beter. favo's zijn now that i'm older, get real, get right en impossible soul!
4,5*