The Beatles - The Beatles (1968)

Vind ik ook, Ruud, maar Lennon wou dit persé doordrukken.... en kreeg zijn zin...

Die Lennon toch , maar ja met zo`n staat van dienst en zulke geweldige muziek die de man ons heeft nagelaten , vergeven we hem.

Nee maar ik vind het nummer nu toch echt bij het album horen. Al is het een super raar nummer. Maar ja ik vind het niet echt storen. Al Had ik er toch liever 2 nummers ala helter skelter erop gehad.

Ik ben er ook geen liefhebber van...maar juist deze track zet het tijdsbeeld neer waarin de plaat gemaakt is. Een jaartje daarvoor was het allemaal Love en Peace, maar de sfeer was omgeslagen, niet alleen in de buitenwereld (rellen in Parijs, inval in Hongarije, de moorden op Robert Kennedy en Martin Luther King), maar ook binnen de Beatles (geen gezellige vrienden meer; de komst van Yoko, de switch van het introspectieve LSD naar heroine door Lennon). Het maakt de verweesde sfeer die de plaat uitstraalt net iets scherper.
Qua compositie en 'artistieke waarde' is het an sich rommelig en het zal niet worden gezien als een 'moderne klassieker', maar zónder was het niet de "White Album"!

"Revolution 9" vind ik meer een experiment dan een song en zal nooit tot mijn favoriete Beatles-nummers horen maar op één of andere manier hoort dit thuis op the White Album.

White album klinkt minder gedateerd dan Sgt.Pepper en heeft meer diepgang dan Revolver. Toch is het moeilijk de cd in zijn geheel te beluisteren. Nog moeilijker is het te bepalen welke nummers "opvullertjes" zijn en welke niet. Precies hierover zullen mensen van mening verschillen.

Over de gehele linie staan er op deze plaat meer klassiekers dan op Sgt. Pepper. John Lennon heeft op deze plaat wat mij betreft het juiste midden gevonden tussen zijn psychedelische composities van de voorgaande jaren en de meer directe rock van zijn solowerk. McCartneys bijdragen zijn echter beduidend minder dan die hij op Revolver afleverde. "Back in the USSR", "Blackbird", "Helter Skelter" zijn de enige echt goede songs, terwijl "Mother Nature's Son", "I Will", "Rocky Racoon" en "Martha My Dear" klinken alsof het McCartneyparodieen van the Rutles zijn. Maar ja, hier zullen de meningen wel over verschillen.

Hmm, interessant gegeven...

Dat gefreak van Lennon werkt bij mij in ieder geval flink op de zenuwen (en ik HOU van Avant garde!), maar toch hoort het hier thuis. Sterker nog: De sfeer op dit album vind ik wat bevreemdend (de hoes en de poster dragen er aan bij, vind ik) en voor mij komt alles tot een soort van uitbarsting in Revolution 9. Vraag me niet waarom, maar dat is wat ik ervaar bij het beluisteren: De algehele teneur van chaos (The Beatles die duidelijk een 'solo'-aanpak hanteren en duidelijk niet meer dat vriendelijke, onschuldige clubje van She Loves You meer zijn), het nogal opzettelijk ingehouden klinkende Cry Baby Cry en dan dat geniepige aftrapje Can You Take Me Back Where I Came From. Revolution 9 bezorgde de Paul-Is-Dead-piekeraars ook overuren. Nee, het is hier op z'n plek, love it or hate it...

Volgens mij staat Revolution 9 voor de chaos in de wereld in die tijd. Oorlog versus Love & Peace, vrijheidsdrang versus aftakeling van oude waarden en normen en gevestigde orde. Voor het durven zwemmen tegen de stroom in, durven "anders" te zijn. En vooral daardoor de chaos in het hoofd van toenmalige jongeren. Er iets anders, beters van te gaan maken. Dus ook de chaos in het hoofd van Lennon, de immer twijfelende en dromende persoon. Kaztor heeft gelijk. Revolution 9 hoort op White album thuis

Waarom is dit album nog zo duur?

Omdat het om The Beatles gaat. Dat blijft wel verkopen, hoe hoog de prijs ook blijft.

Voor mij staat Revolution 9 voor het enige Beatles nummer dat ik consequent skip. Desondanks toch m'n eennafavoriete Beatles album

In afwachting van héél die nieuwe stereobox snoepgoed... kocht ik deze al in de vernieuwde "geremasterde" mix.
Wàt klinkt dit album lekker!

En wat Revolution 9 betreft; Het was zeker gedurfd en ongehoord, om op een popalbum zo'n geluidscollage te zetten. Het heeft beslist zijn functie. Om de balans van het gewèldige album niet al te erg te storen zit het helemaal achteraan, met dààrachter nog een croonende Ringo, en jawèl, Revolution 9 hoort uiteraard thuis op dit album.
Al geef ik toe dat ik het vaak als enige nummer skip, omdat, eens je het een aantal keren beluisterd hebt... het verrassingseffect sowieso weg is, en ja, dan hèb je het wel gehoord, voor mijn plezier ga ik daar niet telkens naar luisteren.
Maar maakt dat dit formidabele album zwakker? Ik vind van niet, het hoort erbij en moet in de tijdsgeest gezien worden.

En wàt klinkt de nieuwe mix verdomde goed, zeg!

En het artwork is schitterend, en het boekje met de lyrics... ruikt zo verdomde lekker naar die druktinkt, iets wat domme downloaders allemaal moeten missen, het zal ze leren, ha!

Hoe duur kost dit geremasterd op cd.
En hoe duur op gewoon cd?
(heb laatst deze plaat laten vallen, kapot)

Online kun je de remaster voor rond de 15 euro krijgen. In de winkel zal dat ongeveer het dubbele zijn. Als ze de gewone CD's nog hebben verschilt die prijs niet zo heel veel.

Overige winkelberichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Online muziek kopen

Een van de weinige Beatles-albums die ik op CD bezit, maar wel een van de beste. Vind em zelfs nog beter als Sgt. Pepper

3.5* dan???

Dit album heb ik een aantal keren beluisterd nu. Het is een erg variabel album, ik heb me laten vertellen het meest gevarieerde van The Beatles. De harde nummers zoals de opener en Helter Skelter spreken mij het meest aan. Maar over het geheel gezien skip ik toch wel erg veel nummers. Dit album heb ik org in de geremasterde versie gekocht laatst, en ik heb het singles verzamelalbum 1 org in bezit. Ik geloof dat The Beatles niet echt iets voor mij is, en ben er ook niet van plan nog meer albums bij te gaan kopen. Dit is gewoon mijn persoonlijke mening over de 2 albums die ik heb. Ik ga de verdere Beatles zoektocht maar staken geloof ik. Wel wens ik de liefhebbers van The Beatles veel luisterplezier toe natuurlijk met de div albums. Ik hoor wel dat het goed is, en dat ze voor een revolutie in muziekland gezorgd hebben. Maar helaas het doet mij gewoon weinig tot niets.

Voor straf moet je 10 keer Revolution 9 draaien !

Ik denk dat het heel verstandig is als jij geen Beatles plaat meer koopt, want als jij de witte dubbelaar niets vind, vind je The Beatles niets. Dear Prudence, while my guitar gently wheeps, Blackbird, Happiness is a warm gun, Yer Blues....etc. Tja, als je die nummers moet skippen, die toch wel tot hun absolute beste behoren is, dan is deze band niets voor jouw! Misschien een keer LUV proberen

Mijn hart bloedt gewoon als ik iemand's negatieve kommentaar op zo'n prachtplaat lees. Democratie, jawel, het màg uiteraard dat je geen ontzettend zware Beatlesfan zoals ik ben, het màg, maar ik kan er zo moeilijk inkomen....




Dit is zo'n album waarvan ik wéét dat ik het tot het eind mijner dagen ontzettend vààk ga draaien, ik hoop nooit in een rusthuis te moeten resideren, maar zelfs dààr zal ik the Fab Four nog draaien... en in bijzonder dit meesterwerk hier.... Zèlfs na 40 jaar intensieve beluistering via elpee, casettebandje, gewone cd en super-remixte cd anno 2009 en wie weet welke nog verbeterde geluidsdragers er in de toekomst nog komen... een ingeplante chip in je oor waar je dit album op ieder moment kan "oproepen" door er gewoon aan te denken... lààt maar komen...
zo'n plaat kan je nimmer beu worden, onmogelijk.

amen, zucht.

Ach, ik heb ouders die het niet leuk vinden en mijn moeder al helemaal niet. Niets vind ze leuk: Eight days..., Hey Jude, Come together, Helter Skelter, Love Me do, Oh! Darling enz. En nu heb ik al heel wat verschillende dingen genoemd: Zeikmuziek vind ze het. HEt enige nummer wat "Gaat" is Here comes the sun. Misschien heeft ze het te vaak gehoord:p. Maar dat betekent ook dat ze niet mee willen naar Paul Mccartney. Ach ik ga ook de Box bestellen dus...

Wat heeft LUV hier nu mee te maken dan? Heb ik albums in mijn top 10 staan in de stijl van LUV of Iets dergelijks dan? Ik kan veel jaren 60 muziek waarderen inmiddels, voornamelijk Rolling Stones, The Doors, Velvet Underground, The Who, Pink Floyd, Jimi Hendrix, King Crimson, Frank Zappa(hoewel ik van Zappa alles lang niet goed vind van de beginjaren). Aan de jaren 60 stijl ligt het dus gewoon niet. Misschien houdt ik toch wel van iets experimentelere albums en dus muziek, en vind ik de radiovriendelijkheid wel het grote minpunt. Ik weet het niet, moeilijk aan te geven waar het aan ligt dat dit album me niets doet verder. Als ik een paar nummers gehoord heb, kan ik mijn aandacht er gewoon niet meer bij houden. Maar snel het debuut van Velvet Underground of The Doors er maar weer op, want dat smaakt mij veel beter. Ook vind ik die 2 albums een stuk minder gedateerd klinken dan deze, en die albums hebben mijns inziens de tand des tijds veel beter doorstaan.

Zeker mee eens ricardo, al vind ik deze Beatles plaat ook leuk. Ik vind hier echter toch ook wat niemendalletjes op.

Het is maar net hoe je naar iets luistert. Persoonlijk vind ik Velvet underground en The Doors enorm gedateerd klinken, dat lange gejam achter dat orgel of die heroine sound van Nico is zo van toen, daarmee vergeleken klink the White album nog zo groen als gras

Berichten die niet meer over de dubbele witte gingen verplaatst naar The Beatles

Absoluut de eerste plaat voor het jaar 68 dat ik ga herbeluisteren. Weeral zo'n bom van een parel die opalief aan mij presenteerde. Echter in het begin vond ik het nogal, durf het bijna niet neerpennen, povertjes. Uiteraard heeft de duur daar ook wat mee te maken maar zeker niet de eentonigheid. Maar die plaat blijft een noodzaak om te herbeluisteren.

Een hoge score volgt

Voorop gesteld: ik ben GEEN Beatle fan. Ik heb een beetje door jullie reactie heen gekeken, en ben het vaak met jullie eens (over knullige liedjes, Revolution 9 etc).
Kwa artistiek product vind ik dit een geweldig album, de composities zijn erg sterk (ja ook de knullige dingetjes) en afwisselend (inventief), de productie over het algemeen mooi helder en muziekaal sterke arrangementen, alleen Revolution 9....Ik kan me herinneren dat de B-kant van een van hun hits ook Revolution heette: had dat er maar op gezet.

Mijn absoluut favoriete Beatle plaat!

Die staat er denk ik ook op: Revolution 1.

Fantastische plaat. Vreemd dat Revolution 9 nogal negatief overkomt voor sommige liefhebbers. Ik vind het zelfs fantastische Nois-rock en heel revolutionair. Shame on them who don't love Revolution 9