The Beatles - The Beatles (1968)

Heiligschennis! Revolution 9 is geweldig. Zijn tijd ver vooruit.

Dat valt tegen, de techniek die hier gebruikt is (collage; een specialiteit van George Martin) is al veel ouder. Het gebruik van collage op zich gaat al terug tot Mozart en Ives, maar zelfs collage in experimentele vorm is al ouder - zie bijvoorbeeld het werk van Schaeffer, Xenakis en Cage.

Dat neemt niet weg dat de meeste mensen nooit hiermee kennis hadden gemaakt als het niet op dit album had gestaan.

Zelf zou ik het nummer overigens niet willen aanmerken als een hoogtepunt op dit album of zelfs maar in het genre.

Helemaal mee eens, Benno! Dit is het meest verspreide "Avantgarde" (aanhalingstekens zijn expres! ) aller tijden! Het is een onvermijdelijk onderdeel van dit album, net als Piggies, Honey Pie of Dear Prudence; het maakt het album nog "donkerder" van stemming...nog versterkt door het wezenloze "Can You Take Me Back Where I Came From"-introotje van Paul...met de Beatles de wildernis in!

Ja en?
Ik vind het gewoon verspilling van die 8minuten.

Het album in het algemeen vind ik niet zo bijzonder (na 3 luisterbeurten). Bij Sgt. Pepper stond ik al veel verder op die moment, en deze lijkt nauwelijk te evolueren.

Ieder zijn smaak, Oath. Ik en met mij velen vinden het wel een erg goed album. En in mijn geval zelfs na misschien wel 300 (of meer) luisterbeurten. En wat betreft Revolution 9, tijdversplilling? Bullshit. Een White Album zonder Revolution 9 zou geen White Album zijn. Je moet het album als één geheel zien. Een album met zeer diverse nummers die tóch een geheel aparte sfeer weergeeft. En daar hoort Revolution 9 ook bij. Een nummer dat ik, in alle eerlijkheid, ook wel eens skip. Maar het was op zich al een revolutie in die tijd dat zoiets door een popgroep op plaat werd gezet. Het was voor die periode zijn tijd ver vooruit en voor velen nog niet te plaatsen.

Maar ja, het is nu iets wat met bij The Beatles en meer gestoord heeft; die rare geluiden soms. Waar is dat goed voor Plaat vullen.
Als dat maar paar seconden voor of na elke track is kan me dat niet deren, maar zo 8 minuten lang iets dat nergens op slaat is echt van het slechte te veel.


Toch een positieve anekdote: Ik hoor voor het eerst in 15 jaar ofzo het nummer Obladi-Oblada We moesten dat in de 3de kleuterklas voor het schoolfeest zingen met een gepast dansje

Leuk verhaaltje over je eerste danspasjes, Oath. Maar nog even terugkomend over Revolution 9. Dat zal altijd een controversieel nummer blijven. Zelfs bij Beatlesfans. Ik weet niet of jij What's The New Mary Jane van de Beatles kent? Dat is ook zo'n speciaal nummer. Maar ergeren? Tegenwoordig gewoon op een knopje drukken en je zit gelijk op Goodnight. Weet je wat ik irritant vind: Hidden tracks op cd's. De speler blijft maar doordraaien en net op het moment als je de schijf eruit wilt gaan halen (soms na minuten) beginnen ze ineens weer te spelen. Dat vind ik dus gewoon k*t

Revolution 9 is dan ook de reden waarvoor ik voor dit geweldige album geen volle mep kan geven.
Voor mij een standaard skipmoment.

Aan elke geweldig mooie vrouw zit ergens ook wel een lelijk plekske. Vind ik eigenlijk wel goed, ik houd niet van té perfekt. Soms ga je juist dat plekske koesteren!!!

Ik sla Revolution 9 al jaren over. Ik vind het wel leuk, maar onderhand kan ik het dromen en heb er geen behoefte meer aan het uit te luisteren. Dat neemt niet weg dat het destijds wel een gedurfde actie was om het op een elpee van notabene The Beatles te zetten, een band die zo'n enorme aanhang had en dan bepaald niet alleen van doorgewinterde avant-garde fans.
Het nummer is door de meesten dan eigenlijk ook nooit begrepen. En vandaag de dag is het voor Oath en anderen blijkbaar nog steeds moeilijk. En dat terwijl we na 1968 toch wel alles hebben gehad op experimenteel avantgardistisch gedoe in de muziek. De Beatles waren met Rev.9 in die tijd in ieder geval nog echt revolutionair en daar ging het ze om.

Inderdaad!

Maar veel Beatlesfans willen graag doen alsof The Beatles álles uitgevonden hebben....

de beatles hebben zelf niet heel veel uitgevonden maar hebben veel bestaande maar onbekende technieken en invloeden populair gemaakt.

Avant-garde, geluidscollages, strijkkwartetten enz. bestonden lang voor de popmuziek nl. in de klassieke muziek maar the Beatles hebben dit - als eerste - toegepast in de popmuziek.

En daarin schuilde het revolutionaire van No 9. Zeer gedurfd, al is het niet iets om wekelijks te luisteren wat met vrijwel de hele rest van de Witte Beatles LP wel kan. Na 42 jaar verveelt ie nog steeds geen moment.

reveloetion 9 is maar 1 woord voor nodig: onzin.

Vind ik ook, maar de rest is fantastisch!

Ah, het is weer tijd voor de periodieke Revolution 9-discussie.
Beste nummer van het album.

take this brother, may it serve you well

eerlijk gezegd is revolution 9 echt typisch een nummer wat ik heb leren waarderen. in het begin vondt ik verschrikkelijke onzin, nu vind ik eigenlijk best ok.

Heeft toch niks met muziek te maken??

mu·ziek de; v geluid, voortgebracht door de menselijke stem of door instrumenten omwille van (de schoonheid van) dat geluid zelf.

Revolution 9 heeft nogal wat met muziek te maken.

Dat het woord 'schoonheid' tussen haakjes staat wil niet zeggen dat je dat moet negeren. Als het 'omwille van de schoonheid' is, heeft het inderdaad geen klap met muziek te maken en ben ik het met BenZet eens!

Het gaat hier niet over leren waarderen. Ik vind het gewoon geen muziek en compleet overbodig.

je hoeft het niet mooi te vinden maar om nou te stellen dat het geen muziek is omdat het (zeker voor de tijd) experimenteel is. Bovendien volgens de defintie, die panjoe neergetypt heeft, is revolution 9 gewoon muziek.

Muziek is georganiseerd geluid, en dat is ook het geval bij 'Revolution 9'.

Als je iets niet leuk vindt is het nogal onnozel om het meteen geen muziek te noemen...

ik vind Revolution 9 een van de interessantste nummers van dit album.
dat er geen typische songstructuur zoals bijvoorbeeld bij Back In The U.S.S.R in zit , en er geen sprake is van een chorus , refrein , chorus, chorus, refrein. of dat er geen lekkere in het gehoor liggende melodielijnen in voorkomen, betekend niet dat het geen muziek is.
dat je het niet kan uitstaan kan natuurlijk . maar om nou te gaan oordelen over wat dan wel of geen muziek is vind ik eerlijk gezegd vreemd.

of dit

Precies. Bovendien is de definitie die ik gaf de eerste van de drie definities die Van Dale geeft. Dat is nogal feitelijk, en volgens mij mag je bovendien wat er tussen haakjes staat wel degelijk negeren.

Bovendien gaat het er niet om of jij er schoonheid in hoort, maar of het geluid is voortgebracht omwille van de schoonheid. Als de Beatles Revolution 9 dus hebben gemaakt met het doel om iets moois te maken, dan is het dus muziek. Of jij het nou mooi vindt of niet.

hoe een 42 jaar oud nummer - zelfs nu nog - de gemoederen zo bezig kan houden.

Ach ja, laat ik voor mijzelf spreken en niet ingaan op wat nou muziek of geen muziek is. Als ik lekker op de bank mijn oren aan het strelen ben met the white album en meegenomen wordt in de muzikale klanken word ik gewoon wreed "wakker" als revolution 9 begint. Ik vind het drie keer niks en had niet gehoeven. Of het nou experimenteel hoogstaand is, of door diverse klanken en bedoelingen muziek is, kan me niet schelen. Ik vind het niks. Maar dat neemt niet weg, dat andere er wel plezier aan kunnen beleven en dat gun ik ze echt van harte!