The Beatles - The Beatles (1968)

Ob La Di, Ob La is niet meer dan leuk. Soms is het zelfs irritant. Ik zou het wel onder Beatle-niveau willen klasseren.

Zie het gewoon als een geintje, meer is het niet. Alleen maar gemaakt omdat het zo onschuldig en niemendallerig klinkt, maar als je 't achterstevoren draait... Ik kan de humor daar wel van inzien.

"If you wanna have some fun, take obladi oblada"

Ob La Di, Ob La Da is één van de nummers die het waarschijnlijk nooit gehaald zou hebben als The White album een "enkelalbum" was geweest. Niet dat het een slecht nummer is, maar het is toch veel minder dan Happiness is a Warm Gun of Helter Skelter. Moest dit een enkel album zijn geweest, zou het wrs nog hoger ingeschat worden. Maar goed er zijn mensen die het net goed vinden omdat het een dubbelalbum is.

Mijn enkelalbum zou er zo uitzien:

1. Back in The U.S.S.R
2. Dear Prudence
3. Glass Onion
4. While My Guitar Gently Weeps
5. Happiness is A Warm Gun
6. Martha My Dear
7. I'm So Tired
8. Blackbird
9. Why Don't We Do It in The Road
10. I Will
11. Yer Blues
12. Birthday
13. Mother Nature's Son
14. Everybody's Got Something to Hide Except Me and My Monkey
15. Sexy Sadie
16. Helter Skelter
17. Cry Baby Cry

Dit kun je moeilijk een enkelalbum noemen, maar er staan zoveel goede nummers op dit album! Ik heb nummer als Roccy Racoon en Piggies moeten laten vallen! Misschien is het toch goed dat ze het tot een dubbelalbum hebben gemaakt.

Gelukkig maar!! Rocky Racoon is echt wel slecht

Waarom niet Revolution 9 opgenomen in je lijst?
Misschien wel het eerste knip en plakwerk in de popmuziek? Vandaar dus ook niet om aan te horen...
Ik vind het een goede lijst! Ik ben het er ook mee eens dat dit album stukken korter had gekund.
Oeps... Mag ik dit wel zeggen hier?

Ja maar als je #9 erbij wilt, dan moet je weer andere nummers laten vallen. Het is echt een onmogelijk opdracht om van dit album een enkelalbum te maken.

Wat een plaat. Luister 'm nu en word weer helemaal vrolijk. Mijn tweede favoriete van The Beatles, met op 1 Revolver. Hoogtepunten zijn Back In The U.S.S.R., While My Guitar Gently Weeps, Martha My Dear, Helter Skelter (serieus een te cool nummer) en Revolution 1. Jammer dat het einde wat zwak is (ben niet zo gecharmeerd van Revolution 9 en al helemaal niet van Good Night), maar desalniettemin niet minder dan 4.5*.

Heb net een filmpje gemaakt voor mother nature's son en je kunt hem hier bekijken http://www.dailymotion.com/industrialbirds , als je dat wilt ten minste

Helaas, ze hebben hem weggehaald vanwege copyrights. Ik kreeg nog een aardig mailtje van ze dat ze hem lieten staan als ik kon aantonen dat ik in het bezit was van de copyrights, maar aangezien ik geen Paul McCartney ben ginf dat feest dus ook niet door...

Huh maar heel veel mensen maken toch filmpjes op muziek van artiesten....? Die staan er ook nog op.

Ik heb het filmpje gezien en ik moet zeggen het was niet slecht. Mooi gedaan. En heeft Paul McCartney wel de rechten, is het niet Mickael Jackson die ooit eens de rechten heeft gekocht. Paul McCartney heeft ooit eens in een interview gezegd dat hij moest betalen om zijn eigen songs te brengen.

Die lul heeft nog steeds zo'n spijt! Hoe triest ook als je er over nadenkt

Dit was al weer even na mijn stukje, en heb het toen niet gelezen. Toch nog maar even reageren.

Het was ook meer de bedoeling even een leuk verhaaltje te schrijven (beetje een slsk-grapje), maar uiteindelijk sta ik natuurlijk wel achter m'n conclusie.

Wat er aan dat specifieke nummer brak klonk weet ik al lang niet meer. Maar muzikaal is deze plaat nergens geweldig of geniaal (of slecht), maar vooral veel te standaard en weinig gedurft (en af en toe inderdaad heel erg knullig, ob-la-di ). Het is inmiddels al 100x leuker, aparter, vrolijker, mooier etc. gedaan. Verder zorgt de lengte ervoor dat dit erg moeilijk uit te zitten is.

Jij mag me trouwens uitleggen wat 'echte' argumenten zijn, ben wel benieuwd.

Ondertussen heeft wacko Jacko de rechten alweer doorverkocht aan SONY om zijn schulden te kunnen afbetalen. De onnozelaar...

Nou je vindt het natuurlijk wel een slechte plaat, anders geef je het geen 1...

Kom maar op met die honderd titels dan ren ik meteen naar de winkel.

Koenr houdt van 'bijzondere' muziek, HiLL.

Ik vind de plaat in z'n geheel uiteindelijk wel slecht ja, maar muzikaal zit het op zich niet belachelijk slecht in elkaar ofzo. Het is alleen ook niet bijzonder of leuk of spannend of wat dan ook waardoor het mij niet weet te boeien (op die 2 uitzonderingen na). Dat is vooral smaakafhankelijk natuurlijk.



Hier heb je een rijtje, al ben je het waarschijnlijk toch niet met me eens.

Vrolijker/leuker: Architecture in Helsinki - In Case We Die
Liever/schattiger: The Boy Least Likely To - The Best Party Ever
Aparter: The Fiery Furnaces - Blueberry Boat
Mooier: Eels - Electro-Shock Blues

En voor alle 'je moet het in z'n tijd zien-mensen', zal ik er nog eentje uit dezelfde tijd noemen.
Spannender: Silver Apples

Ik zie er maar 5.

Ik moet zeggen, ik heb de laatste tijd heel veel extra waardering voor deze plaat gekregen.. Ik snap het zelf ook niet helemaal, en kende m al langer maar toen ik m laatst luisterde vond ik m opeens helemaal geweldig, terwijl ik eerst Pepper, Revolver en (misschien) Rubber Soul beter vond. The White Album heeft alledrie nu echter achter zich gelaten.

Ik geef The White Album 4,5*. Het is een geniale plaat met heel veel goede nummers, maar ik vind het persoonlijk toch jammer dat het een dubbel cd is. Het liefst luister ik een cd in één keer uit en dat zal vanwege de lengte mij niet vaak gaan lukken bij deze cd.

Misschien wel het beste album van The Beatles, samen met "Abbey Road". Een heel gevarieerd album, met veel stijlen en veel sterke nummers. Ik heb een russische vinyl uitvoering van het album, en alle tekst op de hoezen, label, enz. is in het ciryllisch. Een hele goede persing trouwens.

en waarschijnlijk noemen al deze artiesten 'the white album' als 1 van hun grote voorbeelden.

Daarbij is het vrijwel onmogelijk om op al die facetten het beste te zijn (Ok Computer is bijvoorbeeld best een goede plaat, maar niet omdat ie zo vrolijk is): kwaliteit wordt ontleend aan de combinatie van facetten.
Wat mij betreft doen de Beatles dat best goed op dit album: veel goede nummers in veel verschillende stijlen, hoewel de voornaamste samenhang tussen de tracks het feit is dat ze op 1 schijfje geperst staan.

Dat ik hier nog niet op gestemd heb!
Ik ken deze plaat pas een paar weken. Na Abbey Road leek de Witte me het meest geschikt om te leren kennen.
Ik vind hem wel ietsjepietsje minder dan Abbey Road. Ook iets minder toegankelijk, misschien mede omdat het een dubbelaar is.

Abbey Road kreeg 5*
Deze komt op 4,5

While My Guitar Gently Weeps, Piggies, Helter Skelter, Yer Blues, Back In The USSR en Blackbird (alhoewel vreselijk kinderachtig) vind ik de beste nummers op dit album.

3*

Nou heb ik sowieso liever platen die zich op 1 facet focussen en daarin uitblinken. Anders blijft het vaak in de middenmoot hangen en krijg ik een beetje een 'voor ieder wat wils'-gevoel. Niet voor niets doen dergelijke conceptplaten waarin 1 doorlopende sfeer wordt geschapen het vaak goed bij mij.

Uiteraard kan een hoop verschillende stijlen ook werken (zie AiH), maar dan moet het wel goed gebracht worden. Dat was wat ik hier miste, vond het allemaal maar flauwtjes.


Veel verschillende stijlen ja, maar de plaat weet op geen enkel gebied te overtuigen. Op een enkele uitzondering na, die hier dan weer minder gewaardeerd wordt.

Met gebrek aan samenhang heb ik op dit soort 'van alles wat' albums verder niet zo'n probleem.


Kan best, ik zou het niet weten. Kan me ook weinig schelen verder. Mocht het zo zijn, dan overtreffen ze in mijn ogen met gemak '1 van hun grote voorbeelden'.


Beetje zinloos om hier een lijstje van 100 titels neer te zetten.

Als te tips eventueel bevallen wil ik best een pm sturen met meer titels.

En wat is er mis met leuk? ik vind het fantastisch!

Nou, het grootste deel van The Beatles is 'briljant/geniaal', andere nummer erg goed. Ik zeg ook niet dat er iets mis is met leuk, maar iedereen hemelde het nummer zo op, en dat vond ik onterecht.

@KoenR, ik zal jouw tips eens beluisteren om te zien of je gelijk hebt. Eels ken ik al en dat vind ik veel minder dan de Beatles. De muziek van Eels is vergankelijk en zal met de tijd verdwijnen, maar die van de Beatles? Die is eeuwig.