The Beatles - The Beatles (1968)

Vraagje aan Lennonlover;: ben je echt helemaal gek van Lennon of vind je sommige nummers van hem misschien ook wel eens keer wat minder. Dat zegt namelijk iets of je ook kritisch kunt/wilt zijn. Dat is nml. bij fans wel eens moeilijk(immers liefde maakt blind)

Misschien geldt dat voor jou niet .

Als je even op stemmen bij zijn profiel kijkt, dan kan je zien dat hij ook een paar Beatles albums een matige score geeft.

Ik bedoelde het niet als aanval ofzo hoor, sorry als het zo overkwam. Ik wilde gewoon weten waarom het één album zou moeten zijn en ik vind inderdaad wel dat het rommelig is maar dat is voor mij inderdaad wat het album zo goed maakt.

Ik heb dat eerder bij albums. Ik heb natuurlijk wel favoriete nummers en minder favoriete nummers maar ik vind er geen enkel écht slecht. Er zijn echt wel albums waar hij totaal de mist in ging. Ik kan jou het waarom en hoe wel gedurende dagen en weken en jaren uitleggen. Wil je meer info of Lennonlovers opinie, stuur me maar een PM

ciao

als elvis liefhebber rest mij na diverse luisterbeurten niets anders dan diepe buiging...wat een creativiteit..niet eens voortboordurend op, maar gewoon opnieuw beginnen.

chapeau!

Weer een klassieker van de Beatles en wat voor een. 30 nou 29 geweldige nummers. De beatles zijn gewoon de beste band ever. Geen enekel artiest heeft zoveel verschillende genres geprobeerd en is er goed mee weg gekomen. Op dit album staat alles van hardrock tot droevige nummers 5 Stars voor dit meesterwerk en binnenkort in mijn top 10

*****

Binnenkort? je doet of je dat in drievoud aan moet vragen bij de moderator! Ik zie nog wel een Stonesplaat die eruit kan . . .

Ik ga hier niet op de stoel van de recensent zitten dus ik zeg allen of ik het ook mooi vind. Of het goed gemaakt is,vernieuwend of awisselend is vind ik persoonlijk nauwlijks een graadmeter voor een album.
Objectief gezien is het een kwaliteitsplaat, subjectief is het niet mijn favoriete Beatles album. Er staan een aantal mooie nummers op maar ook een aantal(voor mij) niet pakkende nummers. Er staan gewoon nummers op die absoluut leuk bedacht zijn maar of ik er ook geraakt wordt, nee.
Over de opmerking dat de Beatles de beste band ever zijn zal ik maar niet op in gaan.
Voor liefhebbers gweldig, maar voor mij mag het allemaal wel iets pittiger.(ze kunnen echter wél rocken, zie biijv Revolution of Helter Skelter ). Ieder zijn smaak.

Nee ik moet eerst nog ff bedenken op welke plaats ik hem zal zetten
Ps Abbey Road net aangeschaft

Rommelig album. Voor die tijd was het vast heel gewaagd en vooruitstrevend, maar als de plaat hedentendage zou uitkomen, zou er wellicht geen haan naar kraaien. Er staan natuurlijk wel een paar goeie liedjes op, maar het straalt vooral iets uit van 'kijk ons eens veelzijdig bezig zijn'.

Op een gemiddeld Guided By Voices-album staan evenveel goede ideeën en dan net zo vaak ook maar half uitgewerkt.

Rare beoordeling van dit album. Het was zeker geen vooropgezet plan om er een veelzijdig album van te maken (hoewel ik die beoordeling minder begrijp als je kijkt naar het veelzijdige karakter van een aantal andere albums van de heren). Daarnaast is de kracht van dit album juist zijn tijdloosheid. Nummers als Glass Onion, Dear Prudence, Helter Skelter of Blackbird zou je vandaag zo weer uit kunnen brengen. Eigenlijk kan ik geen nummer verzinnen dat heel erg typisch 1968 is.

Ob-La-Di, Ob-La-Da ook niet?

of Piggies? Revolution 9?

ach, het zijn geen sterke nummers, maar meligheid is van alle tijd zullen we maar zeggen.
All you need is love vind ik wel een goed voorbeeld van 'typisch eind jaren 60'.

Enkel "Revolution 9" is tijdsgebonden, "Ob-La-Di, Ob-La-Da" is een frivool nummertje dat nu nog vaak gedraaid wordt, "Piggies" vind ik grappig.
"All You Need is Love" wordt vaak gekoppeld aan the summer of love (1967) maar is zeker een evergreen.

tja, met zo'n nummers ertussen kan een plaat bij mij geen 5 sterren halen, hoe goed de rest ook moge zijn

Abbey Road scoort bij mij wel heel hoog, trouwens, dus niet dat je denkt dat ik een Beatlesbasher ben, of zo

Ik denk dat eender welke huidige rockband hemel en aarde zou bewegen op met zo'n album op de proppen te komen. Op het eerste gehoor lijkt het inderdaad een rommelig album vanwege de diversiteit en omdat er totaal geen eenheid is, maar het album is zeer ideeënrijk.
Die diversiteit kan de één een pluspunt noemen, de andere een minpunt.

En aan Robert Ten Brink

Jongens wees gewoon ff eerlijk over Revolution 9
Het is gewoon kut de enige smet op het beatles repetoir
maar gelukkig is de rest van het album geniaal

geen best nummer, nee.

Nieuwe coupe? Mick?

Revolution #9 is prima. Maar die discussie is hier al in den treure gevoerd.

Inderdaad, om de zoveel pagina's word de discussie wel weer gevoerd. Je moet het buiten het Beatle repertoire zien denk ik, ik kan het echt wel waarderen.

Ongelooflijk dat een band 38 jaar na de split nog zoveel discussies opwekt!

Klopt ik probeerde hem nou eindelijk eens stop te zetten maar helaas

Naar mij mening heb jij hem juist weer opgestart met je mening van 18 juli 23.41?

De Beatles hebben daarvan geprofiteerd? Wat is dat nu weer voor nonsens. Ergens moet toch het begin zijn, iemand moet toch de basis leggen

Dit is het laatste album van The Beatles dat ik probeer. Ik weet dat het erg vernieuwend was toendertijd en dat het goed in elkaar zit.

Toch pakt deze muziek mij niet. Ik heb een beetje hetzelfde als met Pet Sounds van The Beach Boys, ik voel geen emotie. En dit is voor mij de graadmeter of ik iets goed vind. Ik kan begrijpen dat andere mensen dit wel waarderen.

Mij zullen jullie niet meer zien bij The Beatles (en The Beach Boys).

smeerlap! jaja, weet ik maar ben echt wel jaloers.

Soit, The Beatles waren vooral gestopt omdat ze het touren beu waren, toch? 3 jaar lang hebben ze tientallen landen bezocht en ontelbaar veel concerten gegeven. Ze konden hun hotel niet uit om een pak sigaretten te gaan halen, ze werden belaagd door pubermeiden enzovoorts. Ze waren het gewoon beu!

Jammer...het gaat bij dit album juist niet over de vernieuwing of de opnametechnieken. De mannen grepen juist terug op hun "oude" stijlvormen...blues, rock, country, folk en jaren-30-swing.
Bovendien is dit (naast Abbey Road, maar die is minder rauw) hun meest emotionele album...I'm So Tired, Yer Blues, Helter Skelter, Happiness is A Warm Gun.
Maar ja, als het je smaak niet is kan ik redeneren wat ik wil...

Ik denk dat je er wat vaker moet naar luisteren, de frank zal wel snel genoeg vallen...

Het al dan niet voelen van emotie is louter persoonsgebonden. Ik voel wel veel emotie bij the Beatles, the Stones en Beach Boys, wat ik mis in de huidige hitparade.