Rush - A Farewell to Kings (1977)

Zo weinig stemmen voor Cinderella Man.

Naar mijn mening ook het minste nummer van het album.

Sorry

Ook naar die van mij... het minste nummer op een vijfsterrenplaat, maar toch...

A Farewell To Kings is mijn favoriete Rushalbum. Cygnus-X1 is voor mij het klapstuk van de plaat. Krijg ik geen genoeg van.

Lang zocht ik de betekenis van Cygnus-X1 altijd in de fonetische zin van het woord: sickness. Het zwarte gat als verstoring van een melkwegstelsel deed me niet verder kijken dan dat idee.

Dat het uiteindelijk staat voor de balans tussen de logische en emotionele hersenhelften, drong pas tot me door toen ik veel later met deel 2 op Hemisheres (en ook wikipedia) mocht kennismaken.

Het geeft aan dat er niet alleen muzikaal een hoop te ontdekken valt, maar zeker ook tekstueel. Het geeft me een soort Space Odysseygevoel. Heel bijzonder.

Neil Peart is naast een wereldrummer dan ook een meesterlijke verteller.
Persoonlijk niet één van mijn meest favoriete Rush-albums maar allesbehalve slecht natuurlijk.
We hebben het hier over Rush, een band die zelden écht teleurstelt.

Op de website van NASA staat een link naar informatie omtrent de echte Cygnus X-1.

Ik ben bezig met een reis door Rush-land en we zijn aangekomen bij A Farewell To Kings. Een album wat ik al 5 jaar ken en het tweede album was van Rush wat ik hoorde.

Ik weet echt niet wat mijn favoriete album is van Rush. Het kan deze zijn of 2112 of Moving Pictures of Hemispheres. Hier staan wel 2 van de beste nummers van de band op: Xanadu en Cygnus X-1. Even een diepe buiging:

De balans op dit album is wel beter dan op 2112. Het is niet 1 heel lang nummer en dan 5 korte. Ik ben op bas bezig met Cygnus X-1 en dan merk je hoe geniaal dat nummer in elkaar zit. Dat begin gelijk: Bam! Zo veel veranderingen. Het eind is vrij duister en heeft zeer onheilspellende gitaarpartijen.

Hoe meer ik naar Rush ga luisteren, hoe beter ik het vind. Terwijl ik nu juist meestal het tegenovergestelde heb met bands uit de progressieve rock. Rush heeft een geluid wat je gelijk herkent, vanaf de eerste keer dat ik de band hoorde hoorde ik op de een of andere manier iets heel vertrouwds. Ook voor deze 5 sterren.

Ik vind dit album vooralsnog het evenwichtigste.

Ik vind dat er maar 3 goede nummers op staan, dat zijn
de nummers die vrijwel iedereen noemt:
Closer to the Heart
Xanadu
Cygnus X-1

De andere nummers vind ik maar matig

Een van de mooiste hoezen ooit gemaakt,ook de uitklapbare binnenhoes is prachtig.Het gaat echter om de muziek en die is ook fantastisch. Je waant je het ene moment in de Middeleeuwen ( A Farewell to Kings) en dan weer in space ( Cygnus X-1 ). Rush bouwt op deze plaat het concept van 2112 uit tot een magistrale mix van metal en symfonische muziek. Deze muzikanten zijn in topvorm. Neal Peart is een superdrummer, Alex Lifeson een geweldige gitarist en Geddy Lee een klasbak op de bas. De stem van Geddy moet je van houden maar past perfect bij deze muziek!

Je noemt hier qua tijd ook meer dan de helft van de hele plaat... Ik vind overigens A Farewell to Kings zelf ook een fantastisch nummer, de rest is een tikkie minder inderdaad....

Die rest is misschien inderdaad wat minder (Madrigal en Cinderella Man dus...). De 4 genoemde nummers zijn echter zo goed tot magistraal goed, dat die 2 daardoor een weinig verbleken waarschijnlijk.

Beter dan deze plaat zou Rush i.m.o. niet meer worden. Dit album overtreft met gemak de door velen geprezen Moving Pictures ........... Op MP is het Rush-geluid toch te veel gepolijst.

Cygnus X-1 is sowieso (met afstand) het beste nummer dat de 3 heren ooit op de plaat gezet hebben

Ook dit album is in mijn ogen weer een top plaat. Het album begint zo ijzersterk met de eerste 3 tracks. Vervolgens zakt het met de nummers Cinderella Man en Madrigal een heel klein beetje. Maar sluit het tenslotte met Cygnus X-1 weer subliem af. Voor mij persoonlijk is het een album dat dicht tegen 5 sterren aan zit. Ik ben echter kieskeurig wat dat betreft, en geef niet gauw de maximale score. Albums zoals 2112 en Caress Of Steel bezorgt Rush mij constant kippenvel mee. Bij dit album ontbreekt dat dus net bij de 2 eerder genoemde nummers. Vandaar dat dit album voor mij niet iets minder scoort. Maar het nog steeds uitstekend doet met een score van 4 sterren.

Voor mij juist DE tegenvallende lp van Rush uit de jaren 70.... zo zie je maar weer.....

Ik sluit me bij Freakey aan..

100% gelijk

Verbaast me niet om te horen. Voor zo ver ik uit mijn persoonlijke research opgemaakt heb word er gemiddeld het meeste kritiek op gegeven. Maar zoals je zelf al aangeeft, zo zie je maar weer, smaken verschillen. Wat de een geweldig vind valt een ander juist weer zwaar tegen.

Nou... gelukkig wel zeg.... zouden we allemaal te gek gaan op de Whitney Houstons (hot item these days) of Mariah Careys.... Ik zou gillend de woestijn in lopen.....

Wat dat betreft zijn we het dan wel weer helemaal met elkaar eens!

Uit nieuwsgierigheid dan toch de vraag aan je, wat zijn voor jouw persoonlijk de redenen dat Caress Of Steel je tegenvalt?

Het wat "blokkerige" geluid.... (ik moet er wel bij vermelden dat ik hier niet de remaster, maar de oude cd van in mijn bezit heb) de platen hiervoor en vooral hierna hebben een veel frisser geluid.... en men probeert de nummers erg lang uit te werken, goed streven.... maar dat hebben ze later veel beter gedaan... nu komt het me wat gekunsteld over... iets wat ik zelden tot nooit heb bij Rush.....

Je hebt deze plaat zeker niet als eerste gehoord? Nou het was mijn kennismaking met deze heren en ik was direct verkocht!
Alleen Moving Pictures en Hemispheres vind ik min of meer van gelijke strekking.

Ehhh, dit ging over Caress of Steel he....

Sorry je hebt gelijk en dan kan ik geheel met je meegaaan

Fantastisch Rush album, bevalt me misschien wel beter dan het hier alom geroemde Moving Pictures. Niet dat deze lage noteringen scoort... A Farewell to Kings is wat avontuurlijker door de lange nummers. En het zijn die breed uitgesponnen nummers die me van Rush zo goed bevallen. Met als hoogtepunt Xanadu, dat vind ik een geweldig nummer!!

Helemaal eens met Tony (eva). Dit is een gaaf Rush album. Xanadu is een favoriet nummer. Dat intro, kippevel. De versie die op Exit Stage left staat is trouwens ook geweldig. Cygnus X1 ook weer een lekker mysterieus nummer. Er staat geen zwak nummer op, 4,5 sterren.

mijn favourite rush album. alleen cinderella man valt tegen, de rest is top met cygnus als de absolute top! zoveel tempowisselingen!; je zou er duizelig van worden als ik er niet zo blij van werd

Mijn kennismaking een SUPER(!) album met topnummers als Cygnus X 1 en Xanadu. Mooi ook het geluid van die bas taurus pedals.
Een totaal geluid dat door 3(!) man in optima forma op de plaat is gezet. Ik was toen direct verkocht!

Xanadu

Ik ben langzaam maar zeker de Rush-remasters aan het kopen, en heb nu mijn vijf favoriete albums in die reeks (2112 t/m Moving pictures). Qua geluid (heerlijk helder en strak) en artwork (gelukkig zijn de teksten in de nieuwe boekjes keurig meegekomen) heb ik niets te klagen, maar het is wel jammer dat er nergens iets extra's op staat. Toegegeven, bonustracks zijn niet zelden overbodig, maar weet iemand of er een aparte CD of box is met restopnames, B-kantjes, demo's o.i.d. die ook nog eens de moeite waard is?
 

Ik denk van niet. Wel een EP met covers 'Feedback' heet ie.