White Lies - Ritual (2011)

Voor die huishoudelijk taak is The Jesus & Mary Chain uitgevonden.

Ik heb hier echt totaal geen hap, slik, weg gevoel bij.

Harry's stem wordt door veel mensen als vervelend, lelijk, eentonig of irritant ervaren...
Die mening deel ik echt niet, al is het live niet alles.

Lekker album. paar hele leuke tracks, maar 1 luisterbeurt is te weinig om ze goed te beoordelen dus score kan nog omhoog of omlaag.

En als ik er per se een stickertje op moet plakken:
vleugje Tears for Fears

Het doet mij ook wel denken aan Hurts. Dat is ook zulke gladde muziek. Op zich klinkt het wel lekker voor de eerste keer.

Hurts is toch wel heel wat anders...in mijn ogen. Ritual klinkt op het eerste gehoor niet vervelend....maar ook niet baanbrekend. Had wel wat moois verwacht...maar wat niet is kan nog komen.

Hurts Zo erg is het nu ook nog niet gesteld met White Lies.
Vergelijk dan maar beter met het laatste album van The Bravery, als twee druppels water!
Ook The Mary Onettes en Veil Veil Vanish zouden kunnen gewaardeerd worden door WL fans. Qua oude bands zit de sound ergens tussen Ultravox en Echo & The Bunnymen.

Degelijke review:

The Quietus | Reviews | White Lies - thequietus.com

Ach complete voorspelbare onzin, White Lies is een band dat door al wat zich een beetje politiek correct criticus durft noemen naar de verdoemenis wordt geschreven.
Je kent dat wel, dat type cynicus dat klaarkomt bij elke noot die Kayne West, Arcade Fire of MIA (of andere 'juiste' artiesten) uitbrengt. White Lies is typisch voorbeeld van een bandje dat iedereen slecht vindt maar op één of andere manier heeft iedereen het toch wel een keer beluisterd.
Niet zo erg voor de band, over Ultravox en consoorten, is men ook nooit positief; dat moet je er nu eenmaal bijnemen als je dit soort muziek maakt. Jammer dat Kayne West zelf geen bijdrage levert, dat zou al een heel andere teneur zijn in de pers. Trouwens; WL heeft ooit wel een cover opgenomen van Kayne West's Love Lockdown, maakt dit dan hun niet een héél klein beetje crediebel?

Ik heb deze band nooit echt goed gevolgd ook al ken ik hun vorige. Ik merk nu pas dat dit inderdaad typisch zo'n groep is waar mensen graag op kotsen. Ik heb al aardig wat negativiteit voorbij zien komen (en dan doel ik nog niet eens speciaal op deze site). Daar tegenover ook weer het ietwat hijgerige van de fans over hoe geweldig ze wel niet zijn.
Nooit geweten dat dit zo enorm leefde.
Ik vrees dat dit net als Hurts inderdaad te glad wordt bevonden en dat is 'not done'. Mmm, misschien ga ik nu wel ineens heel veel van ze houden

Ik was erg benieuwd naar de nieuwe White Lies. Vorig jaar was de band op eurosonic die ik gemist heb, en volgens vrienden toch echt gezien moest hebben. De eersteling is prima te pruimen. Deze cd doet me helemaal niks. Het is een soort Editors light geworden.

Dat valt toch wel mee gezien je beoordeling?

Kan altijd nog een halfje af . Na 1 keer luisteren is het te vroeg om het album helemaal af te branden. Dat kan altijd nog.

Die stem is nog even vervelend als op hun vorige plaat. Weer geen hoogvlieger, al tref ik hier op het eerste gehoor toch enkele goeie songs aan itt op To Lose Your Life

Ik heb dit album 2x beluisterd maar vind To Lose My Life... vind ik veel beter.
En denk dat ik deze ook niet beter ga vinden.

Net een keer geluisterd en nu net opnieuw het album gestart om onder het genot van dit album toch maar even een reactie plaatsen. Het eerste nummer 'Is Love' is best aardig, maar van het stuk tussen 1:24 en 2:25 was het schijnbaar nodig een irritant wobbelig geluidje/deuntje erin te zetten en dat zou er van mij wel uit mogen want voor mijn gevoel word het nummer dan een stuk sterker. Gelukkig barst dit nummer hierna wel lekker los waardoor de ergernis hiervan lekker word weggespoeld.

Het vervolg in de vorm van ‘Strangers’ mag er ook best wel zijn, maar het had wel wat grootser mogen klinken en dan vooral mis ik toch zo’n soort orgelgeluid(keyboard?) dat je onder bijvoorbeeld het nummer ‘To Lose My Life’ nog wel had.

Met ‘Bigger Than Us’ heb je een van de betere nummers van deze plaat te pakken en deze klinkt dan ook heerlijk groots en blijft gewoon lekker in je hoofd nagalmen. Het volgende nummer ‘Peace & Quiet’ klinkt hierna een stuk minder maar je kan wel zeggen dat het doet wat het zegt, weer wat rust na een groot luid nummer als ‘Bigger Than Us’.

Bij ‘Streetlights’ krijg ik toch een verveelmomentje want het nummer trekt me niet en alweer is het een soort opbouw dat op het eind weer eens uitbarst in veel herrie. Ben blij dat er vervolgens ‘Holy Ghost’ komt die er lekker tegenaan begint te knallen met een hardere basgeluid die me wakker liet schrikken.

Vervolgens komen toch een set mindere nummers als ‘Turn The Bells’ en ‘The Power & The Glory’ die weer eens niet echt bevredigend klinken. Tussendoor komt nog met ‘Bad Love’ wat aardig is maar niet top, en het eindigt met ‘Come Down’ wat ik weer als matig moet ervaren.

Helaas is het album lang niet zo lekker te luisteren als hun debuut, en de meeste nummers komen niet eens in de buurt van het niveau van de eerste vind ik. Persoonlijk vind ik alleen ‘Bigger Than Us’ een nummer die nog best goed is, de rest is aardig tot matig en helaas kan ik het alleen maar een 3 geven hiervoor. Jammer dat het niet zo leuk en goed is als ‘To Lose My Life’, al is dit maar mening.

Kan gebeuren hoor . Ik heb ze anderhalf jaar geleden live gezien, maar kan me er weinig van herinneren hahaha. Dus is de kans groot dat zijn zang daar live ook al niet echt overtuigend was.

The White Lies heb ik ontdekt via deze site en ik ben dan ook aangenaam verrast om te ontdekken dat ze een nieuw album hebben. De eerste single doet alvast naar meer verlangen. Ben benieuwd!!

laten we gewoon weer de eerste 2 interpol platen luisteren en dit soort clones (ok Editors heeft een eigen smoel gekregen) weg leggen...het is onderhoudend meer niet

Ik vond de eerste plaat stukken beter, er zijn wat goede nummers, maar veel te weinig naar mijn mening (de eerste vier nummers en holy ghost), de andere nummers zijn heel gewoontjes tot zelfs bijna saai! Jammer!

En dan toch 3,5 op 5 geven? 70% vind ik toch meer dan behoorlijk voor een plaat die gewoontjes of zelfs saai is.

1. Waarom zou ik niet gewoon genieten van veel verschillende bands in hetzelfde genre?
2. Interpol en White Lies, ze lijken amper op elkaar? Gewoon echt niet, hetzelfde geldt voor Editors en Interpol.

Zelfde genre is iets anders dan totale copie.

De vocale melodielijn en de song opbouw zijn identiek.
Ik heb het dan over The Editors.

Maar goed al jaren werkt het zo. Alles wat cool is wordt gecopieert.

Ik heb zelf ook het album nog niet gehoord hoor, alleen Interpol en White Lies lijken gewoon echt niet op elkaar. Editors zou dan wel kunnen in verband met de elektronische toevoegingen, maar daar kan ik nu nog niet over oordelen, maar Interpol, nee.

De waarheid.
Interpol en White Lies lijken echt totaal niet op elkaar. Niet alleen de muziek is anders, ook de teksten zijn anders. White Lies en Interpol verschillen nog het meest op het gebied van Sfeer. Waar Interpol kiest voor donkere broeierige nummers kiest White Lies voor grote U2/Tears for Fears achtige-stadion rock. Interpol heeft op hun meest stadionrock-achtige momenten nog nooit als White Lies geklonken (neem bijvoorbeeld The Heinrich Maneuver/Slow Hands)

Het zelfde geld voor Editors die vooral op hun laatste album een heel andere weg zijn gaan volgen als Interpol.

Ik zie de overeenkomst gewoon niet, en dat is niet omdat ik die niet wil zien.

Heb net het album gekocht echt super gaaf als je van de eerste hield moet je deze zeker ook kopen tikkeltje vernieuwend maar toch de sound van "Joy Division" en daar houd ik van !!

Ga jij dan toch nog maar eens goed naar Joy Division luisteren, Joy Division heeft zich bij mijn weten nooit beziggehouden met het maken van drammerige, overdreven theatrale stadionrock. Ian Curtis had een zware stem, Harry McVeigh heeft ook een soort van zware stem, maar die gelijkt totaal niet op die van Curtis. Verder geloofde ik ook wat Curtis zong, bij White Lies is het toneel. Ik wil Joy Division en de White Lies op het moment van 'Ritual' echt niet vergeleken zien.

Die vergelijking gaat ook totaal niet op imho, ook niet bij het vorige album.

je kan gelijkenissen wel gaan ontkennen maar ze zijn er zeker

maakt verder nie veel uit, goeie muziek is goeie muziek maar wat betreft joy division vind ik dat een zwaar overschat gebeuren

Tuurlijk zijn er invloeden, alleen stoort het mij een beetje, misschien een groot woord, maar ik erger me er gewoon een beetje aan dat elke band van tegenwoordig in dit genre vergeleken wordt met Joy Division, terwijl het allemaal wel meevalt met de overeenkomsten. Of je het goed vindt is een tweede natuurlijk.

Ik zelf heb ook wel zin om dit album te gaan beluisteren, alleen heb ik mezelf een beetje beloofd dat ik tegenwoordig geen albums meer download, niet dat ik ze anders niet zou kopen, want dat is zo'n beetje een hobby van me, maar toch.

Maar het is ook weer niet zo dat ik dit album zo nodig nu meteen wil hebben, terwijl ik het eerste album toch wel erg goed vind.
Bigger Than Us vind ik ook niet zo geweldig, in tegenstelling tot een To Lose My Life dat ik van het eerste album wel geweldig vond.

Een baritonstem, teksten over de dood en in het enorme spectrum van muziekstijlen enigzins in de buurt van elkaars hokje. Maar dat heb je bij muziek vaker.