White Lies - Ritual (2011)

De een na laatste van Kent heeft soortgelijk geluid; positieve reacties.
Het laatste album van A-ha ook; iedereen weer positief.
White Lies komt met hun tweede, die aansluit op de eerste, maar minder groots.
Deze wordt hier gelijk de kop ingedrukt.
Snap er niks van.

Bashen komt ook hier voor. Heb al een beetje rondgekeken naar reviews (nog niets op Pitchfork) en de ontvangst is "gemengd" (net zoveel voor als tegen); ik las ook ergens: "you love it, or you hate it".

Ik vind het een aardige plaat, eigenlijk gewoon powerpop - niets mee mis, maar geen echt opvallende plaat. Zat te denken 3,25 (maar da kannie).

Zoals ik al eerder schreef, niets zo 'cool' voor een bepaald soort criticus als het bashen van White Lies, ik denk dat ze de fakkel van The Killers reeds hebben overgenomen. De critics zijn anno 2011 voorspelbaar geworden. Nouja, iedereen mag zijn mening geven, zelfs de politiek correcte zeikerd die sowieso dit album zal afkraken en met 100% zekerheid kan zeggen dat de volgende van -bijvoorbeeld- De Jeugd Van Tegenwoordig - alweer een meesterwerk wordt.

En dan altijd dat gezeik over JD op dit forum Terwijl er bands zijn die -bijvoorbeeld- flinke happen Springsteen jatten en toch de hemel worden ingeprezen. Voortgaan op de eigen luisterervaring is troef.

Ik ben ook één van die gasten die helemaal weg was van het debuut van deze band. Bigger Than Us vind ik een fantastische track, vette clip ook. De anticipatie was groot voor het tweede album, en hij staat nu EINDELIJK op mijn koptelefoontje. Ben bij nummer 4, weet nog niet zo goed wat ik moet denken en ben benieuwd wat er verder gaat komen!

Trouwens, ben het ook helemaal niet eens met dat gezeur over dat Interpol de trendsetter zou zijn geweest, en dat bands als White Lies volgen. Ten eerste is ook interpol gewoon onderdeel van de post punk revival, en dus zelf gebaseerd op muziek van eind 70 begin 80. Daarnaast vind ik dat bands als Editors en White Lies een prima eigen sound hebben ontwikkeld.

Heb overigens White Lies (Werchter 09) en Interpol (HMH 10) allebei live gezien. Alhoewel ik Interpol ook een briljante band vind en Paul Banks live een zuiverdere stem heeft, was White Lies live veel indrukwekkender.

Hun debut was goed, ik ben fan van Bigger Than Us, en verheugde me erg op dit album... ik telde de dagen af tot de release... maar nu ik het album (meerdere keren) heb geluisterd vind ik hem schokkend slecht... en dat vind ik erg jammer

Lees hier mijn recencie:
http://daanmuziek.blogspot....

2*

Ok, twee en een half keer geluisterd. Hij valt me toch niet echt mee. Groeialbum? Weet niet... We zullen zien. Wel echt een paar dusdanige dieptepuntjes die ik waarschijnlijk zal moeten skippen bij het luisteren van het album. Voorlopig deze score, wat wel wat lijkt op mijn rapporten op de middelbare school: gemiddeld een zesje dus voorlopig met de hakken over de sloot.. Ik begin dus met drie sterretjes. Al met al voor dit moment: jammer!

Is Love 7
Strangers 6
Bigger than us 8
Peace and Quiet 5
Streetlight 4
Holy Ghost 7
Turn the Bells 5
Power & the Glory 4
Bad Love 7
Come Down 5

Helemaal mee eens. Dacht op een gegeven moment echt dat ik ITLAOTE op had gezet.

Wat een slechte recensie...

Zeker geen slechte recensie.
Helaas doet dit album toch wel een stuk onder voor het debuut.
Geen Top 10 plaat, maar ook niet slecht.

Is ook geen slechte recensie, alleen ik erger me wel aan het verkeerde gebruik van hoofdletters, komma's en punten.

Ik ben dit album nu voor de eerste keer aan het luisteren en het valt me behoorlijk tegen. De enige nummers die tot nu toe redelijk zijn blijven hangen zijn 'Strangers' en 'Bigger Than Us'. Wat ik ook zó verschrikkelijk jammer vind, is het feit dat ook White Lies elektronica is gaan gebruiken. Waarom in vredesnaam? Om Editors achterna te gaan? Om Depeche Mode als nieuwe invloed te gaan gebruiken? Of gewoon omdat ze het tof vinden? Ik vind het in ieder geval niet tof.

Ik vind de stijl van deze band echt helemaal top, toen ik hoorde dat ze met hun tweede album bezig waren was ik ook bang dat ze van stijl zouden veranderen, ik ben blij dat ze dat niet gedaan hebben!

Oei, het gemiddelde daalt echt heel snel..

hahahaaha ik vind het vooral hilarisch dat je kan stemmen wat je van de recensie vind en er als antwoorden alleen : leuk, mooi, cool en te gek staan xD

Heeft net als het vorige album meerdere luisterbeurten nodig om volledig te kunnen waarderen. Vooral strangers doet het goed na een paar keer.

Door de geweldige single Bigger Than Us was ik enorm benieuwd naar dit album maar zo goed is het helemaal niet. Na 2 nummers slaat bij mij de verveling al toe!

Geweldig album, dat pas echt doordringt als je het een paar keer vaker draait. Na Duran duran's All you need is now, m.i. de tweede topplaat van 2011. En we zijn nog maar halverwege januari....

Ik heb ook erg uitgekeken naar dit album maar voorlopig valt het vies tegen, vind nu alleen Bigger Than Us en Strangers goed. Ik had gehoopt op een To loose my life 2.
Ik mis die lekkere bass (die was vet live in het Goffertpark) en te veel electro.

Dit nieuwe album ligt in de dezelfde lijn als het frisse debuut. Veel fans van het eerste uur zullen dus blij zijn. Helaas zijn de meeste composities zwak en klinkt het geheel nogal oubollig.
Een paar aardige uitschieters, net als op het debuutalbum, maar de middelmaat regeert.
De zanger klinkt wel OK, mooie heldere popstem, maar nu nog songs die wat spannender klinken. Ik vrees dat het niet meer goed komt met deze band, wat gerommel in de marge, een lauwe tournee langs zonnige zomerpoppodia, dat staat White Lies de komende tijd te wachten. Had hier weinig van verwacht en dat kwam helaas uit. Ben je helemaal uit je dak gegaan bij het debuutalbum, dan kun je deze opvolger met een gerust hart aanschaffen.

Ga me nog niet wagen aan een becijfering. Moet wel zeggen dat ik het goed vind klinken, een zekere wending gelijk aan the editors valt mij op. Het woord om het geheel het best te omschrijven lijkt vooralsnog: 'episch'. Of dit betekent dat het kunst of kitsch is zal moeten blijken uit komende luisterbeurten.

De eerste tegenvaller van het nieuwe muzikale jaar 2011. White Lies klonk al gedateerd op hun vorige schijf maar compenseerden dat daar in ieder geval nog met sterke nummers. Nummers die het toch voor elkaar kregen het album regelmatig zijn rondjes te doen draaien op mijn antieke cd-spelert, hier te huize Boris1. Dit album daarentegen ontbeert de sterke melodielijnen met uitzondering van de huidig single. Geen leugens meer voor mij....

Ik ga dit een twee geven, want ik vind het een behoorlijk stuk minder dan de voorganger waar ik drie sterren aan toegekend heb. Ik heb niet eens meer zin om hier moeite voor te doen.

Het is niet erg bijzonder, maar ik vind het toch vermakelijk om naar te luisteren en zeker niet slecht. Absolute hoogtepunt is Strangers. 3,5* is op zijn plaats.

kakplaat....

de vorige had tenminste nog een paar redelijke meebrul-singles. dit is simpelweg door een dure producer als bombast verpakte kouwe kak. en misschien wel een perfect voorbeeld van al wat er mis is met de hedendaagse muziekindustrie

tja, you can polish a turd until it shines, but it's still a turd...

Wat een tegenvaller... Ze hebben de verwachtingen totaal niet waar gemaakt. Dat is ook wel moeilijk natuurlijk! Maar de angel is er totaal uit.

Ik vind Turn The Bells het beste nummer En dat is dan weer duidelijk het nummer dat hier de minste mensen aanspreekt. VInd deze cd trouwens ongetwijfeld beter dan zijn voorganger. De groep is toch wat afgestapt van die geforceerde donkerheid.

Vind hem na 1 luisterbeurt ook best te doen.
Ze hebben gekozen voor een groots en bombastisch geluid, wat ik er goed uit vind komen.
Het is geen band die het moet hebben van diepgang en variatie, maar dit bevalt bij mij net als hun debuut gewoon erg goed.

Ritual, het tweede album van de heren die zich White Lies noemen. Ik heb het eerste album niet beluisterd en de reacties die ik lees op dit album zijn nogal wisselend, maar toch raakte ik wel benieuwd naar dit album. Zeker omdat ik de namen Joy Division en Interpol vaak heb horen vallen als duidelijke inspiratiebronnen voor deze band.

Mijn nieuwsgierigheid was echter niet terecht, dit bevalt me namelijk totaal niet. De plaat klinkt zeer inspiratieloos, zeker betreffende het elektronische gedeelte. Nergens wordt het ook maar een beetje spannend. Dit komt ook mede door de irritante stem van de zanger. Ik weet niet wat het is, maar vooral in bepaalde refreinen (het beste voorbeeld hiervan is het vreselijke Peace and Quiet) klinkt het mede door de kinderlijke zanglijnen niet bepaald goed in de oren.

Voor mij een teleurstelling, ik had toch wel iets meer verwacht hiervan. Het eerste album van ze ben ik in ieder geval ook niet bepaald nieuwsgierig meer naar.

inspiratieloos is heel iets anders dan persoonlijke smaak.