PJ Harvey - Let England Shake (2011)

Ik vind de tekst van dat laatste nummer, 'Colour Of The Earth', net erg goed.

Dan ga ik die nogmaals doorlichten, me niet specifiek opgevallen, Ik doelde vooral op het muzikale aspect en dat valt uit de toon.

North & South? Je doelt mischien op het trompetje maar die speelt niet het deuntje van van deze serie hoor

Dit is het beste nummer van de cd. tekstueel en muzikaal een juweel.

Maar goed. Smaken verschillen.

Held

Ah.

Op instrumentaal vlak misschien niet bijster origineel of bijzonder of zo, inderdaad. Maar ik vind het een waardige afsluiter, het klinkt vrij vrolijk, terwijl het verhaal dat PJ Harvey vertelt helemaal niet vrolijk is. Mooi contrast.

Inderdaad maar het lijkt er wel op
YouTube - Amiga Longplay [065] North & South
Check maar eens op 1 minuut 35.

Ik heb het niet over het hele nummer, alleen over dat ontzettend kazige trompetje.. alsof iemand vergeten is de ringtone van zijn telefoon uit te zetten.

Kan het wel begrijpen, heb er zelf eigenlijk niet zo'n last van.

Beetje een vreemde reactie op een mening..

Dit is natuurlijk gewoon de Reveille ofwel The First Call.
Het wordt geblazen om de troepen te wekken. Heeft dus een behoorlijke betekenis in dit nummer.
Met dit in je achterhoofd is het trompetje mischien beter te pruimen
Ikzelf heb er totaal geen last van.

Slechte zang? Het past voor mij juist perfect bij de muziek. On Battleship Hill is geweldig.

Ik vind het trouwens wel een erg mooi album. De eerste paar nummers moet ik er nog even inkomen, maar vanaf de derde en al helemaal The Words that Maketh Murder zit ik er helemaal in. Toch zet ik hem nog niet erg vaak op, maar als ik dat doe vind ik hem wel erg goed. Ik ben voor de rest trouwens totaal onbekend met haar werk, maar daar zal binnenkort wel verandering in komen.

Is ook mijn favoriet.

Het album als geheel is niet van hetzelfde kaliber als White Chalk, dat toch wel een klein meesterwerkje is (helaas door velen onderschat), maar al met al toch wel een uitstekend album.

Zucht.

Zou het niet zo kunnen zijn dat de makers van Amiga gewoon de reveille hebben gebruikt hiervoor.
Of wil je gewoon dat ik zeg dat je gelijk hebt. Zal ik maar even doen dan.

Het lijkt er inderdaad op. Sterker nog.; het is het

Zullen we nu gewoon weer naar dat geweldige nummer gaan luisteren zonder discussies
over die trompet

Het cavalerie trompetje vind ik werkelijk een briljante vondst: doordat het qua ritme en kazigheid totaal niet bij de muziek past, komt het compleet ridicuul over, hetgeen het cynisme van het nummer alleen nog maar versterkt door aan te geven hoe stupide de "heldhaftigheid" van oorlog wel niet is en hoe weinig het uithaalt.

Verder overigens een erg sterk album, dat alleen met de laatste nummers ietsjes afzwakt.

over dat trompetje. ik vond dat eerst ook irritant , maar het begint een beetje in mn hoofd te zitten, beetje dissonant met het nummer, het geeft het een beetje een unheimlich ( kan geen ander woord verzinnen) gevoel. mooi vind ik dat het geeft een wrange twist aan het nummer (ongetwijfeld 1 van de hoogtepunten van het album) .

ik vind het trouwens een onwijs sterk album over de gehele linie, dat me bij tijd en wijle (ook thematisch) doet denken aan de periode army dreamers van kate Bush. Een volwassen pop-album , goede teksten, niet overdreven artsy fartsy en zonder echt rauwe randjes ( die mis ik ook niet echt hoor)

ben het vooral ook eens met voorgaande post

Ben het de hele dag al aan het draaien. In de auto, op de fiets, thuis. Elke beurt beter. Komt zeker in mijn top 10, 2011 te staan.

Na zo'n twee weken deze niet gehoord te hebben, vandaag weer beluisterd en nu weet ik het zeker.
Deze is 5* waard.
Het blijft in z'n geheel geweldig, maar elk nummer heeft daarnaast wel iets extra's waardoor er bij elk nummer een, oh ja of wat is dit mooi, oid gevoel opduikt.

Zo godsgruwelijk verslavend en briljant! Een helder (bijna waterig) geluidenpalet dat ik erg origineel uit de hoek vind komen. Een tekstuele urgentie (en doeltreffendheid) die ik niet vaak tegenkom. Die rare stem van PJ, die door merg en been gaat. Alles klopt gewoon. Als er dit jaar nog een betere plaat komt eet ik m´n schoen op. En dat wordt genieten dan aangezien er dan een nog betere plaat dan Let England Shake is te vinden (en dat kan dus bijna niet). Hail PJ! En geef mij verdomme een ticket voor Paradiso AAAAHHH!!!!!

Nog speciale hulde alhier voor The Glorious Land. Wat een epische intro! Wat een prachtige trompet! En wat loopt dat nummer als een trein zeg. Glorious!

Het is moeilijk te ontkennen dat PJ Harvey een iele en onvaste stem heeft. Dat vindt de producer blijkbaar ook, want veel nummers worden dubbel ingezongen (en/of met galm). Jammer, dat klinkt nogal goedkoop.

Het deel van 'The Glorious Land' t/m 'All and Everyone' is boeiend en 'In the Dark Places' is een aardig rocknummer. Daar staan mindere nummers tegenover, met name de twee tracks aan het eind.

Voor dit moment een magere voldoende.

Ik ga deze verhogen, denk ik. De nummers die ik in m'n bovenstaand stukje nog wat minder vond, klinken nu ook al wat beter, en de sterkhouders zijn gewoonweg nog sterker geworden! 'On Battleship Hill' is gewoonweg magistraal en ongelooflijk indringend, met dat pianoloopje..

4,5 sterren!!!

Ik vind het hééél weinig aan, bijna slecht. Slechtste plaat van 2011 naar mijn mening.

Ligt het aan haar stem, Jelle? Ik kan wel begrijpen dat dit een heikel punt is, niet iedereen hoort PJ Harvey graag. Ik blijkbaar wel, daar ben ik nu wel achter. Maar dat een ander dit slecht vindt, kan ik wel inkomen.

Ja het is de stem inderdaad. De nummers zitten wel goed in elkaar maar die sound van deze band is niet mijn ding.

Ik heb hem inmiddels een paar keer gehoord en ik moet zeggen dat de stem me niet enorm doet denken aan de PJ Harvey die ik van jaren terug ken. Maar toch, het moet gek lopen wil dit album niet in mijn jaarlijstje van 2011 eindigen. The Glorious Land is in ieder geval het beste nummer van 2011 tot nu toe.

Ja, dat vond ik ook tot ik (nota bene!) verslingerd raakte aan het nieuwe album van Nick & Simon (die van Duran Duran bedoel ik dan).

Nick & Simon

Die plaat moet ik nog horen, maar ik heb wel een zwak voor Duran Duran, dus die zal er bij mij ook wel in gaan...

Conan: PJ Harvey "The Last Living Rose" 04/11/11.

Niet bekend met PJ Harvey maar ik moet zeggen dat deze kennismaking mij heel goed bevallen is. Goede teksten, muzikaal ook sterk, een aangename verrassing.

Zeer plezierige hernieuwde kennismaking met PJ Harvey. Na wat mindere albums nu weer spannend, intelligent en pakkend. Het koper stoort me totaal niet, integendeel, het voegt iets verrassends toe aan gitaar, bas en drum en past bij de sfeer van de plaat.
In Top 10 van 2011? Pff, we hebben nog ruim 8 maanden te gaan. Grote kanshebber, dat wel natuurlijk.