PJ Harvey - Let England Shake (2011)
mijn stem
716 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Island
-
Let England Shake (3:09)
-
The Last Living Rose (2:20)
-
The Glorious Land (3:34)
-
The Words That Maketh Murder (3:45)
-
All and Everyone (5:39)
-
On Battleship Hill (4:07)
-
England (3:09)
-
In the Dark Places (2:58)
-
Bitter Branches (2:29)
-
Hanging in the Wire (2:42)
-
Written on the Forehead (3:40)
-
The Colour of the Earth (2:32)
0
geplaatst: 26 april 2011, 21:46 uur
Op Vinyl klinkt deze plaat erg goed. Het was wat duur (25,- !!) Het kost dus 25,- europleuro munten om iets goeds in huis te krijgen, belachelijk eigenlijk, nee.. schandalig! Terwijl in de VS deze plaat maximaal 14 dollar kost.. ik begrijp dat genaai hier in Europa nooit zo, maar niet goed, dat terzijde, dit album is naar mijn mening een top-plaat en gelukkig heeft Polly Jean ervoor gekozen kwaliteits-opname te maken en geen crap aan te bieden. Dat zegt naar mijn mening iets over haar en de mensen waarmee ze samenwerkt, het zegt niets over al het bloed en de dode half ontbonden lichamen en ledematen waaraan Engeland zich in haar geschiedenis schuldig heeft gemaakt, zover ik denk te kunnen zien, hoewel ze daar met dit album ver boven gaat staan en als ik er even over nadenk het met bloed overgoten land van de Thames een duidelijke spiegel voorhoudt. Als ik het goed begrijp is volgens de visie van PJ de mens een bende georganiseerde apen en hoe groter de organisatie of land des te groter de misdaden en wint de wrede natuur wederom met als gevolg de dood van iedereen. Met Engeland als één van de grote voorlopers van die uitkomst. Tja.. goede plaat natuurlijk! Helder verhaal.
0
geplaatst: 27 april 2011, 23:15 uur
Mmf.. zag ik net dat de plaat bij Glitterhouse voor 16,75 te koop is.. of het eenzelfde persing is?
0
beaster1256
geplaatst: 28 april 2011, 16:54 uur
zeer knappe plaat / cd , maar wat me intrigeert is hoe vroeger iedereen overstapte van vinyl naar cd en vond dat de klank fantastisch was , geen krassen meer , geen tikken , niet meer blijven hangen , kapotte naalden , en hoe nu iedereen de cd de vuilbak letterlijk bijna inkiepert en voor veel meer geld terug vinyl koopt , ik vind alleen maar de grote hoezen beter , ra, ra, ra ??? 
0
geplaatst: 28 april 2011, 17:02 uur
Misschien een afzetting tegen de digitale revolutie? Alles gaat zo snel tegenwoordig en sommige apparaten worden dusdanig - misschien zelfs onnodig - geavanceerd, dat steeds meer mensen teruggrijpen naar analoge mechanismen die soms zelf gecompliceerder zijn dan hun digitale tegenhangers.
0
geplaatst: 28 april 2011, 22:01 uur
De reden dat ik terug grijp naar vinyl? (Onder andere met deze fantastische plaat van PJ) is omdat toen de cd op de grote markt te krijgen was en cd spelers betaalbaar werden, toen was ik 16 of 17, en ik had niet veel te makken. Voor die tijd draaide ik muziek op een heel eenvoudig draaitafeltje van Techniks en dito versterker van Philips. In die situatie gaf cd een vooruitgang. Wil ik dat geluid verbeteren moet ik redelijk veel geld neertellen om dat met cd voor elkaar te krijgen terwijl nu, meer dan 20 jaar jaar later, ik met een veel betere versterker, speakers en kabels.. en uiteindelijk een veel betere draaitafel deze fantastische plaat van PJ stukken beter tot zijn recht kan laten komen dan over dezelfde installatie maar dan met een cd speler. Daarnaast moet ik inderdaad te kennen geven dat ik al die jaren het grote artwork gemist heb dat een LP geeft. Al die cd's die ik in de kast heb staan waarvan het artwork zo weinig zegt, ook een aantal van PJ Harvey... die staan daar maar te staan in het plastic doosje... terwijl op het artwork van de LP Let England Shake bijvoorbeeld duidelijk te zien is dat de ronde donkere vlek opvliegende vogels zijn.. De grote hoezen zijn beter maar het geluid kan ook zoveel beter zijn. Ook deze plaat klinkt veel natuurlijker dan op cd en dat geldt eigenlijk voor bijna alle albums met uitzondering van de elektronische albums, omdat dat al digitaal signaal is maar alles wat gebruik maakt van analoog signaal krijgt heel, heel moeilijk de levendige dynamiek terug wanneer het digitaal is gemaakt. Spelers die dat kunnen en waarvan ik het bestaan weet, kosten minimaal 4k.
Gelukkig ben ik weer aardig op het rechte pad en kan ik onder andere genieten van magnefieke platen als Let England Shake die bovendien, althans in deze persing, ik weet niet of er nog andere zijn, een zeer goede kwalitatieve opname is.
Gelukkig ben ik weer aardig op het rechte pad en kan ik onder andere genieten van magnefieke platen als Let England Shake die bovendien, althans in deze persing, ik weet niet of er nog andere zijn, een zeer goede kwalitatieve opname is.
0
geplaatst: 30 april 2011, 14:49 uur
dit kan me tot dusver nog niet echt boeien helaas...
heeft denk ik nog een aantal luisterbeurten nodig
heeft denk ik nog een aantal luisterbeurten nodig
0
geplaatst: 30 april 2011, 17:13 uur
ik zie net dat deze plaat de meeste stemmers heeft gehad van al haar albums. dat is bijzonder voor iemand die al zo lang geleden (19 jaar) haar debuutplaat afleverde.
er zijn wel wat mannen voor wie dat ook geldt (johnny cash en neil diamond bijvoorbeeld) maar qua vrouwen? wel soullegendes zoals bettye lavette, candi staton en tina turner, maar in de serieuze pop-hoek?
bovendien is polly, anders dan alle genoemden nog lang niet bejaard! (41). hoe blijft iemand zo lang op zo'n hoog nivo? misschien is ze erg ongevoelig voor de verleidingen van drugs, van roem, hoge verwachtingen?
er zijn wel wat mannen voor wie dat ook geldt (johnny cash en neil diamond bijvoorbeeld) maar qua vrouwen? wel soullegendes zoals bettye lavette, candi staton en tina turner, maar in de serieuze pop-hoek?
bovendien is polly, anders dan alle genoemden nog lang niet bejaard! (41). hoe blijft iemand zo lang op zo'n hoog nivo? misschien is ze erg ongevoelig voor de verleidingen van drugs, van roem, hoge verwachtingen?
0
geplaatst: 30 april 2011, 17:19 uur
matthijs schreef:
ik zie net dat deze plaat de meeste stemmers heeft gehad van al haar albums. dat is bijzonder voor iemand die al zo lang geleden (19 jaar) haar debuutplaat afleverde.
er zijn wel wat mannen voor wie dat ook geldt (johnny cash en neil diamond bijvoorbeeld) maar qua vrouwen? wel soullegendes zoals bettye lavette, candi staton en tina turner, maar in de serieuze pop-hoek?
bovendien is polly, anders dan alle genoemden nog lang niet bejaard! (41). hoe blijft iemand zo lang op zo'n hoog nivo? misschien is ze erg ongevoelig voor de verleidingen van drugs, van roem, hoge verwachtingen?
ik zie net dat deze plaat de meeste stemmers heeft gehad van al haar albums. dat is bijzonder voor iemand die al zo lang geleden (19 jaar) haar debuutplaat afleverde.
er zijn wel wat mannen voor wie dat ook geldt (johnny cash en neil diamond bijvoorbeeld) maar qua vrouwen? wel soullegendes zoals bettye lavette, candi staton en tina turner, maar in de serieuze pop-hoek?
bovendien is polly, anders dan alle genoemden nog lang niet bejaard! (41). hoe blijft iemand zo lang op zo'n hoog nivo? misschien is ze erg ongevoelig voor de verleidingen van drugs, van roem, hoge verwachtingen?
die link met drugs begrijp ik niet zo, maar ik denk dat je gelijk hebt als je bedoelt dat polly-jean gewoon doet wat ze wil. ze is authentiek. dat aantal stemmen zou ook wel eens te maken kunnen hebben met het feit dat dit gewoonweg een meesterwerk is, en daarbij redelijk toegankelijke composities bevat.
ik heb het meeste van haar wel in huis , maar ben echt danig onder de indruk. ik moet het bijna dagelijks draaien , het is haast obsessief
0
geplaatst: 30 april 2011, 17:34 uur
@steven: met drugs, veel muzikanten die beroemd worden komen toch in de verleiding om hier veel mee bezig te gaan? of bedoelde je wat anders?
en die obsessiviteit, ik denk dat je daar niet alleen in staat. ik voel me soms ook lichtelijk ook behekst of betoverd door deze plaat
en die obsessiviteit, ik denk dat je daar niet alleen in staat. ik voel me soms ook lichtelijk ook behekst of betoverd door deze plaat
0
geplaatst: 30 april 2011, 17:42 uur
@matthijs , maar ik denk niet dat drugs altijd een negatieve invloed heeft op iemand's muziek ofzo , kijk als je hardcore heroine in je aderen spuit zal dat niet echt meewerken aan je creativiteit, maar de 60's en 70's hebben toch ook wel bewezen dat het een soort inspiratie kan zijn.
maar behekst is eigenlijk wel een goed woord. on battleship hill is daar wel een goed voorbeeld van , eerie , maar o zo verslavend
maar behekst is eigenlijk wel een goed woord. on battleship hill is daar wel een goed voorbeeld van , eerie , maar o zo verslavend
0
geplaatst: 30 april 2011, 23:24 uur
@steven, mee eens;
overigens hoor ik wel eens artiesten die claimen dat de invloed van drugs op de creativiteit nog wel eens wordt overschat: grensverleggende kwalitatieve muziek wordt weliswaar vaak gemaakt door mensen die relatief opener staan voor experimenten met drugs, waardoor je een samenhang krijgt. maar een oorzaak -gevolg relatie is dat niet per se.
dat gezegd hebbende: mijn favoriete periode in de popmuziek valt wel ongeveer samen met de opmars van psychedelische drugs (eind jaren 60), en bij sommigen, bv the beatles merk je vanaf zeker moment in hun carriere in zowel muziek als songteksten wel heel direct deze invloed...
en daar ben ik best blij mee
overigens hoor ik wel eens artiesten die claimen dat de invloed van drugs op de creativiteit nog wel eens wordt overschat: grensverleggende kwalitatieve muziek wordt weliswaar vaak gemaakt door mensen die relatief opener staan voor experimenten met drugs, waardoor je een samenhang krijgt. maar een oorzaak -gevolg relatie is dat niet per se.
dat gezegd hebbende: mijn favoriete periode in de popmuziek valt wel ongeveer samen met de opmars van psychedelische drugs (eind jaren 60), en bij sommigen, bv the beatles merk je vanaf zeker moment in hun carriere in zowel muziek als songteksten wel heel direct deze invloed...
en daar ben ik best blij mee
0
geplaatst: 1 mei 2011, 02:13 uur
Ik moet een woordje terug nemen; het is een redelijk goede opname als ik dat vergelijk met audiofiele opname zoals bijvoorbeeld die van Patricia Barber, The Cole Porter Mix, zoals die nu verkrijgbaar is, maar toch, goed, zeer goed is audiofiel. In het uiterste geval kun je dan de vingers over de snaren van de bassist horen glijden om maar een voorbeeld te noemen.
0
geplaatst: 1 mei 2011, 19:00 uur
k.grubs schreef:
As we speak is Polly te zien bij Jools Holland, BBC 2.
As we speak is Polly te zien bij Jools Holland, BBC 2.
Het album stond al op mijn verlanglijstje en na het zien van dit is het verlangen er alleen maar groter op geworden.
0
geplaatst: 10 mei 2011, 19:46 uur
Intussen in mijn bezit en al meerdere keren beluisterd. Weer een pareltje van PJ Harvey.
Wat opvalt is dat het album met 12 nummers toch maar 40 minuten duurt. Veelal korte nummers dus die sneller voorbij zijn dan me lief is.
Nog maar een keer draaien dan.
Niet dat ik masochist ben, maar de wrange schoonheid van Let England Shake doet pijn.
Wat opvalt is dat het album met 12 nummers toch maar 40 minuten duurt. Veelal korte nummers dus die sneller voorbij zijn dan me lief is.
Nog maar een keer draaien dan.
Niet dat ik masochist ben, maar de wrange schoonheid van Let England Shake doet pijn.
0
geplaatst: 12 mei 2011, 22:06 uur
TJN schreef:
De reden dat ik terug grijp naar vinyl? (Onder andere met deze fantastische plaat van PJ) is omdat toen de cd op de grote markt te krijgen was en cd spelers betaalbaar werden, toen was ik 16 of 17, en ik had niet veel te makken. Voor die tijd draaide ik muziek op een heel eenvoudig draaitafeltje van Techniks en dito versterker van Philips. In die situatie gaf cd een vooruitgang. Wil ik dat geluid verbeteren moet ik redelijk veel geld neertellen om dat met cd voor elkaar te krijgen terwijl nu, meer dan 20 jaar jaar later, ik met een veel betere versterker, speakers en kabels.. en uiteindelijk een veel betere draaitafel deze fantastische plaat van PJ stukken beter tot zijn recht kan laten komen dan over dezelfde installatie maar dan met een cd speler. Daarnaast moet ik inderdaad te kennen geven dat ik al die jaren het grote artwork gemist heb dat een LP geeft. Al die cd's die ik in de kast heb staan waarvan het artwork zo weinig zegt, ook een aantal van PJ Harvey... die staan daar maar te staan in het plastic doosje... terwijl op het artwork van de LP Let England Shake bijvoorbeeld duidelijk te zien is dat de ronde donkere vlek opvliegende vogels zijn.. De grote hoezen zijn beter maar het geluid kan ook zoveel beter zijn. Ook deze plaat klinkt veel natuurlijker dan op cd en dat geldt eigenlijk voor bijna alle albums met uitzondering van de elektronische albums, omdat dat al digitaal signaal is maar alles wat gebruik maakt van analoog signaal krijgt heel, heel moeilijk de levendige dynamiek terug wanneer het digitaal is gemaakt. Spelers die dat kunnen en waarvan ik het bestaan weet, kosten minimaal 4k.
Gelukkig ben ik weer aardig op het rechte pad en kan ik onder andere genieten van magnefieke platen als Let England Shake die bovendien, althans in deze persing, ik weet niet of er nog andere zijn, een zeer goede kwalitatieve opname is.
De reden dat ik terug grijp naar vinyl? (Onder andere met deze fantastische plaat van PJ) is omdat toen de cd op de grote markt te krijgen was en cd spelers betaalbaar werden, toen was ik 16 of 17, en ik had niet veel te makken. Voor die tijd draaide ik muziek op een heel eenvoudig draaitafeltje van Techniks en dito versterker van Philips. In die situatie gaf cd een vooruitgang. Wil ik dat geluid verbeteren moet ik redelijk veel geld neertellen om dat met cd voor elkaar te krijgen terwijl nu, meer dan 20 jaar jaar later, ik met een veel betere versterker, speakers en kabels.. en uiteindelijk een veel betere draaitafel deze fantastische plaat van PJ stukken beter tot zijn recht kan laten komen dan over dezelfde installatie maar dan met een cd speler. Daarnaast moet ik inderdaad te kennen geven dat ik al die jaren het grote artwork gemist heb dat een LP geeft. Al die cd's die ik in de kast heb staan waarvan het artwork zo weinig zegt, ook een aantal van PJ Harvey... die staan daar maar te staan in het plastic doosje... terwijl op het artwork van de LP Let England Shake bijvoorbeeld duidelijk te zien is dat de ronde donkere vlek opvliegende vogels zijn.. De grote hoezen zijn beter maar het geluid kan ook zoveel beter zijn. Ook deze plaat klinkt veel natuurlijker dan op cd en dat geldt eigenlijk voor bijna alle albums met uitzondering van de elektronische albums, omdat dat al digitaal signaal is maar alles wat gebruik maakt van analoog signaal krijgt heel, heel moeilijk de levendige dynamiek terug wanneer het digitaal is gemaakt. Spelers die dat kunnen en waarvan ik het bestaan weet, kosten minimaal 4k.
Gelukkig ben ik weer aardig op het rechte pad en kan ik onder andere genieten van magnefieke platen als Let England Shake die bovendien, althans in deze persing, ik weet niet of er nog andere zijn, een zeer goede kwalitatieve opname is.
Ik kan het alleen maar heel erg met je eens zijn.
0
geplaatst: 20 mei 2011, 15:30 uur
The Glorious Land is fenomenaal, maar de rest van het album kan ik niet erg inkomen. De stem van Harvey vind ik hier ook vrij dun op de een of andere manier, terwijl dat haar oude werk nu juist een van haar sterkste punten is. Blijft een goed album over, maar het haalt het bij lange na niet bij een aantal van haar eerdere platen.
0
Aquila
geplaatst: 20 mei 2011, 15:42 uur
'On Batlleship Hill' kan je ook niet bekoren? Ik vind 'The Glorious Land' ook nog steeds de beste track hoor, maar die vind ik wel van niveau van "Is This Desire" om maar eens een hoogtepunt te noemen.
0
geplaatst: 20 mei 2011, 22:04 uur
herman schreef:
The Glorious Land is fenomenaal, maar de rest van het album kan ik niet erg inkomen. De stem van Harvey vind ik hier ook vrij dun op de een of andere manier, terwijl dat haar oude werk nu juist een van haar sterkste punten is.
The Glorious Land is fenomenaal, maar de rest van het album kan ik niet erg inkomen. De stem van Harvey vind ik hier ook vrij dun op de een of andere manier, terwijl dat haar oude werk nu juist een van haar sterkste punten is.
Voor mij is het niet de stem die dit album zo fijn maakt, het is gewoon een combinatie van dingen die gewoon heel goed werkt, de nummers kloppen gewoon.. Kan niet echt de vinger op een detail leggen..
Vooral de eerste helft van de plaat blijft goed hangen bij me en zijn in mijn ogen echt ijzersterk... daarna wordt het iets minder, maar nog steeds zeker niet verkeerd.. Vind eigenlijk al haar periodes wel erg fijn, want een stevige portie a la 'Rid of Me' gaat er hier ook zeer goed in.
0
geplaatst: 29 mei 2011, 21:17 uur
Dit is mijn eerste kennismaking met PJ Harvey. Had er al erg vaak over gehoord. Dit nieuwe album bevalt me eigenlijk meteen erg goed. Mooie liedjes gewoon, smaakt naar meer.
0
geplaatst: 31 mei 2011, 18:09 uur
Let England Shake staat nu op en ik dacht er hier maar eens 5* aan te komen geven.
Maar die stonden er al zie ik nu.
Wat een klasse, dit album.
Maar die stonden er al zie ik nu.
Wat een klasse, dit album.
0
geplaatst: 12 juni 2011, 23:08 uur
P.J. Harvey haar platen heb ik altijd gekocht vanwege haar link met Nick Cave. P.J is verantwoordelijk voor een paar prima platen. Toch is het rare dat ze altijd een hele tijd in mijn kast blijven staan en dan herontdek ik ze weer. Vandaag hoorde ik The Glorious Land voor het eerst en was zwaar onder de indruk. Ik ga dit album zeker kopen. Fantastische song en een geweldige artieste.
0
geplaatst: 22 juni 2011, 14:35 uur
Ik heb niet vaak zin om deze plaat op te zetten, maar als ik het doe is het weer prachtig. Verhoogd naar 4*.
0
geplaatst: 24 juni 2011, 22:46 uur
all and everyone is fantastisch!...heb geen enkel eerder album van haar maar de sfeer van de nummers die ik al ken van dit album is fantastisch. een artieste van een zeldzame puurheid. ga haar zien in arras!
0
geplaatst: 25 juni 2011, 16:14 uur
die stem in 'on battleship hill', dat iraanse(?) sampletje in england. dit album is essentieel me dunkt! grote klasse.
0
geplaatst: 25 juni 2011, 17:43 uur
Prachtige plaat van Polly, had niet verwacht dat ze nog zo'n mooie plaat zou maken al zijn alle andere platen van haar altijd wel fijn bekoren To Bring You My Love and Stories mij + de dry demos, alles op vinyl op Dance Hall na, die komt nog wel een x.
Klinkt lekker los deze plaat als is ie tekstueel nogal heftig, met een aantal waanzinnige nummers.
Ben benieuwd hoe dat live klinkt, zie PJ oa samen met Portishead in Londen op een festival 23 juli.
Welcome back Polly Jean!
Klinkt lekker los deze plaat als is ie tekstueel nogal heftig, met een aantal waanzinnige nummers.
Ben benieuwd hoe dat live klinkt, zie PJ oa samen met Portishead in Londen op een festival 23 juli.
Welcome back Polly Jean!
0
geplaatst: 7 juli 2011, 19:17 uur
Na het redelijk goede The Words That Maketh Murder gehoord te hebben was ik toch wel benieuwd naar meer. Dus zette ik de hele plaat op.
En de opener vindt ik maar een redelijke song, haar stem kan mij gewoon niet boeien.
Ik had voor deze plaat Deadwing opstaan die iets langer duurt, en het leek alsof Deadwing veel korter was. Een van de favorieten van sommige The Glorious Land, kan me ook al niet boeien.
Ook weer mede door haar stem maar ook de instrumentatie is niet sterk genoeg om me 40 minuten te kunnen boeien. Ik ga hem nog kansen geven want ik hoop dat het een groeiertje is.
Maar voor nu is het hoogste dat ik kan geven een 2*.
En de opener vindt ik maar een redelijke song, haar stem kan mij gewoon niet boeien.
Ik had voor deze plaat Deadwing opstaan die iets langer duurt, en het leek alsof Deadwing veel korter was. Een van de favorieten van sommige The Glorious Land, kan me ook al niet boeien.
Ook weer mede door haar stem maar ook de instrumentatie is niet sterk genoeg om me 40 minuten te kunnen boeien. Ik ga hem nog kansen geven want ik hoop dat het een groeiertje is.
Maar voor nu is het hoogste dat ik kan geven een 2*.
0
geplaatst: 8 augustus 2011, 23:24 uur
Ik heb nog nooit een album gehad wat zo moeilijk te beoordelen is als deze. Haar stem irriteert me echt heel erg, maar muzikaal is het heel goed. Ik had eerst 2,5 sterren gestemd, maar ik begin de hele tijd te twijfelen.
0
geplaatst: 9 augustus 2011, 17:26 uur
Ja weet je, ik vind het nu met de krankzinnige rellen, van het schorrie morrie waar Engeland zo rijk aan is, kenmerkend.. het concept van deze plaat, het geweld wat Engeland altijd zo eigen is geweest lijkt nu met de rellen in verschillende steden een koekje van eigen deeg te zijn. Hoe zij met mensen omgaan door de eeuwen heen.. uiteindelijk krijgt men dat terug, denk aan wat men zaait... combineer dat met de sound, de teksten van deze plaat en de samenstelling van de muziek en dan denk ik dat het een waarheidsgetrouwe plaat is die de werkelijkheid van velen, zonder meer, dicht raakt.
* denotes required fields.