Queen - A Kind of Magic (1986)

Dit is maar een matig album van hun , zeker geen hoogvlieger.
Ik hou heel erg van de 80,s maar niet alle bands waren tijdens de 80s op hun hoogtepunt.
Queen was z,n band die in de jaren 70 goede muziek had gemaakt de jaren 80 matig en de jaren 90 weer hele goede muziek hadden gemaakt.
Innuendo vond ik een prachtig album , jammer dat Freddie toen erg ziek was en later overleed.
Ik had toen heel graag meer werk van hun willen horen.

Made In Heaven is nog later uitgebracht in 1995, ken je die niet dan?

Zeker ken ik Made in Heaven en dat is ook een goed album , zeker dat , maar de echte power is toch een beetje weg bij dit album , ik mis bij Made In Heaven liedjes van het kaliber Innuendo of The Show Must Go On.
Maar toch moet ik vorige reactie een beetje bijstellen , want ik vond het album the Miracle ook zeker niet slecht met i want it all als topper en dat album kwam in 1989 uit , nog net de 80s dus.
Maar nummers als A Kind Of Magic doet me vrij weinig , en I Want To Break Free is echt helemaal niks , te saai en te doorsnee.
Radio Ga Ga gaat dan wel weer, maar ik heb dat een beetje te vaak gehoord.

De meeste singles uit hun oevre heb ik erg vaak gehoord, te vaak wellicht.

Tegenwoordig beluister ik liever hun minder bekende epische stukken als March Of The Black Queen van Queen II b.v

Laat ik voorop stellen dat Queen z,n beetje de beste Rockband ooit is geweest.
Sommige nummers waren misschien wat standaard maar ook echt heel veel nummers vond ik echt mooi om te horen.
Maar ik denk inderdaad dat het te vaak horen van bepaalde nummers de beoordeling van die nummers wat lager zal zijn dan voorheen toen je ze nog niet zo vaak gehoord had.

Nou nou nou beste, de meest bekende bij het grote publiek wel denk ik, maar beste vind ik altijd zo'n zwaar beladen en groot woord.

Heb eerder het idee dat b.v Led Zeppelin, The Beatles en Pink Floyd de beste rock bands ooit waren.

Maar Queen was ook erg goed, maar vooral vanwege hun vele singles die erg vaak op de radio waren te horen erg bekend bij het grote publiek.

Met de beste rockband bedoel ik dus dat z,n beetje iedereen ze wel kent.
En ik denk ook dat veel mensen niet zo houden van die zwaar beladen muziek van Pink Floyd en nummers die vaak dik over de 10 minuten zijn , ze willen denk ik meer de " gewone" leuke kortere liedjes horen met natuurlijk wel een mooie solo erbij en dat is meer van toepassing bij Queen.
Led Zeppelin heb ik weinig gehoord , daar kan ik geen oordeel over geven , maar The Beatles staan onnoemlijk ver achter Queen en Pink Floyd , persoonlijk vind ik de Beatles zeer zwaar overschat , het zijn in mijn ogen vrij standaard nummers , ze hebben geen nummers gemaakt van het kaliber shine on your crazy diamond van Pink Floyd of Innuendo van queen of Telegraph Road van Dire straits.

Maar wel volgens een nieuwe standaard die ze zelf hebben neergezet. Ik denk dat het belang van The Beatles nauwelijks overschat kan worden. Ik luister in het algemeen ook liever naar wat latere muziek, maar dat heeft niet zozeer met de kwaliteit van de muziek te maken, als wel met de meer gedateerde geluidskwaliteit van producties uit de jaren '60.

De Buurman , ik heb het eigenlijk niet over de invloed wat de muziek van Beatles heeft gehad op de muziekwereld want dat is echt enorm.
Ze waren een beetje de eerste met die muziek en dat is ook een beetje de reden waarom The Beatles overschat worden.
Maar als we nu echt puur kijken naar de muziek zelf , dan vind ik dat ze echt niet kunnen tippen aan Pink Floyd , Queen of Dire Straits.

Dit is slechts een mening van mij en geen absoluut feit natuurlijk.

Ik denk dat Queen, Pink Floyd en Dire Straits hun rechterarm hadden gegeven voor een nummer als "A Day In The Life" of de magnifieke trilogy "Golden Slumbers/Carry That Weight/The End" van the Beatles.

En nog diverse andere numbers, zoals, Strawberry Fiels. I 'm The walrus en misschien wel een van de mooiste nummers van The Beatles, Something, {George Harrison) (overbodig, maar toch maar even erbij gezet)

Maar hierbij wil ik zeker niet beweren dat ik Queen slechter vind of minder. Ze kwamen na The Beatles. Of men daardoor wel of niet, meer of minder beinvloed zijn, ik weet het niet. Maar het ene volgt op het andere en beinvloeding zal er altijd wel geweest zijn.
En vergeet nooit techniken van latere periodes zullen altijd nieuwer, uitgebreider of wat dan ook zijn.

Geheel off-topic, maar ik wil hier toch wel even een lansje breken voor Bill Bruford.
Zijn geluid vind ik geniaal; Hij bespeeld de drums net naast de drumring zodat z'n geluid vooral erg strak klinkt. Uit duizenden herkenbaar en ritmisch klinkt zoiets onovertroffen .

Princess of the Universe

Onlangs EINDELIJK deze plaat geluisterd, ik was zeker in de jaren van The Miracle en Innuendo groot Queen-fan. Maar het is er toen eigenlijk nooit van gekomen deze plaat te kopen.
Maar ik kwam wel wat bedrogen uit: heb er destijds niks aan gemist... Te veel mager zwak werk helaas...

Behoort zeker tot de (veel) mindere Queen albums. Tegelijkertijd vind ik het songmatig ook weer niet heel veel zwakker dan een plaat als The Miracle. Vanaf Magic hebben alle Queen platen nog één of twee echte topnummers en een overload aan middelmatige muziek, althans, voor Queen begrippen. Het titelnummer vind ik nog wel het beste voorbeeld. Muzikaal behang. Pain Is So Close To Pleasure had uitstekend op Mr. Bad Guy gepast, maar heeft niets op een Queen plaat te zoeken. One Year Of Love is zelfs voor Skyradio nog te soft. Don't Lose Your Head is het toppunt van leegheid. Princes Of The Universe is leuk gedaan, maar is net als Gimme The Prize puur een gimmick. Alleen One Vision, Friends Will Be Friends en Who Wants To Live Forever zijn redelijk goede nummers, maar kunnen het album niet redden. Artistiek gezien Queens meest armoedige plaat.

Ik zie het probleem niet met Kind of Magic. Lekker pompend, goed gitaarspel. Luister de solo's er nog maar eens op na.

Verder is dit eerder een verzamelplaat met wat Queen allemaal aan het doen was tegen deze tijd.

One Vision is een nummer die al een jaar klaar was en al te horen was in Iron Eagle en er staat ook een zooi songs op van de film 'Highlander'.
Alleen eerder genoemde song en Pain is So Close to Pleasure en Friends... zijn songs niet van de film.

Over een echte eenheid is hier dus niet te spreken. Daarbij zijn er ook nog stukken Queen uit de film die niet op deze plaat staan.
Oh, en Kind of Magic zoals we hem kennen is een andere versie dan in de film, bij de aftiteling.

Het is maar een vreemde plaat, dit.

Verder is Who Wants to Live Forever natuurlijk een kanjer.

Who Wants To Live Forever is Queen op hun best, ook waar ze goed in zijn.
Orchestraal, bombastisch en met een geweldig refein.
Het is dan ook met voorsprong het beste stuk van de plaat.
Jammerlijk staan er inderdaad ook dingen op die tot hun slechtste behoren.

Het schijnt ook dat deze plaat meer door de individuele leden is ingespeeld. Zo is Who Want's to Live Forever zonder Taylor en Deacon.

Ze zijn wel te zien in de clip (met instrumenten), Deacon bv. met een upright bass (double bass) maar spelen idd niet mee, al doet Taylor nog wel de achtergrondzang.

Het is natuurlijk toch een soort van soundtrack en dat is altijd lastig om daar een geheel van te maken. Binnen een film kan het perfect passen maar zo achter elkaar op plaat schiet het alle kanten op.

Ozric, horen we dan alleen drumcomputers in Who Wants To Live Forever?

Om even voor iemand anders antwoord te geven.

Je hoort een orkest en daar zal wel iemand zitten met pauken e.d.

Ja, maar er zit toch een normale drumpartij in, vanaf halverwege? Ik wist niet dat dat drumcomputers waren.

One Year of Love is toch een geweldig nummer! Heerlijk ingetogen rustpuntje met kippenvelzang. Ook Princes of the Universe is voor mij een hoogtepunt. Heerlijke energie spelen ze daar vrij.

Nu gebruikte wel meer rock-acts in (vooral) de jaren '80 bij tijd en wijle de drumcomputer, die vrijwel altijd ook gewoon door de drummer was ingesteld. Vaak krijgen de drummers hiervoor ook gewoon de credits. Dat is hier om een of andere reden niet gedaan. De percussie is door leden van het orkest (o.l.v. Michael Kamen) gedaan maar de door jouw aangehalde drumpartij is idd een drumcomputer die door Taylor is "ingesteld". de zogenaande double bass die je voorbij hoort komen is wel van iemand van het orkest en Deacon heeft derhalve niks met dit nummer van doen.

ander leuk verhaal is Gimme The Prize, de leden dachten, aangezien het een stevige actie film is, dat er een paar flinke rockers in moesten. Nu is May daar het beste in en hij bedacht het rauwe Gimme The Prize. De regisseur had enkel een enorme hekel aan metal/hard rock dus die vond het helemaal niks maar hij vond dat hij de band niet voor de hoofd mocht stoten door hier over te beginnen. Later bleek dat Mercury en Deacon (die altijd het dichtst bij elkaar lagen qua muzieksmaak) dit het slechtste nummer ooit van Queen vonden.

Wat natuurlijk ook vreemd is dat dit de soundtrack is voor Highlander terwijl de album opener One Vision daar volgens mij niet in zit en wel in een andere film uit die periode.

Klopt Iron Eagle is dat.

Juist, vond ik overigens een leukere film dan Highlander maar daar hoeven we het hier niet over te hebben

Ha ha. Dan heb ik wel wat andere nummers in de aanbieding. Ik vind de oude kant 2 helemaal geweldig, Queen heeft nooit zo gerockt als hier. Gimme the price, Princess of the Universe en Don't lose your head zijn grandioos en blazen het voorliggende Crazy little thing called love en Another one bites the dust van een paar jaar eerder volledig van tafel.
Had ik hier maar een heel Queen album vol mee gehad.

Het was eindelijk weer eens het betere werk van Queen, na de slappe hap vanaf The Game.

Dat iemand dit album 4 sterren (of meer) geeft, vind ik wel aan de hoge kant.maar....het mag . Alle Queen albumsvan de 80's vind ik (en de meesten) hier op zijn hoogst 3,5 en deze krijgt van mij 3 sterren (voorlopig). Een paar krakers, maar ook een aantal matige/minderenummers (bijv, PISCTP....ja?). Ik moet die 2e helft vandaag nog eens beluisteren om te zien of ik die waardering toch nog wat bijschaaf. Positief voor mij blijft (bijna) altijd het gitaarwerk van May.