Metallica - Load (1996)

En toch, soms heb ik het gevoel dat z'n stem overslaat en dat hij er niet aankan.

TheHouseJackBuilt begon als een zeer goed nummer, maar na enkele minuten verlies ik me interesse door de vele herhaling.

Interessant album, maar niet het beste van de band. Nummers zijn vaak te saai en te lang, maar verder gaat het wel.

Ik vind dit geen slecht album hoor!
Best een lekker rock album. Gewoon lekker recht toe recht aan.
Heb deze ook nog ergens echt in de kast.

Videoclips toegevoegd

nu nog een stem

Pff, ik stem niet graag op albums.
De dag erna moet dat toch al gewijzigd worden.

Ik hoor het men wel eens zeggen en ben het er ook wel mee eens; zou je de sterkste nummers van Load en Reload bij elkaar gooien, zou je volgens mij een meesterlijk album krijgen. Dat wil overigens niet zeggen dat beide albums los niet overtuigend zijn, integendeel. Beide bevatten een aantal geweldige nummers, waarvan op deze een aantal van mijn grote favorieten. Kwam bij Reload toch vooral Carpe Diem Baby uit de bus als persoonlijk favoriet, Load bevat voor mij meerdere songs die ik echt maar niet zat kan worden.

Grote favoriet van het album is voor mij Bleeding Me, een ijzersterk opgebouwd nummer dat zijn complete speelduur geen seconde weet te vervelen. Zit erg sterk in elkaar. Hetzelfde gaat in zekere zin ook op voor The Outlaw Torn, een lang nummer, maar door zijn sterke opbouw kan ik er naar blijven luisteren. Nog een grote favoriet van dit album is het integere, prachtige en betekenisvolle Mama Said. Net als bij Low Man's Lyric op Reload (en Tuesday's Gone op Garage Inc.) bevalt me die country- achtige stijl wel. Hetfield heeft er een ideale stem voor, hij weet mij in ieder geval erg goed te boeien, ook in dat genre.

Maar goed, natuurlijk moet er ook ruimte zijn voor wat vlotter werk en ook daar heeft Load wel wat van. Net als Reload opent het album goed, ditmaal met het erg amusante Ain't My Bitch. Vervolgens komen er nog een aantal erg sterke nummers voorbij; het heerlijke refrein van King Nothing of het aanstekelijke ritme van nummers als Until it Sleeps, Waste My Hate of Hero of the Day zorgen voor een interessant geheel. Een aantal van de andere nummers zijn nog wat aan het groeien, maar over het algemeen bekeken is dit een plaat die ik met veel plezier de CD-speler inwerp. En dit hoop ik nog vaak te doen.

4,5 sterren.

ik vind het gewoon weer een echte goede metallica cd iets minder dan de andere maar ik vind hem verder hardstikke goed

ik hoor veel slechte berichten over dit album maar ik vind hem goed

vooral de 1ste 2 nummers

geef hem 4*

Bericht waar alleen een stem in stond verwijderd.

Sinds ik vorige week Death Magnetic (toch maar ) aangeschaft heb ben ik ook weer eens de oude metallica platen langs aan het gaan. Jeugd sentiment alom. Deze heb ik ook weer eens een kans gegeven, wellicht dat ik in de loop der jaren wat veranderd ben en deze plaat nu best kan waarderen.

Helaas niets is minder waar, ik vind eigenlijk de 2,5* nog best aan de hoge kant. Een bijzonder inspiratieloze plaat vol met zeer zwakke rock 'n roll nummers. Sla ik het boekje open dan zie ik een band die zich heel opzichtig een imago aan probeert te meten wat best pas bij een band als Motley Crue of Poison, niet bij één van de grootste thrash metal bands van de tachtige jaren. Onder andere Lars met zijn eye liner of Kirk met zijn bondjasje op zijn blote torso.

Over de muziek zelf dan. De plaat heeft een dijk van een geluid mee gekregen, daar heb ik totaal geen klachten over, ook de zang van Hetfield is erg sterk. Alleen de songs op zich vind ik heel erg zwak, een rock 'n roll plaat moet me bij de strot pakken en dat doet het niet, het komt een beetje gezapig op me over. Enige positieve uitzondering vind ik King Nothing en Until It Sleeps.

Ik verlaag naar 1,5*

ach ja, met het intreden van het geforceerde image, kijk Lars eens ontzettend stoer willen kijken op S & M met zun babyface, ging ook de muziek zienderogen omgekeerd evenredig het groeien van het zogenaamde image, achteruit, en dan is deze nog redelijk te pruimen naar mijn id

niet dat ik het ooit nog draai...

Die staat op Reload...

Die zat ik te luisteren toen ik het aan het typen was. Ik bedoelde Until it sleeps. (inmiddels aangepast)

Blijf dit een zeer zwak album vinden. luister alleen af en toe nog eens naar King Nothing en Hero of the day.
Opvolger Reload vind ik duidelijk een beter rockablum.

Load en Reload zijn inderdaad rock albums, en geen metal albums, daar waar het bij Metallica vooral altijd om de metal ging. Wel goede albums, alleen Metallica ging jammer genoeg een ander genre in en op een totaal andere toer. Gelukkig hebben ze zich met het laatste album weer enigzins herpakt. Nu nog een album om hun carriere helemaal compleet en goed af te gaan sluiten.

vind het een van de mins goeie albums van metallica
vooral het nummer POOR TWISTED ME die zang bij dit nummer
is (...) slecht maar de pluspunten zijn
KING NOTHING & AINT MY BITCH

Mijn eerste kennismaking met Metallica is niet echt goed. Ik vind deze hele plaat klinken als Nickelback, maar dan nog slechter. 1,5* voor Ain´t My Bitch.

Voor de bezitters van de cd; Kijk eens in het boekje naar die foto's.

Dan lijkt mij The Black Album een ideaal begin voor jou om in te stappen. Nog niet de echte heavy metal van de eerste vier albums, maar een sterk album met stevige, rock/metal songs, en hier en daar een ballad. Probeer 't zal ik zeggen!

@master renz: best charmant toch

Of je begint gewoon meteen met het goede werk, zoals Ride the Lightning en Master Of Puppets, dat zijn immers ook toegankelijke albums.

Dank je, ga het proberen.

Nee, want ik heb het nog niet zo op heavy metal. Daarom heb ik deze plaat ook gekocht, dacht dat er goede rocksongs op stonden..

Het metal gehalte op Load is veel minder prominent aanwezig dan op voorgaande cd´s. Aan het gemiddelde te zien wordt dat over het algemeen niet zo gewaardeerd, ikzelf zou het het beste album van deze heren willen noemen. Blues- en countryinvloeden domineren Load, wat over het algemeen een plaat is met een donkere inslag en naar mijn mening met een veel volwassener geluid. Jammer dat ze het op de volgende albums weer over een andere boeg hebben gegooid, ik kan namelijk niet zeggen dat de band dat ten goede is gekomen.

Erg onsmakelijke hoes met aangepast logo, en een cd-boekje zonder songteksten. Een paar regels tekst van elk nummer, daar moeten we het mee doen. Verder nog een collectie van lelijke foto's.
Niet zo'n goede eerste indruk, maar het gaat om de muziek, en die vind ik weinig bijzonder op dit eerste album sinds Metallica. Na zo'n lange wachttijd had ik wel wat sterkers verwacht. Hero of the day vind ik zelfs een dieptepunt in hun repertoire. Bleeding me is het beste nummer van de eerste helft. Cure is een matig begin van de tweede helft. En om eerlijk te zijn: Mama said is mijn favoriete liedje van Load. Op single klinkt het extra mooi. Het begin van The outlaw torn doet me altijd denken aan Falling off the edge of the world van Black Sabbath. The outlaw torn boeit me net zomin als de liedjes die niet besproken zijn.

Er zitten goede nummers op dit album, bijvoorbeeld Hero Of The Day en Ronnie. Ook Mama Said, King Nothing en Until it Sleeps vind ik best aardig.
Maar sommige nummers duren net wat te lang en het hele album is voor mij ook een te lange zit.

Experimenteel en soms best goed, ondanks dat het totaal niet meer op metal lijkt. Maar er staat ook troep op

Had Alice in Chains niet veel invloed op beide Load albums? dat wordt gezegt. Naar het schijnt heeft Lars zijn drumkit aanpast aan Sean Kinney's kit.

Nou verdraaid zeg, dat is inderdaad goed te horen. Ik vind het bepaald niet verkeerd klinken. Voor de aanhangers van de eerste vier trash- heavymetal albums, is deze hardrock/metal benadering wel even slikken. Vandaar volgens mij de veel te lage score van dit album hier op Musicmeter. In andere landen, zoals the UK en the USA wordt het album trouwens wel gewaardeerd. Er staan alleen al echt veel hele sterke nummers op. Ik noem even:
Ain't My Bitch
Until It Sleeps
King Nothing
Hero Of The Day
Bleeding Me
Mama Said
The Outlaw Torn

Wat een mooie muziek staat er ook tussen. Ook dat kan Metallica. Maar te soft wordt het nergens: altijd is er die power, stukken metal, die geweldige gitaarsolo's, de uitstekende zang, bas en drum. De pure klasse van Metallica.

Als je de Black Album kan waarderen, sla dan vooral dit Load niet over. En dus ook niet als je Alice in Chains graag opzet. En al helemaal niet als je van echt goede hardrock houdt. Zelf vind ik Master of Puppets ook geweldig, dus ook als je dat wat vindt kan dit een pure aanrader zijn!

Ik vind de (Re)Load James Hetfield er anders cool uitzien met dat korte haar. Met dat gezegt ga ik dit album gauw opzetten. ben ik op. Note: Ik ben met dit album opgegroeid dus de nummers zitten vast in mijn hoofd gegraveerd.

Load is in mijn beleving een heel ander album dan The Black Album. Totaal niet te vergelijken.
The Black Album is in mijn oren een opgewarmde kliek flauwe hardrockdeuntjes die heel snel de neusgaten uitkomt. En Load vind ik daarentegen een zeer avontuurlijke onderneming die onderweg veel verrassingen in petto heeft. De link naar de alternatieve rockscene van die tijd hoor ik ook wel. The Black Album neigt meer naar een (iets) stevigere variant van een hairband product.