Metallica - Load (1996)

Deze vind ik heel apart. Op The Black Album speelt Metallica voor het eerst een combinatie van Metal en Hardrock. Die lijn wordt toch echt overduidelijk doorgetrokken op Load. Ze zijn naar mijn mening dus juist wel heel goed te vergelijken.
Vreemd toch, die afkeer voor The Black Album, bij sommige (die hard) Metallica fans. Hoe kom je daar nou toch bij: flauwe hardrockdeuntjes? Slaat echt nergens op: bijvoorbeeld Enter Sandman is één van de beste nummers van Metallica. En een aantal nummers op dit wel door jouw gewaardeerde Load zou zo op The Black Album kunnen en omgekeerd.

Behalve The God That Failed, Of Wolf And Man en My Friend Of Misery vind ik er echt niets aan. Kan er niets aan doen. Ik vind een willekeurig nummer van Mötley Crüe interessanter dan Enter Sandman. Maar goed discussie daarover in het daarvoor bestemde topic.

Load vind ik veel interessanter. Tijdje terug ook nog wat over geschreven. Hardrock is een breed begrip. Load klinkt alternatiever dan The Black Album en kent veel interessante muzikale details. Ook de bagage van Hetfield levert de juiste emotie. Allemaal zaken die ik mis op The Black Album.

Tja, het zal wel stom klinken, maar op albums waar Hetfield probeert mooi te zingen haak ik af. Dus ook hier. Bleh. En ik ben al helemaal niet gecharmeerd van de 'rock-incarnatie' van Metallica. 2,5 ster voor de moeite

Waarom mag Metallica geen rockalbum op nemen? Eigenlijk dus een rock/metal album. Dat moeten ze toch lekker zelf weten. Heel veel fans wijzen die keuze na 4 metal- en 1 metal/rock album af. Dan wijs je dus ook jouw favoriete band pardoes de deur. Mooi is dat!
Ze zijn zo onbuigzaam als metaal die diehard fans. Ikzelf vind het leuk om zo'n band met al zijn ontwikkelingen te blijven volgen, zonder alles gelijk goed te vinden natuurlijk (dat soort 'fans' heb je ook nog).

Werkelijk... wat jij allemaal voor mensen invult....

Natuurlijk mag (zoals jij zegt:) 'mijn favoriete band' andere muziek maken, dit betekent toch niet dat ik dat goed moet vinden? Onbuigzaam? Blijf gerust voor jezelf spreken.

Ik spreek toch ook voor mezelf? Ik geef precies aan wat ik leuk vind. Daarnaast vind ik sommige Metallica fans onbuigzaam. Is dat zo raar bij dit album Load? Ik heb het idee dat heel wat fans vinden dat Load en Reload het begin van mindere tijden was. En dat je dat als echt fan moet vinden. Nou, ik vind dat dus niet.

Op Musicmeter spreek je inderdaad voor jezelf: je geeft je mening. Als dat jou niet aanstaat, hoef je niet gelijk te beginnen over dat ik het er al druk genoeg mee heb. Beetje trieste tekst, al zeg ik het ZELF.

Moet niet maar ik vind van wel.

Na het mijns inziens sterke Load was Reload een leuke doch opgewarmde kliek. Daarna kregen we nog het afschuwelijke SM en St Anger. Dus ja, het was in mijn beleving ook wel het begin van artistiek mindere tijden.

Daar heb je gelijk in, dat had er niet bij gehoeven. Ik heb de opmerking verwijderd.

Ok, prima bedankt! Helaas ben ik net te laat om mijn tekst hierover weg te halen.

Jongens, wat is dit toch een geweldig album, laat je niet misleiden door de veel te lage score. Als je van stevige hardrock houdt, met vleugjes metal, dan zit je hier helemaal goed. Veel sterke songs, maar vooral een briljante uitvoering. Metallica laat hier (weer eens) horen hoe goed ze wel niet kunnen spelen. De power die erin zit: geweldig!

Tsjonge, ik had Load ook nog in de kast staan. Hier heb ik zeker 10 -11 jaar niet meer naar geluisterd. Net effe het stof eraf gebikt en dit is toch wel weer genieten!

Snap de matige kritieken op dit album ook niet helemaal. Oké, het is geen thrashmetal a la jaren 80 meer, maar dit is echt vet uitgevoerde hardrock/metal hoor.

Mijn favorieten zijn The House That Jack Built (vette openingsriff, bijna doomy), het vlotte King Nothing en Hero of the Day.

Wat West hierboven ook al schreef: laat je niet misleiden door alle kritiek op dit album, Metallica heeft zeker mindere albums gemaakt dan Load.

Sorry hoor, Crook en West maar hier staan toch echt teveel zwakke dingen op in vergelijking met de metallica albums van de jaren 80. Daar hoorde ik ook wel eens een minder nummer, maar niet zo erg dat ik dit nummer niet kon uithoren. Dat heb ik bij load zeker wel. Bijv. dat verschrikkelijke Ronnie
Verandering van stijl hoeft niet erg te zijn, maar het kan ook zwak uitgevoerd zijn of je kunt doorschieten en dat hoor je mijn inziens toch wel op load en vooral reload.
Maar goed dat is een mening en jullie denken er anders over.

Ik vind dat niet, dat gebeurde al bij het zwarte album.

Dat is natuurlijk onzin: je moet zelf weten wat je wel of niet leuk vind.

Ik vind twee mindere tracks op in totaal 14 tracks nogal meevallen als je ziet wat andere bands anno 2010 durven uitschijten.

Het is een shitload aan songs. Dat kan tot verslapping van aandacht leiden. Maar aan de uitvoering ligt het absoluut niet. Daar klopt alles mee. Daarnaast bieden de songs op met name Load veel muzikaal avontuur. Tegelijkertijd is het ook nog behoorlijk catchy. Ook de gemoedelijke, spontane livefeel die de plaat ademt draagt bij aan het luisterplezier. Het is een mooie, weloverwogen verzameling stevige rocksongs die zich van een tijdsgeest niets aantrekt.

Wow Edwynn, mooi gezegd: wat zijn we het deze keer eens eens.

Ik vind dat er echt wel meer dan twee mindere tracks opstaan en dat dit album niet op dezelfde hoogte staat als het jaren tachtig werk.
Jij hebt duidelijk een andere mening, smaken verschillen.
Maar met al die onzin dat erop load helemaal niets goeds te vinden is, dat het te commercieel is en geen metal dus kan het niet goed zijn ben ik het totaal oneens. De heren werden ouder en gingen andere stijlen proberen en soms vind ik dit geslaagd en soms niet met een licht voordeel voor geslaagd.

Ik kwam een lijstje tegen met de hitnoteringen van Load in the USA. Ze waren echt populair zeg rond die tijd!

Chart Positions:
Album: #1
Ain't My Bitch: #15
Hero of the Day: #1
Until It Sleeps: #1
Mama Said: #24
Bleeding Me: #6
King Nothing: #6

Die populariteit was moeilijk te verteren voor sommige 'oude' Metallica fans, naast de switch van trash metal naar metal / hardrock. Maar hoe je het ook went of keert, Load is één van de beste hardrock albums ooit gemaakt en had dus ook nog eens enorm veel succes in Amerika. En begrijpelijk.

Nou niet gaan overdrijven west, hitlijsten zijn niet een graadmeter voor kwaliteit.
Er staan best een aantal aardige nummers op maar over het algemeen duurt de plaat te lang en staan er teveel nietszeggende nummers op.

Post iets bij Metallica en je krijgt razendsnel een reactie...
Ik gaf aan dat de hitlijsten een graadmeter voor populariteit toentertijd waren en niet voor kwaliteit. Ook gaf ik aan dat ik dit kwalitatief een teringgoed hardrock album vind en dus het commerciele succes zelf begrijp.
Overdrijven doe ik niet wat betreft de cijfers: die zijn keihard.

Na 12 jaar bandje weer eens gedraaid. Ik dacht van te voren, hmmm, dit was toch een beetje een saaie plaat, als ik het me goed herinner. Niet slecht, maar ook niet boeiend. Bovendien luister ik nauwelijks meer naar metal en harde muziek in het algemeen.
Wat schetst mijn verbazing: ik genoot enorm! Vebaasd dat ik deze plaat zo herinnerde als ik deed. Bleeding me, Outlaw Thorn. En James zingt heel goed naar mijn smaak. Geinsprireerd!

Metallica goes country en niet onverdienstelijk als het mij betreft. Ben zowiezo geen die hard Metallica fan die vind dat dit een sell out album was voor het grote publiek.
Nummers als The House Jack Built, Until it Sleeps, Hero of the Day, Poor Twisted Me zijn nummers die 'alleen' gebracht kunnen worden door muzikanten, die hun roots in de heavy deuntjes hebben. Dat geeft dit Load ook zijn meerwaarde.

Een ondergewaardeerde plaat van Metallica. In tegenstelling tot vele muziekliefhebbers hier vind ik de country- en blues-invloeden juist wél een toegevoegde waarde. Dit heeft namelijk geresulteerd in één van de beste nummers van de band: Bleeding Me. Ook in Hero of the Day, Until it Sleeps en Mama Said, de andere 'rustige' nummers van Load, schuilen toch wel grote schoonheden.

Gelukkig is er ook ruimte voor wat typische Metallica-taferelen, zoals Ain't My Bitch, King Nothing en Thorn Within. Eigenlijk bevat Load geen één slecht nummer, enkel wat mindere nummers, zoals Poor Twisted Me en 2 X 4. Maar voor de rest is dit gewoon een goede plaat.

3,5 sterren.

Ik kan me verdomd goed voorstellen dat de fans van het eerste uur niet veel aan deze metallica periode vinden. Ten eerste waren/zijn het fans die behoorlijk fanatiek zijn. Metallica was amper op radio/tv te horen/zien. De fans moesten het hebben van de live optredens. En juist daar lag/ligt het sterke punt van de band. Live stond metallica zijn mannetje wel. En ze hebben heel wat getourd. En dat kweekt een band. Zoiets van wij tegen de rest.... Plus dat metallica een grote hekel had aan commerce weigerde clips op te nemen. Gewoon een take it or leave it attitude. En als de band dan in de ogen van hun fans alsnog een commerciele cd maken dan kan dat als verraad gezien worden. Hoewel je je mag afvragen is hard rock wel commercieel? Sommige wel de meeste niet toch?
De eerste periode van metallica deed mij niet veel. Ik wist waneer er een nieuwe plaat uitkwam. Sporadisch luisterde ik er naar maar het deed me weinig. Die vorige vond ik al een prima plaat. Net als deze Ain't my bitch knalt er lekker op los. Until it sleeps mijn favorite track. Goede tekst . King of nothing, hero of the day,bleeding me, poor twisted me,wasting my hate, mama said en ronnie gaan er bij allemaal prima in niks mis mee. Eigelijk vind ik dit een prima lekker rockend album. En het relatief lage cijfer dat verbaast me niks. Sterker nog ik had ook niet anders verwacht

Na 15 jaar kost dit album nog 5,99 euro. Dan laat zelfs ik, die METALlica een METALband vind, het niet meer liggen. En toegegeven, de jongens kunnen ook een aardig potje rocken.

Het grappige is dat Ulrich rondom de opnamen van Load een naamswijziging overwoog. Zo is te lezen in interviews met de diverse zines uit die tijd. Natuurlijk is het kolder om een geldgenererende naam te gaan veranderen en dat is dan ook uiteindelijk ook niet gebeurd.

En Load vind ik een tof afwisselend album. Veel avontuurlijker dan de s/t plaat van een paar jaar eerder.

Nog nooit eerder iemand gekend die Load beter vindt dan the Black Album. Ik vind Load niet zo'n bagger als vele Metallica-fans (?) beweren, maar er staan wel enkele vullers op (met name op de 2e helft) wat geldt voor Reload. Beter één prima album uitgebracht met de beste nummers uit die 2 albums, dan kreeg Metallica niet zulke kritiek te verduren.
St. Anger vind ik nog veel slechter dan Load en Reload.

Hij is wat aan de lange kant. Daarmee mist hij wat impact. Uiteindelijk had ik alle songs niet willen missen. Voor de coherentie maakt het geen zak uit als je bij Ain't My Bitch begint of gewoon eens bij Wasting My Hate. Daarmee is Load uitermate geschikt om gefragmenteerd te draaien.

Ik ben waarschijnlijk één van de weinige die Metallica niet zo speciaal vind, buiten de eerste 3 albums bezorgen ze me vooral geeuwbuien.

Until It Sleeps en Hero of the Day kunnen er nog mee door maar de rest klinkt op het eerste gehoor misschien interessant maar een aantal luisterbeurten verder prik ik daar al doorheen. Ik hoor louter nietszeggende songs waar nog weinig vonken vanaf vliegen.