The Strokes - Angles (2011)

Wat is you're so right nou weer voor een nummer? De stem van Casablancas volledig naar de mallemoer geholpen. Hopen dat de rest van het album meer naar de eerste single neigt.

Hopelijk meer van de laatste.. dat is natuurlijk het beste wat ze gemaakt hebben.

Life is simple in the moonlight hebben ze bij SNL gespeeld. Weinig bijzonder liedje vind ik.

We hebben nu dus twee minder leuke nummers en één geniaal nummer, ben benieuwd wat de rest gaat worden. You're So Right en Life Is Simple stemmen me niet echt vrolijk.

Life is Simple vind ik toch best een goed nummer, You're So Right is inderdaad zwak.

Ik heb net de versie van SNL nog eens geluisterd en inderdaad, zo slecht is dat nummer niet en het heeft een lekkere gitaarsolo. Ik hoop dat het in de context van het gehele album nog beter is. De live versie van Under Cover of Darkness is dan wel heerlijk.

Ik hoop trouwens dat het album binnenkort op het net komt.

Heb hier toch wel zin in. Under Cover heeft een heerlijk opgefokte T.Rex-boogie-invloed, en Life is niet denderend (maar zeker niet slecht), maar is wel een leuk tegengewicht, aangezien Under Cover wat meer This Is It is en Life wat meer als FIoE klinkt, zonder die sound the kopieren.
Vind de hoes trouwens wel ok, het past wel in de lijn van de andere hoezen zoals die van Room On Fire en de Amerikaanse Is This It.

Vele van die samples klinken zo jaren '80. Nu ja, ik ben benieuwd.

107.7 The End » End Music Discovery – The Strokes – Angles (2 New Songs) - blogs.1077theend.com

Machu Picchu en Taken for a fool

Wat een teleurstelling.

Ja, ik kan deze nummers zeker wel waarderen. Het lijkt in geen enkel opzicht op This is It. Degenen die daar op zaten te wachten, zullen zeker teleurgesteld worden. The Strokes in een moderner jasje.

Ik zit niet op een nieuwe This is It te wachten, want waarom dat album het album is geworden van de jaren '00 snap ik nog steeds niet. Maar als je dan Under Cover of Darkness hoort, valt dit gewoon erg tegen.

Dat mag jij vinden

Fijn, dat ik dat mag vinden.

Dat is heel simpel te verklaren. Niet alle mensen op aarde hebben exact dezelfde smaak als jou.

Gelukkig niet, maar wat is er dan zo geniaal/speciaal aan dat album om het tot een album met die status te verklaren?

Het is echt niet hét album van de jaren '00. Het is naar mijn mening wel één van dé albums van de jaren '00. Daarom staat ie ook in mijn top10. Ik ben helemaal gek op die plaat geweest. De rauwheid, die gitaar, die stem. Tja, je moet ervan houden waarschijnlijk. En wanneer jij er niet van houdt.. dan luister je het toch niet. Snap niet dat je je zo druk maakt om de status van Is This It...

Ik maak me absoluut niet druk om de status van Is This It, want ik heb nooit gezegd dat ik dat album niet kan waarderen. Is This It is gewoon een prima album, dat ontken ik ook zeker niet, ik heb alleen gezegd dat ik niet snap dat het album die status heeft gekregen. Maar dat doet er verder helemaal niet toe. Is This It kwam alleen ter sprake omdat jij het volgende zei - 'Het lijkt in geen enkel opzicht op This is It. Degenen die daar op zaten te wachten, zullen zeker teleurgesteld worden.' - en ik daar enkel op gereageerd heb.

Ik vind de nummers alleen tot nu toe wat tegenvallen, dat heeft niks te maken of ik nou op een tweede Is This It zit te wachten ja of nee. Ik ben helemaal weg van Under Cover of Darkness en de rest viel me gewoon tegen. Ik hoop dat de andere nummers meer in de richting Under Cover of Darkness gaan, qua niveau.

Het heeft die status gekregen, omdat dat album (samen met White Stripes' White Blood Cells) destijds een frisse wind door de muziekwereld deed waaien. Alternatieve gitaarrock werd weer populair, na al die nu-metalmeuk die je toen overal hoorde. Bovendien konden bands als Interpol, Franz Ferdinand, LCD Soundsystem enz. nu doorbreken.

Ik weet trouwens niet wat ik van deze hoes moet vinden: zo lelijk dat ie wel weer wat heeft, of gewoon lelijk met een goedkoop Escher-motiefje.

Is This It was indertijd natuurlijk een album waar een hoop over te doen was. Samen met de Black Rebel Motorcycle Club werden ze binnengehaald als zijnde de redding van de rock and roll. Nu heb je dat soort bandjes om het jaar wel weer, dus met dat soort kreten kan ik niet veel.
Een lekker rockplaatje was het wel. Toen het net uit was veelvuldig gedraaid en daarna werd de waardering toch wel wat minder en kon ik het beter op waarde inschatten: Is This It was gewoon een heerlijk rockplaatje zonder al te veel pretenties (ook al hebben ze de schijn wat tegen op dat vlak).
Room on Fire en First Impressions of Earth vond ik wat geforceerder, niet slecht, maar het onbevangen speelplezier ontbrak een beetje leek het wel.

En dan hoor ik opener Machu Picchu van dit nieuwe album en dan komt dat geforceerde weer naar voren. Leuk nummertje hoor, maar ik herken de stem van Julian nauwelijks terug.
Gelukkig komt het ongecompliceerde gevoel terug op Under Cover of Darkness. Het is even opveren, want daarna kakt het toch weer wat in. Ik weet ook niet altijd wat ik van het stemgeluid van Cassablancas moet vinden.
Toch ervaar ik hetzelfde als bij de vorige twee albums: ondanks dat het hier en daar wat wringt, klinkt het toch allemaal weer catchy en kan er best gesproken worden over een leuk rockplaatje.
Of die term genoeg is voor een band van het formaat The Strokes valt te betwijfelen, maar misschien moeten we gewoon niet meer van ze maken dan het is.

Angles is leuk, heeft z'n momenten en heeft ook van die schouderophaalnummers (You're So Right).
Voor nu fijn om weer even wat Strokes te draaien; het zal daarna wel weer snel bij zijn voorgangers in een wat donker hoekje van de kast belanden.

Laat ik het kort houden: deze band is duidelijk over zijn hoogtepunt heen. Het album is niet zo onderkoeld als het oude werk en het mist frustratie en misschien ook wel de gitaren. Beste nummers: Under Cover of Darkness, Gratisfaction en Life is simple in the Moonlight.

Laidback intro, gezellige uitspatting... ja, vooralsnog krijgt die ook een vinkje van mij evenals Under Cover of Darkness.
Dat van dat hoogtepunt vind ik relatief. This Is It heeft de status van een klassieker en ook daar valt behoorlijk over te twisten als je het mij vraagt. Daarna was de korte piek al weer voorbij bleek met de 2 opvolgers en daar kan deze met gemak aan toegevoegd worden.
Neemt niet weg dat het gewoon een plezierig plaatje is geworden waar je verder niet al te veel van moet willen maken.

Dit is precies wat ik bij de voorgaande 2 platen had. De verwachtingen op weer een lekker nonchalant plaatje met catchy songs waren hooggespannen, maar beide platen kwamen op mij ook geforceerd over en misten het nonchalante. Voor mij zijn The Strokes in de loop der jaren voorbijgestreefd door tal van nieuwe bandjes en ze behoren al lang niet meer tot de toonaangevende bands van de indie-rock zoals ze na het uitbrengen van Is This It door velen beschouwd werden.
Na voorgaande 2 tegenvallende albums ben ik nu niet erg nieuwsgierig naar dit nieuwe album. De berichten die ik hier lees maken me er ook niet veel nieuwsgieriger naar.

De verwachtingen waren voor de release van dit album, terecht of onterecht dat laat ik in het midden, hooggespannen en wat mij betreft hebben ze dat niet echt waar weten te maken. Door Under Cover of Darkness werden mijn verwachtingen alleen maar hoger en toen er steeds meer nummers vrij kwamen op het net, werd ik toch steeds meer teleurgesteld.

Nu heb ik het album meerdere keren beluisterd en moet ik eerlijk zeggen, het valt allemaal best wel mee en het klinkt eigenlijk best wel lekker. Niet elk nummer is super, maar ik kan er goed naar luisteren. Ook naar de nummers die ik in het begin niet zo fijn vond om naar te luisteren klinken in de context van het gehele album goed.

Absolute hoogtepunt van dit album is nog steeds Under Cover of Darkness, maar het nummer wat daarna volgt vind ik ook een van de sterkere nummers op dit album. Evenals Call Me Back en Life is Simple in the Moonlight.

Al met al vind ik dit een prima album om naar te luisteren en kom ik voorlopig op 3,5 sterren.

Een paar sterke nummers, een paar draken en een paar middelmatige. Als het goed is, klinkt het allemaal zeeer goed, maar dat niveau wordt niet altijd volgehouden. Maar het is wel een plaat waar ik graag naar blijf luisteren, bizar. 3,5 voorlopig.

Hij komt helaas niet in de buurt van FIOE dat is hun beste album.
Misschien moet deze nog groeien!
You're So Right is 1 van de hoogtepunten op het album

Vreemd, want ik vond dat er op FIOE toch een filler of 2-3 stond, terwijl er op de twee eerste platen imo geen noot te veel stond. You're So Right vind ik ook eerder een van de mindere tracks. Ieder zijn mening, uiteraard. Ik vind Angles trouwens verrassend goed, ik had er minder van verwacht.

Ik ken van The Strokes alleen This is It en daarnaast een paar nummers van album nr 2, dat vind ik allemaal helemaal geweldig (zie mijn top 10). Dit terwijl ik eigenlijk een bloedhekel aan al die hippe "The" bandjes heb, maar The Strokes die doen het echt voor mij. Ben erg benieuwd hoe dit album zal zijn, maar ik ga hem sowieso halen. Vind Under Cover of Darkness gelijk ouderwets lekker klinken.

Ik zit ook niet op This Is It te wachten, omdat ik weet dat Michael Jackson die eerste Tour al niet eens overleefd heeft.

Is This It .. heet dat album.. niet This Is It